Bronnen bij Retorische trucs: hondsbrutaliteit
|
3 okt.2010 |
Zoals al gesteld bij het item zelf
,
is hondsbrutaliteit een specialiteit van Israëlische politici en
aanverwante. Een voorbeeld:
Uit:
De Volkskrant, 29-09-2010, ingezonden brief van Harry Kney-Tal,
Ambassadeur van Israël (Den Haag)
Discriminatoir
Gelieve mij toe te staan om een kritische noot te plaatsen bij de manier
waarop uw krant (Buitenland, 28 september, column Rolf Bos) rapporteerde over de
absentie van de Israëlische delegatie tijdens de VN-speech van president Obama.
Hoewel het rechtmatig is de afwezigheid van de delegatie in verband met Joodse
feestdagen te bekritiseren, heb ik een probleem met de wijze waarop Bos Israëls
VN-status karakteriseert. Het heeft niets te maken met leren, maar alles met de
discriminatoire manier waarop de organisatie Israël heeft behandeld sinds de
start van haar VN-lidmaatschap in 1949.
Red.: Eerst over de feitelijke klacht:
Uit:
De Volkskrant, 30-09-2010, ingezonden brief van Wim Lankamp, voorzitter
Nederlands Palestina Komitee (Delft)
Vergeten
De Israëlische ambassadeur schrijft (Geachte Redactie, 29 september) in
reactie op de column van correspondent Rolf Bos (Buitenland, 28 september) over
de VN en ‘de discriminatoire manier waarop de organisatie Israël heeft behandeld
sinds de start van haar VN-lidmaatschap in 1949’.
De ambassadeur vergeet dat Israël als enige land op deze
aardbol tot stand kwam op basis van een VN-daad in 1947, de bij Palestijnen
beruchte verdelingsresolutie van 29 november 1947 (Algemene Vergadering).
Berucht, omdat deze resolutie ging over opsplitsing van Palestina op basis van
etniciteit/religie. Deze discriminatie was nu net het recept voor eeuwigdurende
‘ellende’, primair voor de Palestijnen.
De ambassadeur vergeet ook dat Israël in 1949 voorwaardelijk
tot de VN werd toegelaten, op onder andere de voorwaarde dat Israël de
Palestijnse vluchtelingen zou laten terugkeren conform een VN-resolutie die nauw
verband houdt met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens uit 1948.
De vervolgaandacht (bibliotheken vol met VN-resoluties en
-rapporten) vanuit de VN kan dan toch niemand verbazen, behalve dan kennelijk de
ambassadeur.
Red.: De feitelijke klacht is de eerste
hondsbrutaliteit. De tweede is dat de ambassadeur van een land de moeite
neemt om journalistiek werk te bekritiseren, daar waar er geen flagrante
schending van standaarden is opgetreden. Het lijkt al bijzonder sterk op
inmenging in buitenlandse politiek.
De reden voor deze tweede hondsbrutaliteit is niet moeilijk te
raden: journalist Rolf Bos is net benoemd op de post van Midden-Oosten en
speciaal Israël-correspondent, en viel meteen op door een wat neutralere toon.
Daar is de de Israëlische ambassadeur, gewend sterk Israël gerichte
berichtgeving te zien, niet aan gewend. Dus uit hij een klacht over neutrale
berichtgeving. Een derde hondsbrutaliteit.
Zoals gezegd, hondsbrutaliteit is een veelgebruikte
Israëlische tactiek:
Uit:
De Volkskrant, 08-06-2011, van verslaggever Stieven Ramdharie
Iraanse onderzeeërs bereiken Rode Zee
Iran heeft voor het eerst onderzeeboten gestationeerd in de Rode Zee. De
opmerkelijke operatie van de onderzeeërs zo dichtbij Israël zal in Jeruzalem als
opnieuw een provocatie worden beschouwd. De Iraanse actie komt precies een jaar
nadat de Israëlische marine drie nucleaire onderzeeboten naar de Perzische Golf
stuurde om Iran te bespioneren. ...
De marines van Israël en Iran zijn sindsdien verwikkeld in
een kat-en-muisspel. Begin dit jaar passeerden twee Iraanse oorlogsschepen het
Suez-kanaal, voor het eerst sinds 1979. Israël sprak toen van een 'provocatie'
omdat de schepen zo ver van huis waren. ...
Red. Een veelvoorkomende multiculturalistische versie:
De Volkskrant, 23-10-2010, ingezonden brief van Lex vanWieringen
(Delft)
Merkel
Zeggen dat de multiculturele samenleving is mislukt (Voorpagina, 18 oktober),
is net zoiets als zeggen dat het weer mislukt is.
Red.: Dit is dus identiek aan de stelling dat een maatschappij
niet zonder allochtone- of moslim-immigranten kan bestaan, want dat is de
context van de uitspraak van Merkel. Dit is volkomen onjuist. De uitspraak is
dus een flagrante onjuistheid gebracht als een triviale waarheid.
Hondsbrutaliteit.
Leon de Winter is successchrijver van joodse afkomst. Hij
verdedigt voormalig Israëlisch premier Ariel Sharon, een erkend
oorlogsmisdadiger:
Uit:
De Volkskrant, 24-11-2010, door Leon de Winter
Het onvoorstelbare zwijgen van George Sluizer
Cineast Sluizer zegt dat hij met eigen ogen zag hoe Sharon in 1982 twee
kinderen vermoordde. Waarom zolang gezwegen?
Leon de Winter | Leon de Winter is schrijver. ‘In 1983 produceerde George
Sluizer Bastille, een speelfilm naar mijn roman, en nooit heeft hij te
kennen gegeven dat hij getraumatiseerd was door de aanblik van Sharons
moordpartij.’
In aanwezigheid van coryfeeën als Gretta Duisenberg en Dries van Agt ging
afgelopen zaterdag op het IDFA de anti-Israëlische documentaire Homeland
van George Sluizer in première. Naar aanleiding van zijn film heeft Sluizer de
afgelopen weken opmerkelijke uitspraken gedaan in interviews met onder meer
de Volkskrant (bijlage IDFA).
Daarin vertelde hij dat hij met eigen ogen heeft gezien hoe
in 1982 Ariel Sharon bij Sabra en Shatila twee kinderen doodschoot. In de
Volkskrant zei Sluizer: ‘Ik had een vergunning nodig om naar Israël te
kunnen gaan. Israëlische officieren durfden die niet te geven, dus brachten ze
me naar Sharon. Die stond bij een van de ingangen van Sabra en Shatila. Er was
niemand, er speelden alleen een paar Palestijnse kindertjes, van twee, drie jaar
oud. Plotseling pakte hij zijn pistool en schoot hij ze dood. Alsof het om
konijnen ging.’
Het is inmiddels 28 jaar geleden dat Sluizer getuige was van
deze verschrikkelijke moorden. Waarom hij heeft er zo lang over gezwegen? En
waarom heeft Sharon, in die tijd de omstreden minister van Defensie van Israël,
Sluizer na de moorden ongehinderd laten vertrekken?
Sluizer heeft gewoon zijn inreisvergunning gekregen –
kennelijk vond Sharon het best dat Sluizer (en zijn cameraman Fred van Kuijk) de
wereld ging vertellen dat hij twee Palestijnse kindjes had gedood, zomaar, voor
de lol, omdat het kon.
Het gekke is: Sluizer hield zijn mond. Hij had alle
journalistieke en filmprijzen in de wereld gekregen als hij er verslag van had
gedaan. Niks. ...
Red.: Twee hondsbrutale leugens. In de jaren waar dit over
gaat, de jaren tachtig, stond het hele westen als één man achter Israël.
Vermoedelijk zal George Sluizer op het moment dat hij getuige was de daad al
voor zichzelf gerelativeerd hebben, met gedachten als dat alle Palestijnen
terroristen waren, destijds een universele opvatting, en dat twee dode
Palestijnse kinderen twee Palestijnse terroristen minder was. Indien hij
twijfelde zou hij er van z'n lang zal z'n leven ook nooit over gedacht hebben om
dit openbaar te maken, omdat hij ten eerste niet geloofd zou zijn, en ten tweede
met pek en veren door het politiek-correcte dorp zijn gereden.
Iets dat Ariel Sharon ook perfect wist, anders had hij geen
toestemming gegeven voor de massamoord op de inwoners van de Palestijnse kampen Sabra en Shatila, een oorlogsmisdaad van het zuiverste water.
Ook anderen zijn de trucs niet ontgaan:
Uit:
De Volkskrant, 27-11-2010, ingezonden brief van Chris Belloni, student
Midden-Oosten, UvA (Amsterdam)
Oude techniek overtuigt niet
Het IDFA zorgt ieder jaar weer voor vertoningen van documentaires die
schokkend, opzienbarend en belangwekkend zijn. ...
De vertoning van Homeland is schrijver Leon de Winter niet
ontgaan. Hij verbaast zich hogelijk over 'het onvoorstelbare zwijgen van George
Sluizer' (Opinie en Debat, 24 november). De Winter kan Sluizers voornaamste
punt, de moordpartij van Sharon, echter niet ontkrachten.
Daarom bedient hij zich van een eeuwenoude techniek om zijn
gelijk te halen: het in diskrediet brengen van de tegenstander door in zijn stuk
zes keer gewag te maken van het feit dat het onbegrijpelijk is dat Sluizer nu
pas met de feiten naar buiten komt. Hij vindt de beschuldiging van Sluizer zo
ernstig dat hij zelfs erelid van het Palestina Comité zou zijn geworden als hij
er eerder door Sluizer van op de hoogte was gesteld.
Ik raad De Winter aan dat dan alsnog te doen, want het is
niet bij de dood van deze twee kinderen in Sabra en Shatila gebleven.
Red.: Alle vormen van het aanhangen van ideologie vormen een
risico voor alle vormen van retorische trucs. Dus ook het multiculturalisme en
hondsbrutaliteit:
Van:
Volkskrant.nl, Opinie, 15-10-2010, column door Malou van Hintum
André, je hebt gelijk!
Laat de politiek zich in godsnaam niet met geloofsaangelegenheden bemoeien
In Nederland zijn kerk en staat gescheiden. Politici die dat willen
veranderen, ondermijnen de neutrale positie van de staat en daarmee zijn
legitimiteit. ...
Red.: De eerste zin is een glasharde leugen - een
hondsbrutaliteit (in de Grondwet en diverse uitvoeringwetten worden aan
godsdienst allerlei recht boven alle andere meningen toegekend). Ze is
noodzakelijkheid om de tweede zin te kunnen formuleren: oproepen aanpassing van
de Grondwet zijn FOUT. In feite zijn die oproepen juist erop gericht om de
bevoordeelde positie van de godsdienst uit de wet te halen. Omdat hiermee de
rechten van moslims worden aangetast, is de rabiaat multiculturalistische auteur
ertegen
.
Weer eentje aangaande Amerika en China:
Uit:
De Volkskrant, 22-02-2011, ANP.
VS versterken vloot
De VS versterken hun Zevende Vloot in de Stille Oceaan die vanuit Japan
opereert. Dat heeft de Amerikaanse viceadmiraal Scott Van Buskirk maandag
gezegd. De versterking is bedoeld om tegenwicht te bieden aan de maritieme
expansie van China. De Zevende Vloot bestaat uit zeventig schepen en driehonderd
vliegtuigen. De vloot wordt uitgebreid met enkele schepen. Bestaande vaartuigen
en vliegtuigen worden met nieuwe raketten uitgerust. Van Buskirk waarschuwde
Peking om militaire provocatie te vermijden. ...
Red.: Een glaszuivere hondsbrutaliteit: als China zijn vloot
voor zijn eigen wateren zou versterken zou dat een provocatie zijn ten opzichte
van de Amerikaanse die voor de kust van China rondvaart ...
Weer een hondsbrutaliteit uit kringen van de steuners van
Israël - onderwerp is het opheffen van de racistische en discriminerende
uitzonderingspositie die joden en moslims hebben aangaande diverse zaken,
waaronder rituele slacht - iedereen moet dieren verdoven, met uitzondering
van deze twee groepen:
Uit:
De Volkskrant, 20-06-2011, van verslaggever Ron Meerhof
Reportage | Ledenraad PvdA verwerpt verbod ritueel slachten
Meer pijn bij onverdoofd slachten? Dat is niet bewezen
Niet meer ritueel slachten? Dat initiatiefwetsvoorstel van de Partij voor
de Dieren is disproportioneel en discriminatoir, zeggen PvdA'ers.
Al aan het begin van de vergadering van de PvdA-ledenraad, zondag in de
Utrechtse Jaarbeurs ...
Ronny Naftaniël, directeur van het Centrum Informatie en Documentatie over
Israël (CIDI), zegt zich niet te kunnen voorstellen dat de PvdA-fractie het
verbod na de ledenraad nog zal steunen. 'Alleen al de tekst is discriminerend,
met die expliciete uitzondering voor joden en moslims.' ...
Red.: En nog eentje:
Uit:
De Volkskrant, 28-06-2011, van verslaggever Ron Meerhof
Actie voor behoud rituele slacht
Met handtekeningen en ingezonden brieven proberen tegenstanders van een
verbod op de onverdoofde rituele slacht tot het laatste moment de uitslag te
beïnvloeden van de stemming van vanmiddag in de Tweede Kamer. Vooral de druk op
de PvdA wordt vanuit Joodse én Islamitische hoek hoog opgevoerd.
Bijna vijftig PvdA'ers ondertekenden een initiatief van de
voormalige Rotterdamse deelgemeentebestuurder Robert Baruch. Ze uiten felle
kritiek op het besluit van de PvdA-Kamerfractie om vast te houden aan steun voor
het wetsvoorstel van Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren.
...
'Het amendement waar de fractie zich achter heeft gesteld lijkt een mooi en
werkbaar compromis', schrijven Baruch c.s., 'maar in de praktijk neemt het het
discriminatoire karakter van het wetsvoorstel niet weg, en is onuitvoerbaar.'
...
Red.: Het afschaffen van discriminatie beschrijven als
discriminatie ... Je moet maar durven.
Terug naar de kampioenen:
Uit:
De Volkskrant, 15-08-2011, van correspondent Rolf Bos
Palestijnen gaan VN vragen om erkenning
Het is officieel: de Palestijnen gaan in september aan de Verenigde Naties
vragen Palestina te erkennen als onafhankelijke staat. Dat heeft de Palestijnse
minister van Buitenlandse Zaken zaterdag bekendgemaakt.
Israël is fel gekant tegen zo'n eenzijdige stap. Een
onafhankelijke Palestijnse staat kan alleen ontstaan na 'eerlijke en directe'
onderhandelingen, aldus een verklaring van de Israelische regering.
...
Red.: "Open en eerlijke onderhandelingen", stelt de gangster
voor die een machinegeweer op je gericht houdt:
| |
Jeruzalem verwacht rond de gang van de Palestijnen naar de VN flinke
demonstraties van Palestijnen, en vreest dat die protesten kunnen leiden
tot geweld. Het Israëlische leger legt nieuwe landmijnen langs de grens
met Syrië om Syrisch-Palestijnse betogers tegen te houden bij de
Golan-hoogvlakte. Veel oude mijnen werkten niet toen demonstranten in
juni de grens bestormden. Israëlische militairen openden toen het vuur
op de betogers, van wie een twintigtal de dood vond. |
... en twee vrienden, Amerika en Europa, op de belendende percelen heeft
zitten met granaatwerpers in de aanslag:
| |
In de Veiligheidsraad zal het Palestijnse verzoek tot erkenning
weliswaar een meerderheid van de stemmen krijgen, maar zal een veto van
de Verenigde Staten ongetwijfeld roet in het eten gooien. Washington
heeft al eerder gezegd een eenzijdige Palestijnse stap naar
onafhankelijkheid niet te zullen honoreren. |
Naar Retorica, trucs
,
Alg. semantiek lijst
, Alg. semantiek overzicht
, of site home
.
|