De Volkskrant, 30-05-2016, tv-recensie, door Julien Althusius .2010

Rotterdam

Tussentitel: Prullenbakken met het woord 'ZOOI' erop. Het volkse gecultiveerd, concludeerde Schaap

De deftige woorden, het dandy-eske voorkomen en de haast theatrale manier van luisteren zorgen voor een aangenaam contrast tussen De Hokjesman en zijn subject.

Terwijl hij zich ontdeed van zijn vlinderdas en tweed jasje, zei Michael Schaap aan het eind van de allerlaatste Hokjesman-aflevering: 'In alle landsdelen waar ik kwam en alle vaderlandse volkeren die ik ontdekte, vond ik geen enkele gemeenschap die nooit is geminacht.' Dat is VPRO's voor 'ik was net in Rotterdam en poe-hee'. De Maasstad vormde het decor voor de afsluiter van het programma, onlangs genomineerd voor de Zilveren Nipkowschijf.

Na onder anderen de geesteszieken, de professoren, de lesbiennes en de duurzamen ging Schaap dit keer op zoek naar de essentie van De Rotterdammer. Daar is de afgelopen jaren, met de renaissance van Rotterdam, al het een en ander over gezegd en geschreven. Termen als 'noeste arbeiders', 'rauw' en 'niet lullen maar poetsen' steken dan al gauw de kop op. De Hokjesman slalomde vrijdagavond gedecideerd en sierlijk om die clichématige valkuilen heen.

Schaap begon zijn zoektocht naar de essentie van de Rotterdammer op de West-Kruiskade. Een paar jaar geleden nog het domein van drugsdealers en junks, nu vind je er prullenbakken met het woord 'ZOOI' erop. Het volkse gecultiveerd, concludeerde Schaap. Een bezoek aan de ruim tweehonderdjaar oude slagerij Schell leerde dat een belangrijk deel van de Rotterdamse identiteit schuilt in de enorme verscheidenheid aan mensen die er woont, dat mooi verbeeld wordt in de winkel zelf. 'Diversiteit vind je in de 25-meter lange toonbank', zei Schaap in de voice-over, 'gevuld met een assortiment dat recht doet aan een polychrome stad met een overvloed aan smaken.'

Het is maar de vraag of de Rotterdammer zelf op die manier zijn stad zou omschrijven, maar het waren juist dit soort deftige woorden, samen met Schaaps dandy-eske voorkomen en zijn haast theatrale manier van luisteren (ja, dat kan) die een aangenaam contrast vormden tussen De Hokjesman en zijn subject.

Schaap at koeientiet met bejaarden, liep mee met brandweermannen die huisbezoekjes aflegden en zocht Joao 'Djungo de Biluca' Silva op, de eerste Kaapverdiaan in Rotterdam op. Via het culinair en cultureel fenomeen van de Kapsalon en het stadion van Feyenoord kwam Schaap, zijn gezicht continu in een geamuseerde plooi, uit bij cultuurwerkplaats Carnisse. De voormalige dierenwinkel is nu een 'veilige haven voor dolende buurtbewoners' en misschien nog wel het mooiste voorbeeld van veelzijdigheid van Rotterdam. Van de oude Turkse meneer die merkt dat hij steeds slechter Nederlands gaat praten tot John, een kok die niet bang is zijn stem te verheffen, tot Achmed, die Aalmoes wordt genoemd en eens talen studeerde. 'Ik ben goed in talen, maar niet in be-talen.'

Even later, aan de Rotterdamse kade, stopte Michael Schaap zijn vlinderdas en jasje in een koffertje.

'Aan alle gemeenschappen, moge uw bijnaam een geuzennaam worden, en moge u uw identiteit bewaren wanneer het u veiligheid biedt. En moge u die identiteit loslaten wanneer zij u beknelt. De Hokjesman laat weten dat hij u dankbaar is.' Het genoegen, kunnen we wel zeggen, is geheel wederzijds.




Web:
De Hokjesman slalomt sierlijk om alle clichés heen
TT:
Schaap at koeientiet met bejaarden, liep mee met brandweermannen die huisbezoekjes aflegden en zocht Joao 'Djungo de Biluca' Silva op, de eerste Kaapverdiaan in Rotterdam op

Red.:  

Naar Onderwijsbeleid, lijst , Rijnlands beleid , Rijnlands beleid, overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]