|
Algemene semantiek
Toepassingen: politiek
De belangrijkste toepassing van de Algemene semantiek ligt in de politiek. De
reden is dat politici de deel van de top van de maatschappij vormen, terwijl ze,
binnen westerse democratieën, afhankelijk zijn van kiezers die voor het
overgrote deel bestaat uit lagere maatschappelijke strata - en hoog en laag in
een kapitalistische maatschappij hebben voor een groot deel tegengestelde
belangen. En in diezelfde kapitalistische maatschappij selecteert de top
zichzelf uit mensen die voornamelijk het eigenbelang nastreven.
Omdat de politici tegengestelde belangen ten opzichte van hen die
ze beweren te vertegenwoordigen, is het noodzakelijk hun daden en argument voor
die daden te voorzien van woorden die die belangentegenstelling verhullen. Het klassieke voorbeeld van
het misbruik van tal in de politiek is het boek 1984 van George Orwell.
Het boek wordt algemeen geassocieerd met taalmisbruik door communistische
leiders. Helaas is dat slechts een klein deel van de waarheid. Het taalmisbruik
van communistische leiders is dusdanig simpel, dat iedereen het kan doorzien.
Echt gevaarlijk is het taalmisbruik zoals dat gegroeid is bij democratische
leiders, want dat is veel subtieler, en veel destructiever. Het taalgebruik van
communistische leiders is dusdanig onderscheidbaar van de gewone taal dat deze
daardoor weinig schade leidt. Het taalmisbruik van democratisch politici is
dusdanig subtiel dat de gewone taal er ook zijn geloofwaardigheid door
verliest. Wie zou nog iets een vredeshandhaver, Peacekeeper, durven noemen, nadat een
atoomraket die naam heeft gekregen? Wie durft zich nog zonder omhaal voor
democratie te verklaren, nadat het verspreiden van democratie is gebruikt als
reden voor het starten van een oorlog (de oorlogen in Vietnam en Irak)?
Men doet het zelfs met het begrip democratie zelf: alle
politici verklaren zich voor democratie, maar de meeste zijn felle tegenstanders
van referenda. Terwijl een referendum, waarbij het volk stemt over een concreet
besluit, de definitie van democratie is. De democratie waar politici zich voor
verklaren is "vertegenwoordigende democratie", een getrapte democratie: het volk
kiest mensen die de besluiten nemen - hetgeen per definitie meer mogelijkheden
tot machtsmisbruik geeft, mogelijkheden die in het geval van een zaak als deze
waar het uitspelen van eigenbelang zo veel oplevert, natuurlijk altijd gebruikt
worden. Vrijwel alle politici die zich voor democratie verklaren plegen dus een
semantische leugen.
Soortgelijke verhalen kan je houden over de vrijheid
, en de vrijheid van meningsuiting
. Hayakawa
geeft in hoofdstukken 14, 16, en 17 vele meer gedetailleerde voorbeelden van de
toepassing van Algemene semantiek op politieke en politiek-maatschappelijke
zaken.
Dit soort toepassingen van Algemene semantiek kan op
dagelijkse basis geoefend worden, door daar naar nieuwsuitzendingen en
actualiteitenrubrieken te kijken. Een politiek onderwerp zonder Algemeen
semantische trucs of leugens is een uitzondering. De eerste bron geeft een
analyse uit de praktijk en voorbeelden op het hoogste niveau:
Uit: CNN.com, 15-11-2004, Reuters Author: Bush, Blair 'mangling English'
The English language is being destroyed by a "deadly virus of management speak"
which has infected the mouths and minds of politicians like Tony Blair and
George W. Bush, a leading UK journalist said on Monday.
The British Prime Minister and his ally the U.S. President
are mangling the language, destroying its meaning by avoiding the use of verbs,
twisting nouns into verbs, and endlessly repeating phrases until they become
"zombified."
"It's deeply depressing," says John Humphrys, one of
Britain's leading political journalists and the author of a new book, "Lost for
Words," about the demise of the language.
Humphys' book laments the growth of "cliched, dumbed-down, inflated and bogus
management-speak" which he says now passes for English.
In particular he criticizes political leaders for being
sucked into using meaningless phrases and hackneyed mantras to disguise policies
or protect themselves from accountability.
Humphrys has been a journalist for 45 years and in his
current post as a presenter on BBC radio's news and current affairs program
"Today," he regularly interviews world leaders.
"The whole essence of a good lively democracy is that one has good lively
argument," he told Reuters in an interview. "But this kind of language kills
real debate."
"And nobody is prepared to stand up and say: 'what does that
mean?' because the assumption is made that if you don't know what it means then
there is something wrong with you."
Humphrys says the original culprits in the destruction of
English are "business gurus who are trying to sell their own particular theories
and have invented their own ridiculous phrases and vocabulary to accompany those
theories."
But for him the more sinister development is that such
language has taken root in political discourse.
Humphrys picks on Bush -- who once famously used the word
"misunderestimate" -- and pokes fun at him as someone who "often speaks as
though English were his second language."
He also labels the U.S. leader a "master of the language of political
manipulation" and accuses him of sweeping aside all the nuances of notions like
freedom, truth and democracy and instead firing the words out like "dum-dum
bullets."
"Repetition has taken them beyond cliche," Humphrys writes.
"They have become zombified words whose meaning is no longer the point."
Blair, too, is singled out as a king of language corruption.
Humphrys notes Blair's apparent fear of verbs and mocks his
speeches, which are peppered with verbless phrases like "new challenges, new
ideas," or "for our young people, a brighter future" and "the age of
achievement, at home and abroad."
By using this technique, Humphrys says, Blair is simply
evading responsibility.
"The point about verbs is that they commit the speaker," he
writes. "Verbs cement sentences to their meaning so it's not surprising that
politicians tend to mistrust them."
Humphrys also blames institutions like the European Union and the world's media
for the decline in standards of English.
He laments the inclusion of such words as "pertannually" in
the proposed EU constitution -- and despairs that when concerns were raised, the
word was replaced with "insubdurience."
He urges the public, and journalists in particular, to reject
meaningless phrases and to demand they are explained.
"When you get enough people pointing it out, the public
starts to spot what is going on," he says. "That's why the battle has to be
fought."
"We should expect -- and should demand -- that when people
are setting out policies or trying to persuade us of something, they engage in
proper debate and don't simply give us a set of unchallengeable propositions."
IRP: Hier valt nauwelijks nog iets aan toe te voegen. Behalve
dat naar waarnemingen en het intuïtief optellen ervan men een lijstje kan
opstellen van de bedrijvers van dit soort leugens, en dat dan de Engelsen
bovenaan staan (het is niet voor niets het land dat George Orwell heeft
voortgebracht), direct gevolgd door Israëliërs en kort daarop door Amerikanen,
waarop na een kleine afstand de voormalige Engelse koloniën als Australië. De rest van de wereld volgt dit peloton op eerbiedige afstand.
In Nederland vervult ook op dit terrein de rol van kleine
krabbelaars, maar men doet zijn best:
Uit: De Volkskrant, 12-11-2007, rubriek Uitgesproken.
Uitgesproken
'In de politiek zijn er twee gevaarlijke woorden, namelijk efficiency en
modernisering. Beide komen vaak neer op bezuinigen.' Alexander Pechtold
(D66) waarschuwt.
Uit: De Volkskrant, 12-11-2007, column door Bert Wagendorp Ontbureaucratisering
Tussentitel: Donner wil een compromis zoeken. Dat gaat lukken
... Donner meent dat werkgevers sneller mensen zullen aannemen
als ze er sneller vanaf kunnen. Dat lijkt me een redelijke veronderstelling.
Ongeveer even redelijk als de aanname dat werkgevers sneller mensen zullen
ontslaan omdat ze sneller kunnen worden aangenomen omdat ze er sneller vanaf
kunnen.
En gewoon omdat het nu eenmaal erg handig is en veel tijd
scheelt wanneer je mensen er zonder gezeur kunt uitschoppen. ...
Volgens minister Donner is sprake van een ‘emotioneel
probleem’. Als we maar eenmaal gewend zijn aan een soepel ontslagrecht, is het
probleem opgelost. Hij gaat nu op zoek naar een compromis waarmee ook de PvdA
kan leven.
Dat gaat wel lukken. In de PvdA zijn politieke problemen
steeds meer een kwestie van semantiek aan het worden. Dat zag je bij het
EU-referendum en nu weer bij de vraag over verlenging van de missie in Uruzgan.
Als we vanaf de zomer van 2008 spreken over een ‘afbouwmissie’ kan de partij
ermee leven dat we blijven.
Ik vermoed dat Donner het woord ‘versoepeling’ zal schrappen
en als compromis ‘flexibilisering’ of zelfs ‘ontbureaucratisering’ zal
voorstellen.
PvdA-fractieleider Jacques Tichelaar: ‘Ik ben trots op de
ontbureaucratisering van het ontslagrecht.’
Uit: VARA TV Magazine, nr. 46-2007, column door Paul Witteman (volledig
artikel hier
)
Boris
Denkt u nog wel eens Boris Dittrich? Ik wel. Met een beetje heimwee zelfs. De
voormalig politiek leider van D66 vond dat we beter niet naar Uruzgan konden
gaan. Hij raakte zijn gezag kwijt toen hij in het wilde weg met een
kabinetscrisis dreigde als het kabinet Balkenende zou besluiten toch soldaten
naar Uruzgan te sturen. Voor de wederopbouw. Om scholen te bouwen en een
waterput te graven. 'Dat wordt vechten,' zei Boris, en gelijk had hij. ...
... Maar Bos had in 2006 andere plannen. De PvdA wilde gaan
regeren. En daarvoor heb je het CDA nodig. Dan moet je wel voor Uruzgan stemmen,
had Maxime Verhagen hem voorgehouden. En zo geschiedde. ... Oh ja, de publieke
opinie moest nog even gemasseerd. Er kwam een gigantisch mediaoffensief
geregisseerd door Defensie. De ene politicus na de andere keerde na een paar
dagen verblijf in de woestijn terug op Schiphol met de vaste overtuiging dat 'we
de mensen daar niet in de steek kunnen laten'. ...
IRP: De vechtmissie werd gepresenteerd als "opbouwmissie".
Orwelliaanse woordvervalsing.
Meer besprekingen van misbuik van het woord hier
. Voor een voorbeeld van semantische leugens uit het economische debat, zie
hier
.
Uit: De Volkskrant, 20-02-2008, van correspondent Arnout Brouwers (volledig
art. hier
)
Amerikaanse volkenrechtdeskundige laakt rol VS en Europa bij
onafhankelijkheid Kosovo ‘Westen straft Servië nog
steeds voor oorlog’
Interview Hurst Hannum | ‘Milosevic is verdwenen en Servië ontwikkelt zich als
democratie. Toch heeft de Navo Kosovo van het land afgehakt.’
‘Natuurlijk is Kosovo geen uniek geval. Dat de Amerikanen, Europeanen en
Kosovaren dit maar blijven herhalen betekent nog niet dat het waar is.’ Hurst
Hannum is een Amerikaans expert op het gebied van mensenrechten, afscheiding en
de rechten van nationale minderheden. De onafhankelijkheid van Kosovo ziet hij,
in een telefoongesprek vanuit Hongkong als het zoveelste geval waarin etnische
zuiveringen beloond worden. ‘Zoveel Serviërs wonen er niet meer in Kosovo,
behalve in de noordelijke enclave.’ ... Heeft Servië het recht
om Kosovo te besturen niet verloren door Milosevic’ agressie tegen de Albanese
Kosovaren in de jaren negentig?
‘Op zich sta ik welwillend tegenover dit argument, zeker als leiders de rechten
van hun eigen bevolking systematisch schenden. Maar in het geval van Servië moet
je vaststellen dat Milosevic allang van het toneel verdwenen is en zich in
Servië een democratie ontwikkelt – iets wat je moeilijker kunt zeggen over
Kosovo. Bovendien kwam de etnische zuivering van Albanese Kosovaren pas goed op
gang toen de NAVO Belgrado begon te bombarderen.’ ...
IRP: Twee bekende Algemeen semantische leugens: het geval dat jouw
goed uitkomt tot een uitzondering op de regel verklaren, en oorzaak en gevolg
omkeren: er wordt over Kosovo altijd beweerd dat zwaar ingrijpen,
bombardementen, nodig was vanwege de etnische zuiveringen. het was precies
andersom: de "etnische zuiveringen' begonnen pas na de de start van de
bombardementen. En bovendien staat "etnische zuiveringen" hier tussen
aanhalingstekens, omdat er voldoende signalen zijn dat de Albanezen vrijwillig
wegtrokken uit Kosovo, uit angst voor Servische represailles. Waarover door de
Albanezen natuurlijk ook stelselmatig gelogen wordt
.
Dan is er nog een tweede aspect aan deze kwestie, die naar voren komt in
onderstaande bron:
VARA TV Magazine, nr. 23-2008.
Programma-aankondiging:
WDR, 10-06-2008, 14:15
War made easy - Wenn Amerikas präsidenten lügen
Gelogen WDR vliegt er nogal bot in met de documentaire Wenn Amerikas
Präsidenten lügen: het enige wat Amerikaanse presidenten van de afgelopen
vijftig jaar gemeen hadden, was dat ze héél goed konden liegen. Over de methodes
van beroeps-jokkebrokkers - en hoe media daar steevast intrappen.
Uit:
De Volkskrant, 13-10-2006, door Jan Tromp
Liegen doen ze allemaal
Amerikaanse regering zou 'een stelsel van bewuste vergissingen en omkeringen'
hanteren
All governments lie – alle regeringen liegen. Het is de opgewekte titel
van een biografie die zojuist in Amerika is verschenen over de eigenzinnige
onderzoeksjournalist I.F. Stone – Izzy voor de velen die hem bewonderden.
Stone was al bij leven een legende. Hij stierf in 1989 op
81-jarige leeftijd, zijn hoogtijdagen lagen in de jaren zestig, in de tijd van
de Vietnam-oorlog. Hij was in 1953 zijn eigen blad begonnen, I.F. Stone’s
Weekly heette het. Het was een wekelijkse nieuwsbrief van vier velletjes,
altijd polemisch, altijd goed en geestig geschreven en vooral onthullend.
In 1964 maakte president Johnson van de strijd in Vietnam een
echte oorlog. Amerikaanse schepen waren in de Golf van Tonkin beschoten door
Noord-Vietnamese kanonneerboten. Minister McNamara van Defensie legde het
Congres ‘onweerlegbaar bewijs’ voor van ‘een ongeprovoceerde aanval’.
In 1969 zou uit de Pentagon Papers blijken dat het een
gefabriceerd verhaal was.
Alleen Einzelgänger I.F. Stone stond op tegen de ‘officiële
mythologie’ en ‘de hersenspoeling van het publiek’. ...
IRP: Voor een lijst leugens uit de Amerikaanse
politiek, zie hier
. Oh, en dat liegen geldt natuurlijk even hard voor Nederlandse politici
.
Dat politici liegen is iets dat iedere man in de straat je
kan vertellen, zelfs zonder de bronnen van boven. Dat het desondanks zolang door
kan gaan moet redenen hebben - één ervan staat in de programma-aankondiging
boven: de
media trappen daar steevast in.
Nu worden de media bemand door mensen die zeker niet dommer
zijn dan de man in de straat. Dus moet er iets anders aan de hand zijn "erin
trappen". Dat iets anders is niet moeilijk uit te vinden, als je Occam's
razor (Occam's regel) aanhoudt: de simpelste verklaring is meestal de beste
- in dit geval: eigenbelang. Het eigenbelang zijnde dat de belangen van de
mediamensen, de middengroepen, veel dichter liggen bij die van Amerikaanse
presidenten, de machthebbers, dan bij die van de man in de straat.
Naast het onthullen van de leugens van de politici, heeft de
Algemene semantiek dus een nog een taak: het onthullen van hoe de media die
leugens toedekken. Eén van die trucs staat hierboven: 'WDR vliegt er nogal bot
in ...', oftewel: de WDR overdrijft met haar documentaire. Wat dus een leugen
is, want het staat vast dat politici liegen - en Amerikaanse presidenten zijn
politici (een niet absoluut-sluitende redenatie, maar in dit geval wel waar).
En het is een leugen die niet direct wordt uitgesproken, want
er staat niet "De WDR overdrijft". Maar evengoed wordt het keihard gesuggereerd
- iets dat in zijn uitwerking waarschijnlijk effectiever is - de
antagonisten in de boeken van George Orwell zouden er in ieder geval trots op
zijn. Meer over dit soort manipulatie door de media elders
.
Uit: De Volkskrant, 28-06-2008, column door Bas Haring
Minister Klink houdt ons voor de gek, of hij is zelf gek,
of ik ben het
... De kop luidde: 'Regering gaat uit van 25 procent meer
orgaandonoren na uitgebreide campagne.' Ik herinner me dat minister Klink een
advies over donoren naast zich neergelegd heeft. Volgens het advies zou het
aantal donoren vooral toenemen wanneer iedere Nederlander min of meer
automatisch donor is.
Klink vond dit te ver gaan omdat 'de overheid niet
automatisch eigenaar kan zijn van de organen van overledenen.'
Een mooi argument. En blijkbaar heeft de minister nu bedacht
dat er ook meer orgaandonoren zullen komen door middel van uitgebreide
reclamecampagnes.
Hoe kan het dat een belangrijk en verantwoordelijk persoon
een gewichtige uitspraak doet die bijna zeker niet waar is? En daar ook mee weg
komt? Er bestaan al jaren campagnes om meer donoren te werven en hoewel deze
vast effect hebben, is een stijging van 25 procent volkomen irreëel. Of Klink
weet dit en houdt ons voor de gek. Of Klink weet het nieten is derhalve zelf
gek. Of vorige uitspraken zijn beide onwaar en ik ben het die gek is.
Ik vind dit geen futiel zaakje, maar een symptoom. Een
symptoom van het feit dat mensen die ertoe doen blijkbaar wegkomen met het
communiceren van lariekoek. En dat is geen goede zaak. ...
Naar Alg. semantiek, toepassingen
,
Alg. semantiek lijst
, Alg. semantiek overzicht
, of site home
.
|