De Volkskrant, 21-07-2007, door Daan van Seventer 30 jul.2007

Als we maar dezelfde taal spreken

Nederland ‘over een paar eeuwen’ joods-christelijk-islamitisch? Nu al! Inwoners van de Amsterdamse Baarsjes moeten een beetje lachen om de discussie. ‘Verder zijn we heel gewoon hoor.’


Tussentitels: ‘Laat iemand rustig zijn geloof hebben. Dat is toch voor thuis?’ | ‘Iedereen zegt dat ik moslim ben, dus dat ben ik’

‘Nederland ís al een multiculturele mix. Het is hier al lang niet meer alleen christelijk maar óók islamitisch. Ik geloof zelf trouwens helemaal niets, dus dat christelijke valt ook wel mee in Nederland.’
    Denise Slee, een 23-jarige caissière, staat voor de deur van de Albert Heijn in het Amsterdamse stadsdeel De Baarsjes, een gemengde wijk tussen het ‘blanke’ centrum en de ‘zwarte probleemwijken’ dieper in Amsterdam-West. Naast haar Rabia Demir (23), een ex-collega, die zich afvraagt wat die mosliminvloed in de dagelijkse praktijk zou kunnen zijn. Ze komt er niet uit: ‘Ik ben moslim, maar een islamitische cultuur of traditie? Geen idee. Voor mij gaat het geloof, de islam, om respect voor mensen. Nederland verandert nu echt niet meer doordat er moslims zijn, want wij zijn er al. Er zijn al moskeeën. Je hebt al halal-vlees bij de supermarkt. Verder zijn we heel gewoon hoor.’
    Ella Vogelaar, PvdA-minister voor Wonen, Wijken en Integratie, zei vorige week in een interview in Trouw dat zij zich kan voorstellen dat Nederland ‘over een paar eeuwen’ een land is van joods-christelijke-islamitische tradities. Rechtse politici als Geert Wilders en Mark Rutte reageerden zeer verontwaardigd: kiest het kabinet weer voor het verfoeide cultuurrelativisme? Moet onze joods-christelijke cultuur niet worden beschermd tegen de cultuur van de islam?
    Voor veel mensen in een wijk als De Baarsjes is Nederland al lang multicultureel. Collega’s, buren en winkeliers komen uit een ander land, vaak zijn ze moslim. Maar een Turkse moslim is weer anders dan een Marokkaan. En het moslim-zijn is maar een deel van hun identiteit. Als ze goed Nederlands spreken, en je praat met ze, dan zijn ze al snel ‘gewoon’ Amsterdams.
    Senem Karaca (23) is bij haar collega en vriendin komen staan. Als enige van de drie heeft zij wel een hoofddoek op, en verder is ze nogal donker, gedekt, gekleed. Is dat dan de zichtbare islamitische cultuur? ‘Geloof en cultuur is iets anders. Wij moéten geen hoofddoek dragen, dat doe je als je het wilt. En ook over twintig jaar zal in Nederland alles door elkaar lopen.’
    Het paar maanden oude baby’tje van Rabia Demir wordt wakker. Trots toont ze hem terwijl ze zegt dat ze haar opleiding, Handel, zeker afmaakt. Dan moet ze weg. ‘Koken voor mijn man. Dát is misschien islamitisch’, lacht ze. ‘De man kookt nooit.’ Grapje: ‘Mijn man kookt wel hoor, maar hij heeft vandaag hard gewerkt en ik niet.’
    Op de stoep voor de coffeeshop staat Khalid Boussu (21). Hij is sales manager bij een computerfirma, zit strak in het pak. Hij moet vooral lachen als hem wordt gevraagd hoe Nederland er over honderd jaar uitziet, onder invloed van de islam. ‘Er is dan een nog wat grotere groep mensen die in de islam gelooft, verder verandert er niets’, zegt Boussu. Hij ziet dat ook de islamitische tradities veranderen. ‘In 1961, toen mijn vader uit Marokko hier kwam, werd voor het slachtfeest een schaap gekocht bij een boer en die werd dan in de badkamer geslacht. Nu koopt iedereen een kant-en-klaar geslacht schaap bij de slachterij.’
    Boussu stond wel vreemd te kijken toen zijn Nederlandse vriendin hem voorstelde aan haar ouders. ‘Mijn vriendin gaf me een zoen waar haar moeder bij was! Ik schaamde me. Zelf heb ik mijn vriendin nog niet voorgesteld aan mijn ouders. Dat doe je bij de oudere generatie, zoals mijn ouders, toch pas als je zeker weet dat je met haar gaat trouwen. Maar er komt een derde generatie. Ik denk dat mijn zoon of dochter wel met een vriendje of vriendin thuis kan komen. Dan wordt die grens opengebroken.'
    Culturele veranderingen kunnen snel gaan, zegt Boussu. Kijk maar in het uitgaansleven. ‘Er zijn nu ook themafeesten voor de ramadan of voor het slachtfeest. Dan wordt een discotheek afgehuurd en komen er ook veel Nederlanders. Zij zien dan dat Marokkaanse meisjes tegenwoordig ook uitgaan. Vijf jaar terug was dat nog bijzonder, dan zag je wel eens één Marokkaans meisje in de discotheek. Nu een hele groep. En in De Gouden Kooi zit Nadia, een Marokkaanse of half Marokkaanse. Ze zou zo een Nederlandse kunnen zijn.’
    Boussu denkt dat het wel losloopt met die mix van culturen, en hoe je het dan noemt maakt hem niet zo veel uit. ‘Als we maar dezelfde taal spreken, dat is het belangrijkste. Dus laat kinderen vooral ook goed leren.’
    Maar is dat beeld niet wat al te rooskleurig? In De Baarsjes is de Cito-score het laagst van alle Amsterdamse stadsdelen. Er ligt al jaren een terrein braak omdat er gedoe is rond het moskeebestuur dat opeens een conservatieve koers is gaan varen. En hoe zit het met al die probleemjongeren, vaak van Marokkaanse afkomst, dieper in West?
    Boussu: ‘Die Marokkaanse probleemjongeren, dat heeft niets met de islam te maken, dat komt ook door de opvoeding. Met hen zal het niet opeens goed gaan. Maar er zijn genoeg moslims die gewoon Nederlands spreken, hun best doen op school en wat willen bereiken in Nederland. Die moslims komen er nu ook aan.’
    Bij de speeltuin staat Mohamed Rakdou (33), met spijkerbroek, T-shirt en trainingsjasje aan, achter een blauwe kinderwagen. Zijn zoontje, Younes van anderhalf, speelt in het zand. Rakdou spreekt alleen nog met zijn ouders Arabisch. Met zijn vrouw, die Nederlandse taal en -literatuur studeert, spreekt hij liever Nederlands. Zij leest hun zoon boekjes voor in het Nederlands. Dat moslims vaak op hun geloof worden aangesproken, vindt hij maar niets. ‘Laat iemand rustig zijn geloof hebben. Dat is toch voor thuis? Zeg dus ook niet ‘doe die jurk uit’ of ‘doe dat hoofddoekje af’. Er zijn hier ook punkers die hun haar heel raar doen, of mensen met piercings.’
    In Marokko is familie, en respect voor je ouders, heel belangrijk, zegt Rakdou. Maar of dat nou islamitisch is, betwijfelt hij. ‘Het is ook het systeem: je moet daar voor je familie zorgen. Hier wonen we echt niet meer met de hele familie, met z’n vijftienen, in één huis.’ En hoewel ook een crèche ‘helemaal niet’ Marokkaans is, heeft Rakdou genoeg Marokkaanse vrienden die hun kinderen gewoon naar de crèche brengen. Als zijn zoontje vijf is, gaat hij ook op voetbal of zwemles – op die manier doe je mee met de Nederlandse samenleving, zegt Rakdou.
    Maar zoals dé islamitische cultuur niet bestaat, is het volgens hem ook lastig om dé Nederlandse cultuur te benoemen. ‘Iedereen loopt op Nikes. Je ziet nog maar weinig mensen in traditionele klederdracht.’ Wat volgens hem dan toch Nederlands is? Boudou kijkt wat moeilijk: ‘Coffeeshops en hoeren in het openbaar? Is dat dan de Nederlandse cultuur?’
    Fadwa Jenjaly (30) vindt dat er ‘moeilijk gedaan wordt’. Ze is geboren in Marokko, geadopteerd en katholiek opgevoed in Nederland. Ze is nu weer moslim, zegt ze. ‘Iedereen zegt dat ik moslim ben, dus dat ben ik, al houd ik me niet aan alle regels. Ik heb bijvoorbeeld een kind voor het huwelijk. Het gaat ook om iets tussen God en jezelf.’ Jenjaly vindt dat er soms overdreven zwaar wordt gedaan over traditie. ‘Een minister moet je gewoon een hand geven, ook als moslim. Dat doen ze toch ook als er een belangrijke gast uit Marokko komt? Dan geven ze echt wel een handje hoor.’
    Verderop zit financieel controller Jolanda Masen (30) een boek te lezen. Masen vindt het een lastige kwestie, de invloed van de islam op Nederland. ‘Enerzijds denk ik, laat iedereen vrij zijn, ook om een boerka te dragen als je daarvoor kiest. Maar ik hecht wel erg aan vrijheid van meningsuiting en aan gelijke rechten voor man en vrouw. Als je dat beschouwt als de Nederlandse joods-christelijke cultuur, en als daaraan zou worden geknabbeld onder invloed van de islam, dan zou ik daar veel moeite mee hebben.’
 

Terug naar Overheidsbeleid allochtonen , Allochtonen lijst  , Allochtonen overzicht  , of naar site home .
 

[an error occurred while processing this directive]