De Volkskrant, 06-10-2007, column van Marjolijn Februari .2008

Please, liberalen van Nederland, pink up the phone

Tussentitel: Moraal is eigenlijk het eigendom van CDA? Wat een verwarring

Seorang guru bahasa inggris menyuruh anak-anak menyusun kata green, pink, dan yellow dalam 1 kalimat.
    Wat hier staat, weet ik niet. Maar ik kan het wel raden, want ik zocht naar de woorden ‘green’, ‘pink’ en ‘yellow’ op het internet en kwam uit bij deze zin. Feestelijk genoeg, dat seorang guru bahasa inggris, om over te schrijven en een paar keer over de tong te laten rollen, het dansritme versnelt halverwege de zin, om na een paar korte knallen van groen, roze en geel vuurwerk te doven in de anapest van ‘kalimat’. Boem, ben ik geneigd er achteraan te roepen.
    Uit pure professionele verveling en puberale balorigheid zoek ik naar moppen op internet. Ik heb er net eentje gehoord van een vriend die uit Italië terugkwam, en nu vraag ik me af of u die misschien al kent. De kans blijkt klein, want afgezien van de Nederlands sprekende familie uit Indonesië die hem in geheimtaal op de weblog heeft gezet, zie ik nauwelijks Nederlandstalige vermeldingen en dus krijgt u van mij hierbij de mop van de Duitser, de Fransman en de Italiaan die op sollicitatiegesprek gaan in Engeland.
    Uiteraard moeten ze eerst een taaltest afleggen om te zien of hun Engels goed genoeg is voor de baan, en dus vraagt de personeelschef ze een zin te maken met de volgende drie woorden erin: green, pink, yellow. De Duitser is het eerst aan de beurt. Hij denkt even na en zegt: ‘I wake up in the morning. I see the yellow sun. I see the green grass and I think to myself, I hope it will be a pink day.’
    Dan mag de Fransman. Hij schraapt zijn keel en zegt: ‘I wake up in the morning, I eat a yellow banana, a green pepper and in the evening I watch the pink panther on TV.’ Daarmee zijn de Duitser en de Fransman beiden geslaagd voor de test, en dan komt als laatste de Italiaan. Vol vertrouwen kijkt hij de personeelschef aan. ‘I wake up in the morning, I hear the phone …green …green.., I pink up the phone and I say ‘Yellow?’ ’
    Mijn geringe lust om iets te schrijven, vandaag, heeft te maken met de vermoeiende en stroperige discussie over moraal. Je zou denken dat politici en journalisten eens een van die honderden ethici in Nederland raadplegen als het over moraal gaat, maar blijkbaar denken ze dat natuurkundigen en theaterwetenschappers veel beter op de hoogte zijn. Het leidt tot rare krantenstukken en rare uitspraken op de radio. ‘Het diepgewortelde liberalisme in Nederland maakt gesprekken over moraal lastig.’ Green…green…!
    Er blijken twee vaste overtuigingen over moraal te bestaan. Eén: liberalisme is een soort anti-moraal en iedere liberaal is een antichrist die louter doet waar hij zin in heeft. Twee: moraal is eigenlijk het eigendom van het CDA, en als een niet-CDA’er over moraal wil spreken, heeft hij veel uit te leggen.
    Die overtuigingen klinken door in de woorden van liberale politici die lacherig doen over moraal, ze klinken door in de woorden van christenen die tevreden vaststellen dat het uit is met de liberale losbandigheid, ze klinken door in de woorden van de fijnzinnige inbellers die in een radioprogramma over moraal meteen maar over ‘christenhonden’ beginnen.
    Wat een spraakverwarring.
    Iedere politieke beslissing is een normatieve – morele – beslissing, of die nu gaat over belastingverhoging, het sturen van soldaten naar Afghanistan of de versoepeling van het ontslagrecht. Het diepgewortelde liberalisme in Nederland maakt gesprekken over zulke morele beslissingen beslist niet onmogelijk, integendeel. En ook wanneer het over zedelijkheid gaat, maakt juist een liberale moraal het gesprek mogelijk, omdat de uitkomst ervan, anders dan bij de orthodoxie, niet van te voren al vaststaat.
    Door de noodzaak om verschillende argumenten tegen elkaar af te wegen, worden politiek en ethiek ingewikkeld. Liberale politici zijn idealiter degenen die kunnen vertellen hoe je die afweging op een redelijke manier maakt. Het zijn de liberalen die op dit moment dringend moeten aangeven hoe je omgaat met verschillen tussen religieuze en seculiere normen, het zijn de liberalen die dringend moeten aangeven hoe je omgaat met het verschil tussen seksualiteit in de priv�sfeer en seksualiteit in de publieke sfeer. Maar onze liberalen, van D66 tot GroenLinks, missen de urgentie volkomen. Please, liberalen van Nederland, pink up the phone.
    In mijn balorige zoektocht over internet kwam ik de Amerikaanse komiek Emo Philips tegen. Een van zijn grappen werd in 2005 uitgeroepen tot de beste religieuze grap aller tijden, en is volgens mij vooral een reclame voor liberaal denken. Hier komt hij, niet alleen voor de gelovigen, maar ook voor de ongelovigen, de partijpolitici en alle andere rabiate inbellers in radioprogramma’s.
    ‘Op een dag zag ik een man op een brug staan, klaar om te springen. Ik zei: ‘Stop! Doe het niet!’
    Hij zei: ‘Niemand houdt van mij.’ Ik zei: ‘God houdt van je. Geloof je in God?’
    Hij zei: ‘Ja.’
    Ik zei: ‘Ik ook! Ben je een christen of een moslim?’
    Hij zei: ‘Een christen.’
    Ik zei: ‘Ik ook! Protestant of katholiek?’
    Hij zei: ‘Protestant.’ Ik zei: ‘Ik ook! Episcopaals of Baptist?’
    Hij zei: ‘Baptist.’ Ik zei: ‘Ik ook! Noordelijk Baptist of Zuidelijk Baptist?’ Hij zei: ‘Noordelijk Baptist.’ Ik zei: ‘Ik ook! Noordelijk Conservatief Baptist of Noordelijk Liberaal Baptist?’
    Hij zei: ‘Noordelijk Conservatief Baptist.’ Ik zei: ‘Ik ook! Noordelijk Conservatief Baptist Regio Great Lakes of Noordelijk Conservatief Baptist Regio Oost?’
    Hij zei: ‘Noordelijk Conservatief Baptist Regio Great Lakes.’ Ik zei: ‘Ik ook! Noordelijk Conservatief Baptist Regio Great Lakes Concilie van 1879, of Noordelijk Conservatief Baptist Regio Great Lakes Concilie van 1912?’
    Hij zei: ‘Noordelijk Conservatief Baptist Regio Great Lakes Concilie van 1912.’ Ik zei: ‘Sterf, ketters tuig!’ En ik duwde hem van de brug.’’


Naar Filosofie lijst , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]