|
Leids universiteitsblad Mare, 08-02-2007, door Christiaan Weijts |
11 feb.2007 |
Leo Polakprijs voor filosofiescriptie van Joël
Vos
'Wie is de migrant nu echt?'
Joël Vos heeft de Leo Polakprijs gewonnen
voor zijn scriptie 'Migratie als grenssituatie. Niet-meer en nog-niet.' De
begrippen uit de ondertitel moeten volgens hem helpen migrant te begrijpen.
'Het thema van migranten speelt in allebei mijn studies een rol', zegt Joël
Vos, die in 2004 cum laude afstudeerde in de psychologie, en een jaar later zijn
studie wijsbegeerte bekroond zag worden met een tweede cum laude-bul.
'Verschillende interesses van mij komen daar in samen: die voor andere culturen
en die naar hoe levensingrijpende gebeurtenissen invloed hebben op mensen.'
Inmiddels is Vos al anderhalf jaar in het Leids Universitair
Medisch Centrum bezig aan een promotieonderzoek naar de psychologische impact
van DNA-uitslagen bij kanker, maar migrantenkwesties blijven hem ook
bezighouden. Zeker nu de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht hem de
jaarlijkse Leo Polakprijs toekende, voor zijn wijsbegeertescriptie.
'Voor psychologie deed ik stage bij psychomedisch centrum
Parnassia, waar ik mooie ervaringen opdeed met migrantenhulpverlening. Ik zag
dat het in de praktijk moeilijk bleek om recht te doen aan wie zij werkelijk
zijn. Ze krijgen etiketten opgeplakt. Migranten hebben überhaupt al het gevoel
veel etiketten opgeplakt te krijgen. Niemand stelt de vraag: wie ben jij echt?
Daar is geen ruimte of tijd voor. Terwijl dat een heel normale en menselijke
vraag is.'
Daarom interviewde hij vijfentwintig Turken en Marokkanen.
'Ik wilde vragen stellen die verdergaan dan de psychologie, namelijk over hoe
hun leven en identiteit waren veranderd. Het is een ingrijpende gebeurtenis, zei
de meerderheid, ingrijpender dan het overlijden van een familielid.'
Vos ontdekte dat migranten de neiging hebben om of we
krampachtig aan de oude cultuur vast te houden, of we de oude en nieuwe
identiteiten combineren.
Toch bleven er nog vragen liggen, die buiten de psychologie
vielen maar waar hij zich bij wijsbegeerte op kon uitleven. 'Die beginvraag naar
wie de migrant is werd niet duidelijk:
Die vraag leidde tot de nu bekroonde scriptie, die Vos typeert als 'een
zoektocht naar het fenomeen van het migrant-zijn en naar een manier waarop wij
recht kunnen doen aan wie de migrant is'.
Is dat gelukt? 'Ik denk wel dat ik een manier heb gevonden
waarop je daar meer zicht op kunt krijgen. Ik ontdekte dat het fenomeen van
verandering bij alle benaderingen aan bod komt. Dat ging ik uitwerken. Hoe
is het om een persoon in verandering te zijn?' Volgens Vos wordt verandering
fundamenteel gekenmerkt door die twee parallelle processen: 'niet meer' en 'nog
niet'. 'Een migrant probeert zijn oude leven voort te zetten maar dat botst. Dat
kan niet meer. Tegelijkertijd voelt hij hoe nieuw en vol mogelijkheden zijn
nieuwe leven in Nederland nog is. Dit confronteert hem met zijn
verantwoordelijkheid om zelf iets van zijn leven te moeten maken.'
Hoe de migrant zich staande houdt, hangt af van hoe hij die
twee begrippen invult. 'Migranten kunnen het "niet meer" bijvoorbeeld ontkennen.
Dat is invoelbaar en daar mag best me er begrip voor komen.' Vos pleit daarom
voor voldoende houvast aan hun verleden en traditie, zoals meer moskeeën. 'Dat
verleden is er niet meer, en de migranten moeten hun leven zelf nieuwe vorm
geven. Daarbij is het de kunst om voeding te houden met de wortels naar het land
van herkomst en tegelijkertijd de vleugels te hebben om in Nederland iets van
hun leven te maken.'
Red.: Voor het directe probleem van dit stuk met Algemene
semantiek, zie elders . Hier een paar opvallende andere:
'Vos ontdekte dat migranten de neiging hebben om of we krampachtig aan de
oude cultuur vast te houden, of we de oude en nieuwe identiteiten combineren.'
Algemener: Iets kan hetzelfde blijven of veranderen. Geweldig, zo'n ontdekking.
Typisch iets voor filosofen: door te lang doordenken vergeten dat het ook simpel
kan zijn.
'Volgens Vos wordt verandering fundamenteel gekenmerkt door die twee
parallelle processen: 'niet meer' en 'nog niet'.'
Algemener: als iets verandert blijft het niet hetzelfde, en wordt het iets
anders. Nog spannender, dus.
''Migranten kunnen het "niet meer" bijvoorbeeld ontkennen. Dat is invoelbaar
en daar mag best me er begrip voor komen.' Vos pleit daarom voor voldoende
houvast aan hun verleden en traditie, zoals meer moskeeën.'
Oftewel: immigranten hebben moeite met veranderen, dus is het beter dat ze
minder veranderen. Een zuiver geval van non sequitur: het gestelde volgt
niet uit de gegevens, in dit geval: uit het feit dat de mens moeite heeft met
iets, zegt niets of het beter of slechter zijn van dat iets. Tegenvoorbeeld voor
Vos: alles wat je leert kost moeite.
Naar Filosofie home
,
Algemeen overzicht
, of site home
.
|