De Volkskrant, 31-07-2014, redactie 7 aug.2014

Sancties tegen Rusland

Zelfgekozen isolement doet Rusland geen goed

De economische sancties van de EU tegen Rusland zullen op langere termijn de positie van Poetin ondergraven.


Putins bizarrer Kurs in die Selbstisolierung
Gepubliceerd op 30 juli, SŁddeutsche Zeitung.
Door Julian Hans.

Over een ding waren voor- en tegenstanders van sancties het eens: Vladimir Poetin moest worden omgepraat en teruggebracht op het juiste pad. Sommigen pleitten voor sancties, anderen voor onderhandelingen. Een mengeling van beide had succesvol kunnen zijn. Maar de reactie op het neerschieten van MH17 heeft de hoop verpulverd dat een catastrofe met 298 onschuldige slachtoffers alarmbellen in het Kremlin zou doen afgaan. Men moet nu erkennen: Poetin laat zich niet ompraten.

Na deze ontnuchtering moeten alle verdere stappen zich voegen naar deze nieuwe realiteit. Daarbij past het besef dat een goed (en nucleair) bewapend Europees land oorlog voert met zijn buurland. En dat OekraÔne slechts het slagveld is, Europa en de VS het werkelijke doel. Poetin zoekt confrontatie met het Westen. Dat de huidige zwakte van Rusland een gevolg is van gebrek aan vrijheid, eigen initiatief en diversificatie van de economie wordt daarmee verborgen.

Het Westen moet beseffen dat de Russische leiding - en intussen ook de meeste burgers - in een andere werkelijkheid leven. Slechts 3 procent wijt het conflict in Oost-OekraÔne aan Rusland. Trouwens: 70 procent van de Russen denkt intussen dat Amerika de Eerste Wereldoorlog begon.
Wat nu? Westerse sancties kunnen er niet meer op gericht zijn om Poetin te bekeren. Het Russische volk zal elke verdere stap zien als bevestiging dat het Westen Rusland op de knieŽn wil dwingen. Daarom moeten de handelsbeperkingen nu vooral als doel hebben Europa te beschermen. Onder geen beding mag Rusland de mogelijkheid krijgen zich verder te bewapenen.

Een miljard euro voor twee Mistral-oorlogsschepen: voor president Hollande is het misschien een kwestie van politiek overleven. Europa moet wegen vinden om de lasten te verdelen die bij een afzegging ontstaan. Afgezet tegen de vele miljarden die voor de redding van de euro werden gevonden, is dat een draagbare last. Zeker als het om de bescherming van Europese veiligheid gaat.

Een terugkeer naar de vroegere relatie met Rusland is binnen afzienbare tijd niet voorstelbaar. Het is de Russische leiding die zich bewust daarvan heeft afgekeerd. En daarmee heeft Poetin ook zijn eigen einde ingeleid. Hoe lang het duurt voordat mensen in Rusland genoeg krijgen van de kosten van zelf-isolement is ongewis. Maar zo'n moment komt. Wie hem dan opvolgt, hoeft trouwens niet makkelijker in de omgang te zijn. .


Stronger Sanctions on Russia, at Last
Gepubliceerd 29 juli, The New York Times.


De sancties die de Europese Unie en de VS nu hebben aangenomen gaan beduidend verder dan voorgaande strafmaatregelen tegen Rusland. Ze zijn bedoeld president Poetin een hoge prijs te laten betalen - en terecht.

Rusland is zich sinds het neerhalen van MH17 te buiten gegaan aan een serie leugens en een scherpe escalatie van zijn directe betrokkenheid bij het conflict in OekraÔne. Zoals president Obama zei: 'Rusland isoleert zichzelf opnieuw (...) en vergooit tientallen jaren van vooruitgang. Dit is president Poetins keus.' Sancties zijn een gemankeerd wapen maar, behalve militair geweld, het enige middel waarmee het Westen Poetin en zijn revanchistische kliek duidelijk kan maken dat het geen business-as-usual kan zijn als Rusland gewapende agressie pleegt tegen een soeverein land en marionetten in staat stelt een passagiersvliegtuig uit de lucht te schieten.

De Europese bereidheid om nu krachtiger te antwoorden, duidt erop dat Europese leiders de omvang van Poetins dreiging hebben begrepen. Het toont ook een prijzenswaardige bereidheid om die dreiging tegemoet te treden - ondanks de moeite van gecoŲrdineerd optreden van 28 landen, Europa's zware afhankelijkheid van gas en het potentiŽle verlies aan banen en contracten. Het maakt Frankrijks blijvende vastbeslotenheid om tenminste een Mistral-oorlogsschip aan Rusland te leveren des te zorgwekkender. De Mistral is niet zwaar bewapend, maar toch een formidabel wapen en het idee dat Frankrijk nu twee van zulke schepen voor Poetin aan het bouwen is, is buitengewoon onrustbarend. Natuurlijk mogen Groot-BrittanniŽ en Duitsland en andere EU-landen ook niet ontkomen aan het maken van financiŽle offers in volgende sanctierondes.

Maar een financieel offer is een ding; het bewapenen van Rusland is een ander. Door de deal af te zeggen, zou Frankrijk een krachtig signaal afgeven over de westerse vastbeslotenheid Poetin niet met appeasement te belonen - en over Franse eer.


Closing a 25-year chapter with Russia
Gepubliceerd op 29 juli, The Financial Times.


Met de aanname van scherpere sancties tegen Moskou als antwoord op Ruslands blijvende destabilisering van OekraÔne sluiten de VS en hun Europese bondgenoten een hoofdstuk in hun relatie met post-communistisch Rusland. Ze erkennen de mislukking van een 25 jaar durende poging constructieve relaties met een land aan te gaan wiens gedrag, zo was de hoop, zou afwijken van het achterdochtige zelfisolement uit de communistische tijd.

Voor de te voorziene toekomst is deze hoop dood. Tenzij er een geheel onverwachte verandering komt in de strategische calculaties van president Poetin, zullen relaties tussen het Westen en Rusland nog jaren moeilijk en zelfs gevaarlijk zijn.

De jongste sancties gaan verder dan eerdere maatregelen. Ze zullen de Russische economie niet op de knieŽn brengen en, op korte termijn, niet de Russische steun voor de separatisten stoppen. Maar ze richten zich op belangrijke sectoren zoals energie, defensie en financiŽn en zullen vrijwel zeker Russische vergelding uitlokken.

Reden te meer voor westerse regeringen om goed uit te leggen waarom deze sancties nodig zijn. Publiek begrip voor de nieuwe houding tegen Moskou is belangrijk, want het kan lang nodig zijn. Westerse samenlevingen zijn niet zo dom dat ze makkelijk vallen voor Russische desinformatie. Toch moeten regeringen de leugen - gepropageerd door Europa's radicale rechtse populisten en Moskou - niet onbeantwoord laten dat de EU en de VS verantwoordelijk zijn voor het bloedvergieten in OekraÔne.

Er is geen reden voor paniek. Een terugkeer van de Koude Oorlog zal niet gebeuren, omdat het hedendaagse Rusland niet de Sovjet-supermogendheid van weleer is. Rusland bezit een permanente zetel in de VN-Veiligheidsraad, een heleboel kernwapens en grondstoffen. Maar verder is het niet de gelijke van de VS op mondiaal niveau. In AziŽ is het de junior partner van China.

Een verbetering van het internationale klimaat is onwaarschijnlijk, tenzij er politieke verandering in Rusland komt. Want uiteindelijk valt Poetins confrontatiepolitiek op het wereldtoneel te herleiden tot het besef dat Ruslands postcommunistische poging een moderne staat en samenleving te bouwen, aan het mislukken is. Het is dan ook geen toeval dat Poetin agressiever is geworden, tegen zijn binnenlandse critici en tegen OekraÔne, na de pro-democratische betogingen die voorafgingen aan zijn herverkiezing als president in 2012. .

 

Webtussentitels: Hoe lang het duurt voordat mensen in Rusland genoeg krijgen van de kosten van zelf-isolement is ongewis. Maar zo'n moment komt
Poetins confrontatiepolitiek op het wereldtoneel is te herleiden tot het besef dat Ruslands postcommunistische poging een moderne staat en samenleving te bouwen, aan het mislukken is


RED: 


Naar Hoofddoeken , HiŽrarchie allochtonen ,  of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]