 |
Bronnen bij Denkfouten, eenzijdig denkenDe natuurlijk bron van voorbeelden van eenzijdig denken is het integratiedebat, en de stellingnames van multiculturalisten daarin. Die komen er allemaal op neer dat er aangepast moet worden, en hebben het dan alleen over de autochtone bevolking - de allochtonen kan je niet vragen zich aan te passen want "Dat is nu eenmaal hun cultuur" :Uit: De Volkskrant, 06-08-2010, door Diederik van Hoogstraten, correspondent in New York Bloomberg appelleert aan New Yorks 'betere engelen' Michael Bloomberg is joods. Hij werd eind 2001 gekozen als burgemeester van New York. Tijdens zijn eerste verkiezingscampagne, die hij voerde als Republikein, hing de as van de aanslagen van 11 september nog in de lucht. ... gezien zijn rol in het landelijke debat over de geplande ‘Ground Zero-moskee’ is Bloombergs persoonlijke en politieke biografie relevant. De planning van een nieuw Islamitisch Centrum op 200 meter van de plek waar het World Trade Center stond, wekt veel verzet. Sommige nabestaanden vinden het ongepast en ongevoelig, een gebedscentrum voor moslims zo dichtbij Ground Zero, waar extremisten in de naam van de islam een massamoord pleegden. ... Kort na het besluit van de commissie brak Bloombergs finest hour aan. In een rede schetste hij de unieke religieuze vrijheid in Nieuw Amsterdam en later New York. Joden, quakers, katholieken – ze hadden het moeilijk, maar ze kregen de ruimte. ... De ‘meest vrije stad op aarde’ (Bloomberg) overleefde de klap van 2001. Dan moet de immigrantenstad ook een Islamitisch Centrum kunnen aanvaarden in de nieuwe, gemengde wijk die aan het ontstaan is rond Ground Zero. IRP: Allemaal eenzijdigheid. Het beroep op de tolerantie richting niet-moslims kan met hetzelfde gemak richting moslims worden gedaan: zij zijn in Amerika verder vrij hun religie te beleven, en in het kader van "hun betere engelen" kan een beroep hen gedaan worden om juist dit ene plekje te ontzien. Naar de reden om dat beroep niet te doen, kan men slechts gissen, maar het is natuurlijk een goede mogelijkheid dat men wel weet dat moslims niet zo denken - ze zijn tenslotte niet voor niets met vliegtuigen die torens ingevlogen ... De hele discussie rond de islam in Nederland en de uitspraken van Geert Wilders (lopende2005-2010) is een vorm van eenzijdig denken. Wilders wordt het gebruik van de term "kopvoddentaks" verweten, terwijl niets wordt opgemerkt over het "Joden zijn apen" uit de koran. Een voorbeeld van hoe eenzijdig hierover gepraat wordt: Uit: De Volkskrant, 03-07-2010, ingezonden brief van Sense Hofstede (Leeuwarden), 17 jaar Onderdruk die onderbuikgevoelens De afgelopen tijd hebben in de Volkskrant diverse bijdragen gestaan waarin begrip werd getoond voor de gevoelens van onveiligheid die burgers krijgen wanneer ze (te veel) buitenlanders zien in hun buurt of op hun werk. ... IRP: Bedoeld wordt: voor het eerst heeft er mogelijk een enkele bijdrage in de Volkskrant gestaan over Nederlanders en hun ervaringen met allochtonen - tot verontwaardiging van vrijwel alle lezers, die van de Volkskrant een sterk eenzijdige pro-allochtonen visie gewend zijn.
Bedoeld wordt die van de PVV.
Bedoeld wordt, dus: de onderbuikgevoelens, het wij-zij-denken, en het racisme van autochtone Nederlanders. Dat is glaszuivere eenzijdigheid. Het wij-zij-denken
, de afkeer
, de haat
, het racisme
, het nationalisme
en alles tezamen dus de onderbuikgevoelens zijn bij allochtone culturen veel
erger. Zie de links. En gezien de leeftijd van de briefschrijver, mag je
aannemen dat zijn schrijven redelijk representatief is voor wat er zijn sociale
omgeving, Volkskrant-lezers, rondgaat.Nog een voorbeeldje: Uit: De Volkskrant, 26-10-2010, door Leo van Bergen Vrije mening is schot uit de heup Leo van Bergen | De auteur is als medisch historicus verbonden aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij verbaast zich over het gemak waarmee ongefundeerde meningen worden geventileerd, en over het feit dat derden aan die meningen ook nog eens een grote relevantie toekennen. Tussentitel: Van terughoudendheid bij gebrek aan kennis is geen sprake meer Er raast een storm over Nederland en hij wordt genoemd: vrijheid van meningsuiting. De ‘meningen’ vlogen je de laatste jaren al om de oren, maar het proces-Wilders ... IRP: En zo gaat het 600 woorden lang om de vrijheid van meningsuiting te bekritiseren, richting Wilders en aanhang. Volkomen eenzijdig, nwat veel sterker dan voor Wilders en aanhang geldt voor religie dat het maar een mening als en schot uit de heup is. Bij hen absoluut geen terughoudendheid bij gebrek aan kennis - hoofddoeken en moskeeën overal. Meer voorbeelden uit deze sector hier
.Uit: De Volkskrant, 28-09-2010, hoofdredactioneel commentaar Prijs van Europa Netto-betaler Nederland moet geen verdere reductie EU-afdracht willen Gemeten naar inkomen per hoofd van de bevolking zijn Nederland en Oostenrijk praktisch even rijk. Maar als het gaat om de afdracht aan de Europese Unie staan de twee landen bij lange na niet op gelijke voet. Qua percentage van het nationaal inkomen betaalt Nederland bijna drie keer zoveel aan Brussel als Oostenrijk. ... Nederland, vanouds een van de grootste betalers aan de EU, heeft vijf jaar geleden een jaarlijkse korting van een miljard euro weten te bedingen. ... Ook een slankere EU heeft tal van cruciale taken te vervullen, waarmee een apert Nederlands belang is gediend. IRP: Een klassiek voorbeeld van eenzijdigheid: voor andere landen geldt dit van 'belang' natuurlijk net zo goed. En is er dus maar één verdedigbare positie: iedereen betaalt evenveel. De reden voor deze stompzinnige fout is dezelfde als hiervoor: ideologie: de Volkskrant = media = topderde klasse = kosmopolitisch = voor Europees Imperium. Hier een voorbeeld van buiten de beladen contexten: De Volkskrant, 16-04-2005, door Roeland van Geuns, lid van de directie Regioplan Beleidsonderzoek in Amsterdam. Baan vinden voor werkloze is nooit een sinecure ... Het is daarom bevreemdend dat juist vanuit gemeentelijke kring een steeds luidere roep klinkt de reïntegratie weer zelf ter hand te nemen. Dat is des te vreemder, als men zich realiseert dat vanuit het verleden geen duidelijk betere ervaringsgegevens aanwezig zijn over de prestaties van de voormalige publieke reïntegratie (het vroegere arbeidsbureau). Is de oude arbeidsvoorziening niet mede afgeschaft en zijn de reïntegratieinspanningen niet mede overgeheveld naar de private sector. vanwege het beperkte resultaat van juist de arbeidsvoorzíening? Maar ook anderszins is er feitelijk niets bekend. Naar de effectiviteit van reïntegratie wordt tot nu toe slechts mondjesmaat onderzoek gedaan. Het is derhalve erg merkwaardig de 'schuld' voor liet veronderstelde falen van de reïntegratie-inspanningen uitsluitend bij de private reïntegratiebedrijven te leggen. Er zijn ook andere factoren die het eventuele beperkte succes van de reïntegratie verklaren. Ten eerste wordt op dit moment wellicht te veel waarde gehecht aan de koppeling tussen betalingen voor trajecten en het resultaat van trajecten, en te weinig aan de vraag of de prijs die men bereid is te betalen wel hoog genoeg is. Steeds vaker wordt beklemtoond dat maatwerk de sleutel tot succes is, maar tegelijkertijd wordt, in verband met de lage prijs, bij het gunnen van opdrachten gestuurd op juist groepsgerichte trajecten. Met andere woorden, reïntegratiebedrijven hebben slechts tot op beperkte hoogte keuze bij liet invullen van de trajecten. Op de tweede plaats speelt de conjunctuur een belangrijke rol. Naarmate er meer banen zijn, is het plaatsen van langdurig werklozen en arbeidsongeschikten 'makkelijker'. Op dit moment loopt Nederland niet over van de moeilijk vervulbare vacatures. Dat maakt het plaatsen van deze groepen in een baan sowieso moeilijker. Of dit nu door een privaat bedrijf of door een publieke instantie gebeurd Tenslotte is duidelijk dat een goede reïntegratie staat of valt met een juiste diagnose. De (publieke) opdrachtgevers noch de reïntegratiebedrijven beschikken over goede diagnose-instrumenten. Tal van redenen dus om de 'schuld' van tegenvallende resultaten van reïntegratie niet (alleen) bij de reïntegratiebedrijven te leggen. Het zou beter zijn eerst het inzicht te vergroten, in plaats van meteen te roepen om een ander systeem. Daarmee is nog nooit een werkloze aan een baan geholpen. IRP: Dit is een bijna archetypisch voorbeeld van het houden van een eenzijdige redenatie, dat wil zeggen een redenatie met twee betrokken partijen en/of standpunten, waarbij argumenten alleen op een partij en/of standpunt wordt toegepast. Hier zijn de twee partijen de publieke versus de private reïntegratie. Het kan best zijn dat de moeilijkheid van de private reïntegratie ligt bij zaken als conjunctuur en de samenstelling van het cliëntenbestand. Maar dat geldt ook voor de publieke reïntegratie. Het kan best zijn dat dit geen reden is voor een verandering van privaat naar publiek, en dat eerst onderzoek nodig is. Maar dat geldt ook voor de verandering van publieke naar privaat. Het kan best zijn dat meer geld voor de private reïntegratie de resultaten verbeterd. Maar dat geldt ook voor de publieke reïntegratie. Naar Denkfouten  ,
Alg. semantiek, lijst
 ,
Alg. semantiek, overzicht
,
Algemeen, overzicht
, of site home
. |
|
|