De Volkskrant, 25-10-2012, van verslaggever Pim van Puymbroek .2010

'Ze pakken onze trots af'

Voor Belgisch Limburg komt het afscheid van Ford Genk nog harder aan dan de sluiting van de steenkoolmijnen.


Als een litteken in het landschap, zo zal de plek van Ford in Belgisch Limburg achterblijven. 'Net nu de gapende wonde van de mijn dicht was', zegt iemand. 'Ford was de reddingsboei. Wat hebben we nu nog?' Een provincie neemt afscheid van de auto die haar groot maakte.

Het viel op: heel Limburg voelde zich gisteren getroffen. Gouverneur Herman Reynders, verwijzend naar het Limburggevoel: 'Elke Limburger voelt zich aangesproken.'

De beste graadmeter: de extra editie van Het Belang van Limburg, 20 pagina's, 25.000 exemplaren, vanaf 17.00 uur gistermiddag gratis verspreid. Zo uitzonderlijk dat hoofdredacteur Ivo Vandekerckhove zich niet kon herinneren wanneer zijn krant dit nog eens gedaan had. 'We kozen voor de kop Laffe doodschop', aldus Vandekerckhove. 'Dat zijn woorden waar we zuinig mee omspringen. Maar de grote jongen had niet de moed zelf te komen. Dat is dus laf.' Hij bedoelt Ford-topman Steve Odell, in de extra editie een 'beul zonder ballen' genoemd.

Iedereen kent iemand die bij Ford werkt of werkte. Het cliché dook in alle commentaren op en, zo gaat dat vaak met clichés, het klopte. Herbert Houben, voorzitter van voetbalclub Racing Genk, deed er als jonge gast een paar zomers vakantiewerk. 'Aan de band van de Transit.'

Zelf rijdt hij niet in een Ford, de spelers van zijn club doen dat evenmin. Ook gouverneur Reynders deed dat nu niet, al was zijn eerste wagen wel een Ford Cortina ('met handvitessen') en had hij met Ford-topman Philippe Verbeeck afgesproken dat de eerste hybride Mondeo die volgend jaar van de band zou rollen voor hem zou zijn.

Met Ford werd 1962 het kanteljaar in de Limburgse geschiedenis. Ford creeerde werkgelegenheid, 'Vlaamse Limburgers' verlieten massaal de steenkoolmijnen waarvoor werkkrachten in Italië, Turkije en Marokko moesten worden gezocht. Je kan zeggen dat Ford de demografische samenstelling van Limburg heeft veranderd. Al vonden ook andere Limburgers de weg naar de Henry Fordlaan.

'Ik had anderhalf jaar in de mijn gewerkt, maar ik was zot van auto's en dankzij Ford kon ik de put ontvluchten', zegt Recep Yagizoglu, die er van 1973 tot zijn vervroegd pensioen in 2005 werkte. De fabriek was volgens hem de tweede reddingsboei van Limburg. Na de mijnen.

'Om de 58 seconden rolde een wagen van de band. Maar na de Sierra ging het bergaf. En na de invoering van de euro verhuisde de productie van de Transit naar Turkije. Ik heb zélf Turkse jongens opgeleid. Ze verdienen 3,5 euro per uur. Wij 14,3 euro. Zo kan ik meneer Ford wel begrijpen. Maar het maakt me wel boos dat ze toen al wisten wat vandaag zou gebeuren. Al die arbeiders die loon inleverden financierden zo eigenlijk hun eigen ontslagvergoeding.'

'Ze pakken onze trots af', zegt Vandekerckhove nog. 'Ford was de beste, de fabriek de productiefste. Wel, die collectieve trots is nu een collectieve pijnscheut geworden.'
 


Naar Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]