WERELD & DENKEN
 
 

Regels, restant





En het geval van Europa is een typisch tussengeval: wel landbruggen maar die zijn redelijk lastig begaanbaar (daar zit bijvoorbeeld de Balkan, een berggebied, tussen), en één van de afscheidingswateren is de Middellandse Zee, en die is weer voor een "Zee" redelijk makkelijk begaanbaar. De migratiestromen naar Europa zijn dan ook sterke wisselend naar omstandigheden - net als de stroom in een halfgeleider sterk wisselt naar omstandigheden, aanleiding voor haar gebruik als "versterker".

De derde factor: het verschil in maatschappelijke toestand of cultuur, is in de moderne tijd het makkelijkst meetbaar. Daarvoor moet even vooruitgelopen worden op de analyse van de maatschappelijke factoren zoals verzameld hier , met de veronderstelling dat de sterkte van de economie een goede maat is de algemene maatschappelijke toestand. De maat voor de sterkte van de economie is algemeen bekend en aanvaard als het bruto binnenlands (nationaal) product, gewogen naar de "omvang' van het land door te delen door het aantal inwoners. Deze benadering noem je dan de "economische benadering", uit te drukken als:
\[ C_E ~ = ~ c \, { E \over N } \]
Met \( C \) het niveau van de cultuur/land, \( E \) het bruto binnenlands product, \( N \) het aantal inwoners, en \( c \) een factor ergens in de buurt van tussen 0,5 en 2. De bijpassende gegevens staan hier uitleg of detail .

Ook in dit geval bevestigen de globale cijfers de wet: de migratiestroom is het sterkst daar waar het verschil in maatschappelijke toestand het grootst is, en de reisweerstand het laagst. een wat kleinschaliger voorbeeld: toen binnen Europa de Schengen-grenzen opengingen, bewogen de mensen met de laagste maatschppelijke toestanden in Oost-Europea, de criminelen, zich naar de gebieden met de hoogst maatschappelijke toestand: Noordwest-Europa => .

Merk dus hier een (toevallige) overeenkomst op met het natuurkundige geval van stroom: de (overgrote) meerderheid der bewegers beweegt van laag naar hoog (de negatieve elektronen gaan naar de hoger gelegen "positieve pool" van de batterij).

Waar het ook in de sociologie om moet gaan is in hoeverre de waargenomen verschijnselen iets zeggen over de maatschappelijke toestand. Die maatschappelijke toestand is en algemenere zaak dan een fenomenologisch verschijnsel als "stroom", en kennis omtrent die algemene toestand kan je gebruiken  bij de bestudering en verklaring van andere verschijnselen. En weer andersom natuurlijk. Het begrip algemene toestand is het gereedschap om uit de diverse kennis en diverse onderdelen een geheel te bouwen dat nodig is om verder te kunnen bouwen. Een wetenschappelijke sociologie is onmogelijk zonder het begrip maatschappelijke toestand, zoals betoogd in de inleiding => .

Wat conclusies omtrent de maatschappelijke toestand uit bovenstaande fenomenologie hier  .





Van de parameters is de migratiestroom makkelijk meetbaar - in Nederland bedroeg deze over de laatste twintig jaar gemiddeld 36 duizend personen per jaar => . Het cultuurverschil en de reisweerstand zijn moeilijker.

Het cultuurverschil bestaat uit vele parameters, de sociaal-culturele indicatoren , maar in de praktijk blijken de meest met elkaar samen te vallen: bij twee culturen blijkt een verschil in de ene parameter, zeg: man-vrouw-verhouding, sterk samen te vallen met vele ander, zoals de gezag-machtverhouding, corruptie, vertrouwen, enzovoort. En tot tot de sterk gecorreleerde factoren behoort de maatschappelijk welvaart, en de doodgewone economische welvaart. Dus, tenzij de relatie tussen de factoren sterk verschilt per cultuur, wat een zeer weinig voorkomend geval is, kan je voor het cultuurverschil ook het verschil in economische welvaart nemen. Die cijfers zijn bekend, als het bruto binnenlands (nationaal) product. Deze benadering noem je dan de "economische benadering", uit te drukken als:

\[ C_E ~ = ~ c \, { E \over N } \]
Met \( C \) het niveau van de cultuur/land, \( E \) het bruto binnenlands product, \( N \) het aantal inwoners, en \( c \) een factor ergens in de buurt van tussen 0,5 en 2. De bijpassende gegevens staan hier uitleg of detail .

Waarna de verdere uitwerking overgelaten kan worden aan specialisten in het vakgebied.



Verder leidt het ook weinig twijfel dat de migratiestromen van de Latijns-Amerikaanse wereld naar Noord-Amerika en van de Afrikaanse wereld naar Europa voor een belangrijk deel en indirect mogelijk voor het hoofdbestanddeel het gevolg zijn van de fokfaktor: in de Latijns-Amerikaanse landen en Afrika is er geen armoe en werkloosheid omdat er te weinig werk is, maar omdat er teveel mensen zijn en er voortdurend teveel bij komen. Dit mede volgend uit het feit dat er grote verschillen zijn tussen de Latijns-Amerikaanse wereld en Afrika, en een beperkt aantal overeenkomsten, waarvan dus als relevante hoofdfactor de fokfactor onmiddellijk oprijst.




En op deze plaats verder gegaan kan worden met een tweede voorbeeld, een dat volgt uit het eerste: het verschijnsel van migratie-gerelateerde maatschappelijk onrust.

Eerst is een volkomen helder aanwijsbare zaak nodig die het fenomeen op de kaart zet. dat is voor de hand liggend: de rassenrellen in Engeland van 2011. In de media werden de gebeurtenissen beschreven als "rellen" - de term "rassenrellen" viel niet of nauwelijks. De werkelijkheid is dat het dichter bij rassenburgeroorlog lag.

Ten eerste het aspect "rassen". De aanleiding was de dood bij arrestatie van een "Jamaïcaanse" gangster. De eerste groepen protesterenden waren uitsluitend bekenden en verwante "Jamaïcanen". De eerste echte rellen waren bijna uitsluitend lieden uit het Caribische gebied - vanaf nu verder af te korten tot "negers" uitleg of detail . De andere kant was die van politie en autoriteiten. Door de negers zelf bestempeld als "de blanken". Oftewel: het waren rassenrellen.

Dan het aspect van de ernst. Ten eerste betrof het meerdere dagen, ongeveer een week. Ten tweede betrof het vele steden, ergens rond het dozijn. Oftewel: het was over een groter gebied over een langere tijd. Waarbij op een gegeven moment door de opstandelingen ook geschoten is. Oftewel: het was een mini-burgeroorlog. De enige reden dat niet het zo genoemd werd is dat de elite weigerde de na twee of drie dagen nadat het duidelijk was dat de politie het niet aankon de enig logische aanpak te kiezen: inzet van het leger. Met een vrijbrief tot schieten.

In neutrale maatschappelijk termen: er was sprake van sterke maatschappelijke onrust. Ten gevolge van een verschil in culturen.

Ook dit kan in een regel geformuleerd worden, aan de hand van voorgaande voorbeelden. Beginnend simpel.

De maatschappelijke onrust door immigratie wordt aangeduid met \( O_m \) . Het verschil in cultuur is dat tussen basiscultuur, \( C_b \) en de extern ingestroomde cultuur: \( C_e \) .

Maar er ontbreekt nog iets: want als er slechts een paar duizend immigranten zijn, is zo'n grootschalige opstand niet mogelijk. En het gaat daarbij ook om de verdunning: een miljoen in Nederland is iets anders dan een miljoen in Amerika. Dus in ieder geval zijn er de factoren van de betreffende aantallen: \( N_b \) het aantal individuen in de basiscultuur, en \( N_e \) van de externe, in een quotiënt staande voor "verhouding" of percentage. De drempelwaarde kan je dan aanduiden met \( N_o \), het ontstekingsaantal.

De eerste vorm van de regel luidt dan, alle andere factoren even samennemende in een factor genaamd \( k \) en de drempelwaarde even vergetende:
\[ O_m ~ = ~ k \, ( C_b ~ - ~ C_e ) {N_e \over N_b } \]
Met de drempelwaarde wordt dat dan:
\[ O_m ~ = ~ k \, ( C_b ~ - ~ C_e ) { {N_e ~ - ~N_o }\over N_b } \]
Deze regel kan getest worden door toepassing op de genoemde Engelse opstand van 2011, de Franse opstand van 2005, en de wat kleinere Zweedse opstand van 2013. Dit zal ongetwijfeld verdere toevoegingen, veranderingen en verfijningen noodzakelijk maken.

Over naar een derde voorbeeld, ook in lijn met de voorgaande. Migratie is voor het overgrote deel van de maatschappelijke elite een zaak van grote inherente waarde. Deze waarde behoort tot een collectief van waarden genaamd  "politieke-correctheid" uitleg of detail , letter \( P \) . Door de maatschappelijke onrust veroorzaakt door migratie met een hoog cultuurverschil komt migratie in een kwaad daglicht. Aangezien de feiten dienaangaande slecht tot niet veranderd kunnen worden, verandert men de woorden en de waarde van woorden zodanig dat de waarde van de externe culturen verhoogd lijkt te worden. Omdat het in de maatschappelijke praktijk gebruik is geworden om al dan niet werkelijke benadeling van de externe instroom aan te duiden met "racisme" uitleg of detail , naar de daadwerkelijk bestaande etnische verschillen, is de bevoordeling van diezelfde groepen ook een vorm "specifieke etnische benadering" oftewel: dit is ook "racisme". Het door de politieke-correctheid bedreven veranderen van (de waarde van) woorden is dus ook een vorm van "racisme", hier aan te duiden met \( R_{i,\,p } \) , de \( i \) staande "immigranten" en \( p\) voor "politieke-correctheid". Hetgeen leidt tot de eerste regel:
\[ R_{i,\,p } ~ = P \,   \Delta C \]
Zeggende: de mate van pro-immigrantenracisme neemt toe met de mate van politieke-correctheid en met de mate van culturele achterstand. Hoe meer achterstand, hoe meer er namelijk gecompenseerd moet worden.

Ook deze regel moet getest worden aan de werkelijkheid. De werklijkheid is op deze website weergegeven in de verzameling Racisme . Deze verzameling laat een discrepantie met de regel zien. Want de regel voorspelt dat de hoeveel pro-immigrantenracisme ongeveer constant is, er vanuitgaande dat de mate van politieke-correctheid en de cultuurverschillen niet al te zeer veranderen. En de werkelijkheid laat zien dat de hoeveelheid racisme gestaag toeneemt, zoals bewezen door het overschrijden van een tipping point of drempelwaarde waarin het ook door politiek-correcten gezien wordt als "absurd" .

De politieke-correctheid zorgt dus in ieder geval niet alleen voor een bepaalde constante  hoeveelheid racisme, maar ook voor een toename in de hoeveelheid racisme:
\[ \Delta R_{i,\,p } ~ = ~P \,   \Delta C \]
Maar die toename hangt natuurlijk ook af van de tijd dat die toename loopt, oftewel:
\[ \Delta R_{i,\,p } ~ = ~ a \, P \, \Delta C \, \Delta t \]
Met \(a \) staande voor een bepaalde factor waarin de verandering anders afhangt van dezelfde parameters als de absolute waarde. Oftewel, voor wie bekend is met differentiëren (zie zonodig hier ):
\[ { \partial R_{i,\,p } \over {\partial t} } ~ = ~ a \, P \, \Delta C \]
Maar we hadden al een uitdrukking voor \( P \, \Delta C \) met daarin de constante waarde - vul die hierin in:
\[ { \partial R_{i,\, p } \over {\partial t} } ~ = ~ a \, R_{i, \, p } \]
En bij Formules, differentiaalvergelijkingen, oplossingen is hiervan al een oplossing gevonden: dit is een exponentiële functie.

Waarna de wetenschappelijke socioloog terug kan gaan naar zijn gegevens, of extra gegevens kan gaan zoeken, om zijn mooie nieuwe formule te testen.

Al genoemd is het geval van anti-blanke racisme , gedefinieerd door "Iedere instantie waarin een blanke benadeeld wordt ten gunste van een gekleurde mag, iedere instantie dat een gekleurde benadeeld wordt door een blanke mag niet". Dit overschreed in april 2015, door de voortdurende en vermoedelijk exponentiële groei, het niveau van het absurde dusdanig het ook de anti-blanke racisten opviel

Een tweede geval is dat van het cultuurverraad. De aanslagen op Charlie Hebdo en Joden in 2014 en 2015 hebben de cultuurkloof, \( \Delta C \), groter gemaakt of zichtbaarder (wat in zekere zin hetzelfde is), en zowel het niveau als de steiging van het aantal stukken waarin moslims geportretteerd worden als "gewone mensen als u en ik"  is sinds die tijd toegenomen - de Volkskrant: "Er bestaan geen haatimams" . Op de televisie neemt het aantal als "gewone burgers" geïnterviewde moslims gestaag toe, en ook hun aantal in het algemeen in reclames - trouwens net als het aantal negers - ver voorbij de numerieke evenredigheid. Het ijkpunt daar voor het overschrijden van het absurde kan hier alvast genoemd worden: dat is wanneer Jezus gespeeld gaat worden door een negers. Er is al sprake van een zwarte James Bond. Overigens is, in het kader van het anti-blanke racisme, verboden voor blanken om negers te spelen .

Een derde te onderzoeken trend is die in de strijd tegen de gewone burgers, dat wil zeggen: de onderste tweedere van de maatschappij. Dat is de groep wier belangen stelselmatig geschaadt worden door de verdedigers van externe culturen, hier aangeduid met "politiek-correcten". Ook die trend is stijgend , en heeft in 2015 een hoogtepunt bereikt met de stelling: "Het verschil tussen de huidige immigranten en de Joden in de jaren 1930 doet er niet toe" .

DDe vierde toenemende trend is die in de uitingen van haat van allochtone immigranten voor Nederlanders en de Nederlandse cultuur. Aanvankelijk was dat beperkt tot het internet, met terminologie richting Nederlander als "kanker kazen" afgekort tot "kk kazen" op sites als maroc.nl, in 2015 heeft dat het niveau bereikt van termen als "institutioneel racisme" en "white privilege". De trends zijn te volgen in Allochtonen, woordvoerders en Allochtonen, haat .

Merk daarbij op dat bij het verzamelen van deze bronnen, in het kader van een wetenschappelijke sociologie mede geïnspireerd door Asimov's Foundation , , door slechts een beperkte menselijke inzet mogelijk was. Per terrein zit hierin werk voor een persoon of personen, per veld die van instituten. Wetenschappelijk werk dat de huidige generaties wetenschappers weigeren te doen, deels uit overtuiging, deels uit angst voor het verliezen van hun reputatie en accreditatie. De huidige wetenschap acteert op het niveau door Asimov beschreven als dat van een cultuur in verval.

De opvatting van de weiger-sociologen zijn ook in formule-vorm te vatten. De basistelling is namelijk "De Gelijkheid der Culturen", teruggrijpende op de hooggeëerde cultureel-antropoloog Claude Lévi-Strauss . "De Gelijkheid der Culturen" is een andere manier van van schrijven van "Er is geen verschil tussen culturen". En dat is makkelijk in formulevorm te vatten:
\[ C_{i} ~ - ~ C_{j} ~ \equiv ~ \Delta C_{i, \, j} ~ \equiv ~ 0 ~~~~ for ~ all ~ i,\,j \]
Waarin "\( \equiv \)" betekent "Is niet zomaar toevallig iets, maar is per definitie iets" - wat verder geformaliseerd kan worden als:
\[ \forall_{i, \, j} \, \Delta C_{i, \, j} ~ \equiv ~ 0 \]
Maar in de wetenschappelijke sociologie is bekend dat C een functie is van zeer vele parameters - waaronder de bijna alom aanwezige plaats en tijd - het noteren van \( C \) is slechts een afkorting:
\[ C ~ \equiv ~ C (x, \,t ,\, p_1 , p_2, \, ... ) \]
Wat de quasi-sociologen bedoelen met "De gelijkheid der Culturen" is "Overal ter werld waar je gaat kijken zijn de culturen gelijk" waarmee ze bedoelen "Overal ter werld waar je gaat kijken zijn de culturen gelijkwaardig" wat weer een afkorting is van "Overal ter werld waar je nunu gaat kijken zijn de culturen gelijkwaardig". Want dat is de manier waarop de stelling tot stand is gekomen: door cultureel antropologen die overal ter wereld gingen kijkine nar culturen, en besloten hebben dat al die culturen gelijkwaardig waren. Op het moment van waarnemen door die cultureel antropologen. Nu. Een standpunt dat overgenomen is door vrijwel de gehele sociologie uitleg of detail . Een standpunt dat daar ook maar enigszins van afwijkt, noemen ze "sociaal darwinisme" uitleg of detail , en "sociaal darwinisme" is volgens hen direct verwant aan rassenleer en dus de uitroeiing van de Joden en zigeuners door de nazi's.

Ook dit is allemaal weer te vertalen. "Overal ter werld waar je gaat kijken zijn de culturen gelijkwaardig" wordt:
\[ \forall_{i, \, j}\, \Delta C_{i, \, j} (x) ~ \equiv ~ 0 \]
Maar dit is dus een afkorting van:
\[ \forall_{i, \, j} \, \Delta C_{i, \, j} (x, \,t ,\, p_1 , p_2, \, ... ) ~ \equiv ~ 0 \]
Oftewel: wat cultureel antropologen en sociologen beweren met "De Gelijkheid der Culturen" is dat cultuur niet afhangt van de tijd.

Oftewel: wat cultureel antropologen en sociologen beweren met "De Gelijkheid der Culturen" is "Er bestaat geen menselijke evolutie".

Nu is de stelling "Er bestaat geen menselijke evolutie" op slechts drie plaatsen (grosso modo) een geldige stelling: in de religies van judaïsme, het christendom en de islam.

Oftewel: de stelling van "De Gelijkheid der Culturen" is monotheïstische religie, en, gezien de origine van zijn "ontdekker', Claude Lévi-Strauss, en de cultureel relatie tussen deze drie religies (de andere twee stammen af van het judaïsme), is het het simplest om het "Joodse religie" te noemen.

Samenvattend: "De Gelijkheid der Culturen" is Joodse religie. Waarbij het niet gaat om de rituelen van de Joodse religie, maar de kern ervan: het Absolutisme. Een stelling die ongewijfeld ook formeel kan worden afgeleid.

Deze laatste afleiding is een voorbeeld van de voordelen van formele notatie boven "het zeggen in woorden": de formele notatie dwingt tot veel meer nauwkeurigheid dan "het zeggen in woorden".

Dit wat betreft de inleiding in menswetenschappelijke regels in de vorm van formules. De natuurwetenschappen kennen een tweede krachtige methode, namelijk die van regels in de vorm van grafieken. Daarover later meer.


Naar Inleiding, model , Wetenschap lijst , Wetenschap overzicht , of site home


 

 apr.2015