De Volkskrant, 24-12-2011, van corresepondent Michel Maas .2010

Andere dorpsbewoners eisen helft Nederlandse schadevergoeding op

Rawagede-weduwen geplukt

Het dorpshoofd dwingt de vrouwen een verklaring te ondertekenen waarin zij 10mille
afstaan aan hun dorpsgenoten. Irwan Lubis van het Comité Ereschulden is woedend.

Tussentitel: De dorpelingen hebben geen enkel recht op het geld - Liesbeth Zegveld - Nederlandse advocate weduwen

De negen 'weduwen van Rawagede' hebben niet lang kunnen genieten van het geld dat zij van de Nederlandse staat hebben gekregen. Hun 20 duizend euro was nog niet binnen of de gemeenschap van het dorp eiste haar deel. De weduwen hebben onder zware druk de helft van het geld moeten afstaan.
    Vertegenwoordigers van de weduwen zijn woedend. Zij hebben de zaak aangekaart bij de Indonesische mensenrechtencommissie.

Dorpshoofd Mamat heeft de vrouwen ruim een week geleden naar zijn kantoor ontboden. Zes gaven er meteen gehoor aan zijn oproep. Zij moesten een verklaring tekenen waarin zij afstand deden van de helft van de schadevergoeding. Als zij dat weigerden, zouden zij de halve dorpsbevolking tegenover zich vinden en dat zou hun leven in het dorp ondraaglijk hebben gemaakt.

Dat werd maandag extra duidelijk, toen zo'n tweehonderd bewoners demonstreerden voor wat zij hun 'recht' noemden. Twee weduwen weigerden aanvankelijk het geld te delen, maar volgens het dorpshoofd heeft er eentje inmiddels wel betaald, en heeft de tweede nog geen geld uit Nederland ontvangen.

Volgens advocate Liesbeth Zegveld, die de weduwen in Nederland vertegenwoordigde, hebben de dorpelingen geen enkel recht op het geld. 'De rechtbank in Nederland heeft de schadevergoeding expliciet toegekend aan degenen die het meest geleden hebben: dat zijn de weduwen die nog in leven zijn. Claims van andere nabestaanden zijn afgewezen. Die hebben dus geen recht op het geld, en zouden de weduwen daarom ook met rust moeten laten.'

Maar dat gebeurt niet. Milem, schoondochter van weduwe Lasmi, vertelt in de Engelstalige krant The Jakarta Post dat de familie door buurtgenoten werd geterroriseerd vanaf het moment dat het geld er was. 'Ook familieleden van haar overleden echtgenoot achtervolgen haar. Iedereen eist een deel.'

Zegveld ziet daarin een waarschuwing voor toekomstige zaken. 'Mensen zeiden dat ze 20 duizend euro weinig vonden. Stel je voor wat er gebeurd zou zijn als ze een ton hadden gekregen! Je ontwricht een gemeenschap met zoveel geld. Het is heel goed je ook even te realiseren hoe je daarmee moet omgaan.'

In Rawagede bracht het vele geld inderdaad veel onrust teweeg. De situatie werd op een gegeven moment zelfs ronduit dreigend. Dat ervoer Irwan Lubis van het Comité Nederlandse Ereschulden, de organisatie die de hele zaak in Rawagede aan het rollen heeft gebracht. Hij was met voorzitter Jeffry Pondaag in het dorp om te protesteren tegen de gang van zaken, maar werd daar belaagd door jonge dorpsbewoners. Het tweetal moest zelfs enige tijd zijn toevlucht zoeken in het politiebureau.

Lubis is woedend. 'Ze hebben het recht niet! De weduwen zijn gedwongen die brief te ondertekenen. Dat is niet goed, niet ethisch.' Lubis is meteen naar het dorp gegaan en heeft geprotesteerd. 'Maar ik ben maar alleen, ik kan niet tegen een heel dorp op.'

Dorpshoofd Mamat zegt dat de weduwen vrijwillig hun geld hebben afgestaan. Maar even later zegt hij dat de dreigende sfeer in het dorp voor hem reden was om de weduwen te vragen de helft af te staan. 'Ik was bang dat bewoners anders over zouden gaan tot anarchistische acties', een typering die in Indonesië doorgaans wordt gebruikt voor rellen en brandstichting, of erger. 'Iedere familie krijgt nu ruim 5 miljoen rupiah (500 euro), en ik hoop dat daarmee iedereen tevreden is, en dat de rust weerkeert in het dorp.'

Hij heeft het geld al geďnd. Het zal worden verdeeld onder 171 families: nabestaanden van de mannen die op het erekerkhof zijn begraven.

Nederland heeft officieel excuses gemaakt voor het bloedbad van Rawagede. Op 9 december 1947 omsingelden Nederlandse militairen Rawagede en schoten daar alle jongens en mannen dood. De nabestaanden van 171 van deze slachtoffers kregen niets. Volgens het dorpshoofd hebben zij echter net zoveel recht op een vergoeding. Mamat: 'Die negen weduwen vertegenwoordigden wat ons betreft de nabestaanden van álle slachtoffers, en het geld dat zij kregen moet dus ook worden gedeeld.' Dat dat in strijd is met de uitspraak van de Nederlandse rechters heeft in Rawagede geen enkel gewicht.

De overwinning van het kleine groepje hoogbejaarde weduwen werd op 9 december gevierd als een overwinning van gerechtigheid. De euforie van die dag is nu volledig omgeslagen. Weduwe Lasmi wilde van haar 20 duizend euro een huisje kopen. Die droom is nu de grond in geboord, zegt zij tegen The Jakarta Post. 'Ik moest huilen toen zij mij vertelden dat ik de helft van het geld moest afgeven. Maar ik moest toegeven.'
 


Naar Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]