 |
Dat religie zonder enig voorbehoud onder de oorzaak van denkafwijkingen valt, is te zien aan de houding ten opzichte van religies die niet tot de sociale consensus behoren. Als die niet-consensus religies weinig aanhangers hebben, noemt men ze namelijk "sekte", een term met een sterk negatieve bijbetekenis, waarin ingesloten zit een begrip als "dwaze en gestoorde denkpatronen" 
. Vergelijk je echter wat omschreven wordt als de belangrijkste kenmerken van
een sekte, zie Wikipedia
, dan is meteen zichtbaar dat die naadloos aansluiten op de kenmerken van
vrijwel alle "grote" religies, met name het drietal van joods, christelijk, en
mohammedaans. Al dit soort ideologieën leiden tot denkafwijkingen, die voor voor de meer populair geformuleerde afwijkingen meteen herkenbaar zijn als extremen, zie hier
en hier
. Hieronder zijn eerst wat bronnen genoemd die voor niet-religieuze
ideologieën de relatie tussen ideologie en denkpatronen leggen, en daaronder wat
voorbeelden uit huidige debatten (het geval van de Koude Oorlog is behandeld
elders
) - overigens zijn dit de sociologisch denkafwijkingen - de psychologische zijn
verzameld hier
- de
ernstigere gevallen vallen onder de meer algemene psychologisch term is
obsessive-compulsive disorder, en de neurologische basis ervan is behandeld
hier
.Het eerste voorbeeld stamt van een ideologie die wat aan het verouderen is: het "Koude Oorlog"-denken Van: De Volkskrant, 30-10-2010, door Hans Driessen De woorden storten neer Non-fictie | Ook in haar essays beschrijft Herta Müller op indringende wijze hoe de dictatuur verhoudingen tussen mensen verziekt. Tussentitel: Müller leidt de keuze naar regionen waar woorden geen competentie meer bezitten ... Er is waarschijnlijk geen tweede schrijver die de invloed van de dictatuur op het leven indringender heeft beschreven dan Müller. Ook hier in haar essays geeft ze tal van schokkende voorbeelden van de werkwijze van de Securitate, van het bespieden en bespied worden, dat als een sluipend vergif alle menselijke verhoudingen verziekt. ... Hoe de dictatuur de menselijke verhoudingen verziekt, is het ene thema van deze essays – het andere is of en hoe de gevolgen van die dictatuur in taal, in het gesproken of geschreven woord kunnen worden uitgedrukt. Müller is hier uiterst sceptisch over: ‘Het is niet waar dat er voor alles woorden zijn. (…) Vaak is juist dat waarover niets meer gezegd kan worden het belangrijkste (…)’ En: ‘Als er niets meer klopt in het leven storten ook de woorden neer.’ ... Schrijven dus, er zit niets anders op. Maar dan wel op een speciale manier: een schrijven dat de lezer naar regionen leidt waar woorden geen competentie meer bezitten. ... Red.: En uit een ander ideologisch land: Uit: De Volkskrant, 30-10-2010, door Daniëlle Serdijn Vol verrukkelijk luchtig Duits Fictie | Losjes schetst F. Springer hoe sterk de overheid het leven van de verkrampte DDR-burgers beïnvloedde. ... Jarenlang was Springer, pseudoniem van C.J. Schneider, werkzaam als diplomaat, wat hem onder meer naar Oost-Duitsland bracht waar hij ambassadeur was van 1986 tot 1989. Het vallen van de Muur zag hij op zijn Nederlandse tv; vlak voor de Wende ging Springer met pensioen. In Quadriga, genoemd naar het vierspan op de Brandenburger Tor, toont Springer de overgang van een politiek streng geregisseerde periode naar die roerige laatste dagen van de DDR. ... Onnadrukkelijk, losjes – en daarom werkt het zo goed – laat Springer zien hoezeer overheidsdiensten invloed hadden op het leven van volstrekt verkrampte burgers. ... Red.: Deze bronnen beschrijven de gevolgen van een ideologie die in het westerse denken afgekeurd wordt. Maar natuurlijk zijn ze even geldig voor iedere andere ideologie, daar al die ideologieën één fundamentele zaak gemeen hebben: ze formuleren universele waarheden en stoppen daarmee het denken. Met verrotting van de geest tot gevolg. Zoals al uitgeduid geldt dit natuurlijk het meeste voor religie, maar ook alle seculiere ideologieën lijden aan dit verschijnsel. Eerst twee korte exemplaren van de hedendaagse hoofdsoorten. Als eerste de meest virulente: het multiculturalisme, waarvan de ernst meteen wordt wordt aangetoond met een extreem geval. Het betreft Volkskrant-columnist en voormalig politicus Marcel van Dam, die weinig geliefd is vanwege zijn zeer zelfstandige denken en zijn scherpe redenaties en geest . Iemand zonder binding met ideologieën, behalve
dus die ene. Waardoor, ook al is het er maar eentje, hij dus regelmatig hopeloos
de fout in gaat, waarvan hieronder een voorbeeld - aanleiding is de uitzetting
van alleenstaande minderjarige asielzoeker, destijds tien jaar en nu volwassen
geworden, Mauro Manuel naar het land van zijn oorsprong en zijn moeder, Angola -
een zaak waaromheen een furieuze hetze is gevoerd:
Uit: De Volkskrant, 03-11-2011, column door Marcel van Dam, socioloog Nog elf zetels te gaan ... Het drama rond Mauro heeft de huichelachtigheid bij het CDA tot een nieuw hoogtepunt gebracht. Zorgvuldig werd voor het congres een motie geformuleerd die de tegenstanders van uitzetting het idee kon geven dat ze hun zin hadden gekregen en de voorstanders de mogelijkheid gaven hem alsnog uit te zetten. Gerd Leers, die bereid bleek de toekomst van Mauro te vernietigen ... Red.: Oftewel: Angola heeft geen toekomst, en omdat Angola een doodnormaal Afrikaans land is, heeft volgens Marcel van dam heel Afrika geen toekomst. Zou er dan toch een vorm van culturele achterstand en culturele ongelijkheid bestaan? Hoe zit het dan met de mensen uit die culturen in Nederland? Waait die achterstand weg gedurende overtocht? Kortom: Marcel van Dam heeft met zijn opmerking last van een ernstige kortsluiting in zijn geest. Ondanks al zijn rationele vaardigheden. Zo ernstig is de invloed van de ideologie. En ter bevestiging een vrijwel identiek voorbeeld - cultuurhistoricus Thomas von der Dunk kan bijvoorbeeld kritisch schijven over Balkan-culturen
. Maar komt er etnie in het spel ... :
Uit: Volkskrant.nl, Opinie, 30-10-2011, door Thomas von der Dunk Von der Dunk: 'CDA brengt mensenoffer om Rutte-rechts te redden' ... Alsof het om een ingewikkeld pensioenakkoord ging, met een onsje meer of minder voor deze of gene, en niet om de meest elementaire menselijke zijnsvraag: is er voor jou plaats in onze wereld of niet. Hier wordt de toekomst van een mens geofferd om de nieuwe PVV-goden te behagen. ... Red.: Ziet u de kookpot met missionaris Mauro erin al voor u ...? Thomas von der Dunk kennelijk wel. Een door ideologie opgeroepen hallucinatie Een bijna even ernstig en ook nog bijzonder grappig voorbeeld is dat van Maarten van Rossem. Inmiddels emeritus hoogleraar in de historische wetenschap, is hij een graag gezien gast in talkshows vanwege zijn nauwelijks te stuiten woordenstroom, met als centrale boodschap: "Het is allemaal heel simpel als je maar goed naar mij luistert". Maarten is zo multiculturalistisch, dat hij speciaal voor dit doel een glossy magazine heeft opgericht. Centrale boodschap van het blad: de Nederlandse cultuur bestaat niet en de allochtone cultuur is prachtig en een verrijking. Iets dat hij graag overal komt verkondigen dus ook bij interviewer Wilfried de Jong: Uit: Joop.nl, 28-10-2011,
.
Wie zijn wij? Maarten van Rossem over de vraag wat een Nederlander is In het nieuwe tv-programma Motel de Jong werd aan Maarten van Rossem de vraag gesteld: 'Wat is een Nederlander?' Bekijk hier zijn antwoord. Red.: De boodschap van de eerste paar zinnen van Maarten: "Er bestaat geen Nederlandse identiteit". Om even later met een lange lijst klachten over die Nederlanders te komen, zoals "schamel cultuurtje" - het is net of we vertegenwoordiger van de rijke Joodse cultuur Jacques Wallage horen ...
Let ook op de contradictie met het begin, waarin Maarten betoogt dat "de
Nederlander niet bestaat vanwege alle variatie"- veel variatie binnen een
cultuur is een teken van rijkheid. Verderop nog een stukje Maarten, dat al even dwaas is ... Ach, en wat kan je dan verwachten van mensen die tot aan de nek in de ideologie zitten: Uit: Volkskrant.nl, Opinie, 04-11-2010 door Mohamed Rabbae e.a. Proces Wilders is krachtmeting tussen recht en politiek Het recht lijkt te sneuvelen. In de Volkskrant van 27 oktober j.l vroeg de heer Inja de organisaties en burgers die Wilders voor de rechter brachten om hun aanklachten tegen deze politicus in te trekken. Zijn motivering : ontneem Wilders de kans op een overwinning die hij niet verdient. Hieronder volgt ons antwoord op dit verzoek. ... We begrijpen het strategische signaal van Inja heel goed. Zijn analyse raakt ook de kern van de maatschappelijke en politieke machtsverhoudingen rondom dit proces. Het is inderdaad een politieke proces, niet tegen Wilders, maar tegen de moslims. Red.: De moslims beginnen een proces en dan wordt het een proces tegen de moslims ... Een voorbeeld van de kromme logica waar multiculturalisme toe leidt. In dit geval versterkt door de religieuze component. De tweede hedendaagse hoofdsoort is het Europeanisme - het volgende is naar aanleiding van het begin van de Griekse crisis waarvoor de Noord-Europese burgers de rekening betalen (uit: de Volkskrant, 23-06-2009, door Herman van Rompuy, voorzitter Europese Raad):
Natuurlijk is het zo dat als een of andere Europees gebeuren positief uitpakt, de Europa-ideologen in koor roepen dat er meer Europa moet komen. En als er iets Europees gigantisch desastreus uitpakt, bijvoorbeeld het creëren van een gezamenlijke munt voor totaal verschillende economieën, roepen de Europa-ideologen (Van Rompuy is uitgekozen uit een lange rij oligarchen, plutocraten en imperialisten die precies hetzelfde hebben verkondigd) dat de oplossing voor het probleem veroorzaakt door meer Europa weer meer Europa is. Dit voorbeeld laat meerdere verwantschappen zien. Ten eerste is dus die tussen ideologie en "altijd waar"-stellingen. Ten tweede de verwantschap met het logische begrip van tautologie: iets uit zichzelf afleiden: "Europa is goed, omdat Europa goed is". Ten derde, ook uit de logica te halen, de verwantschap met de contradictie. Want zodra je te maken krijgt met uitopraken over de werkelijkheid die waar zijn, bijvoorbeeld: "De Griekse crisis kost 100 miljard euro", en "altijd waar"-stellingen uit de ideologie, bijvoorbeeld: "Europese samenwerking is altijd voordelig', kan er slechts één van de twee waar zijn - en samen vormen ze een contradictie. Contradictie is een kenmerk van vele van de hieronder voorkomende denkfouten, en misschien is het zelfs zo dat alle denkfouten daarop neerkomen. In ieder geval is één van de meest bekende formuleringen van de negatieve gevolgen van ideologie geformuleerd in die vorm, het door George Orwell in 1984 gebruikte "Oorlog is vrede". En met die laatste formulering zien we meteen het grote gevaar van de contradictie: het is een hellend vlak ingesmeerd met olie, een valkuil  ,
richting de ergst mogelijke uitwassen waaronder, in dit geval, fascisme.Terug naar meer voorbeelden van hedendaagse vormen van ideologie. Te beginnen met het multiculturalisme. Ook als dit wat netter geformuleerd wordt, door bestuurders, politici of intellectuelen, leidt dit van opvallende denkfouten als hierboven, tot en met uitlatingen die, ondanks hun nette formulering, als extremistisch moeten worden omschreven. Bijvoorbeeld "Nederlanders hebben niet meer rechten op hun land dan niet-Nederlanders" (Jacques Wallage)
, of "Nederlandse kinderen moeten leren over Suleyman de Grote omdat er ook
Turken in de klas zitten" (prominent historicus Maria Grever)
- veel meer voorbeelden staan in de lijst die komt tezamen met de deze
link
. De volgende, advocaat Gerard Spong, is een hart-en-ziel multiculturalist die door veel mensen, en zichzelf, gezien wordt als bijzonder scherpzinnig. Onderstaande redenatie werd door hem eerst geuit in een tv-uitzending, tot ongeloof van de redactie. Hier staat het op papier: Uit: De Volkskrant, 10-11-2010, door Gerard Spong Wilders belet vrijheid van meningsuiting van derden Gerard Spong | De auteur is advocaat. Volgens hem laat PVV-leider Wilders tegen raadsheer Schalken blijken dat hij helemaal geen voorstander is van een onbeperkt recht op vrije meningsuiting. Waar hij voor zichzelf die vrijheid opeist, probeert hij met een aangifte te beletten dat een derde van datzelfde recht gebruikmaakt. Het voorlopige einde van de zaak-Wilders werd gemarkeerd door het tweede wrakingsverzoek dat door de wrakingskamer van de rechtbank werd gehonoreerd. Dat wrakingsverzoek werd gevolgd door een aangifte wegens strafbare beïnvloeding en dit laatste zou wel eens als een boemerang terug kunnen werken op de processuele positie van Wilders, in die zin dat zijn geloofwaardigheid erdoor wordt aangetast. De kwestie voert terug op een diner annex babbelavond van een select gezelschap. Prof. T. Schalken, een van de raadsheren van het gerechtshof die het bevel tot vervolging van Wilders gaf, zou zich die avond tegenover een deskundige van de verdediging, arabist H. Jansen, zoals die het omschreef ‘ergerlijk’ hebben uitgelaten. Het is inderdaad een misdrijf om zich mondeling jegens een persoon te uiten, kennelijk om diens vrijheid om naar waarheid of geweten ten overstaan van een rechter of ambtenaar een verklaring af te leggen te beïnvloeden, terwijl hij weet of ernstige reden heeft te vermoeden dat die verklaring zal worden afgelegd. ... Het is evident dat het recht op vrijheid van meningsuiting wordt beperkt door deze strafbaarstelling van bepaalde uitingen. De aangifte van Wilders tegen Schalken impliceert dus dat Wilders, anders dan hij beweert, helemaal geen voorstander is van een onbeperkt recht op een vrije meningsuiting van de waarheid zoals hij die ziet. Waar hij voor zichzelf die vrijheid claimt, probeert hij met een aangifte wegens beïnvloeding te beletten dat iemand anders van datzelfde recht gebruik maakt. ... Red.: Tsjonge ... Het absolute recht op vrijheid van meningsuiting ... Spong herhaalt het argument nog een paar keer:
Ha. Alsof een rechter vrijelijk alles mag zeggen in een rechtszaal ...
Even helder: de zaak kan bij de Hoge Raad terechtkomen, en rechters mogen nooit blijk geven van een mening over een zaak voordat deze dient - dat heet vooringenomenheid. De nadere analyse: ten eerste is niet het zo dat Geert Wilders nergens het absolute recht op vrijheid van meningsuiting heeft geclaimd - hij claimt op recht op de meningsuiting zijnde het hebben van kritiek op religie, de islam in het bijzonder. Dus de redenatie van Spong berust ten eerste op de retorische trucs van "hellend vlak" en "stroman"
. Maar waar het natuurlijk om gaat is dat "absolute recht op vrijheid van meningsuiting". Dat is opzichtig niet absoluut, in dat artsen niet de vrijheid hebben te praten over de ziektes van hun patiënten, advocaten niet de vrijheid om te praten over de gesprekken met hun cliënten, en rechters mogen buiten de rechtszaal niet eens praten met de partijen in een geding. Dat laatste wordt zelfs door Spong genoemd. Dat hij die andere zaken niet heeft kunnen bedenken, met name dat van de advocaten, kan niet anders dan een denkstoring genoemd worden. Een storing veroorzaakt door de niet te bedwingen drang om een punt te maken tegen Geert Wilders. Een drang voortvloeiende uit zijn multiculturalistische ideologie. Een van de vele andere juristen die naar aanleiding van het Wilders-proces ernstige problemen met zijn verstand kreeg en dat etaleerde in de media, was de hooggeachte advocaat en hoogleraar Egbert Dommering: Uit: De Groene Amsterdammer, 04-11-2010, door Egbert Dommering, advocaat en hoogleraar theorie van het informatierecht aan de Universiteit van Amsterdam Spreken is zilver, wraken is goud Tijdens het proces-Wilders zijn talloze fouten gemaakt. Het Openbaar Ministerie zou eens bij zichzelf te rade moeten gaan of het niet beter is om de officieren van justitie in het nieuwe proces te vervangen. Alle commotie die is ontstaan rond de wrakingsverzoeken die uiteindelijk tot een voortijdig einde van het proces tegen Geert Wilders leidden, zou ons bijna doen vergeten dat dit proces, ook na het bevel tot vervolging van het Gerechtshof te Amsterdam, door het Openbaar Ministerie is gesaboteerd. ... Red.: Ad ponandum. Spiegelbeeld: het oordeel van het OM is door het Amsterdamse hof gesaboteerd.
Ad ponandum van: het proces is geen politiek proces.
Ad ponandum.
Tot nu toe is rechterlijke macht daar mordicus tegen geweest - gelegenheidsargument
Hetzelfde geldt voor de godsdienst - immuniteit voor vervolging geldt alleen inde eigen huiskamer. Hanteer je belediging scherp, dan moet de koran onmiddellijk verboden worden. Tezamen met de rest van de islam.
In China gooien ze ervoor inde gevangenis ... Non sequitur.
Non sequitur.
Het Europese Hof sanctioneert ook vrije immigratie.
Indien waar, geldt dit ook voorgodsdienst, en dient de islam ....
Indien waar, geldt dit ook voorgodsdienst, en dient de islam ....
Dat waren zijn tegenstanders, de multiculturalisten en cultuurverraders. Argument: Seyss Inquart was voor Hitler, dus ...
Non sequitur: je kan uit die bijzondere verantwoordelijkheidnet zo goed onmiddellijk vrijspraak concluderen
Kul (Non sequitur). Artikel 137c,d is mensenwerk, door de tijd achterhaald. Moet onmiddellijk geschrapt worden. Indien waar: geldt dit ook voor godsdienst, en dient de islam ....
Bewijs het. Indien waar: geldt dit ook voor godsdienst, en dient de islam ....
Stelling: vooringenomenheid vaneen rechter is niet relevant. Onzin.
Argument: Hess stelt dat Göring het met hem eens is.
Het OM beseft kennelijk dat als je Wilders vervolgt, je ook de islam moet vervolgen.
Argument: de bloemetjes gaan open tezamen met ze opkomst van de zon, dus de bloemetjes veroorzaken de opkomst van de zon.
Indien waar: geldt dit ook voor godsdienst, en dient de islam ....(halal en haram...)
Kennelijk moeten de media Wilders harder gaan vervolgen, volgens de rechter. En nu neemt hij het maar over ...
'Stoet': framing. Argument: deskundigen mogen niets beweren dat pleit voor de aangeklaagde.
Iedereen mag en stroming war hij tegen is 'vijandig lavelen'. Dat is vrijheid van meningsuiting. Wat het OM heeft laten zien.
Natuurlijk is het onzin om te beweren dat die aanslagen en de rest begaan is door de islam ... dat is begaan door moslims. Er bestaat geen nazisme zonder nazi's. Je afkeren van het nazisme is je afkeren van de nazi's. Je mag je afkeren van de islam. Je mag je dus ook afkeren van moslims.
De slachtoffers zijn de niet-moslims, waaronder Geert Wilders.
Het succes van deislam berust op een vijandmodel.
Pretty accurate so far ...
Hier was al sprake van bewezen partijdigheid, zie hier
.
Omdat het geen gewoon proces was, maar een proces over een politieke mening van een politicus - Jan Jansen die precies hetzelfde beweert heeft niets te vrezen.
Leugen. Dat was het al door de vervolging, zie hiervoor.
Pleidooi voor ongestoorde partijdigheid van rechters.
In het Amerikaanse systeem zou er van zijn lang van zijn leven ooit iets van vervolging zijn gekomen.
Ad ponandum. Spiegelbeeld: het Gerechtshof in Amsterdam en met name rechter Tom Schalken zouden eens bij zichzelf te rade moeten gaan of zij niet beter op kunnen stappen, omdat zij dusdanig in een bepaalde visie op de zaak hebben vastgebeten ('tunneling'), dat ze niet meer in staat zijn om het belang van de regels van de rechtspraak, in dit geval: "Geen extern contact tussen betuinen en rechters", te beseffen.
Herhaling van de oproep tot achterkamertjesrechtspraak. Totaal niet Amerikaans. Verkankerde Europese aristocratisch houding. En dus totaal niet consistent, van onze strenge jurist. Maar consistentie is een van de eerste zaken die verdwijnt bij ideologen ...
So what...? En omdat hij nogal onder vuur ligt als belangrijke aangever, nogmaals Mohamed Rabbae. Aanleiding was een artikel van historicus Dik Verkuil,die Rabbae aanviel op het feit dat hij na zijn inspanningen om De Duivelsverzen van Salman Rushdie verboden te krijgen, nu weer met een soortgelijke actie bij de rechter stond. Dit is de repliek Rabbae: Uit: De Volkskrant, 13-11-2010, door Mohamed Rabbae Proces-Wilders past wél bij GroenLinks Historicus Dik Verkuil gaat in op mijn besluit om GroenLinks te verlaten als gevolg van een meningsverschil met de Tweede Kamerfractie van deze partij over het proces tegen Wilders (Opinie&Debat, 9 november). ... Op een enkel detail na is de geschiedschrijving van Dik Verkuil over mijn begintijd bij GroenLinks correct. ... Nu stelt Verkuil dat ik, als aanklager van Wilders, in herhaling verval en daarom niet bij GroenLinks pas. Ik probeer immers via de rechter Wilders de mond te snoeren. Kennelijk is Verkuil van mening dat een politicus alles mag zeggen, ook buiten de Tweede Kamer. Hij vindt dus dat de vrijheid van meningsuiting absoluut is. Alleen in het debat in de Tweede Kamer mag je de verwerpelijke opvattingen van je tegenstander, in casu Wilders, bestrijden. Dit ben ik volstrekt met hem oneens. In Nederland is de vrijheid van meningsuiting niet absoluut. Verkuil weet dat Mein Kampf hier verboden is. Dat is een duidelijke streep door de vrijheid van meningsuiting. Voor zover ik weet heeft GroenLinks nooit actie genomen om dit verbod ongedaan te maken. ... Red.: Als moslim en ideoloog weet Mohamed natuurlijk niet dat geen enkel ding absoluut is. Dus denkt hij dat het wijzen op een uitzondering in het ene geval, een bewijs is voor de onjuistheid in het andere geval. Tja ... Daarnaast ziet Mohamed nog wat over het hoofd: wat geldt voor de vrijheid van meningsuiting geldt natuurlijk ook voor de vrijheid van godsdienst. En wat geldt voor Mein Kampf, geldt dus met het grootse gemak ook voor de koran. En dan zou er dus helemaal niets mis zijn met een groot deel van de uitspraken van Geert Wilders. Consistentie... het is iets waar gelovigen meer dan onoverkomelijke problemen mee hebben. Maar we zijn nog niet klaar:
Ook hier een "Tja...". Want natuurlijk is het lidmaatschap van een politieke partij en de uitingen in het kader daarvan totaal niet te vergelijken met uitingen in het kader van het openbare debat. Dat laatst is iedereen, en het eerst is een club van mensen die zichzelf selecteert op hebben van een bepaalde, redelijk goed omschreven stel meningen. Waar je natuurlijk wel drastisch van mag afwijken, maar dan hoor je niet meer bij die club. Zo simpel... Maar het is echt veel te veel voor de gelovige. Ter afwisseling nog een favoriet van de ideoloog: de spiegel-gotspe:
Het zou door zijn immigrantenafkomst kunnen komen, maar eigenlijk is het een wijsheid van over de hele wereld: "Met een gelovige valt niet te discussiëren". En dat verwijt de gelovige een ander ... Mohamed geeft zelf de naam aan zijn eigen kwaal:
Met nog wat verdere karakteristieken van hoe de moslim opereert binnen discussies:
Voor voorbeelden hiervan, kijk hier .Ook snijdt Mohamed nog de kern van het probleem aan:
Vertaald:
Zie voor wat de Duitse kinderen al overkomt hier
. En na al die inleiding, nu het argument om toch weer wel naar de rechter te gaan - eerst even waarom het niet is:
En wat is het dan wel:
Aha. De kritiek van Wilders is geen kritiek maar discriminatie en schendt daardoor de positie en de rechten van moslims. Tja, dat kan iedereen wel zeggen. De kritiek van moslims op niet-moslims schendt ook het non-discriminatiebeginsel, en bedreigt niet-moslims nog veel meer dan Wilders de moslims bedreigt - Wilders moet beschermd worden tegen de moslims, en Mohamed hoeft niet beschermd te worden tegen de niet-moslims. En van dat voorbeeld is er een zeer ruime hoeveelheid andere. En Mohamed legt zelf de link tussen de discriminerende opvattingen van de islam en haar gewelddadigheid:
Wilders heeft nergens aangezet of opgeroepen tot geweld - hij heeft alleen maar kritiek geleverd. Maar dat leidt volgens Mohamed kennelijk wel tot geweld. Een redenatie die dus ook geldt voor de kritiek uitgeoefend door de islam. En die voor het geval van de islam in de praktijk bewezen is. Maar hij heeft er meer:
Een versie van Ad populum : de buren doen het allemaal, dus wij mogen het ook
Een voorbeeld van anekdotisch bewijs . Waarvan de bewijswaarde ook nog dubieus
is, want dit gaat uit van onbeperkte Europese macht over ons immigratiebeleid -
een zaak die omstreden is. Ook zijn deze maatregelen niet discriminerend, want
gebaseerd op inhoudelijke verschillenen (laaggeletterdheid, laagopgeleidheid,
algehele sociale achterstand) niet op afkomst, geloof,of iets dergelijks. Ook de
oordelen van rechters en Europese instanties zijn dus doodgewoon onjuistNog een poging:
Weer wat gemist: in het geval van vrouwen in de SP, wat ongetwijfeld een tikfout is voor SGP, gaat het om rechten gelijk te trekken. En in het geval van Rabbae cum suis gaat het om rechten ongelijk te trekken: moslims willen meer bescherming tegen kritiek en/of belediging dan overige meningen of stromingen. Allemaal slechte argumenten, dus. Maar misschien zit hier wel een deel van de waarheid:
Oftewel: omdat ik mijn zin niet dreig te krijgen, roep ik hel en verdoemis op. Alweer zo'n trekje dat we van de islam kennen. Overigens heeft Mohamed ook nog wel twee juiste argumenten. De eerst is deze:
Als dat dat onderzoek juist is, is het argument geldig. Maar de conclusie is dan deze: 93 procent van GroenLinks, en dat wil afgekort zeggen: "GroenLinks", is net zo dwaas als Mohamed Rabbae. Overigens iets waarvan haar leider, Femke Halsema, op bijna dagelijkse basis getuigd bijna haar optredens in deze en aanverwante kwesties. Je moet Mohamed in dit aspect dus gelijk geven. Het tweede "goede" argument:
Neem even aan dat dit argument juist is. Nu vertalen we het naar de huidige maatschappelijke situatie:
Er is een redelijk bekende Amerikaanse zegswijze over jezelf in de voet schieten. Mohamed Rabbae heeft een automatisch geweer in handen met zijn vinger in een onbedwingbare kramp rond de trekker, en omdat hij door ideologie zo blind is geworden als Stevie Wonder, heeft hij heel zijn eigen benen eraf gemaaid. Het volgende slachtoffer van ideologie is de theoloog en kosmopoliet Rob Riemen. Riemen heeft voor zijn streven het Nexus-instituut opgericht, dat, door zijn kosmopolitische streven en inspanningen, populair is bij vele andere kosmopolieten in hogere instanties - waardoor het instituut een prestigieuze naam heeft gekregen. Riemen is kennelijk verontrust geraakt door de groeiende steun voor de PVV, en haar anti-globalisatie en anti-kosmopolitische programma - want de PVV is tegen vrije immigratie en tegen verdere invloed van de EU. Tijd dus voor een tegenoffensief, door een eigen publicatie en interviews in de gretige media, met als algemene boodschap: "Fascisme!": Uit: De Volkskrant, 03-11-2010, van verslaggever Peter Giesen Interview | Rob Riemen, directeur van het Nexus Instituut ‘Veel parallellen PVV en fascisme’ Volgens filosoof Rob Riemen (48) past Geert Wilders een oude techniek van het fascisme toe door een zondebok te zoeken. Fascisme!, zo werd tot voor kort geroepen bij de geringste kritiek op immigranten. Maar tegenwoordig is het politiek-correcte denken van kleur verschoten, zegt filosoof Rob Riemen. Geert Wilders mag vooral geen fascist worden genoemd, hoewel zijn stijl en ideeën onmiskenbaar doen denken aan het vooroorlogs fascisme. Hij exploiteert het ressentiment onder de bevolking, wijst vreemdelingen aan als zondebok en keert zich tegen ‘de elite’ en alles wat intellectueel, kosmopolitisch of anderszins afwijkend van ‘het volk’ is, schrijft Riemen in zijn pamflet De eeuwige terugkeer van het fascisme dat donderdag verschijnt. Rob Riemen is directeur van het Nexus Instituut, een culturele denktank die prestigieuze conferenties over kunst, cultuur en filosofie organiseert. Vorig jaar publiceerde hij een succesvol boek Adel van geest, een pleidooi voor geestelijke waarden als wapen tegen vervlakking, zielloos consumentisme en nihilisme. Is het nuttig om Wilders een fascist te noemen? Het debat over immigratie is jarenlang belemmerd door zulke associaties. ‘Dat klopt. Maar toen werd fascisme als scheldwoord gebruikt. Ik gebruik de term om het populisme beter te begrijpen. ... Red.: De geparfumeerde versie van "uitschelden voor fascist"... "begrijpen als fascist". Heel weinig beschaafd en heel weinig subtiel voor iemand die zich uiterst zichtbaar op zijn eruditie laat voorstaan. Dat is dus hetgeen wat ideologie doet men mensen. Alle ideologie en alle mensen (ja, met enkel uitzondering): het doet alle redelijkheid en alle beschaving varen, als men de kern van zijn ideolgie bedreigd denkt te zien. Of het nu de moslim, de multiculturalist, of de kosmopoliet is. Maar kennelijk was de tegenspraak tussen Riemen's houdingen ook anderen niet ontgaan: Uit: De Volkskrant, 13-11-2010, door Frits Bolkestein Rob Riemen, schaamt u zich voor zoveel onzin Frits Bolkestein | Frits Bolkestein is voormalig VVD-leider. Hij betoogt dat wie Wilders in verband brengt met het fascisme, het werkelijke fascisme trivialiseert. Wie Wilders wil bestrijden, moet dat doen met feiten en argumenten. Tussentitel: Dat Wilders bescherming door de politie nodig heeft, verstoort de rechtsorde Volgens Rob Riemen, directeur van het Tilburgse Nexus Instituut, zijn ‘Geert Wilders en zijn beweging het prototype van hedendaags fascisme’. Dit is onzin. Het verraadt onbegrip over het ontstaan van het fascisme. Het fascisme begon als een cultureel verschijnsel. Zijn voorlopers waren intellectuelen. Bergson en zijn vitalisme, uitgedrukt in het begrip ‘elan vital’. Sorel en zijn revolutionaire syndicalisme. Vooral Marinetti en zijn futurisme, die meende dat ‘tot de tanden gewapende bataljons het hoogtepunt van de esthetica vormden’. Het fascisme was een elitaire beweging met als bestaansgrond de ontkenning van universele waarden. Een kind kan zien dat dit op Geert Wilders slaat als een tang op een varken. Freud heeft Mussolini een van zijn boeken gestuurd met de opdracht: ‘Van een oude man die in de Duce de held van de cultuur begroet.’ Heeft Wilders een dergelijk boek van een vooraanstaande intellectueel ontvangen? ... Red.: Plus nog wat van dit soort argumenten, die de oppervlakkigheid van Riemen's betoog laten zien.
Drie stuks onzin van Riemen weerlegd. Maar er is bijkomende schade:
Precies. Bijvoorbeeld het de groeiende invloed van de islam, en het groeiende fascisme van het Europese Imperium. En Bolkestein heeft ook nog een advies:
Wat ondanks inspanningen van jaren nog steeds niet gelukt is
.Die zat, want iemand anders voelde zich geroepen in het ideologische verderf te storten: Uit: De Volkskrant, 16-11-2010, door Han Warmelink Argumenten Bolkestein zijn mager Han Warmelink | Docent staatsrecht in Groningen reageert op de discussie, aangezwengeld door filosoof Riemen, dat Wilders staat voor het hedendaags fascisme. Tussentitel: Maar wie is nu het fascisme werkelijk aan het trivialiseren? Van Frits Bolkestein (Opnie & Debat, 13 november) mag filosoof Rob Riemen Geert Wilders en zijn beweging niet ‘het prototype van hedendaags fascisme’ noemen. Die vergelijking zou ‘onzin’ zijn waarvoor de auteur ‘zich zou moeten schamen’. De vergelijking zou bovendien het werkelijke fascisme trivialiseren. Wie Wilders wil bestrijden, aldus Bolkestein, moet dat doen op basis van feiten en argumenten en moet niet met verdachtmakingen komen. Wilders zou voldoende verwerpelijks hebben gezegd om dat mogelijk te maken. Nou ben ik het met dat laatste graag eens, maar dat betekent niet dat Riemen een filosofisch gezien onzinnige vergelijking heeft gemaakt? ... De tegenargumenten van Bolkestein zijn niet alleen tamelijk onbeduidend, maar zelfs een tikje onbenullig. Het is waar dat Wilders’ beweging niet intellectueel en elitair van aard is en daarmee een kenmerk van het oorspronkelijke fascisme mist. Maar geldt dat niet voor bijna elke neo-beweging die uitvindt wat anderen al eerder hebben uitgevonden? ... Red.: Aha. "Omdat veel vee vier poten heeft, heeft alle vee dat". Logica van de "betere" soort. Maar we hebben hier dan ook te maken met een jurist (tussen twee haakjes: hier slaan we een stukje over - meer over juristen in de conclusie).
Oh. Wat is er dan mis mee? Wat is populisme dan wel? Gaarne uitleg ... Dus snel naar die uitleg in de erop volgende zin:
Pardon...? Geen uitleg maar een scheldpartij ... "Ad hominem", heet dat in de nette termen van de retorica
. Een ernstige overtreding van de fatsoenregels in het debat (nog wat veel te
abstract geredeneer overgeslagen).
Oh. Dus het neoliberalisme dat nu dominant is, staat voor de beschaving, en het terug naar de menselijke maat is fascistisch? Volstrekte onzin. Maar Warmelink ziet een algemeen probleem in Bolkestein's enadering:
Misschien een inderdaad een legitieme argument. Maar dan gaan we meteen verder: dat argument is dan even legitiem voor de zaken die de PVV aan de orde stekt: de nog veel bedenkelijkere zijden van de islam, en die van de het Europese Imperium. Maar dat is hetgeen men, en Warmelink, natuurlijk met de aanvallen op de PVV wil voorkomen. Discussies zijn alleen legitiem als ze in de door jouw gewenste kosmopolitische richting gaan. Goed, een bijzonder armoedig betoog dus. Warmelink meende het dan ook te moeten voorzien van wat extra gewicht:
Daarop hoeven we geen commentaar te geven, want dat werd voor ons gedaan. Maar eerst haalt Fennema nog een aantal argumenten van Warmelink onderuit - we laten de titel even weg om de spanning erin te houden Uit: De Volkskrant, 17-11-2010, door Meindert Fennema ... Meindert Fennema | Meindert Fennema is schrijver van Geert Wilders. Tovenaarsleerling. ... ... Bolkestein meent dat het fascisme een romantische opstand was tegen de liberale democratie (Opinie & Debat, 13 november). Bolkestein had daarbij Hitler als getuige kunnen opvoeren. Hitler schreef in Mein Kampf over de democratie dat deze ‘het gezag van de individu ontkent en het vervangt door een puur getalsmatige meerderheidsregel. Daarmee botst de democratie met de aristocratische grondslag van de natuur (‘... sündigt es wider den aristokratischen Grundgedanken der Natur’). Deze opvatting over democratie vinden we in alle varianten van het vooroorlogse fascisme. We vinden het ook in de futuristische en vitalistische bewegingen uit die tijd. Dit laatste is wat Bolkestein in zijn stuk benadrukt. Wat zegt Warmelink hiervan? Hij schrijft: ‘Diepe onvrede over het laissez faire van de neutrale staat dreef een gedeelte van de bevolking in socialistische, een ander deel in een op nationalistische gevoelens gebaseerde richting. Is socialisme dan ook niet meer dan een leuke, spannende afleiding van het zo zalig makende liberale rationalisme? Kom nou toch!’ Warmeling geeft hiermee natuurlijk geen weerlegging van de stelling van Bolkestein, zelfs niet in de verdraaide weergave die hij ervan geeft. Zou Warmeling echt niet weten dat de Duitse fascisten zich nationaal-socialisten noemden, dat Mussolini uit de socialistische beweging voortkwam, dat de grondlegger van het Spaanse fascisme, Ramiro de Maeztu, onder Britse intellectuelen gold als een gezaghebbend gildensocialist? Ik vrees van niet, want het vak politieke filosofie is in de meeste juridische opleidingen afgeschaft. Warmelink beweert dat tal van aspecten van het fascisme terugkomen in de ideologie, samenstelling en presentatie van de PVV en noemt dan achtereenvolgens: de organische sociale ordening (geen spoor van te ontdekken in het programma van de PVV), het autoriteitsprincipe (geen spoor te herkennen in het programma, wel in de organisatie van de partij), de politiek van de daad (geen sprake van), afkeer van de gevestigde partijen en de daaraan ten grondslag liggende sociale klassen (het eerste is juist, het tweede niet), extreem nationalisme (is juist, hoewel er over dat extreem te twisten valt) en afkeer van ‘weke’ gevoelens van humaniteit, medelijden en vredelievendheid. Met dat laatste komt hij op glad ijs. Wilders komt namelijk op voor de rechten van vrouwen en homo’s en wil om die reden ‘Marokkaanse straatterroristen’ keihard aanpakken. Is dat nu minder humanitair dan de zachte heelmeesters van de gevestigde partijen, die moslima’s en homo’s jarenlang aan hun lot hebben overgelaten op grond van ‘weke’ gevoelens van humaniteit en vredelievendheid? ... Red.: Samengevat: de argumenten van Warmelink zijn broddelwerk - het werk dat je kan verwachten van iemand die een ideologie in zijn hoofd heeft, en een daarmee in tegenspraak zijnde werkelijkheid het hoofd moet bieden. Maar waar het Fennema als eerste om gaat is een ernstiger zaak. Hier zijn alle van divers plaatsen in het artikel samengeraapte onderdelen ervan, beginnende met de eerder weggelaten kop:
Een conclusie die niets te ver gaat. Misschien heeft Fennema ook wel de rechter in het proces tegen Wilders gezien. En de reactie van de president van de Amsterdamse rechtbank, en van de president van de Hoge Raad. En de notitie van de advocaat-generaal bij de Hoge Raad en de epistels van andere prominente juristen die bijna even sterke een soms daadwerkelijk even sterke onzin verkopen als de docent staatsrecht aan de Universiteit Groningen. Waarbij "onzin" staat voor gebrek aan kennis van diverse zaken, maar vooral wegens ernstige overtredingen van het goede, rationele, redeneren - zeg maar van het gezonde verstand. Ten faveure van een bepaalde zaak: die van het globalisme, het kosmopolitisme, en het aristocratische en elitaire denken. Om nog maar te zwijgen wat erin het strafrecht gebeurt
.Dat is de bijl aan de wortels van de rechtstaat. Multiculturalistisch journalist en psycholoog Malou van Hintem ergert zich aan berichtgeving over mogelijke aanslagen door moslims, en heeft iemand gevonden die bereid is om onzin uit te kramen in het kader van die ideologie: Uit: De Volkskrant, 27-11-2010, door Malou van Hintum Bang voor aanslagen In Berlijn is de angst voor een aanslag voelbaar', kopte de Volkskrant deze week. Hoe reëel is die angst? 'We horen voortdurend dat de wereld gevaarlijk is. Maar mensen weten heus wel dat iets niet altijd is wat het lijkt', zegt sociaal-psycholoog Hans van de Sande, oud-hoofddocent aan de Rijksuniversiteit Groningen. Wat bedoelt u daarmee? 'Er gaapt een kloof tussen wat de media laten zien en de beleving van mensen. Het Duitse volk is niet bang, de meeste Berlijners zijn dat ook niet. Ze wonen niet op de plek waar de dreiging is.' WTC, Madrid, Londen - genoeg redenen om bang te zijn. 'In de Arabische wereld is het allemaal veel erger. Vrijwel geen westers mens heeft die aanslagen aan den lijve meegemaakt. ... Red.: Onzin-argument nummer één: de angstervaring is relatief aan de eigen omstandigheden, niet relatief aan de angst van marsmannetjes voor bombardement door de Borg.
Onzinredenering nummer twee. Om tweede redenen: ten eerste: zo werkt het nu eenmaal - wat ook de moslims weten, en de reden is dat ze aanslagen plegen. Ten tweede: als mensen zo rationeel waren dat ze deze dreiging naar waarde konden schatten, waren ze ook zo rationeel dat ze niet gelovig waren, en waren er dus ook geen moslims om aanslagen te plegen.
En hier draait allemaal om: de media mogen niet berichten over de aanslagen door moslims, en de overheid moet zeggen dat de moslims geen gevaar vormen. Ideologie. Daarvoor zijn al die leugens en domheden nodig. De politieke onthullingen in 2010 door de klokkenluiders-site WikiLeaks is ook een oedenleidngg voor pshychologische onthullingen. Door diverse eroepswaarnemers is zijdelings opgemerkt dat WikiLeaks eenzijdig zou zijn in haar benadering, en de volgende weblogger heeft het als hoofdonderwerp: Uit: Volkskrant weblog, 19-12-2010, door Peterus Waar is WikiLeks goed voor? In kranten en op TV is men het erover eens dat wat je ook van Wikileaks vindt, het in ieder geval goed is voor de transparantie van de politieke besluitvorming, wat op zijn beurt goed zou zijn voor de democratie en zijn burgers. Maar is dat ook zo? Moet de Noord Amerikaanse democratie, want het gaat in de huidige publicatiegolf van Wikileaks om dat land, nog transparanter worden dan ze al is? Er is geen land in de wereld waar de politieke besluitvorming ondanks alle fouten en misleidingen zo transparant is als in de VS. Gelukkig maar want je moet er niet aan denken dat bijvoorbeeld China in plaats van de VS als supermogendheid de wereldpolitiek zou beheersen. Vergeleken met de VS staat de transparantie van de politieke besluitvorming in China zo goed als op nul. Chinese dissidenten zouden al heel blij zijn als de Chinese politieke transparantie een tiende zou zijn van die van de VS. Een voorlopig vergeefse wensdroom, zoveel heeft de Chinese regering de wereldopinie wel duidelijk gemaakt met haar optreden tegen nobelprijswinnaar Liu Xiaobo. ... Hetzelfde kunnen we voor Rusland vaststellen, die andere potentiële wereldmogendheid. Ondanks de val van het communisme (1989) is de politieke besluitvorming er een zo goed als gesloten boek. Het is zelfs zorgwekkend want niets wijst erop dat Rusland ook maar een stapje dichterbij een met het Westen vergelijkbare transparantie in politieke besluitvorming komt terwijl voor onze energievoorziening afhankelijk zijn. ... Tot slot dan Europa. Als we de transparantie in de VS op 100 indexeren (aan de hand van de mate van vrijheid van meningsuiting, openbare media, vrijheid van onderzoek, vrijheid van vereniging enz. ) dan zou Europa misschien 90 halen maar zeker geen 100. Ik durf te wedden dat zelfs Nederland niet zo transparant is in zijn politieke besluitvorming als de VS laat staan notoire geheimhouders als Liechtenstein, Monaco, Luxemburg en Zwitserland. Als je prioriteit zou geven aan versterking van de democratie in de wereld door transparantie van de politieke besluitvorming dan zijn niet de VS het probleem, maar potentiële supermogendheden als China en Rusland en in zekere mate ons eigen Europa. Toch gaat alle aandacht uit naar de VS waarbij niemand zich afvraagt of meer transparantie in de politieke besluitvorming van dat land prioriteit behoort te zijn in de strijd voor meer democratie in de wereld of zelfs maar voor meer politieke stabiliteit in de wereld. Waarom het dan toch volgens Wikileaks zo is? ... Red.: Waarom de focus op de VS en niet op Rusland en China? Het antwoord is heel simpel: Omdat de VS zich voorstaan op hun openheid, en niet Rusland en China. Dit is een zo voor de hand liggend antwoord, dat het niet-zien ervan een storing is. Het is dezelfde soort kwaal als van degenen die ten gevolge van een herseninfarct slechts een helft van het normale gezichtsveld zien. Overigens kan de kwaal van Peterus al gediagnosticeerd worden aan de hand van zijn idee dat Amerika de meest open samenleving is - Amerika kan alleen "open" zijn omdat het grotendeels gelijkgeschakeld is, als in een gematigde vorm van een "Big Brother"-staat
.
Kees Broere is al jarenlang de correspondent van de Volkskrant in Afrika, en behept met de oud-"kolonisltische" ideologien. waar nu, 2011, revoluties tegen Arabische dictators zijn uitgebroken. Broere heeft het hoofd kennelijk helemaal verloren:  Uit: De Volkskrant,
25-02-2011, door Kees Broere, in Benghazi, Libië
Enkel wanhopige gekken zetten deze wapens tegen mensen in. Kadhafi doet het. ... Red.: Alleen de kop is al voldoende. En hij prijkte prominent op de voorpagina, zie de illustratie hiernaast. Broere wordt dus vergezeld door een hele sleep redacteuren die betrokken is bij het maken van zo'n krant. Oh ja, de feiten: het hoogst beschaafde land genaamd Amerika zet bij gewoonte veel extremere wapens in tegen mensen. Een dergelijke vorm van groepsmatige blindheid kan alleen verklaard worden door een gemeenschappelijke oorzaak. En die kennen we: ideologie. De contradictie is de standaardmethode van het ideologische redeneren sinds de oudheid: droogte: het is des godes wil - overstroming: het des godes wil. Armoede: het is de schuld van de communisten - rijkdom: het is de schuld van de communisten. Licht verstandelijk gehandicapten het krijgen van kinderen verbieden/voorkomen: dat kan niet want het zijn gelijkwaardige mensen - ...: Uit: De Volkskrant, 17-05-2011, van verslaggever Gijs Herderscheê College: IQ-maatregel onverantwoord Tussentitel: Geestelijke beperking zegt weinig over behoefte aan steun Een plan van het kabinet om 250 miljoen euro te bezuinigen op de zorg voor verstandelijk gehandicapten is niet haalbaar. Dit stelt het College voor Zorgverzekeringen. Het CVZ adviseert het kabinet over de ziektekostenverzekeringen over de volksverzekering AWBZ, de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten. Het advies kan zwaar wegen als de Tweede Kamer over de voorgenomen bezuiniging spreekt. De hoogte van iemands IQ bepaalt of hij wordt beschouwd als licht verstandelijk gehandicapt en welke zorg daarbij past. Nu geldt een IQ van 85 als grens, maar VVD, CDA en PVV willen die verlagen naar een IQ van 70. ... 'De beoordeling van het intellectuele vermogen van een persoon zegt weinig tot niets over de ernst van de problemen en de behoefte aan ondersteuning', aldus het CVZ. ... Red.: Vertaald naar de andere kant van de vergelijking: het qua IQ licht-zijn van de handicap zegt weinig tot niets over de ernst van problemen en de behoefte aan ondersteuning. Welke ernst van de problemen en behoefte aan ondersteuning ook de licht verstandelijk gehandicapte dus totaal ongeschikt maakt om kinderen op te voeden. En dus om kinderen te krijgen. De gelijkwaardigheid van lichtelijk verstandelijk gehandicapten behoort tot dezelfde reeks ideologieën als de gelijkwaardigheid van lichtelijk tot zwaar sociaal gehandicapten. Allochtone immigranten. Hoewel deze groep ons minstens tien miljard euro per jaar kost in diverse vormen van sociale ondersteuning
, zaken als extra onderwijs meerekenende, mogen we niet over deze zware
belasting op de overheidsuitgaven praten, want dat schendt de fundamentele
gelijkwaardigheid der mensen. Het gaat in tegen ons morele kompas. Volgens
mensen als Volkskrant-columnist, politicoloog, en rabiaat
multiculturalist Pieter Hilhorst, ook auteur van de volgende column:
Uit: De Volkskrant, 17-05-2011, column door Pieter Hilhorst, politicoloog Als het morele kompas kapot is Tussentitel: Niemand weet zeker wat de gevolgen zijn van een Grieks faillissement De meeste morele intuïties zijn kinderlijk eenvoudig. Voor wat, hoort wat, bijvoorbeeld. Of het principe dat mensen voor hun eigen daden verantwoordelijk zijn. Maken ze er een potje van, dan moeten ze op de blaren zitten. Doen ze voortreffelijk werk dan verdienen ze een beloning. ... ... Neem de Europese schuldencrisis. De Grieken hebben zich misdragen. Ze hebben te veel geld uitgegeven. Ze hebben geknoeid met de boekhouding. ... Bij de huidige verplichtingen is economisch herstel onmogelijk. Links- of rechtsom moeten daarom schulden worden kwijtgescholden. Dat betekent dat of de banken of de Europese landen flinke verliezen moeten slikken. Het betekent ook dat een land dat zich heeft misdragen niet wordt gestraft, maar juist nieuwe kansen krijgt. Terwijl landen die zich gedragen de rekening gepresenteerd krijgen. Dat staat haaks op onze alledaagse morele intuïties. Dus is de keus: zedenpreken ten koste van de welvaart, of kiezen voor de welvaart ten koste van onze alledaagse morele intuïties. In dat geval kies ik voor het laatste. Red.: Dus in dit geval kiest de heer Hilhorst tegen het morele kompas. Terwijl hij in het geval van de allochtone immigranten voor 100 procent kiest vóór het morele kompas. Een directe tegenspraak. Tenzij je een stapje omhoog gaat, en kijkt naar de gemeenschappelijke factoren in de zaken. En dat is simpel: in beide gevallen gaat het om zaken waarin geld van de hard-werkende Noordwest-Europese burgers verdwijnt in de zakken van meer zuidelijk gelegen paradijsvogels. Nou nemen we aan dat die geografische noord-zuidfactor op zich niet zo'n rol speelt. Maar ze komt overeen met etnische verschillen. Het kleurtje wordt naar het zuiden toe steeds donkerder. Dan zijn er twee twee mogelijke conclusies: je constateert dat de heer Hilhorst er ideologisch zeer tegengestelde houdingen op na houdt, en vermoedt dat hier sprake is een een stille vorm van schizofrenie. Of je neemt aan dat de heer Hilhorst ideologisch consistent is, maar dan moet je serieus in aanmerking nemen dat hij een pro-gekleurde en anti-blank denkende racist is. Beide gevallen lijken onwaarschijnlijk, maar redelijke andere verklaringen lijken niet voorhanden. Een situatie die onvermijdelijk verbonden lijkt te zijn met het onderhouden van ideologie. Van welke soort dan ook. Een tweede illustratie van het denken van de heer Hilhorst, dit keer met een klassieker in de denkafwijkingen, namelijk die van de balk en de splinter. Als gewone denkfout is deze redelijk normaal, omdat ieder mens de neiging heeft de wereld voornamelijk vanuit zijn eigen standpunt te bezien. - de beschaafderen en intelligenteren zijn zelfs makkelijk te detecteren aan de hand van het criterium dat ze dit wat beter weten te hanteren. Maar als het al te erg wordt, kan het dus weer onder de echte afwijkingen vallen. Dit is zo'n geval: Uit: De Volkskrant, 16-08-2011, column door Pieter Hilhorst, politicoloog Het verlangen naar schurken Een verhaal zonder schurken is een tam verhaal. Een politicus die een verhaal vertelt zonder schurken zal nooit de harten van de kiezers raken. ... Westen is de auteur van The Political Brain. ... Westen keert zich in zijn boek tegen Democraten die denken dat je verkiezingen kan winnen met rationele argumenten. Kiezers zijn emotionele wezens en daarom heeft alleen een emotioneel appèl effect. ... De kritiek van Westen is ook relevant voor Nederland. De PVV heeft nooit moeite om schurken aan te wijzen. Ze hebben zelfs van een hele godsdienst een schurkachtige ideologie gemaakt. En voor andere kwesties hebben ze genoeg andere vijanden achter de hand: de spilzuchtige Grieken, de arrogante elite of de verraderlijke sociaal-democraten. Ook het kabinet-Rutte heeft een duidelijke vijand. De overheid speelt voor hen de rol van schurk. De geluksmachine moet worden uitgezet. Aan de linkerkant van het politieke spectrum is het schurkenschema schaars. De SP wil nog wel van de markt een boeman maken, maar daar houdt het wel mee op. ... Misschien is links te beschaafd. ... Red.: De redactie hoefde als antwoord hierop niets zelf te schrijven - een bloemlezing uit de reacties op de webversie is voldoende:
Hoe kan het nu dat Pieter Hilhorst niet ziet dat zo veel mensen in zo'n korte tijd wel kunnen zien? En waarin ze gedocumenteerd gelijk hebben
.Uit de hoeveelheid van reacties kan je opmaken dat de
hoeveelheid noodzakelijk inzicht om tot de conclusie aan die kant te komen niet
al te groot is. Dus moet het gebrek aan inzicht aan de kant van Hilhorst wel
heel erg groot zijn. De hoeveelheid reacties is zelfs zo groot, dat de enige
conclusie kan zijn dat de geest van Pieter Hilhorst op het moment van schrijven
van dit artikel volkomen geblokkeerd was voor tegeninformatie vanuit de
werkleijkheid.Het extra interessante is dat hij zelf een verklaring geeft voor het verschijnsel, alleen weer van de andere kant:
Dat is logisch: het brein reageert altijd verstoord op twee inputs die in strijd met elkaar zijn. Dat is een ingebouwde functie om ervoor te zorgen dat één van de twee zaken gecorrigeerd wordt, en om die correctie te bewerkstelligen, moet het brein gealarmeerd worden. De gebruikelijke (fundamentele) alarmfunctie van het brein is bekend als de emotie van "angst".
Dat is even logisch: het brein moet ook een signaal hebben voor het weer oplossen van het conflict. Ook dat is een algemene functie. Die dus ook overgebracht door een fundamentele signaalfunctie, het al genoemde "genot"
Maar het geeft ook een kick om gewoon de waarheid te ontdekken in de werkelijkheid. Welk van de twee in een specifiek geval plaatsvindt, hangt af van meer specifieke omstandigheden. Prachtige theorie, dus, met de gegeven aanvullingen. Die hier direct toegepast kan worden. De meer specifieke omstandigheden in dit geval zitten in het hoofd van de heer Hilhorst, waarvan we al weten dat hij behept is met grote hoeveelheden ideologie, zoals die van "de gelijkheid der culturen" en "de gelijkheid der mensen" . Nu weet iedereen die niet behept is met deze ideologieën dat culturen
ongelijk zijn, kijk maar naar de nazi's, en dat mensen nog veel minder gelijk
zijn, kijk maar naar Hitler (Ja, we weten het, het is niet erg origineel, maar in de
richting van het soort mensen als de heer Hilhorst moet je heel simpel blijven).
En van dat soort werkelijkheden komen er natuurlijk dagelijks signalen binnen,
die iedere keer weer die verstoringen en "angst" opwekken. Daardoor kan het
wenselijk of noodzakelijk worden om die signalen af te schermen. Dat kan op
verschillende manieren. Een daarvan is pure blokkade: het brein zorgt ervoor dat
signalen die de ideologie tegenspreken niet verder doorgegeven worden - dit is
op deze website gedefinieerd als compertimentalisatie
. Een andere manier is om signalen die niet in overeenstemming zijn met de
ideologie meteen al te voorzien van een negatieve beoordeling. Dat is het
gemakkelijkst te organiseren via algemene kwalificaties. Bijvoorbeeld: iemand
die eerder met de ideologie strijdige uitspraken heeft gedaan, wordt voorzien
van een kwalificatie die ervoor zorgt dat toekomstige uitspraken van die persoon
niet verder doordringen. Dat soort kwalificaties werkt natuurlijk weer op
dezelfde fundamentele manier: met emoties. Dus de persoon die uitspraken doet
die in strijd zijn met de ideologie krijgen emoties geassocieerd als "schurken".Dat is dus waar Hilhorst het over heeft met betrekking tot aanhangers van de PVV. En dat is dus waar hij overduidelijk, zie de reageerders op zijn stuk, zelf aan lijdt. Door de PVV in te delen in de hoek van de schurken. Want dat is natuurlijk wat hij bedoelt met 'De PVV heeft ... van een hele godsdienst een schurkachtige ideologie gemaakt.' Die godsdienst is niet schurkachtig, meent Hilhorst vanuit zijn ideologie aangaande de gelijkheid de culturen, dus moeten de aanhangers van de PVV wel de schurken zijn. En natuurlijk gaf het de heer Hilhorst een kick om de waarheid naar zijn hand te zetten. Nu zou de heer Hilhorst in alle redelijkheid kunnen betogen dat de islam geen schurkachtige ideologie is. Dat moet dan in discussie met die mensen die beweren dat de islam dat wel is - zie bijvoorbeeld deze
. Maar dat wil de heer Hilhorst overduidelijk niet doen. Want de islam ís
volgens hem geen schurkachtige ideologie, dus hoeft hij die mogelijkheid
niet in aanmerking te nemen.Waarna de redelijke mensen niets anders overblijft dan de heer Hilhorst bij te schrijven in de reeks "mensen behept met een denkafwijking". Het kenmerk van een denkafwijking is dat hij op vele terrein terug is te vinden. het volgende onderwerp: de Europese eenwording. Hilhorst is zo vriendelijk om zelf de basisideologie te formuleren: Uit: De Volkskrant, 23-08-2011, column door Pieter Hilhorst, politicoloog Het lelijke succes van Europa Tussentitel: Nationalistische retoriek is een dure rechtse hobby De geschiedenis leert volgens Bill Clinton een simpele les: 'Samenwerking wint van strijd en groot wint van klein.' In zijn lezing in het Friese Achlum eind mei haalde hij deze les aan om Europa een richting te wijzen uit de schuldencrisis. ... Red.: Als startpunt niets mis mee. Mist voorzien van het verplichte praktische aanhangsel: zolang het is gebleken te werken. Zo heeft samenwerken met een pathologische dief geen enkele zin. En zal een wat minder pathologische dief eerst zelf moeten bewijzen dat hij weer dief-af is, voordat je met hem gaat samenwerken. Dit alles al sinds lange samengevat onder het adagium: "Al te goed, is buurman's gek". Meer theoretisch: voor samenwerking is vertrouwen een voorwaarde .Zelfs Hilhorst geeft enig besef van deze waarheid:
Waarbij het kennelijk gaat om het 'groot wint van klein' van Clinton. Wat betreft de samenwerking, blijkt Hilhorst meteen een ideoloog:
Een leugen. De vraag is niet: '...ieder voor zich of kiezen we voor samenwerking', maar: "Hoe reageren de samenwerkende Noord-Europese landen op het ieder-voor-zich van de Zuid-Europese?" Oftewel: "Gaan we het Zuid-Europese bedrog belonen met nog meer steun onder het mom van samenwerking?" Deze leugen wordt geformuleerd omdat voor Hilhorst het begrip samenwerking kennelijk altijd toegepast moet worden, ongeacht de gevolgen. Dat is ideologie. In de combinatie van ideologie en werkelijkheid word natuurlijk weer de bekende stroom verdere leugens afgegeven:
Weggelaten: De Europese samenwerking heeft ontegenzeggelijk ook enorme economische nadelen opgeleverd.
Leugen twee: de economische nadelen worden weggemoffeld als 'de Griekse schuldencrisis'. Leugen drie: de Griekse schuldencrisis wordt groter door minder dralen, daar dan de rekening in één keer wordt gepresenteerd.
Leugen vier: Hilhorst stelt dat er maar één enkele vorm van Europese samenwerking is, terwijl er oneindige veel varianten mogelijk zijn. Dit zwart-wit denken is een tweelingbroer van ideologie.
Leugen vijf. Een andere vorm van samenwerking is niet per definitie een slechtere vorm van samenwerking. Weer zwart-wit denken.
Leugen zes. landen die buiten de euro zijn gebleven, Noorwegen Zwitserland en nog wat, hebben het beter gedaan dan degene erbinnen. En nu komt het:
Het antwoord op goed werkende samenwerking is natuurlijk meer samenwerking. Volgens Hilhorst is het antwoord op slecht werkende samenwerking ook meer samenwerking. Dus meer samenwerking is altijd het antwoord. Ideologie. En hét recept voor mogelijke uitbuiters. Die er in de werkelijke wereld natuurlijk altijd zijn. We kunnen het niet laten, maar hier is nog een les van Pieter Hilhorst. Hier illustreert hij uitvoerig de werking van de omkeringsfunctie, die hij in zijn evaluator heeft ingebouwd: Uit: De Volkskrant, 30-08-2011, column door Pieter Hilhorst, politicoloog Een stem die ontbreekt in Nederland ... Guy Verhofstadt .... Het optreden van de oud-premier van België bij de laatste aflevering van Zomergasten was adembenemend. Hij verdedigde met flair impopulaire standpunten. ... Red.: De basale omkeringsfunctie: "Populaire standpunten zijn fout - (pas omkering toe) - Impopulaire standpunten zijn goed". Vergelijking met de simpelere versie ervan: "Niet-zwart is wit" , illustreert de juistheidswaarde ervan: hij geldt alleen in de binaire wereld van de logica. Hilhorst gaat laten zien hoe hij deze functie heeft ingebouwd. Eerste stelling van een combinatie van twee:
Wat gebruikt wordt als: "Multiculturalisme is gerechtvaardigd". Onjuist, natuurlijk
.Tweede stelling (uit de erop volgende zin):
Gebruik de hulpstelling (simpel te bewijzen): "Het nationalisme is een feit". Combineer stelling twee met stelling één en de hulpstelling, en de conclusie luidt: "Nationalisme is gerechtvaardigd". Iets dat in strijd is met de opvattingen van Verhofstadt en Hilhorst ...:
... maar desalniettemin logisch is af te leiden uit hun beweringen. Het resultaat van omkering. Een omkering of "hele draai" die bestaat uit twee halve draaien of halve waarheden: "Multiculturalisme is een feit" en "Nationalisme is een ideologie". Volgende combinatie. Stelling een:
Oftewel: de westerse cultuur van de open en vrije nationale maatschappij en economie is niet strijdig met de niet-westerse clan- etnie-, en religieuze maatschappijen. Te vertalen in: "Niet-westerse clan- etnie-, en religieuze maatschappijen zijn goede maatschappijen". Stelling twee:
Gebruik weer een makkelijk te bewijzen hulpstelling: "De gebeurtenissen in Rwanda en Srebrenica maken deel uit van clan-, etnie, en religieuze culturen dus niet-westerse culturen". Dan is stelling twee te vertalen tot: "De clan-, etnie, en religieuze culturen, dus niet-westerse culturen, zijn fout". Een regelrecht contradictie van stelling een. De omkering zit hier:
Hilhorst heeft het wij-zijdenken verplaatst van de ene cultuur binnen Huntington's clash, de niet-westerse, naar de andere. Hilhorst legt ook uit wat de oorzaak is van de ingebouwde omkeringen: ideologie. Dat gaat in het kader van het erop volgende onderwerp: Europa.
Waarvan door de Griekse crisis is bewezen dat meer eenwording leidt tot meer problemen - alom erkend: vanwege de ongelijke soort economieën - oftewel: de ongelijke soort achterliggende culturen. De benadering van Verhofstadt en Hilhorst:
Met de ook al makkelijk te bewijzen hulpstelling: "Een goed werkend Europa moet leiden tot meer Europa" leidende tot de combinatie: "Een goed werkend Europa leidt tot meer Europa - (logische operator) - Een slecht werkend Europa leidt tot meer Europa". De logische operator tussen de twee streepjes is de "contradictie": twee stellingen die elkaar tegenspreken. Een ingebouwde omkering. Bekend van de Kretenzer die beweert dat alle Kretenzers liegen
(Wikipedia).Hilhorst combineert ook nog de ene ideologie met de andere:
Met hetzelfde gemak kan natuurlijk gesteld worden dat het het naïef is om te denken dat je met miljoenen moslims en andere allochtone immigranten in Europa in vrede kunt leven - wat in dit geval zelfs gesubstantiveerd kan worden met: "Kijk maar naar de rassenrellen in Frankrijk 2005 en Engeland 2011". Een glasheldere illustratie van het ontstaan van de omkeringfunctie in de evaluatormodule van ideologen: Om de ideologie in overeenstemming te krijgen met de werkelijkheid, moet de werkelijkheid voortdurend omgedraaid worden. En als de omkeringsfunctie eenmaal ingebouwd is, gaan alle redenaties over op zijn minst de aanverwante onderwerpen er ook doorheen. Met als resultaat de vele andere vormen zichtbare denkafwijkingen. Ter afwisseling een ideoloog uit de Europeanisme-stroming: Uit: De Volkskrant, 25-06-2011, column door Paul Brill, redacteur van de Volkskrant Geen vergezichten, maar realisme svp Sinds een paar jaar belegt het Vlaams Parlement jaarlijks een plechtige bijeenkomst waarop een vooraanstaande Europeaan een lezing houdt over de Europese integratie onder het motto 'State of the European Union'. ... De lezing werd dit jaar verzorgd door Geert Mak, een verkorte versie werd twee weken geleden afgedrukt in De Groene Amsterdammer. Het is een curieuze tekst. Mak begint met een uitvoerige, (zelf)kritische analyse van wat er allemaal is misgelopen met het ideaal van de Europese eenwording. Ik vat het in eigen woorden samen. De eurocrisis staat niet op zichzelf, ze is ook en vooral een politieke crisis. Een groot deel van de burgers heeft het vertrouwen in het Europese project verloren. Een verenigd Europa wordt niet langer als een wervend ideaal gezien, maar als een moloch waardoor de afzonderlijke staten dreigen te worden vermalen. Europa, dat is een almaar voorthobbelende trein met steeds weer nieuwe passagiers die eigenlijk niet klaar zijn voor de reis. ... So far so good. Maar wanneer het slot van het artikel in zicht komt, neemt Mak ineens een reusachtige draai. Na al het realisme volgt toch weer een ouderwetse klaroenstoot. Er moet een 'Europees reveil' komen: 'Nog éénmaal hebben we de kans om de Europese Unie te verdiepen en te democratiseren, om het Europese project nieuw leven in te blazen.' ... Red.: Het is allemaal zo ostentatief dat zelfs een redacteur van een sterk pro-Europese krant het niet kan nalaten het op te merken:
En het zit zo diep verankerd, dat zelfs als men met de realiteit in het gezicht wordt geslagen, men niet in staat is het te zien: Uit: De Volkskrant, 25-06-2011, van verslaggevers Theo Koelé en Marc Peeperkorn (voorpagina, hoofdartikel) EU laat Kroatië voorzichtig toe De Europese Unie zet de deur open voor toetreding van Kroatië als 28ste lidstaat. ... Red.: In het kader van haar sterke pro-EU houding vervalst de Volkskrant hier de berichtgeving, door, etgen elke ervaring in, de term 'voorzichtig' in de kop te gebruiken en in de eerste zin de uitdrukking 'de duer opne'. Waar het in feite een de facto direct toelaten is:
Finito. Schluss. Besloten. Ondanks deze toevoegingen:
Waar nooit iets van is gekomen in andere gevallen zoals Bulgarije en Roemenie. En:
Waar nooit iets van is gekomen, omdat als het erop aan komt, men zegt: "We kunnen in Europa niet alleen gaan staan", zoals hier bewezen: Uit: Volkskrant.nl, 09-11-2010, van verslaggevers door Marc Peeperkorn en Raoul du Pré Wilders hard in aanvaring met Leers om visumplicht Minister Leers voor Immigratie en Asiel is in aanvaring gekomen met gedoogpartij PVV. Hoewel Nederland eigenlijk tegen is, stemde Leers maandag in Brussel voor opheffing van de visumplicht voor Albanezen en Bosniërs omdat hij alleen stond in de EU. ... Nederland wil eigenlijk niet dat Albanezen en Bosniërs vrij naar EU-landen kunnen reizen. Het vreest voor een toevloed van asielzoekers en criminelen. Maar Leers kon niet tegen stemmen: 'Het voorstel was al rond voor ik hier in Brussel aankwam. Nederland was niet nodig, ons verzet zou zijn weggestemd.' ... Red.: En vermoedelijk is de laatste zin ook nog een leugen, want met het verdrag van Lissabon is voor vrijwel alle kwesties de mogelijkheid van een veto afgeschaft. Waarna we twee zaken kunnen constateren: de Europese leiders zijn dusdanig door ideologie bevangen, dat terwijl de ervaringen aan gaande de waanzin van het toelaten van randlanden als Roemenie, Bulgarije, en Griekenland zich in volle hevigheid aan het afpelen is, ze toch besluiten om weer een asociaal en achterlijk Balkanland toe te laten. Bij volle "bewustzijn":
Dat loskoppelen is wat er in de geest gebeurd met alle aanhangers van religie en ideologie. Het maakt de lichter-gevoeligen ervoor schizofreen. De rest is "gewoon" geestelijk gestoord
. Net als dus de journalisten die dit Eurofiele stukje hebben geschreven.De combinatie "Europa" en "econoom" is ook volstrekt dodelijk: Uit: De Volkskrant, 20-08-2011, door Sylvester Eijffinger en Edin Mujagic. Laat de eurocrisis niet tevergeefs zijn Sylvester Eijffinger | Edin Mujagic | De auteurs zijn hoogleraar financiële economie resp. monetair econoom aan de Universiteit van Tilburg. Ze bepleiten een onmiddellijke ophoging van het Europese noodfonds en naleving van het Stabiliteitspact. ... Achter de schermen is er een strijd gaande tussen verschillende Europese instellingen. De Europese Commissie, de Europese Centrale Bank (ECB), het Europees Parlement en de Europese Raad weten heel goed dat tijdens een crisis ook bepaald wordt waar de macht binnen de Europese Unie en de eurozone van morgen komt te liggen. Zij vechten met elkaar om te bepalen waar de echte macht in de toekomst komt te liggen. Daarnaast zien zij de invloed van de individuele lidstaten groeien. Het zijn steeds vaker de lidstaten die besluiten nemen en uitvoeren en niet alleen meer 'Brussel'. ... Red.: We beginnen met een reguliere aperte leugen: gedurende het proces van de Europese eenwording is de invloed van de individuele lidstaten voortdurend gedaald.
Twee aperte leugens: vroeger waren er individuele landen die het ieder voor zich voor het zeggen hadden, en er zijn steeds meer Europese instellingen gekomen waar steeds meer vertrouwd wordt.
En dan de contradictie of tautologie - want een feit is dat als er een volledige Europese eenheidstaat komt, dat Nederland marginaliseert wegens te weinig inwoners, te kleine economie en te kleine vertegenwoordiging. En Eijffinger beweert dat als Europa geen eenheidsstaat wordt, dat Nederland dan ook marginaliseert. Dus Nederland marginaliseert altijd, onafhankelijk de Europese inrichting, volgens Eijffinfger - tezamen een tautologie. En neem een van de twee als waarheid, dan is de andere een contradictie. Ook met betrekking tot het koloniale verleden bestaan er trekjes die als afwijking gezien kunnen worden. Indien je stelselmatig liegen en fantaseren onder de afwijkingen schaart: Uit: De Volkskrant, 24-06-2011, ingezonden brief van Cees Fasseur (Den Haag ), van 1986 tot 2001 hoogleraar te Leiden in de geschiedenis van de Nederlands-Indonesische betrekkingen. Verzinsel Hoogleraar Liesbeth Zegveld, advocate in het Rawagede-proces, meldt het bestaan van verbodsborden uit de koloniale tijd, waarop te lezen zou zijn geweest: 'Verboden voor honden en inlanders' (Binnenland, 21 juni). Spijtig voor haar (en mogelijk voor sommige lezers) is dit een verzinsel. Nooit is enig concreet bewijs voor het bestaan van zo'n verbodsbord geleverd. Al in de jaren zestig van de vorige eeuw, kort na het herstel van de Nederlands-Indonesische betrekkingen, bleef een oproep aan het Indonesische publiek om foto's en dergelijke met daarop het gewraakte verbodsbord in te zenden, onder uitloving van een beloning, onbeantwoord. Het Nederlandse koloniale bestuur was immers niet gek. Het zou nooit hebben geduld dat de Indonesische bevolking door zulke nodeloze beledigingen werd opgeruid tegen de blanke overheerser. De Nederlanders hadden daarbij niets te winnen en alles te verliezen. Het hele verhaal, dat ook in de literatuur over het koloniale Brits-Indië te vinden is ('no entry for dogs and natives'), is dan ook een mythe. ... Red.: Liegen. Het is onlosmakelijk verbonden met ideologie. Net als enkelzijdige blindheid: Uit: De Volkskrant, 06-12-2011, ingezonden brief van Ruud Nagel, Lelystad Papoea's Prima, het artikel (Buitenland, 1 december) over de onderdrukking van de Papoea's. ... En om een eventueel verlangen van de Papoea's naar rechtvaardigheid, mondigheid en zelfstandigheid de kop in te drukken is Jakarta niet te beroerd de mensenrechten fors te schenden. Laat de wereld toch stilstaan bij het grote onrecht dat de Papoea's is en wordt aangedaan. Het is bizar dat Nederland tot in lengte van dagen (terecht) spijt moet betrachten vanwege de wandaden zoals het bloedbad in Rawagede, terwijl Jakarta dit soort daden nog volop in praktijk brengt. Red.: Als neurologisch verschijnsel ten gevolge van een bloeding is deze afwijking beschreven door Oliver Sacks
- als psychologisch verschijnsel ten gevolge van ideologie is deze enkelzijdige
blindheid nauwelijks minder erg.De rechtszaak tegen Wilders blijft maar slachtoffers eisen. Volgende: een hoofd-aanstichter. Helaas ontbreekt de originele bron, maar uit het volgende is al het een en ander af te leiden: Uit: De Volkskrant, 05-07-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Remco Meijer Pijnlijke actie Schalken Tom Schalken betwist het gezag van de rechtbank en daarmee bewijst hij de rechtspraak een slechte dienst. Het interview dat raadsheer Tom Schalken afgelopen weekeinde gaf aan NRC Handelsblad, slaat als een boemerang op hem terug. De rechter fulmineerde tegen de 'schandalige' behandeling die hem door de rechtbank ten deel zou zijn gevallen in de zaak-Wilders. Hij meldde ontslag te hebben genomen bij het Amsterdamse gerechtshof. Met twee andere raadsheren schreef Schalken de beschikking van het hof die in januari 2009 het Openbaar Ministerie gelastte PVV-leider Geert Wilders te vervolgen voor groepsbelediging en aanzetten tot haat en discriminatie. ... Sindsdien voltrok zich in de Amsterdamse rechtbank een even geruchtmakende als kluchtige rechtszaak, zij het met de vrijheid van meningsuiting als uiterst serieuze inzet. Schalken zelf bleek er nog een tweede rol in te vervullen. Hij dineerde tijdens de procesgang met een getuige-deskundige van Wilders, de arabist Hans Jansen. Wilders' advocaat Bram Moszkowicz nam dat hoog op, en niet ten onrechte, bepaalde de rechtbank op 24 mei. Schalken had 'de door rechters te betrachten terughoudendheid in lopende strafzaken' genegeerd, terwijl hij juist 'elke schijn van inmenging in de zaak had moeten voorkomen', zo stelde de rechtbank. Uit het interview blijkt nu dat Schalken het gezag van de rechtbank betwist ('leverde haar gezag in') en daarmee bewijst hij de rechtspraak een slechte dienst. ... Red.: En hij bewijst de objectieve waarnemer een goede dienst. Want die kan nu definitief concluderen dat Schalken kennelijk al heel lang de weg kwijt is. Een weg ongetwijfeld ingeslagen met het idee dat er ideeën zijn aan de hand waarvan hij kan bepalen of Wilders al dan niet deugt. Waarbij dan niet naar de omstandigheden hoeft te kijken waarin de uitspraken van Wilders zijn gedaan: de opkomst van een tirannieke ideologie. Een ander terrein warop de ideologie welig tiert, en dus ook de denkafwijkingen, is de ontwikkelingshulp. Alle achterstand van welke volk of cultuur dan ook is het gevolg van de euvel daden van het wrede wetsen. Dat dan ook zonder enig voorbehoud geld op tafel moet keggen en alle vluchtelingen toelaten. En honger is er in Afrika omdat de Europeanen de Afrikanen voor achterlijk verslijten, terwijl het in werkelijkheid slimme mensen zijn die al hun mogelijkheden willen grijpen': Uit: De Volkskrant, 16-07-2011, door Wim Bossema Interview | Stephen Ellis, onderzoeker Afrika Studiecentrum, Leiden 'Afrika heeft de toekomst' Hoge voedselprijzen zijn blijvend en dat is goed nieuws voor Afrika, meent de auteur van het boek Het regenseizoen. Daar ligt de ongebruikte landbouwgrond. Tussentitel: Afrika zagen we letterlijk als achterlijk | Stephan Ellis - historicus Afrika staat voor het oogstseizoen, al zou je dat misschien niet zeggen, gezien de droogte in de Hoorn van Afrka. De komende jaren wordt de beschikbaarheid van voedsel de belangrijkste kwestie in de wereld, die hard op weg is naar 9miljard inwoners, zegt Stephen Ellis (1953), onderzoeker van het Afrika Studiecentrum in Leiden. ‘Waar moet al dat voedsel vandaan komen?’ Voor een groot deel uit Afrika waarschijnlijk, want daar ligt 80 procent van ’s werelds nog ongebruikte landbouwgrond. ... Red.: Vermoedelijk valt het Afrika Studiecentrum onder iets als antropologie, of anders een andere tak van de sociologie. In dat soort studies wordt in ieder geval niets geleerd over wetenschap of zelfs gewoon "denken", want in die vakken zijn ze notoir incapabel om contradicties in de uitkomsten van hun ideologische sprookjes te ontdekken
. Zoals de bovenstaande: Als je op een continent armoede lijdt, en je hebt daar
ook grote hoeveelheid ongebruikte landbouwgrond, dan is het volkomen
gerechtvaardigd om van "achterlijkheid" te spreken. Een van de relevante
achterlijkheden zijnde het fokken van hoeveelheden kinderen die niet in leven
gehouden kunnen worden op de lokaal beschikbare hoeveelheid (vrucht)bare grond
.Terug naar die vruchtbare bron van denkafwijkingen: het multiculturalisme. Het geval: de zichzelf ongetwijfeld zeer rationeel achtende advocaat Gerard Spong: De Volkskrant, 02-08-2011, ingezonden brief van Job van Amerongen, Amsterdam Spong 2002: Gerard Spong wil Thom de Graaf, Marcel van Dam en de journalist Matty Verkamman dagen in verband met haatzaaien. Ze zouden hebben bijgedragen aan het klimaat waarin de moord op Pim Fortuyn kon plaatsvinden. 2011: Gerard Spong vindt dat Geert Wilders 'Noors bloed op de lippen heeft' (Ten eerste, 30 juli). Anders Breivik is immers door hem geïnspireerd aan het moorden geslagen. Fortuyn noemde de islam achterlijk en wilde artikel 1 van de Grondwet schrappen. Wilders vindt de islam een verderfelijke ideologie en bepleit totale vrijheid van meningsuiting. Zoek de verschillen. Oftewel: wie leidt het psychiatrisch onderzoek van Gerard Spong? Red.: Niet nodig, dat psychiatrisch onderzoek. Het is de alom bekende psychologische afwijking genaamd ideologie. Een ander aspect van de afwijking is dat zelfs als er van het rationele deel van het hoofd een argument komt dat de ideologie weerspreekt en aanvaard wordt, de daarop volgende evaluatie weer doodgewoon door het door ideologie vervormde filter wordt gehaald: Uit: De Volkskrant, 16-08-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Raoul du Pré De vrije woningkeuze Minister Leers wil de asielzoekerscentra leger maken. Wie in Nederland mag blijven, moet zo snel mogelijk opgaan in de maatschappij. Dat gaat nu nog niet bepaald gesmeerd. Alle gemeenten zijn verplicht een deel van hun woningbestand vrij te maken voor asielzoekers ... De kleine gemeenten en de dorpen leveren genoeg, de steden kampen met tekorten en komen niet over de brug. Asielzoekers willen juist wél in de steden wonen, omdat ze daar via werk en scholing sneller denken te integreren. ... Red.: Het zonder weerlegging herhalen van aperte leugens: de werkloosheid onder deze groepen is in de grote steden het grootst, de scholing onder deze groepen in de grote steden het slechtst, en het integreren komt in de allochtone achterstandswijken absoluut niets van. het opschrijven van deze leugens is het bewijs van de de aard van het filter.
Want ze willen onder hun eigen culturele groep blijven en dus niet integreren, en het meest onzichtbaar blijven als werkloze - in een dorp wordt je aangekeken op je niet-werken - in de anonieme grote stad niet. Nu komt het deel waar er geoordeeld gaat worden. Eerst de onweerlegbare feiten:
Het oordeel dat gebaseerd is op de oud-Hollandse wijsheid: "Liever-koekjes worden niet gegeten". En al helemaal niet als het lieverkoekje in feite kortzichtig eigenbelang is. Maar niet moet er een oordeel geveld worden, en gaat de informatiestroom door de evaluator:
En meteen gaat het dus weer mis: Hoezo, de steden moeten over de brug komen? Het gaat om de kleine steden en dorpen, en die bieden genoeg aan. Daarheen moeten de asielzoekers. Maar de combinatie van de termen "asielzoekers" (= "immigranten" = "allochtonen") en "dwingen" zijn volkomen eenduidig voor het filter: daar komt een ferme "Nee" op. En meteen laat het filter ook weer zijn leugens los:
Wat in werkelijkheid dus andersom is: omdat de toestand van immigranten in de grote steden slechter is, mogen ze huizen in dorpen en kleine steden niet weigeren. En tenslotte produceert het filter een absurditeit:
Welk probleem? Dat van scholing, werk en inburgering? Waar moet dat dan heen? Naar de achterstandswijken van de grote steden waar het nog slechter is? Of is het probleem de huisvesting? Maar dat is toch opgelost als ze in het dorp wonen? Kortom: Du Pré is volledig de draad kwijt in zijn verhaal, door de vele verdraaiingen daar ingebracht door het door ideologie vervormde filter. Vrijwel meteen daarna tot nader onderzoek van het filter - aanleiding is een onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau dat laat zien dat de Chinese immigranten in Nederland succesvol integreren, en benoemt de redenen ervan, zie hier . Raoul du Pré haalt de uitkomsten en de logischerwijs
daaruit volgende vergelijkingen met allochtonen (is: Turkse en
Marokkaanse immigranten) door zijn filter:Uit: De Volkskrant, 19-08-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Raoul du Pré Leve de Chinezen De prestaties van de Chinezen in Nederland zijn spectaculair. De tweede generatie doorbreekt met grote vaart het heersende beeld van de Chinese Nederlanders als een hardwerkende maar laagopgeleide en zeer gesloten groep. ... Red.: Er is in Nederland geen beeld van Chinezen als laagopgeleid. Wel als hardwerkend.
Een denkfout van de soort: "Koeien geven melk - koeien zijn vee en paarden zijn vee - dus paarden geven ook melk" (letterlijk vertaalbaar). Een zeer bekende logische fout - om precies te zijn: het klassieke voorbeeld van een logische fout. De analogie geeft ook aan waar de fout zit, want de redenatie kan alleen de "paarden geven ook melk" uitkomst geven met de volgende tussenstap: "Koeien geven melk - koeien zijn vee en paarden zijn vee - alle vee geeft melk - dus paarden geven ook melk". De redenatie die Du Pré gebruikt heeft dus zo'n zelfde tussenstap om tot zijn conclusie te komen: "Chinezen functioneren goed - Chinezen zijn immigranten en Marokkanen zijn immigranten - alle immigranten functioneren goed - dus Marokkanen functioneren goed". Oftewel: de voor de conclusie noodzakelijke tussenstap is "Alle immigratie is goed". Met een tussenstap van de vorm "alle vee geeft melk" staat het antwoord van een redenatie omtrent het melk geven door paarden van tevoren vast - oftewel: de redenatie is geen redenatie maar een ingeklede herhaling van de tussenstap. De tussenstap zelf kan dus nooit verder getest worden, want zodra je een redenatie ermee begint, staat de uitkomst vast. De tussenstap is een formulering van ideologie. De volgende opmerking van Du Pré laat een tweede aspect zien van het filter: de eventuele aanwezigheid in de geest van de correcte conclusie doet er niet toe:
Dit is correct, en wat hier staat is dat de Marokkanen en andere allochtonen als immigranten minder waard zijn - anders zou selectie niet lonen. Zelfs één van de juiste selectiecriteria staat er: "hardwerkend". Uit welke informatie direct volgt dat dus wel degelijk iets mis kan zijn met immigratie (anders was selectie niet lonend), en het feit dat Du Pré deze vergelijking maakt laat zien dat hij weet dat dit van toepassing is op Marokkanen en andere allochtonen (Turken, diverse creoolse groepen). En ondanks dat deze juiste en zijn eerste conclusie tegensprekende informatie dus in zijn hoofd zit, trekt hij toch de foutieve eerste conclusie. Dat is dus de zeer strenge selectieve werking van het ideologische filter. Met het bekende droevige gevolg:
Maar in die allochtone huiskamer gaat het fout door de allochtone cultuur. En dezelfde ideologie die het filter heeft gemaakt, verbiedt als eerste het openlijk per sprake brengen van die cultuur, nog meer het bekritiseren van die cultuur, en al helemaal het willen veranderen van die cultuur. Dus is het probleem ten gevolge van het cultuur en afkomst gerelateerde klassenverschil onvermijdelijk, zie de rassenrellen in Frankrijk 2005 en Engeland 2011
.Het multiculturalisme maakt eindeloos veel slachtoffers. De volgende is forensisch psycholoog Corine de Ruiter, bekend van vele media-optredens, die dus al eerder blijk heeft gegeven van de kwaal, hoewel niet op opvallende wijze. Het geval van de aanslag van Anders Breivik en het gebrek aan succes van de eerdere pogingen van anderen om een deel van de schuld daarvan in de schoenen van Geert Wilders te schuiven, heeft doet kennelijk de sloppen doorslaan. Ze schreef een artikel in Trouw dat ook op de linkse haatzaai-site Joop.nl is verschenen . Boodschap van het artikel: Wilders bedrijft verbaal
geweld - iets dat ook al door Alexander Pechtold was geroepen, maar dat is een
politicus
. De Ruiter wil het die nieuwe kracht geven met haar expertise als
psycholoog, en gaat nog een stapje verder door een link met fysiek geweld te
suggereren - zie de verdere analyse van dat aspect van haar verhaal hier
. Dit deed ze allemaal op een dusdanige manier, uiteindelijk door in haar slotconclusie te suggereren dat Wilders te vergelijken was met een tbs'er, dat er aanzienlijke ophef over ontstond. naar aanleiding van die ophef kreeg ze een uitnodiging om het allemaal bij Knevel & Van den Brink te komen uitleggen
(11-08-2011, na 31:54 min.) - het volgende deel van het transcript gaat alleen
over één aspect van haar verhaal, aldaar, haar bewering dat Geert Wilders de
term "uitroeiing" zou hebben gebruikt (dit transcript komt van Joost Niemöller
):
Het stuk van De Ruiter gaat nergens in op de kwestie waarom de uitspraken van Wilders gewelddadig zijn - ze poneert het. Wat ze wel beweert, is dat die uitspraken beledigend zijn (wat tallozen al eerder beweerd hebben), maar beledigend is geen synoniem van gewelddadig, noch komt het in de buurt daarvan. Hier i dit interview blijkt waarom - haar antwoord luidt, afgekort: "Geert Wilders woordgebruik is gewelddadig omdat ik het vind". Dit soort probleem is allemaal op een zeer simpele manier op te lossen:
De simpele oplossing: wijs datgene aan dat in abstracto bediscussieerd wordt, en vraag de poneerder zijn stelling te bewijzen. De Ruiter vermijdt de eerste valkuil:
Voorheen ging het over "De uitspraken van Wilders", maar nu trekt ze zich terug en herformuleert het tot "Sommige uitspraken van Wilders". Het logische antwoord:
Waarmee we eindelijk zijn waar we wezen moeten: een concrete uitspraak:
Het standaardvoorbeeld. Wat je meteen doet afvragen of het wel representatief is, maar die kwestie komt later.
Dat is de definitie van belediging. Waarop je een discussie zou kunnen beginnen over belediging, en wie dat zoals doet in welke omstandigheden, en hoe je dat moet beoordelen. Waarmee, als dit een eerlijke discussie was met deze context, ook meteen de door Geert Wilders aangevoerde kant van de medaille moet worden betrokken: de beledigingen door moslims. waarna er een heel simpele discussie volgt, die allang gedocumenteerd beslist is. Ook hier dus nog maar eens die uitkomst (uit Bimbo's en Boerka's, NPS 30-08-2007 , een
deel van het verslag van de discussie tussen cabaretier Hans Teeuwen en moslim-boegbeelden de Meiden van Halal (Esmaa, Jihad en Hajar Alariachi):
Waarmee ook volkomen duidelijk wordt aangegeven wat een gewelddadige verbale uiting is: Een gewelddadige verbale uiting is een verbale uiting die oproept tot geweld. En dus daarnaast: Een belediging is een verbale uiting die de persoonlijkheid of de ideeën van een persoon van een sterke negatieve lading voorziet. En uit het citaat wordt duidelijk dat beledigingen geen prettige maar in sommige omstandigheden noodzakelijke uiting kan zijn. Omdat er ook persoonlijkheden zijn en ideeën die inderdaad voorzien moeten worden van een sterke negatieve lading. Kortom: Corine de Ruiter pleegt valse voorstelling van zaken met haar gelijkstelling van de beledigende opmerkingen van Geert Wilders met "gewelddadige opmerkingen". De reden is allang bekend van eerder soortgelijke gevallen: omdat de daadwerkelijke boodschap niet aangevallen kan worden, valt men een denkbeeldige versie ervan aan - of de toon ervan, of de persoon die hem uitspreekt, enzovoort. En dit is een instructief voorbeeld daarvan, omdat De Ruiter verder gaat:
En dat is, onbewust, logische stap. Hier beseft de geest dat het onmogelijk is om een link te leggen tussen "kopvoddentaks" en geweld - en ook "verbaal geweld". Het is een belediging, maar op geen enkele manier een oproep tot geweld. Maar het standpunt over Wilders is ideologisch bepaald, dus kan niet worden opgegeven. Dus verzint het hoofd een standpunt dat wel aan de ideologie voldoet - en gebruikt taal die ze vermoedelijk kent uit discussies met als thema: "de botsing der beschavingen". De interviewers vinden het, terecht, niet helemaal duidelijk. De Ruiter helpt:
Een op het internet vele malen gebruikte associatie - "deportatie" was daar ook populair. Maar dit is niet het internet, met min of meer anoniem reageerders. De redactie, die live meemakende, dacht onmiddellijk: Dat kan niet, want dan was Wilders in zijn rechtszaak veroordeeld. En ook de interviewers zijn wakker:
Hondentrainer Martin Gaus is een andere gast in het programma. Er zouden hier op zijn minst twee alarmbellen moeten gaan rinkelen: ten eerste: twee niet onredelijke personen zeggen je dat er iets fout doet, en ten tweede: de redenatie met de rechtbank is onweerlegbaar. het kenmerk van ideologie is dat die zich ook daardoor niet laat verstoren. Ideologie heerst over al het andere in de geest. De meest gebruikelijke aanpak op dit punt is één van de vele methodes om een discussie af te breken, meestal; door op de persoon te gaan spelen of ordinaire scheldpartijen. In gevallen zoals dit,. waarin de ideoloog gedwongen wordt tot een natwoord en niet de capaciteiten van een politicus heeft om gewoon het eerder in genomen standpunt eindeloos te herhalen zonder het uit te leggen. Corine de Ruiter is niet doortrapt genoeg voor zulk soort methodieken, en probeert de contradictie tussen haar uitspraak en de werkelijkheid weg te rationaliseren:
Waarna de geest kennelijk besefte dat dit ook niet genoeg was, en overschakelde op iets anders:
Dat anders weer zijnde: "Ik vind het". Waarna het een treurige vertoning wordt:
Een treffende illustratie van de processen die zich in de geest afspelen, als die eenmaal geïnfecteerd is met een ideologie. Zelfs mensen die zichzelf heel redelijk achten, dat in de ogen van een groot deel van de buitenwacht helemaal zijn, en in de werkelijkheid in omstandigheden niet betreffend een ideologie dat ook wel zijn, kunnen in zaken betreffende de ideologie in volstrekt hopeloze vormen van redeloosheid vervallen. Vrouwen hebben gemiddeld genomen een slechter detectiemechanisme voor tegenstellingen dan mannen. In combinatie met ideologie kan dat extreem fout gaan: Uit: DePers.nl, 12-09-2011, door Dirk Koppes ‘Anders Breivik is een van ons’ Massamoordenaar Anders Breivik is geen duivel maar een van ons, een Noor. Vindt voormalig minister van Justitie Anne Holt. ‘Wat hebben we verkeerd gedaan?’ Een dame met een kort lontje. Een vrouw die gewend is de touwtjes in handen te nemen. ... Welkom in de wereld van Anne Holt. Ooit journaliste, juriste bij de politie van Oslo, advocaat en minister van Justitie. Kordaat en zakelijk beweegt ze zich door het leven. Inmiddels als thrillerschrijfster, die wereldwijd vier miljoen boeken heeft verkocht. ... Waarom schreef u een opiniestuk in de Wall Street Journal? ‘Ik ben nog steeds een politieke persoon, al is mijn ministerschap een decennium geleden. Ik voel me als socialist verplicht de anti-islambeweging te bestrijden.’ Red.: Prima als je een anti-beweging bestrijdt. Maar dan natuurlijk alle anti-bewegingne. zoals de anti-bewging genaamd islam, die zich zeer sterk tegen niet-moslims keert. Maar dit is maar het begin van de inconsistenties:
Inconsistentie twee: er is zo veel racisme in de islam.
Tot het bewijs verstrekt is, een leugen. Inconsistentie drie: de islam verspreidt net zo veel leugens over niet-moslims:
Contradictie: Anders Breivik is individueel verantwoordelijk voor zijn eigen daden en dan klopt het "Hij is ene van ons" niet. Of "Hij is één van ons", en dan komt het volgende in werking 9let op de datum - dit is valt bijna gelijk met het interview): Uit: Volkskrant.nl, 17-09-2011, ANP/ Redactie. Man die cartoonist wilde opblazen opgepakt De politie in Noorwegen heeft een verdachte aangehouden die de Deense cartoonist Kurt Westergaard zou hebben willen vermoorden. Dat meldde de Noorse krant Dagbladet vandaag. De verdachte, die dinsdag zou zijn aangehouden, zou met automatische wapens en explosieven een einde hebben willen maken aan het leven van Westergaard. ... Westergaard (76) haalde zich de woede van veel fanatieke moslims op de hals met een spotprent waarop hij de profeet Mohammed afbeeldde met een bom in zijn tulband. De tekening verscheen in 2005 in de Deense krant Jyllands-Posten en leidde tot een storm van protest in de islamitische wereld. Vorig jaar werd hij in zijn eigen huis aangevallen door een Deens-Somalische moslimextremist. ... Red.: Dan zijn deze twee moslims "twee van hen". En met hen hele horden die eraan vooraf zijn gegaan
, en de velen die duidelijk nog volgen. Die zijn allemaal "Horden van hen".
Waarover Anne Holt zegt:
Dat wil zeggen: de ooit journaliste, juriste bij de politie van Oslo, advocaat en minister van Justitie. Anne Holt is geestelijk gestoord. 
En dat ziet eruit als rechts afgebeeld (detail van de foto bij het artikel) - de
ideologische stompzinnigheid die we ook zo goed kennen van de Nederlandse
gevallen (Hedy d'Ancona, Ella Vogelaar, cum suis) is direct afleesbaar ("Het
zijn toch van die léuke mensen...!").Een rijke vindplaats van denkafwijkingen is de website voor "linksige" ideologische haatzaaierij Joop.nl
. De site is (mede) opgericht en wordt (mede) bestierd door Francisco van
Jole, de man die na een lezing over de verstorende waarde van nieuwe media een
middelvinger opsteekt tegen een journalist van verstorende nieuwe media
. Zijn site kent een aantal regelmatige bijdragers die aan soortgelijke en andere storingen van het denksysteem lijden: door zware ideologische verdwazing in het bezit geraakt van een blikveld waarin één helft van de wereld volkomen afwezig is - in zijn fysiologisch vorm bekend als één van de opmerkelijke gevallen beschreven door psychiater Oliver Sacks
. In het eerste geval zien we één van de bijdrages van Michael Blok, die allemaal min mindere of meerdere mate aan de kwaal lijden. Dit is een ernstig exemplaar - eerst de introductie: Van: Joop.nl, 07-10-2011, door Michael Blok, consultant/activist Schreeuwen of samenleven? Beperkingen aan de vrijheid van meningsuiting zijn juist nodig om die vrijheid te beschermen Eergisteren pleitte Kustaw Bessems in De Pers nog voor de "vrijheid om weerzin te wekken". Hij kreeg bijval van een legertje Twitteraars, waaronder de Tweede Kamerleden Boris van der Ham en Tofik Dibi. Maar de heren vergeten dat vrije meningsuiting een middel is, en geen doel op zich. En dat sommige beperkingen van de vrijheid van meningsuiting nu meer dan ooit nodig zijn om diezelfde vrijheid te beschermen. ... Red.: We slaan deze introductie even over voor onze analyse. Hier in zijn uitwerking de voor hem zichtbare kant van de wereld:
Nu de andere helft van de wereld, die de gehandicapte niet kan waarnemen (let op: slechts enkele termen zijn vervangen - u snapt het snel genoeg):
En in één oogopslag hebben we zo gezien dat de geestelijke kwaal waaraan Michael Blok lijdt niet minder is dan de fysiologische van hen die slechts een wereldhelft zien. Echte gevallen voor de psychiater. In de rubriek Actueel werd meteen het volgende voorbeeld gevonden - er is geen inleiding, de koptitels is alles wat we bespreken - Maarten van Rossem zijn we al eerder tegengekomen als iemand met een ernstige denkkronkel: Van Joop.nl, 24-11-2010, door Maarten van Rossem, historicus
De proto-criminelen van de PVV Bij de PVV worden de bankjes bevolkt door types van 12 ambachten en 13 ongelukken. Het zijn vaak mensen met een gestoorde agressie-huishouding of avonturiers die zonder enige politieke overtuiging hun wagentje aanhaken aan de PVV. Dat is natuurlijk vragen om problemen. Red.: De voor Maarten van Rossem zichtbare helft van de wereld (zo meteen meer over hem). Hier de onzichtbare:
Ook in dit geval is het aantal vervangen term, en zeer beperkter. Nog beperkter dan het voorgaande geval, want dat aantal is ruwweg twee wat aanpassingen in voorzetsels enzo niet meegerekend). De nieuwe versie is iets dat je hoogstwaarschijnlijk voor het gerecht zou brengen, want geert Wilders werd vervolgd voor veel minder ver gaande uitspraken. Dan nu wat over de auteur. Maarten van Rossem was en voor een groot deel is een gerespecteerd historicus, hoogleraar in dat vak, en bij een groot deel van Nederland bekend vanwege zijn cynische commentaar op politieke gebeurtenissen, afgeleverd met een bromstem in nauwelijks te stuiten stromen. Zijn emeritaat heeft hij gebruikt om een actieve campagne tegen Geert Wilders, de PVV, populisme, en alles dat Nederland eigen is te starten, onder nadere middels een glossy genaamd Maarten. Boodschap: "Weg met ons". Bij gelovigen kan je je nog iets voorstellen als ze hun verwrongen kijk op de wereld etaleren: als een tsunami-overlever verkondigt dat hij Allah dankt voor het laten staan van de moskee, kan je aanvoeren dat hij door opgroeien in zo'n soort omgeving en gemiddelde intelligente echt niet beter weet (voor de volledigheid: als het laten staan van de moskee een daad van Allah is, is de tsunami zelf dat ook). Het geval Maarten van Rossem heeft deze excuses niet. Hij is niet opgegroeid met de islam en heeft een ruim meer dan gemiddelde intelligentie. Dan luidt de conclusie dat de denkafwijking in zijn hoofd overeenkomstig erger moet zijn. Je gaat dan al gauw denken in de richting van verklaringen die men ook aanvoert voor psychopathisch gedrag: het is niet zo dat de psychopaat zich er speciaal voor inzet om slecht te zijn - nee, het is zo dat de draden in zijn hoofd zodanig lopen dat hij negatieve gevolgen van zijn daden voor anderen niet bewust wordt of totaal niet ziet. Idem dus bij Maarten: de ideologie heeft de bedrading (al dan niet tijdelijk) zo gewijzigd, dat het zicht op één helft van de wereld is verdwenen. Van opgeleid-als-historicus en Volkskrant-journalist Peter Giesen zijn we weinig beter gewend dan van Maarten van Rossem. Daarom viel het op dat hij enige nuance begon aan te brengen in zijn multiculturalistische pleidooi: Uit: De Volkskrant, 19-09-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Peter Giesen Marginaal verschijnsel Een algeheel boerkaverbod is een grof middel voor een marginaal verschijnsel. ... Red.: Het bekende standpunt -waarop er normaliter een uitgebreid betoog volgde over de gevaren van de xenobegne en racisten die dat wel wilden - het was gebaseerd op angst en dat soort zaken.
Daarom waren dit soort nuances verrassend. vermoedelijk waren ze het gevolg van het langdurig beuken van de redelijke mensen tegen de onzin die de multiculturalist altijd gedwongen is uit te kramen. Over de verrijking die de islam is, enzovoort. Maar toen gebeurde er iets bijzonders. Of eigenlijk: zo bijzonder was het niet voor een goed socio-psychologisch omdat die weet hoe de islamitische ziel ongeveer in elkaar steekt: de acteur Nasrdin Dchar kreeg op het filmfestival 2011 een Gouden Kalf, en riep tijdens zijn speech (kop op Volkskrant.nl :
Waaraan hij in werkelijkheid ook nog toevoegde dat hij Marokkaans bloed had en dat hij Nederlander was - welk laatste natuurlijk volstrekt in tegenspraak was met het eerste en zijn gedrag. Peter Giesen was weer helemaal om - eerst een overzicht van het artikel met wat stukjes uit iedere alinea: Uit: De Volkskrant, 08-10-2011, column door Peter Giesen Het menselijk tekort Tussentitel: De tijdloze xenofobie groeide in Nederland aan tot een grote angst voor moslims Laatst werd ik door de bank uitgenodigd voor een gesprek over mijn hypotheek. De brief was ondertekend door een man met een Turkse naam. Tot mijn schande moet ik bekennen dat de gedachte even, heel even, door mijn hoofd flitste. Zou het wel een goede adviseur zijn? Zo stak de xenofobie haar lelijke kop op, in een onverwachte en ongewilde reflex. De adviseur bleek een uiterst sympathieke en capabele man. Zo werd de vreemdeling weer gewoon. De Gouden Kalf-speech van Nasrdin Dchar was zo geweldig omdat hij uiteindelijk zo gewoon was. Hier stond geen vreemde snuiter, maar een ambitieuze acteur die zijn dromen najoeg, voor iedereen invoelbaar. De camera zwenkte naar zijn moeder. Was deze vrouw met hoofddoek, zo herkenbaar trots op haar zoon, een 'moslimkolonist' voor wie we zo bang moesten zijn? De multiculturele samenleving is misschien mislukt als al te zoetsappig ideaal, maar niet als dagelijkse realiteit voor honderdduizenden moslims die iets van hun leven willen maken, die acteren, hypotheekadvies geven of je ruit vervangen bij Carglass. Waarom zouden deze mensen een bedreiging voor 'onze' samenleving zijn? Helaas is xenofobie een 'elementaire menselijke neiging', schreef de historicus Hermann von der Dunk ooit. ... De tijdloze, instinctieve xenofobie zwelde in Nederland aan tot een grote angst voor moslims die niet in 'onze' cultuur zouden passen. ... Slogans als 'Eigen Volk Eerst' lagen nooit zo lekker in een land zonder rechts-nationalistische traditie.... Maar door over immigratie te praten in termen van godsdienst, werden de problemen enorm uitvergroot, zeker na de aanslagen van 11 september en de moord op Theo van Gogh. ... In menig opzicht zijn de angsten van 11 september achterhaald.... Nasrdin Dchar maakte van de vreemdeling weer een gewoon mens. Hopelijk markeert zijn fokking Gouden Kalf het einde van de hysterie. Red.: Kortom: moslims en allochtone immigranten in het algemeen zijn mensen als u en ik, er is helemaal geen integratieprobleem, en voor zover er problemen zijn, is het allemaal de schuld van de Nederlanders die praten over problemen die ze zich inbeelden, en als ze ophouden met dat praten over problemen komt het vanzelf goed. Het oude multiculturalistische standpunt en volgens het multiculturalistische ideaal: iedere menging is een voordeel. Psychologen die kennen dit gedrag - met name psychologen die te maken hebben met verslavingen als roken, drinken enzovoort: ook degene die er succesvol en volledig vanaf zijn gekomen, blijven kwetsbaar. Het minste of geringste hergebruik van het oude genotmiddel brengt een enorm risico op volledige terugval met zich mee. Bij multiculturalisten valt precies hetzelfde waar te nemen - zie een paar voorbeelden hier
. De overeenkomst wordt verklaard als men beseft dat het onderhouden van
multiculturalisme op zijn minst mede een behoefte is van het betreffende
individu om zichzelf een "goed" persoon te vinden: "Als je kwetsbare en
zielige mensen helpt, ben je een goed persoon". Als je iets doet dat dit beeld
van jezelf bevestigt, wordt je daardoor door je emotionele systeem beloond met
een goed gevoel. En, leert de neurologie, een goed gevoel wordt veroorzaakt
door, of eigenlijk: is precies hetzelfde als, het loslaten door de
beloningscentra van de hersenen van hormonen, voornamelijk dopamine. Dit zijn
precies dezelfde stoffen als die betrokken bij verslaving. Bekend is het
experiment met ratten waarin de met een pedaaltje het beloningscentrum konden
actieveren - al gauw besteden ze al hun tijd aan, en toonden geen belangstelling
meer voor voedsel of seks. Iets dergelijks is in wat mindere mate het geval bij
gebruik van stoffen als nicotine en alcohol: die stoffen zelf doen niet zo
veel, maar ze maken de dopamine los die mensen goed doet voelen - en daarvan,
van het goed voelen, willen ze meer. Dus gaan ze meer van die stoffen gebruiken,
enzovoort.Het verspreiden van de multiculturaltistische boodschap geeft de multiculturalist een goed gevoel, en maakt dus ook dopamine los. En net als roken en drinken is multiculturalisme dus verslavend. Het kan wel wat minder worden, maar iedere blootstelling aan het doel ervan: de blije immigrant of Marokkaan of moslim, brengt het risico van verval met zich mee - zoals bij Peter Giesen cum suis het optreden van Nasrdin Dchar. Als de vergelijking met religie voldoende klopt, dan is de tijd benodigd voor volledig afkicken ergens in de buurt van vijf jaar
. Een tweede voorbeeld komt slechts korte tijd later. Uit onderzoek blijkt dat het IQ vooral in de pubertijd een wat grotere mate van variatie vertoont. Op zich niets bijzonders, want iedere leraar met enig gevoel voor zijn vak weet dat allang. Er zijn zelfs wisselingen binnen een schooljaar. Niet dat dat een reden is om je verwachtingspatroon van de betreffend leerling bij te stellen, in de meeste gevallen, maar er zijn vaak duidelijke periodes van vooral minder presteren - kennelijk is het hoofd bezig met andere zaken. Goed, maar nu is dat ook gemeten met testjes: Uit: De Volkskrant, 20-10-2011, van verslaggever Maarten Keulemans IQ van tieners niet stabiel maar volop in beweging Red.: Verrassing nummer één: het is en artikel over wetenschap, en toch staat het op de voorpagina, nota bene als hoofdartikel. Daarvoor moet een goede reden zijn. Een reden die te vinden is in de auteur. Voormalig wetenschaps-columunist en nu tot wetenschapsredacteur gepromoveerde Maarten Keulemans is cultureel antropoloog van orirgine, met de bijbehorende ideologische pesthekel aan het begrip IQ. Want IQ kan je meten, bèta's scoren er hoog op, en er zijn verdacht veel aanwijzingen dat niet-westerse culturen er lager op scoren. Een uitermate verdacht begrip, dat IQ. Dus ieder mogelijk bericht ter relativering van de waarde ervan krijgt absolute voorrang in het hoofd van de ideologen. Met de bijbehorende onwaarachtigheden en leugensleugens:
Een leugen.
De boodschap.
Herhaling van de leugens - de fluctuaties tijdens de tienertijd zeggen weinig tot niets over de langere termijn stabiliteit. hetgeen nog eens bevestigd wordt door onderzoekers:
Die componenten zijnde de bij leraren al bekende fluctuaties - die zich vooral op specifieke vlakken voordoen:
Dingen die leraren inderdaad ook waarnemen - bij sommige kinderen. Dus bij uitzondering. In de buurt van hoogstens rond de tiental procenten. De grote groep heeft een redelijk continue ontwikkeling. Maar de ideoloog is weer dusdanig verslaafd, dat hij meteen terugvalt in zijn verslaving: "IQ heeft niets te betekenen". De ideologie waar de cultureel antropoloog vrijwel universeel mee behept is die van de gelijkheid der culturen. maar die is nauw verwant aan die andere: de gelijkheid der mensen. Hetgeen het volgende slachtoffer er toe bracht tot volledige regressie in zijn verslaving: Uit: De Volkskrant, 24-10-2011, door Ferry Haan, publicist en docent economie op een middelbare school. Ferry Haan: 'Middenschool ideaal voor beweeglijk tiener-IQ' Na de Cito-toets scheiden we de vroeg- en laatbloeiers, terwijl het IQ van scholieren dan nog volop in beweging is. De selectie moet verder naar achteren. Dat stelt publicist en docent economie, Ferry Haan. Red.: Nu is Ferry Haan als economie docent een recente zij-instromer, met een vorige langdurige carrière als economie-journalist bij de Volkskrant - de krant van de ideologieën van de gelijkheid der culturen en de gelijkheid der mensen. De krant van de PvdA-politiek van "gelijk onderwijs voor iedereen'. Al vele lange decennia. Met als één van haar trotse verworvenheden de middenschool van Jos van Kemenade. Een middenschool- en aanverwante ideeën waarvan de laatst vijf jaar bekend is geworden dat het volkomen mislukt is, en tot een sterke daling van het niveau van het onderwijs heeft geleid. Welke onthullingen ertoe hebben geleid dat al enkele jaren geen hond het woord "middenschool" meer in de mond heeft durven nemen. Haan beschrijft zelf hoe het proces van verslaving werkt:
Waarna de de bekende aanpak volgt: de uitzonderingen en de kleine groep, die rond de tien procent, wordt tot de norm verheven:
Wat heel moeilijk te voorkomen is, want er bestaat geen enkel systeem op welk vlak dan ook dan toegesneden is op iedere individueel geval.
Wat dus precies hetzelfde geldt voor de middenschool: dan zit iedereen in dezelfde klas en zien de de school van mogelijkheden van de mogelijkheden net zo min als op de havo. met dit verschil dat het dan voor alle leerlingen geldt, en niet voor de kleinere groep die toevallig door de mazen van de etst zijn gevallen. Waarop Haan vervolgens liegt dat die schade er niet is:
Een leugen, want als Haan het niet goed kan regelen voor zijn enkele VWO-waardige HAVO-leerlingen, kan de middenschoolleraar met zijn klas vol met uiteenlopende capaciteiten dat nog veel minder. En zo zien we nog een andere bekende eigenschap van de aan lichamelijke drugs verslaafde terug: de sterke geneigdheid tot leugens om zijn verslaving maar te kunnen blijven onderhouden. Om de ernst en diepte van dit soort verslaving te illustreren, nog een opsomming van de argumenten die laten zien dat wat mensen als Haan en Keulemans opschrijven door een afwijking veroorzaakte vervormingen van de geest zijn: Uit: De Volkskrant, 26-10-2011, door Marten van Meurs is docent en coach aan 't Atrium in Amersfoort. Na groep acht geen eenheidsworst meer Geregeld wordt het pleidooi voor de Middenschool gereanimeerd. De huidige praktijk biedt daar echter geen argumenten voor. In de Volkskrant van maandag stond een pleidooi van Ferry Haan voor de Middenschool. Aanleiding is het beweeglijke tiener-IQ dat te vaak de das wordt omgedaan. In 1975 - in de periode dat links in de mode was - studeerde ik aan de universitaire lerarenopleiding. Op de opleiding was de tijdgeest goed voelbaar: weg met streaming, zoals het selecteren naar niveau toen genoemd werd, en leve setting - inderdaad: zo lang mogelijk samen zitten. De overwegingen toen (en ook nu van Ferry Haan) voor de Middenschool waren nobel: kinderen moesten zoveel mogelijk dezelfde basis krijgen. 'Zwak' en 'sterk' moesten juist van elkaar leren. Het was sociaal wenselijk, het bood de kinderen meer kansen et cetera. ... Red.: De ideologie
Niveauverschillen waren en zijn rechts.
Mensen als Keulemans en Haan en de hele sociologie en didactiekmaffia, gehaat door de meeste leraren. Die de volgende soort ervaringen hebben
En met ook het argument dat deze redactie ook al op Haan afvuurde:
En nog een voorbeeld van hoe de ideologen met de feiten omgaan:
Natuurlijk. De de linkse-kerkmaffia onwelgevallige feiten aangaande het bestaan van niveausverschillen moeten zo snel mogelijk de keel worden omgedraaid. Lang leve onze heilige ideologie. Halleluja. De mensen zijn gelijk, en de dood aan degene die het tegendeel beweren. En de aarde is beslist ook volkomen plat, want dat heeft God zo verordonneerd. Een derde voorbeeld van de terugval bij een verslaving. De derde verslaving is die van de permissiviteit, dat wil zeggen: het over-het-bolletje-aaien van overlastgevenden, criminelen enzovoort, zie de verzameling hier
. Onder druk van de ruime meerderheid der burgers en door de gelegenheid van de
een rechte regering is er nu eindelijk wat gedaan aan de wantoestand in dit
complex, namelijk dat als iemand een inbreker met een stuk hout op het hoofd
slaat, die verdediger van huis-en-haard-en-huid veel harder gestraft wordt dan
de inbreker. Waarvan ook de linksigen wel toegaven dat er toch iets mis was
gegaan. Maar bij het eerste de beste incident vervallen de linksigen weer in hun
oude verslaving:
Uit: De Volkskrant, 10-11-2011, door Johran Willigers Peiling | Eigenrichting Ingrijpen versus ongepast geweld De vier mannen betrapten vrijdagavond een inbreker in Amsterdam. De 50-jarige man ligt sindsdien in coma. Volgens de PvdA is dat een gevolg van te ferme uitspraken van premier Rutte en minister Opstelten over hoe de burger een overvaller mag aanpakken. PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch: 'Staatssecretaris Teeven heeft de misleidende boodschap afgegeven dat na zelfverdediging geen verantwoording afgelegd hoeft te worden. Zo raakt de rechtsstaat de weg kwijt. De politie is getraind in geweld toepassen, burgers niet. In dat stadion hadden geen burgers, maar agenten moeten staan.' ... Red.: Dit is van de vorm: "Als er politiemensen hadden gestaan was er niets gebeurd". met als respons: "As is verbrande turf'. Door de allochtone instroom is de criminaliteit de politie boven het hoofd gegroeid.
Het is precies andersom: door de vrijbrief voor criminelen zijn deze, met name de allochtone mishandelaars, steeds verder doorgeslagen. Tijdens de uitoefening van hun bedrijf flink in elkaar geslagen worden is ongetwijfeld het beste afschrikmiddel. Hier een reactie met enig gezond verstand:
Zo is dat. En de ziekte is een verslaving aan ideologie. Het multiculturalisme maakt op dit moment de meeste slachtoffers, en doet dat in alle kringen. Een van die kringen is die van de filosofen, sowieso al extra kwetsbare voor absolute begrippen, en daarmee ook ideologie. Al ontmoet hebben het geval van Rob Riemen die voor deze buitenstapjes enige reputatie had, en hieronder zien we Hans Schnitzler. Die is redelijk recent opgedoken in de Volkskrant, met meerdere artikelen. In het onderstaande pleit hij voor het behoud van rituele slacht. Maar de eerste helft van zijn, vrij lange, artikel, slaan we even over. De kern van zijn verhaal komt net voorbij de helft: Uit: De Volkskrant, 14-10-2011, door Hans Schnitzler, publicist en filosoof.
'Als het schaap rechten krijgt, dan ook de rat' Als de Eerste Kamer het wetsvoorstel om de rituele slacht te verbieden, niet afwijst, zal dat leiden tot absurdistische ongerijmdheden, betoogt filosoof Hans Schnitzler. ... de ridiculisering van het recht is niet meer te stoppen zodra bepaalde dieren dragers worden van rechten in juridische zin. Dat is namelijk wat deze wet bewerkstelligt. Door het recht van vrije godsdienstbeleving van alle mensen ondergeschikt te maken aan het recht van sommige dieren om niet te lijden, werpt men ten onrechte het beeld op als zouden koeien, schapen en kippen rechtssubjecten zijn, met een vergelijkbare status als mensen. ... Red.: De eerste zin is een vervorming van de feiten. Een dusdanige vervorming van de feiten dat je het ook een leugen kan noemen. Want de aard van het voorstel gaat inhoudelijk niet verder dan het intrekken van de toestemming die een bepaalde groep heeft gekregen om een wet die in ingevoerd, de wet die verplicht dieren te verdoven voordat ze geslacht worden, te negeren. een uitzonderingspositie die gebaseerd is op volstrekt willekeurige ideeën. Dat ze die willekeurige ideeën "godsdienst" noemen is uitsluitend hun zorg, en heeft niets te maken met de afweging die gemaakt moet worden: zijn er goede redenen om een uitzondering te maken op een goede regel of wet. Volstrekt willekeurige ideeën zijn dat niet. Zoals diverse reageerders onder het artikel constateren
. Het is de keuze voor de willekeurige opvattingen van de religie die natuurlijk
de drijfveer vormt voor het artikel. Een keuze hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt
door de onbewuste verwantschap die Schitzler als filosoof met religieuzen: beide
stellen willekeurige ideologische opvattingen boven de werkelijkheid. Een keuze
in dit geval extra geïnspireerd doordat het gaat over de islam, dus steun je
naast de willekeur ook nog eens "zielige mensen", en dan ga je je dus extra goed
voelen.Terug naar de eerste helft van zijn artikel. Dat is één enkel lang-uitgesponnen reductio ad absurdum of bewijs uit het ongerijmde
: als je rechten geeft aan schapen moet je ook rechten geven aan ratten:
Het geven rechten aan ratten is absurd, dus het geven van rechten aan schapen ook:
Schitzler had, al dan niet bewust, de redenatie en de conclusie omgekeerd qua volgorde. Zet je het echter terug in de juiste, zoals boven, is de absurditeit ervan onmiddellijk duidelijk: de redenatie gaat er vanuit dat alle levende wezens identiek zijn - want je hoeft natuurlijk niet te stoppen bij de rat, en kan verder terug naar de amoebe en de tuberkel bacil. Behalve natuurlijk de mens - dat is een uniek wezen. Daarmee nog een gelijkenis aantonende tussen het denken van Schitzler en religieuzen. Het geval is archetypisch voor de verdwazing waar filosofen endemisch aan lijden. Een verdwazing die alleen verholpen kan worden door gezond verstand, iets wat een groot deel van de reageerders in het artikel kennelijk wel had
, want die wezen ook op deze denkfout.Een briefschrijver kreeg de ruimte om het nog eens goed uit de doeken te doen: De Volkskrant, 20-10-2011, ingezonden brief van Han Sloetjes, Arnhem 'Onzin dat dieren mensenrechten hebben' Volgens Hans Schnitzler staat de Eerste Kamer op het punt dieren rechten te verlenen in juridische zin (O&D, 14 oktober). Door de wijzigingswet die onbedwelmd ritueel slachten moet tegengaan aan te nemen, zouden mensenrechten worden toegekend aan sommige dieren. Het wetsvoorstel komt echter neer op een kleine wijziging van artikel 44 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren. Een wet die dus al langere tijd bestaat en waarin bepalingen zijn opgenomen ten aanzien van de omgang met dieren, o.a. om mishandeling en verwaarlozing te voorkomen. Of je dit nu dierenrechten wilt noemen of niet, er verandert niets wezenlijks aan de status van deze dieren. Door niet langer ‘het slachten van dieren zonder voorafgaande bedwelming volgens de israëlitische of de islamitische ritus’ toe te staan wordt slechts een uitzondering opgeheven,waarmee wat voor de meeste slachtdieren al geldt nu voor alle slachtdieren van toepassing wordt. Waarom Schnitzler stelt dat hierdoor sommige dieren plotseling mensenrechten krijgen en dat er sprake is van vermenselijking van het dier en van gelijkstelling van dier en mens, is mij een raadsel. Hij doet een beroep op een ieder om met rationele argumenten invloed uit te oefenen op de senatoren. Jammer dat hij zelf zijn toevlucht neemt tot ridiculisering en absurde redeneringen. Red.: Eigenlijk is wat Schnitzler doet, door er zijn titel van filosoof aan te verbinden, doodgewoon fraude. Het zou mogelijk moeten zijn om hem voor deze fraude aan te klagen, en zijn titel te ontnemen. Het huldigen van zulke ernstige denkfouten is slechts mogelijk als er een aanzienlijk aantal mensen is dat aan dezelfde denkproblemen leidt - als Schnitzler zich zou hullen in een Napoleon-pak en verkondigen dat hij Napoleon was zou hij worden opgesloten. Maar zou dertig procent van de bevolking zich ook hullen in een Napoleon-pak en verkondigen dat ze Napoleon was, zou niemand opkijken van wat Schitzler deed. Hier is een van die dertig procent: Uit: De Volkskrant, 18-10-2011, ingezonden brief van Erik Jurgens, Amsterdam, van 1995 tot 2007 lid van de Eerste Kamer(PvdA) Ritueel slachten Hans Schnitzler geeft in zijn bijdrage (O&D, 14 oktober) een mooi voorbeeld van wat in de theorie van de welsprekendheid een reductie tot het absurde heet. Je trekt dan de stelling van de tegenstander door naar een ander terrein, in welk kader die stelling kennelijk absurd wordt. Hij verwijt 'de partij voor de schapen en de ratten', die het wetsvoorstel tegen het ritueel slachten indiende, dat de consequenties van haar denken tot rare situaties leidt: jeder Konsequenz führt zum Teufel, dat klopt. ... ... Red.: Je zou bijna zeggen: dit is nog ernstiger. Wat kennelijk beseft Erik Jurgens uitstekend welke redenatie Schnitzler toepast. En toch keurt hij die redenatie goed:
Terwijl als je de term eenmaal in je hoofd hebt, je hem alleen maar hoeft in te tikken in een zoekvenster, om te stuiten op het Wikipedia-item over het onderwerp, dat glashelder formuleert wanneer het al dan niet geldig is: Dan en slechts dan in een situatie van ja-nee logica
. En wel omdat in alle andere gevallen het niet zo is dat als je bewijst dat
iets niet wit is, dat het daarmee zwart is. Omdat er nog een oneindige reeks
grijstinten tussen wit en zwart zitten. Alle grijstinten in de stap van mens
naar amoebe. Alle grijstinten is de toepasbaarheid van het het beperken van leed
op dieren.Gelukkig heeft Erik Jurgens nog een andere argument voor het toestaan van het nodeloos pijnigen van dieren:
Oftewel: "Hitler scheet, jij schijt ook, dus jij bent ook fout". En als Erik Jurgens dit soort dingen doet, mogen wij het ook: die Jurgens is als dr. Mengele: hij pijnigt dier en mens puur voor zijn eigen plezier. Trouwens: net als die religieuzen dat doen. Wat Jurgens ook nog eens beseft:
Waarmee duidelijk wordt dat de steun van Jurgens voortkomt uit zijn multiculturalistische ideologie. Als volgende weer een geval van verslaving. De ideologie is, zoals in de meeste gevallen, "linksig', en betreft die van "rust en orde". Of om precies : tegen "rust en orde". Vermoedelijk zit er ergens in het hoofd een denkdraadje dat zegt: "Creativiteit zit een beetje in chaos, dus chaos is goed en rust en orde zijn slecht", want anders kom je al gauw uit op pure kwaadaardigheid. Maar wat het dan ook is, het linksige intellectuele en kunstzinnige smaldeel is zwaar tegen rust en orde - aangeharkte tuintjes en koekoeksklokken, enzo
. Zeg maar een overblijfsel van het jaren-zestig syndroom. Nu was dat de laatste jaren wat minder geworden, met de overdaad aan niet-"rust en orde" geschapen door de allochtone immigrant, en de reactie van de burgers. middels de PVV. Maar net als bij de eerdere voorbeelden geven opvallende zaken ineens weer aanleiding voor een terugslag. Die aanleiding nu zijnde een dode die viel omdat vluchtende benzinedieven achterop een file reden. Die benzinedieven waren zonder betalen weggereden bij een pomp aan de rijksweg. de politie ging er (al zeldzaam) achteraan, en kwam er vermoedelijk ook snel achter dat de kentekenplaten gestolen waren (het merk auto klopte niet). Het waren dus vermoedelijk recidivisten. De politie probeerde ze te stoppen met tekens, wat niet lukte, en de dieven gingen er het hoge snelheid van door. De politie probeerde de dieven te blokkeren, en ze ramden de politieauto. Later nog meer politieauto's. De politie vermoedde toen natuurlijk met zware criminelen te maken te hebben - gewone burgers doen zoiets niet. De politie riep vervolgens, de kritiek op eerdere terughoudendheid in dit soort situaties indachtig, de hulp in van de wegenverkeersdienst om het voorgaande verkeer op de rijksweg tot stilstand te brengen, zodat de dieven zouden vastlopen. Waarop de botsing volgde (voor de visie van de politie, zie hier
(EenVandaag, 27-10-2011), na 13:55 min.) En de linksige intellectuelen in hun verslaving schoten, en het gehuil in
de media een aanvang nam - helaas kunnen we de onpasselijk makende hysterie niet
goed overbrengen (het wordt gemeld in de EenVandaag-uitzending), maar hier een paar van de usual suspects:
Uit: De Volkskrant, 25-10-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Peter Giesen Wilde achtervolging De jacht op twee benzinedieven eindigde met de dood van een autobestuurder. De politie nam een te groot risico. Een wilde achtervolging op de A2 ... De verantwoordelijkheid voor dit ongeluk ligt in de eerste plaats bij de dieven, die in een auto reden met een vals kenteken, tankten zonder te betalen en willens en wetens hun medeweggebruikers in gevaar brachten om aan de politie te ontsnappen. Een finaal oordeel kan pas worden uitgesproken als het onderzoek naar het ongeval is afgerond. Maar het zou goed zijn als de politie haar beleid in dit soort gevallen nog eens bekijkt. In de nacht van zondag op maandag liep een achtervolging op de A27 wel goed af. Toch hadden ook hier slachtoffers kunnen vallen: de bestuurder van de achtervolgde auto reed een paar keer tegen het verkeer in om de politie af te schudden. ... Red.: Zoals iemand opmerkte: bij iedere arrestatie bestaat dit risico, dus laten we de politie dan maar afschaffen. Natuurlijk moet ergens in zijn hoofd de academisch opgeleide Peter Giesen ook deze redenatie wel kennen. Het punt is dat dit hoofd vervormd en mismaakt is door ideologisch denken, waardoor deze vormen van gezond verstand niet meer beschikbaar zijn:
De vervorming in werking. 'Proportionaliteit' is een duur woord voor: je moet het gevaar meenemen, en besluiten om het niet te doen - als je dat laatst weglaat, hoeft je niet eindeloos over dat gevaar gaan zitten zeuren. Je hebt een gegeven situatie: "Arrestatie houdt gevaar in", je hebt je ideologie: "Arrestatie leidt tot rust en orde", en je krijgt je valse redenatie: "Je mag niet arresteren want dat is gevaarlijk". En als je intellectueel bent, geef je daar een duur woord aan. En daarna laat je je parmantige oordeeltjes op de wereld los, want je baantje biedt je dat voorrecht:
Een voorrecht dat, geheel in tegenstelling tot dat van de politie, zonder enige overweging van de gevaren en zonder enige proportionaliteit en zonder enige mogelijkheid tot controle en correctie op de deels bevattelijke burgers wordt losgelaten. Dit was dan nog de mannelijk en enigszins ingehouden inbreng. Het vrouwelijke deel neigt meteen naar het hysterische: Uit: Volkskrant.nl, Opinie, 26-10-2011, door Malou van Hintum, politicoloog en columnist van vk.nl.
.
'Schandalig dat een misdrijf het leven van een onschuldig mens kost' Columnist Malou van Hintum uit haar ongenoegen over de filefuik op de A2, waar afgelopen weekend een onschuldige burger om het leven is gekomen door toedoen van de politie. Vandaag maak ik me kwaad over de politie. Dat doe ik niet vaak, want daar ben ik veel te gezagsgetrouw voor. ... Red.: Een aperte leugen. Malou is ernstig behept met alles van de jaren zestig, zoals de gelijkheid der culturen, de gelijkheid der mensen, en de gelijkheid van man en vrouw. En een grote steun voor de multiculturele crimineel, en dus een afkeer van het blanke orde en gezag. Kijk maar:
Dat preventief fouilleren is er namelijk gekomen omdat de gekleurde medemens het wapenbezit normaal heeft gemaakt
, en ze er tegenwoordig ook nog vrij me lopen te schieten in bijvoorbeeld de
Bijlmer.
Oftewel: ze is keihard tegen het bestaan van politie.
Correctie: hysterie.
Zoals we al zeiden: hysterie.
En door de rode hysterie is ze totaal het overzicht van de wereld kwijt: op het moment dat de filefuik werd opgezet, was de dode nog niet gevallen, dus die kon niet in de overwegingen betrokken worden. Geen politieagent kon bedenken dat dat stelletje benzinedieven willens en wetens achterop een file zou inrijden. Maar Malou is nu volstrekt buiten zinnen:
Stel je bent journalist, en er zit in je hoofd dat je bent tegen alles wat rust en orde en een gewone nette Nederlandse maatschappij zonder gekleurde criminelen en drugshandelaren is. Dan wordt je ook door allerlei instanties gewoon losgelaten op het Nederlandse publiek, om daar keihard tegenaan te knallen, met de nodige doden tot gevolg - zoals Marianne Vaatstra en andere slachtoffers van amokmakende asielzoekers. Daar kraait ook geen haan naar ... En ter illustratie van het syndroom-karakter van de afwijking, ook nog een bericht van een plek waar het syndroom welig tiert: de haatzaai-site Joop.nl, waar het politiek-correcte denken, multiculturalisme en het islamisme verweven zijn tot een anti-beschavingscocktail waar Nero trots op zou zijn: Uit: Joop.nl, 27-10-2011, door Han van der Horst, historicus
Niet alleen de benzinedief, ook de politie draagt schuld ... We kennen allemaal het verhaal. Politie achtervolgt benzinedieven, die eerst een stopteken negeren, dan een patrouillewagen rammen en er tenslotte als duivels vandoor gaan om aan vervolging te ontkomen. Een stuk verder op de snelweg creëert de politie kunstmatig een file zodat de ontsnappende benzinedieven geen uitweg hebben. Die knallen echter op de achterste auto. De bestuurder overlijdt. Wie is verantwoordelijk voor dit gebeuren? Commissaris Stikvoort slaagde er uitstekend in deze vraag uit de weg te gaan. Hij bleef benadrukken dat de benzinedieven schuldig zijn, omdat zij die automobilist hebben doodgereden nadat zij het stopteken hadden genegeerd en ook nog eens in een poging te ontsnappen een politieauto hadden geramd. Het inzetten van de kunstmatige file noemde Stikvoort nog steeds "een redelijk middel". ... Red.: De expertise van Han van der Horst: de glasharde leugen. Commissaris Stikvoort ging de vraag helemaal niet uit de weg. Commissaris Stikvoort gaf keurig antwoord. Het was alleen niet het antwoord dat Han van der Horst wenste te horen. Dus hoorde Han ver der Horst geen antwoord. Want zo werkt het in de ideologen-hersenen: het filter houdt onwelvoeglijke informatie tegen. In de reactieruimte werd dit allemaal nog eens keurig uit de doeken gedaan:
Op welke laatste vragen geen antwoord kwam van Han van der Horst. Natuurlijk. Overigens stond een stukje verderop nog een openbaring aangaande waar het hier allemaal om draait:
Die "Katz" behoort ook tot de de meute die moeiteloos de wens naar een rustige leefomgeving vertaalt naar het zijn van een kampbeul. Toevalligerwijs stond er dezer dagen ook een artikel in de krnat over het soort verslaving dat in dit soort kringen veel voorkomt: Uit: De Volkskrant, 28-10-2011, door Karin Veraart Interview | Toneelschrijver Oscar van Woensel Uit de gevangenis Oscar van Woensel nam vier jaar geleden afscheid van het theater om af te kicken van drugs. Nu is hij terug. Met onder meer een stuk over verslaving. Tussentitel: Ik heb geen spijt van de tijd dat ik verslaafd was. Ik kijk er niet op terug als: wat was dat moeilijk, of wat schaam ik me’ De ontmoeting is in woonplaats Amersfoort, maar ook dat gaat veranderen; een verhuizing staat op stapel. Oscar van Woensel (1970) oogt open en opgewekt. 'Ze hebben mij gebeld, in beide gevallen.' Theatermakers die met hem aan de slag wilden, het Ro Theater en Laura van Dolron, voor haar nieuwste stuk. 'Jack wilde een stuk maken over verslaving - en kwam bij mij terecht. Niet zo verwonderlijk.' Hij lacht. ... 'Vijftien jaar, dat is een lange tijd en dan noem ik nog maar een getal weet je, want als ik ga rekenen vanaf dat ik begon met blowen, dan komt er nog wel tien jaar bij. Vanaf m'n 16de tot vier jaar geleden ben ik gewoon élke dag onder invloed geweest. Van wat dan ook. In perioden dat ik afkickte van de heroïne ging ik veel drinken. Of ik ging aan de methadon. Voor de heroïnetijd gebruikte ik veel xtc en cocaïne. Ik heb altijd wel wat gehad. ... 'Voor mij is het niet idealistisch, maar heel realistisch. Ja, heel realistisch vind ik het. Omdat: we leven in een totaal gestoorde maatschappij, een maatschappij waarin mensen langs elkaar heen leven, elkaar naar het leven staan, idealen vervangen zijn door plat vermaak en politiek bewustzijn een vergeten begrip is geworden - en dat is nog maar een begin. ... Red.: Allemaal zaken die vroeger veel erger waren. Wat vooral leeft in het soort kringen waar Alex van Woensel in verkeert en waar hij zich mee verwant voelt, is de ideologische verdwazing waarvan we hierboven de voorbeelden en de navrante gevolgen hebben gezien. Intellectuele geestelijke gestoordheid. Een geval uit de "wetenschappelijke wereld", zijnde arabist in Leiden Maurits Berger: Uit: Leids universiteitsblad Mare, 17-11-2011, 'De Leidse universiteit is een open inrichting' 'Ja, en dat (de Universiteit Leiden, red.) was natuurlijk een open inrichting. ... Arabist Hans Jansen blikt terug op zijn Leidse tijd... 'Maar nu heb je een hoogleraar als Maurits Berger die glashard zegt dat de sharia voor 95% identiek is aan het Nederlands recht. Dat is ongelooflijk. Toen ik hem at en toe nog in Leiden zag, vroeg ik hem wel eens: 'Goh Maurits, kan ik daar niet eens een onderbouwing van krijgen?' Nou, dat kwam eraan, zei hij dan op die bekakte toon van hem. Een half jaar later vroeg ik er dan weer om: 'Je hebt het vast gestuurd, maar ik kon het nergens vinden: 'Nee, dat komt eraan.' Weer op die Beatrix-toon. Maar als je dan in Hilversum bent, dan blijkt Maurits bij al die journalisten van de staatsmedia op schoot te zitten: ...maar niet alleen in nostalgie. (De Dagelijkse Standaard, 6 november) Red.: Zo'n absurde leugenaar en fanaat promotor van de islam is natuurlijk van harte welkom in de media. Het feit dat hij het doet met een wetenschappelijke pretentie maakt het een echte afwijking. Zoals aangetoond door zijn weigering tot onderbouwing. Rond de Europese Unie wordt gelogen dat het een lieve lust is, waarvan heel vaak met een ideologische achtergrond. Maar dat is zo gewoon geworden, dat het nauwelijks meer opvalt, en deze sector is hier dan ook nauwelijks terug te vinden. Maar de volgende was te expliciet om te missen, van een rabiate EU-voorstander die kennelijk wanhopig begint te worden: Uit: De Volkskrant, 16-11-2011, rubriek De Kwestie, door Peter de Waard Moeten economen in deze crisis doemdenken? Politici moeten in de eurocrisis de moed erin houden. De economen spelen voor de rijdende rechter. In 1974 brak de oliecrisis uit ... Als er een crisis komt, zeggen economen altijd die te hebben voorspeld. Ze hebben zeker vijftien van de laatste zes crises voorspeld, grapte iemand onlangs. Alleen trekt de economie zich net zo weinig aan van de voorspellingen van Willem Buiter, Sweder van Wijnbergen en Arnoud Boot als het weer zich van Erwin Kroll en Helga van Leur. Dat schrikt economen niet af. Zij moeten in het door de talkshows vastgelegde script tegengas geven aan de politici die met leugentjes om bestwil de moed erin moeten zien te houden. Economen worden daarbij ook nog beschouwd als de rijdende rechters. ... Alleen geven economische modellen geen antwoord op vragen of de gulden weer moet worden ingevoerd, de euro moet worden opgesplitst of de boel van zeventien eurolanden beter bij elkaar kan blijven. Politici moeten die keuzen maken, niet op grond van economische maar ideologische argumenten. ... Red.: En daarna devoot de handen vouwen, en bidden voor een goede afloop, terwijl het water de kajuit binnensijpelt ... Maar eigenlijk vindt de ideoloog de uitkomst onbelangrijk:
Het behoud van de ideologie is belangrijker dan de ondergang. Een heldere illustratie van de praktische werking van ideologie: het leidt kwaadaardigheid en misdadigheid. Het rechtse denken, waarvan wel gedacht wordt dat het pragmatischer is dan het linkse heeft ook veel van ideologie - bekende voorbeelden zijn het marktfundamentalisme en privatiseringsideologie. En als de werkelijkheid niet binnen deze ideeën past, begaan ze dezelfde soort verbale en argumentatorische stupiditeiten als hun linkse tegenhangers. De volgende is er eentje van de variant: "Als de rijker rijker maakt, worden de armen ook rijker", oftewel de rechtse variant van het perpetuum mobile:
'Arbeidsmarkt flexibel genoeg' Vakbonden, arbeidsmarktkenners en Kamerfracties zien niets in het plan van minister Kamp voor meer flexibiliteit. Volgens flexwerkers is het nu al ellende. De Nederlandse arbeidsmarkt is flexibel genoeg. Als minister Kamp (VVD) die
nog flexibeler wil maken, moet hij het ontslagrecht aanpakken. Die reactie
overheerst op het plan dat de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de
mogelijkheden voor flexibele arbeidscontracten wil verruimen. ...
Het menselijk tekort Is godsdienst een ziekte? De vraag werd afgelopen woensdag opgeworpen door Kees van der Staaij, fractievoorzitter van de SGP. Het radio1 journaal had Van der Staaij aan de telefoon voor een reactie op de veelbesproken 'homotherapie' van de orthodox-christelijke zorgorganisatie Different. Vroeger werden homo's door de christelijke medemens opgehangen of uitgestoten, tegenwoordig krijgen ze therapie. ...
En programma dat voor een deel van de burgers al deels doorlopen is. Maar niet voor iedereen, natuurlijk - toch ook wel velen:
En nu wat minder, maar nog steeds veel:
Vraag naar wat spiritualiteit is, en je bent in iets als 99 procent van de
gevallen razendsnel op een circulaire definitie: religie wordt verklaard door
spiritualiteit, en spiritualiteit door religie. Net zoals voor mystiek- waarop
het antwoord van der rationaliteit luidt (Jack Vance in De avonturen van Magnus Ridolph
Waarna de meest steekhoudende reactie luidt:
Oftewel: religie bestaat omdat religie bestaat. Net als misdaad bestaat omdat
misdaad bestaat.
Net zoals slechtheid een aangeboren dingetje is.
De jacht op schaalvoordelen De Volkskrant publiceerde onlangs een hele bijlage over schaalvergroting, nogal eenzijdig georiënteerd op de vermeende nadelen ervan. Naar aanleiding van de kwesties bij woningbouwcorporatie Vestia en scholenconglomeraat Amarantis klom de redactie deze week andermaal in de pen over het onderwerp. ...
De tweede zet, de leugen: schaalvergroting is nog steeds reuze populair, want
het wordt nog steeds voortdurend gedaan. Het nieuwe is dat de al veel langer
bestaande problemen ermee nu eindelijk in de media komen - die dat eerst
verzwegen hebben omdat ze allemaal ook van de ideologie bezeten zijn.
Dit is de reactie van de evangelisator op de klacht van de aanhanger dat zijn
gebeden niet geholpen hebben: "Je moet wel goed bidden, anders gaat het niet
helpen". Kijk maar wat er gebeurt als Kalshoven over de inhoud gaat praten:
Dan gooit hij alles op één grote hoop, net als de gelovige doet: pakje boter,
auto, school, zorg, spoorwegen, gooi het allemaal op die één grote hoop, samen
met ouwels, kaarsen, bidden, enzovoort. Een kleine kerk roept de hulp van God
in, een grote kathedraal roept nog veel meer hulp van God in!
De feiten. Maar dat ligt dus niet aan de ideologie:
Grappig: het niet-optreden van schaalvoordelen is het gevolg van het
niet-benutten van schaalvoordelen. Het bekende "beter bidden"-verhaal. Het komt
bij de gelovige niet op dat er misschien ook andere mogelijkheden zijn om iets
te bereiken - andere mogelijkheden met mogelijkerwijs betere methodes. Oftewel:
methodes met meer voordelen of minder nadelen dan de bidden-methode. Want het
laatste kan dus beslist niet: dat bidden ook nadelen heeft. Zoals het nadeel dat
schaalvergroting automatisch leidt tot besturen die zorgen voor "te veel
personeel op een te klein aantal leerlingen en te grote de huisvestingslasten".
Dat komt niet op in het hoofd van de gelovige. De ideoloog van de
schaalvergroting.
We leven in een 'klikspaan boterspaan'-land
'Klikspaan, boterspaan/ Je mag niet door m'n straatje gaan/ 't Hondje zal je
bijten/ 't Katje zal je krabbelen/ Dat komt van al je babbelen.'
Richt een klacht wegens geluidsoverlast tegen je buurman, en je bent iemand die
hem wilt afvoeren. Hoe:
Door hem onschadelijk te maken. Met als voorbeeld:
Dus: wie klaagt over zijn buurman, is op zijn minst een potentiële terrorist. En
ja hoor:
... daar is de oorlog, en haar paladijnen ...
'De energie van de PVV richt zich geheel op de eigen rancune'
Schaap gaat het over zichzelf hebben, en wisselt dat af met jij-bakken:
... en het kosmopolitisme en multiculturalisme van Schaap en kornuiten.
Precies: het verleden toen kosmopolitisme, internationalisme en de verrijking door allochtone culturen nog utopische waarden waren.
Precies: en de haatdragende boekenschrijverij stoppen.
Fantastisch, hoe goed hij de eigen kwaal weet te beschrijven.
Sybe mag op elk gewenst moment deze website mailen.
Precies wat Schaap doet: "Met een tot NSB'er gemaakt tegenstander hoeft men
niet te debatteren". Van: Joop.nl, 22-04-2012, door Francisco van Jole, eindredacteur
Joop
'Wilders schendt de Belofte'
Als het waar zou zijn, een schande. Maar is het waar?
Inderdaad. Net als alle andere parlementariërs. eens even kijken wat Wilders anders heeft gedaan:
Tjonge ... Dat vindt deze redactie van alle leden van de oligarchische partijen die de lagere inkomensgroepen beroven en miljarden spenderen aan nutteloze ontwikkelingshulp, Europese zwarte gaten, en banken die failliet dreigen te gaan. En daarvoor is dus veel meer reden dan voor een verwijt richting Wilders, want die is tegen nutteloze ontwikkelingshulp, geld aan europa, en failliete banken. Dus moet er iets anders zijn:
Heeft Wilders dat gezegd? Nee, het is de Volkskrant die zegt dat Wilders dat heeft gezegd. En de Volkskrant is een vijand van Wilders, Die beweert dit te hebben uit een bron die ook en vijand is van Wilders van Wilders. Wat ben je dus als je dit zomaar in de krant zet? Nou, misschien geen verrader van de Grindwet, maar wel van een heleboel andere fatsoens- en mogelijk zelfs andere regels (iets als smaad, misschien?). maar in ieder geval zit het verdomd veel dichter bij verraad van de Grondwet dan alles wat Wilders heeft gedaan. Dit nog afgezien van de gotspe dat de hele VVD, het hele CDA, en groot deel van de rest bestuurt naar een nog veel ergere regel hanteert:
En dat is pas een overtreding van de Grondwet!
Want wat dat "het nodige doen voor Nederland" is, hebben we elders al beschreven
Uit: Volkskrant.nl, 28-04-2012, ANP
Hoogduin: extreme hervormingen zijn nodig
De denkafwijking zit in de combinatie "de gevolgen van het pensioenakkoord zijn
moeilijk te overzien" met "dus moet we de gezamenlijke pensioenen afschaffen en
het mensen individueel laten doen". Want als er één ding is dat de ervaring
dienaangaande geleerd heeft, is dat de combinatie van (moeilijkere) financiële
producten en individuele verantwoordelijkheid niet werkt - met als navrant
voorbeeld het geval van banken en verzekeraars die van die individuele
verantwoordelijkheid van de burger gebruik hebben gemaakt om hen ter waarde van
vele miljarden aan woekerpolissen aan te smeren - tussen twee haakjes:
woekerpolissen zijn producten waar de burger zijn geld in stort, waarna hij
minder terug krijgt onder het mom van "kosten".
Fortuyn was vooral een politieke relnicht
Tussentitel: Wat in de politieke onderbuik borrelt, belandt als drek op
straat.
Red.: Het taalgebruik van het voormalige
weblog van de Volkskrant - gesloten juist vanwege dit taalgebruik,
afkomstig van een politiek-correcte troep hongerige wolven met een zelfs voor
wolven ongebruikelijk geatrofieerd rationele brein.
Wat grappig om dit commentaar geschreven aan de keukentafel te mogen lezen. Het is duidelijk dat filosoof Hans Schitzler hier schrijft wat hij denkt, en dat datgene wat hij schrijft afkomstig is van een afvalberg die ontstaan is door de gedachten die hij er elke dag komt lozen, zonder enige neiging tot zelfreiniging. Waarvan het resultaat niet op straat, maar eens in de twee weken als verbale drek in de krant belandt. Hier is nogt wat van die drek:
Wat ruime mate over de grens van homo-hatelijkheid heen gaat. Wat ook de volgende reageerder constateert:
Fortuyn
Dit is de eerste keer dat ik naar de krant schrijf. Ik ben heel kwaad over de
column over Pim Fortuyn (O&D, 2 mei). Ik ga vandaag weer naar mijn werk en als
homo kom ik op de werkvloer genoeg van dit soort geleuter tegen: volksvermaak
over hysterische nichten. Pim Fortuyn was niet mijn man, integendeel. Maar blijf
met jullie poten af van mijn homomaat. Mensen reduceren tot hysterische nichten
of nichtenmoeders is te gek voor woorden. Daar hoef ik geen krant voor te lezen.
Dat merk ik al genoeg. Dagelijks. Ronduit een misstap, pijnlijk, zwak,
populistisch. Zo, dat is eruit. Nichterig genoeg?
Bestaat een niet-Nederlands uiterlijk?
Ach ja ... Die specifieke niet-Nederlandse afkomst hoeft nauwelijks naar
geraden te worden. En die verklaart veel: nooit geen holocaust meer. Dat dit
soort ideologische en leugenachtige verhalen de snelste weg richting volgende
holocaust wijzen, is iets dat de antropoloog met 100 procent zekerheid ontgaan is.
The other end of the line (2008, James Dodson) Zoete romantische komedie zonder verrassingen over een meisje werkzaam bij en call center in India (Shriya Saran) die valt voor de stem van Jesse Metcalfe (de jonge tuinman uit Desparate Housewives) die haar bevraagt over een probleem met zijn creditcard. Ze besluit uiteindelijk zelfs naar zijn woonplaats San Francisco te vliegen. ...
Vraagje aan Rivke: Wat zou dat nu zijn: iemand uit Lapland, uit China, of uit
Afrika? Of zou de regie gekozen hebben voor een vrouw die eruitzag als iemand
uit India?
|
|
|