De Volkskrant, 11-06-2016, column door Jonathan van het Reve .2010

Ramadan

Tussentitel: Hoezo vindt die rare God het fijn als wij een tijdje alleen 's nachts eten?

Als de voetbalclub te weinig geld had om het gras te onderhouden, moesten mijn vriendjes en ik het altijd oplossen. Niet dat we mochten schoffelen - dat zou nog wel leuk zijn geweest - nee, er werd een sponsorloop gehouden. Konden wij de straat weer op, aanbellen bij wildvreemden. Bedelen. Maar tot onze grote verbazing waren er altijd weer mensen die wilden betalen, soms wel anderhalve gulden per rondje. Wij snapten er niks van: hoezo vindt die rare mevrouw het fijn als wij tien keer om het veld hollen?

Inmiddels weet ik dat het heel normaal is om beloond te worden voor zelfkastijding. Ongetraind een berg op fietsen bijvoorbeeld, of met een roeiboot de oceaan over. Volkomen nutteloos, maar je weet dat er bij aankomst mensen staan te juichen. 'Goed gedaan man! Wauw, allemaal kots op je buik! En waar is je linkeroog? Zo zeg, jij bent écht een kanjer.' - Het gaat er niet om wat je bereikt, als de weg ernaartoe maar verschrikkelijk is.

Achteraf bedenken die volgelingen dan allerlei redenen waarom juist dit primitieve idee - een tijdje niet eten - zo mooi en zinvol is

Net als directeuren van voetbalclubs, weten goeroes en profeten dit principe al eeuwen voor hun karretje te spannen. Zelf dwingen ze respect af door met blote voeten over scherven te lopen of zich aan een kruis te laten spijkeren, en ook voor hun volgelingen verzinnen ze allerlei zinloze opdrachtjes. Niet te zwaar, dan raak je ze kwijt, maar precies zoals écht gezonde muesli een klein beetje vies moet zijn, anders geloven de mensen het niet. Geen alcohol is bijvoorbeeld een goeie, geen koe of juist geen varken, veel bidden, verplicht een gek mutsje, of gewoon vasten.

Achteraf bedenken die volgelingen dan allerlei redenen waarom juist dit primitieve idee - een tijdje niet eten - zo mooi en zinvol is. Zo heeft het een gezellig sociaal element, maar is het toch vooral ook een tijd van bezinning. Om stil te staan bij wat we hebben, en dat er ook échte honger is. Misschien kunt u zulke nobele gedachten ook prima oproepen terwijl u een koud biertje drinkt, maar dat telt niet: het moet een beetje pijn doen.

Wat je krijgt met zo'n ritueel, bedoeld of onbedoeld, is dat niet-gelovigen zich buitengesloten voelen. Of zelfs bedreigd. Het gerucht dat Albert Heijn momenteel ramadankorting geeft, leidt al dagen tot ongecontroleerde woede-aanvallen bij PVV'ers. Want zo begint het natuurlijk altijd, met de sharia: eerst komen de dadels in de bonus, en voor je het weet vliegen de homo's van de daken.

Toch is het niet alleen maar onschuldig, want de druk om mee te doen is soms groot. Zo klaagde Denk-Kamerlid Tunahan Kuzu op Twitter dat de scholen zich niet aanpassen: 'Slechte scores van moslimstudenten tijdens de Ramadan kan staatssecretaris Dekker niks schelen.' Blijkbaar ziet Kuzu het vasten als een plicht, en niet als vrije keuze. Een soort handicap, die speciale infrastructuur verdient. Maar dan blijft toch de grote vraag: hoezo vindt die rare God het fijn als wij een tijdje alleen 's nachts eten? En als we toch bezig zijn: waarom kan Hij dat zelf niet even afstemmen met de staatssecretaris?


Web:
Het is heel normaal om beloond te worden voor zelfkastijding
TT:



Naar Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]