 |
Nu is het verleden een redelijk vaststand iets. En de toekomst niet. En over het nieuwe wat er nog niet is, kan je veel makkelijker van mening verschillen dan over het oude dat je al kent. Dus is het niet meer dan logisch dat er binnen het linkse politiek veld veel meer meningsverschillen zijn dan binnen het rechtse. En zijn alle waarnemers die daar hun verrassing of ergernis over uitspreken een nogal verbazingwekkend en onnozel verschijnsel. Een complex dat met het aantreden in 2011 van het meest rechtse kabinet sinds tijden weer eens allemaal duidelijk geëtaleerd werd: Uit: De Volkskrant, 15-01-2011, door Ron Meerhof en Remco Meijer Achtergrond | De linkse verdeeldheid Op zoek naar Keerpunt 2011 Het rechtse kabinet leent zich uitstekend voor harde linkse oppositie. Maar van een links blok is geen sprake. Terwijl rechts samenwerkt, struikelt links over de verschillen. Gouden tijden zouden het moeten zijn voor links, sinds op 14 oktober het centrum-rechtse kabinet-Rutte aantrad. Lekker met z'n allen beuken op het gewraakte minderheidskabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV. Schouder aan schouder, één groot feest voor PvdA, SP, D66 en GroenLinks. Maar in plaats van coherentie is er op links vooral desintegratie. ... Zondag is in Amsterdam een PvdA-manifestatie waar ook SP, D66 en GroenLinks zijn vertegenwoordigd, maar vooralsnog gaat de aandacht uit naar de onderlinge verschillen. Over het kabinetsplan voor een politiemissie naar Afghanistan, een van de belangrijkste politieke dossiers van het nieuwe jaar, zijn PvdA enerzijds en D66 en GroenLinks anderzijds het alvast hardgrondig oneens. Sap liet zelfs weten de snelle afwijzende reactie van PvdA-leider Job Cohen 'onbegrijpelijk' te vinden. Tussen de PvdA van Cohen en de SP van Emile Roemer is ook al weinig broederliefde. De partijen zijn electorale concurrenten die elkaar het liefst zouden oppeuzelen. Bij de PvdA wordt de SP als conservatief ervaren. Omgekeerd klinkt bij de SP de vraag: wil de echte PvdA nu opstaan? D66 wil helemaal geen linkse partij zijn. Progressief: vooruit. Maar volgens politiek leider Alexander Pechtold moet D66 in de eerste plaats als een middenpartij worden gezien. Een partij dus die in een volgend kabinet heel goed bij VVD en CDA zou kunnen aansluiten, eerder dan bij een links blok. ... Red.: Maar naast onder journalisten in een "linksige" krant, vindt men het verschijnsel ook onder de "linkse" ideologen: Uit: De Volkskrant, 14-01-2011, door Anet Bleich Zonder program geen linkse vuist Links zit in het defensief, een progressieve meerderheid ligt niet in het verschiet. Maar met een gemeenschappelijk kernprogramma kan links wel het initiatief naar zich toe trekken. Anet Bleich | Een progressief schaduwkabinet, zoals ten tijde van Den Uyl, zou nu een belachelijke indruk maken. Maar een gezamenlijk alternatief voor het kabinetsbeleid is dringend geboden, vindt Volkskrant-medewerkster Anet Bleich. Links is hopeloos uit de mode. Daaraan zal, vrees ik, ook de manifestatie 'voor een ander Nederland', aanstaande zondag in Amsterdam, niet veel kunnen veranderen. ... ... Draconische bezuinigingen op cultuur en natuur, het inbeuken op de sociaal zwaksten en op migranten, geflankeerd met veel gepraat over law and order, het is om treurig van te worden. Het zou mooi zijn als de verschillende groepen gedupeerden elkaar weten te vinden in gezamenlijk verzet tegen het meest rechtse kabinet dat Nederland sinds het tijdperk Colijn (jaren dertig van de twintigste eeuw) heeft gekend. ... Red.: Waarbij het "links" hier tussen aanhalingstekens staat omdat de betreffende ideoloog zich een hartstochtelijk verdediger van de achterlijke woestijn-godsdiensten heeft betoond 
.Naar Rechtse denken  ,
Rechtse ideologie
,
Politiek lijst
 ,
Politiek & Media overzicht
, of site home
. |
|
|