WERELD & DENKEN
 
 

Linkse denken: heilandcomplex

21 jan.2011

Het heilandcomplex is ťťn van de meest irritante trekken van het linkse denken, zo niet het meest. Het heeft ook een archetype die buiten de eigen kring overeenkomstig gehaat is: Jan Pronk. Deze heeft het bijvoorbeeld bestaan schuld te bekennen, namens Nederland, aan het drama in Srebrenica, de moord door ServiŽrs op moslims tijdens de burgeroorlog in voormalig JoegoslaviŽ. In feite is Nederland nooit bij Srebrenica betrokken geweest, want dat was de Verenigde Naties - Nederland had daarover niets te vertellen. Nederland heeft wel troepen geleverd aan de VN. Maar dat levert op geen enkele manier een kwestie van verantwoordelijkheid op. Desalniettemin heeft Pronk er onder het bekende gebruik van dramatiek over staan oreren als "onze schuld omdat wij niet genoeg gedaan hadden". Net als over een schier eindeloze reeks andere zaken waarin hij meent een heilig oordeel te moeten vellen, waarbij de grote gemeenschappelijke deler is dat hij in iedere vorm van conflict of belangentegenstelling kiest voor de partij die het donkerst, het vreemdst, of het meest achterlijk is, onafhankelijk van alle andere factoren. Op de onder beschreven manier:


Uit: De Volkskrant, 13-01-2011, ingezonden brief van H. Geers (Heerde)

Krokodillentranen

PvdA-coryfee Jan Pronk volgt het debat over de politie-trainingsmissie naar Afghanistan vanuit zijn tweede huis in Zwitserland (Ten Eerste, 11 januari).
    Wie herinnert zich nog de televisiebeelden uit 1992 van deze PvdA-minister voor Ontwikkelingssamenwerking tijdens een overleg met de Kamer? Pronk was tijdens het uitbrengen van het verslag zo geŽmotioneerd over zijn bezoek aan een vluchtelingenkamp in SomaliŽ, dat de tranen over zijn wangen vloeiden. Zoveel ellende had Pronk nog nooit bij elkaar gezien; de mensen stierven voor zijn ogen.
    Ik mag hopen dat dit pas het tweede huis van meneer Pronk is (al staat het dan wel in Zwitserland), nadat hij zijn eerste woning in Nederland heeft verkocht of verlaten. Ik heb geen idee hoe het de vluchtelingen van destijds vergaat. Zouden zij al een ander kamp hebben? Vast geen huis.


Red.:    Natuurlijk pleitte Pronk voor de "politiemissie" die bestaat uit het opleiden van clanleden tot terrorist, en die de leden van de overige clans tot dusdanige woede brengt dat vrede in Afghanistan iets van de 22-ste eeuw en later gaat worden.
    In hetzelfde tijdsbestek:


Uit: De Volkskrant, 22-01-2011, column door Martin Sommer

Het eerste Wiki-slachtoffer

Veel grappen kunnen er niet af in die duizenden telegrammen naar Washington, blijkt uit de WikiLeaks. Zegt de Haagse topambtenaar Afrikaanse zaken tegen zijn Amerikaanse collega: eigenlijk zou je een prijs op het hoofd van die rebellenleider Kony in Noord-Congo moeten zetten. ...
    Daarna lekt het uit en is Jan Pronk op de radio verontwaardigd. Schande. De betrokken ambtenaar moet worden berispt. En Kony, specialiteit: vrouwenverkrachten en kindsoldaten, mag niet worden doodgeschoten maar de VN zouden hem moeten 'uitnemen en arresteren'. Aldus Pronk, liefhebber van de VN, die niet bekend staan om hun doortastend optreden tegen slecht volk. Jan, trek zelf je korte broek aan en op naar de Afrikaanse brousse.   ...


Red.:   Maar het liefst zou Jan Pronk alle miljard hongerige en zielige negertjes uit Afrika naar Nederland halen, om ze hier te voeden en school te geven. Waarna na het voltooien van deze heiligenarbeid, Jan Pronk zich zou hebben teruggetrokken in zijn rustige woning in het kalme Zwitserland, om zich voor te bereiden op zijn opname in de hemel.
    Op het moment van schrijven is Jan Pronk de persioengerechtigde leeftijd al ruimschoots gepasseerd, en er is dus behoefde aan een nieuwe heiland. Die meende de PvdA gevonden te hebben in Job Cohen, waarbij met name te denken valt aan zijn vondst van het theedrinken met draaideurcriminelen van Marokkaanse afkomst en religieuze fanatiekelingen van overige islamitische pluimage.
    Maar ook Femke Halsema van GroenLinks en Alexander Pechtold van D66 komen in aanmerking, als personen die zich omhullen met ruime hoeveelheden van het heiligenparfum in hun strijd tegen de Grote Boeman Wilders namens de vertrapte immigrant van binnen en buiten de grens van het Nederlandse territorium.
    En opkomend ten tijde van schrijven is PvdA'er Hans Spekman, die we in de media zien opduiken zodra er weer op schandalige wijze een miljoen mensen niet is toegelaten is tot Nederland door de kampbeulen van rechts, want Nederland, en Europa, heeft tenslotte de plicht om alle vijf miljard armoezaaiers die naar Nederland en Europa willen komen op te vangen (Nieuwsuur, 21-01-2011 , na 10:45 min. - overigens komt in het begin van deze uitzending ook Alexander Pechtold langs - de heiligen-uitstraling van zowel Pechtold als Spekman is daarbij door vergelijking extra goed waar te nemen). Hier een voorbeeld van de denkfouten waar het heilanddenken toe leidt:


Uit: De Volkskrant, 31-01-2011, van een verslaggever

Leers in beroep in zaak Sahar

Minister Leers van Immigratie gaat in hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank in den Bosch dat de 14-jarige Sahar en haar familie niet mogen worden uitgezet naar Afghanistan. Dat schrijft hij in een brief aan de Tweede Kamer.   ...
    De PvdA-fractie reageert 'ontzet' op het besluit van Leers om in beroep te gaan. 'Dit is gewoon een PVV-beslissing', aldus het Kamerlid Hans Spekman. Hij doet een klemmend beroep op de minister om met een 'menselijke bril naar de dossiers te kijken'. ...


Red.:   Het heilandcomplex leidt automatisch tot institutionele blindheid. Blindheid voor de andere kant van de zaken waarin men op grond van zijn heilanddenken keuze maakt. In dit geval: kiezen voor het geven van geld aan asielzoekers (inherent aan het toelaten van die asielzoekers) betekent het onthouden of ontnemen van geld aan andere zwakkeren in de maatschappij, zoals bejaarden en gehandicapten. Een menselijke bril kijkt met beide of alle kanten naar een zaak - iemand als Spekman kijkt niet met 'een menselijke bril', maar met "een ideologische bril" naar de zaak. Waarbij hij die ideologische argumenten tracht te versterken met de geur van heiligheid.   
    Van twee weken later de definitieve bevestiging van de verheven status: 


Uit: De Volkskrant, 17-02-2011, van verslaggeefster Kim van Keken

Spekman had Leers willen slaan

Een opmerkelijke ontboezeming van het PvdA-Kamerlid Hans Spekman: hij bekent in Vrij Nederland van deze week dat hij minister Leers van Immigratie onlangs 'op zijn neus' wilde slaan vanwege diens omgang met het Afghaanse meisje Sahar, dat hij terug wil sturen naar Afghanistan.
    Spekman vindt de minister hypocriet omdat hij in de Volkskrant onlangs sprak over zijn worsteling met de zaak, die veel emoties oproept in de samenleving. 'Hij koketteert gewoon met zijn gevoelens over de rug van zo'n meisje', aldus Spekman. 'Eerst zeggen dat hij het er zo moeilijk mee heeft, en haar dan gewoon het land uit gooien. Als hij voor me had gestaan toen ik dat interview las, had ik hem op zijn neus geslagen.'    ...


Red.:   Ja, Spekman heeft de status verworden van de bezitter van absolute en heilige zekerheid. In tegenstelling tot de ondermaanse mensen, die zich realiseren dat voor iedere uitkering aan een vluchteling er een bejaarde geen verzorging krijgt.
    Ook kandidaat: de redactie van het VARA-programma Zembla. In de uitzending van 22-01-2011 houdt men een pleidooi voor het verschaffen van medische ondersteuning aan alle circa 5,5 miljard mensen op de wereld die de moderne westerse geneeskunde niet kunnen betalen.
     Ook in aanmerking komt het gespreksprogramma Pauw & Witteman (en die van De Wereld Draait Door, ook VARA), waar ieder gekleurd gezicht ruim baan krijgt om zijn of haar zaak te bepleiten, erop neerkomende dat iedere belemmering voor immigratie opgeheven moet worden - natuurlijk allemaal volstrekt zielige gevallen vergezeld, vergezeld van het bijpassende portret van het huilende zigeunermeisje - een voorbeeldje hier (12-01-2011)  .
    Precies een week na het starten van deze verzameling, was er al een glashelder voorbeeld in de actuele politiek van de werking van het heilandcomplex:


Uit: De Volkskrant, 28-01-2011, van verslaggevers Jan Hoedeman, Ron Meerhof

Sap trotseert oproer achterban

Jolande Sap, partijleider van GroenLinks, speelt hoog spel. Volgens een peiling onder
de achterban is 80 procent van de leden tegen demissie. Toch stemde Sap in.


De instemming met de politie-trainingsmissie naar Afghanistan zet de positie van Jolande Sap als leider van GroenLinks onder grote druk. Gedurende twee dagen van intensieve debatten die donderdagavond laat uiteindelijk tot een ja leidden, werd het verzet tegen de Kamerfractie en Sap steeds openlijker en ook feller.
    Bijna 80 procent van de leden is tegen, bleek uit een opiniepeiling. Leden dreigden donderdagavond met opzeggingen en met een motie van wantrouwen tegen Sap op het partijcongres van 5 februari. Veel leden vinden dat de missie een veel te sterk militair karakter heeft en snappen niet waarom de fractie toch heeft ingestemd.   ...


Red.:   Kortom: alle direct zichtbare belangen van Jolande Sap wezen erop dat ze het voorstel van het kabinet moest afwijzen. Dan kan er maar ťťn zaak zijn die dat overruled: diepgravende emoties. En die emotie is hier niet moeilijk te raden: het willen GOED doen en zichzelf daadoor GOED willen voelen.
    Maar laten we ven nog een stap terug nemen, en dit eens beschouwen als een experimentele conclusie, en kijken of hij voorspellende waarde heeft. Dan zou men bij een dergelijke diepgravende emotie, zaken als draaien, sturing en irrationele dingen verwachten. En dit is de wat er gebeurde:
 
  Sap leek eerder deze week nog naar een 'nee' te neigen, maar zocht donderdag steeds nadrukkelijker naar argumenten om toch te kunnen instemmen.
    Wat veel kwaad bloed zette, is dat Sap in de loop van donderdag duidelijk maakte nog die dag te willen doordrukken. Waar PvdA, SP en PVV - tegenstanders van de missie - aanstuurden op uitstel van het besluit tot na het weekeinde, voelde Sap hier niets voor.
    Dat voedde vermoedens dat ze van plan was in te stemmen ťn dat ze probeerde verdere discussie en overleg met de eigen partij in de komende dagen te voorkomen.

Ingegeven door emotie werd haar gedrag al ruim voor het daadwerkelijke besluit, misschien deels onbewust, richting de al vaststaande uitkomst gestuurd.
    En dat die emotie de ideologie van de "internationale solidariteit" was, werd bevestigd in haar discussie met tegenstander Job Cohen - die werd verweten de "idealen" op te geven (NOS Journaal Laat  ). En daar waar die idealen overduidelijk niet realiseerbaar zijn in het Afghanistan van de vechtende stammen, blijft er nog maar ťťn werkend nut van het ideaal over: het onderhouden van het heilandcomplex van de dwangmatige linkse "hulpverlener".
    En beelden wat later getoond in Pauw & Witteman (28-01-2011  ) haalt de allerlaatste twijfel weg: ze heeft "passie voor internationale betrokkenheid".
    Columnist en beroepscynicus Bert Wagendorp ziet het gebeuren maar gelooft het niet:


Uit: De Volkskrant, 29-01-2011, column door Bert Wagendorp

Gekweld

Tussentitel: Het was luchtfietsen met passie als valse legitimatie

Ik maak me sterk dat wereldwijd maar weinig politici zo geoefend zijn in het gekweld kijken als die van ons. Bij zware besluiten kun je hier het lijden dat de besluitvorming met zich meebrengt van de gezichten scheppen.    ...
    Dat komt allemaal weer heel goed van pas als we het hebben over een pure geloofskwestie als de missie naar Afghanistan. Of onze aanwezigheid daar zinvol is, is een discussie over het bestaan van God. Het grote gelijk bestaat niet, of zal pas later blijken. Voors en tegens zijn inwisselbaar, elke zekerheid is per definitie schijnzekerheid.   ...
    In de Tweede Kamer was het donderdagnacht integriteit versus cynisme. Tegenstanders behoorden tot de cynici, voorstanders tot de integeren. Althans, dat vonden de laatsten. ...
    Jolande Sap had het de afgelopen dagen steeds maar over haar passie voor Afghanistan, over haar passie voor de rechtsstaat daar en haar passie voor de toekomst der Afghanen. Het was luchtfietsen met een beroep op andermans geweten en passie als valse legitimatie.    ...


Red.:    Bert Wagendorp gelooft er  niets van:
 
  Maxime Verhagen is met zijn perfecte snik de grootmeester van het genre, Gerd Leers is er ook heel goed in. Maar Sap komt eraan. Het grote melodramatische talent komt, dat is duidelijk, uit het zuiden, regio van de passiespelen.
    Sap werd donderdag het emotioneelst, toen ze uitlegde hoe moeilijk het was een regering te steunen die werd gedoogd door de PVV. Dat was een boodschap aan haar GroenLinkse achterban: zie mij staan, ik huil bijna. Geloof mij, mijn waarheid is in bloed, zweet en tranen geschreven, ik heb er voor geleden. Dan kan het toch geen leugen zijn?
    Jawel, dat kan heel goed. 

Het is waarschijnlijk100 procent oprecht: de PVV wil niet helpen. Sterker: de PVV is voordurend bezig het "helpen" door te prikken. Het is volstrekt anathema voor de hulpverlenings-heiland.
    Er is een burgeroorlog in het door stammenverschillen gedomineerde LibiŽ, waarbij in het westen driftig propaganda wordt gedreven voor de "rebellen", uitsluitend omdat ze tegen dictator Kadhafi zijn:


Uit: De Volkskrant, 31-03-2011, door Emiel van Dongen

Peiling |  Interpretatie VN-resolutie

Wapens leveren aan Libische rebellen, een goede zaak?

De Libische rebellen verliezen terrein op Kadhafi. Hillary Clinton wil ze bewapenen. Hoe verstandig is dat?

Hillary Clinton, minister van Buitenlandse Zaken van de VS, dinsdag na afloop van de LibiŽ-top in Londen: 'De VN-resolutie heeft volgens de VS het absolute verbod op het verstrekken van wapens aan LibiŽ gewijzigd of terzijde geschoven. Een legitieme overdracht van wapens zou dus kunnen als een land daarvoor kiest.'
...
VVD-Defensiespecialist Han ten Broeke in de Tweede Kamer, stelde eerder deze week dat VN-resolutie 1973 het bombarderen van gronddoelen rechtvaardigt als die Libische burgers direct bedreigen: 'De resoluties reppen over de bescherming van de burgerbevolking, een no-flyzone, een wapenembargo en uitdrukkelijk niet over een verandering van het regime. Het leveren van wapens aan rebellen valt daar dus niet onder. Bovendien: aan wie lever je, wat zijn dat voor groepen? Je hoeft maar naar de wapenleveranties aan rebellen in Angola en Afghanistan te kijken om te zien hoe dat later mis kan gaan. Wij willen ook hier de VN-resolutie volgen.'    ...


Red.:    Zelfs bij de VVD heerst dit keer, bij uitzondering, de stem van de rede. De ware heiland weet beter. Hij hoeft maar de term "dictator" te horen, en zijn zwart-wit tolletje is al de goede kant op gevallen:
 
  Mient Jan Faber, vredesactivist: 'Het lijkt me wel dat we wapens moeten leveren. We moeten de opstandelingen ook trainen zodat ze gedisciplineerd opereren en er niet meer van die wildwesttaferelen zijn. In de resolutie staat 'alle mogelijke middelen', dus het lijkt me ook juridisch mogelijk.'

En daarbij zijn regelrechte leugens toegestaan, want die resolutie ging alleen over het beschermen van burgers.  Maar Mient-Jan Faber zit dan ook net zo lang en net zo hard in het heiland-zijn, met onder andere acties tegen kernwapens, als Jan Pronk . En wekt evenveel irritatie op:


Uit: De Volkskrant, 01-04-2011, ingezonden brief van Leo van Bergen (Nijmegen)

Bewapende vredesactivist

Mient Jan Faber, omschreven met het woord 'vredesactivist', wil de opstandelingen in LibiŽ bewapenen (Ten eerste, 31 maart). Goed idee! Laten we ze de kernwapens geven die in Volkel liggen. Zijn die in ieder geval Nederland en, bij eventueel gebruik, ook meteen de wereld uit.


Naar Rechtse denken  , Rechtse ideologie  , Politiek lijst  , Politiek & Media overzicht  , of site home  .