 |
 , bestaat de rechtse ideologie, voor zover
dat bestaat
, hoofdzakelijk uit één begrip: het recht van de sterkste.Nu is dat een moeilijke boodschap, indien openlijk verkondigd. Daarom zijn er allerlei beter-klinkende eufemismen voor verzonnen, zoals liberalisme. Dat liberalisme wordt dan vertaald als zijn de het streven naar de vrijheid voor de individuele mens. Wat inderdaad prachtig klinkt waardoor heel veel mensen erin stinken. Liberalisme zou namelijk inderdaad een prachtige zaak zijn, als iedereen inderdaad helemaal vrij kon zijn. Wat natuurlijk niet waar is; de vrijheid van de een om een scheet te laten is de stank dus de overlast dus de onvrijheid van de ander. En een eindeloze reeks andere voorbeelden laten zien dat de absolute vrijheid van het individu op slechts één plaats valt te genieten: op het spreekwoordelijke onbewoonde eiland. Wat iedereen die kritiekloos meeloopt met het liberalisme laat zien als drager van die fundamentele rechtse karaktertrek: egoïsme. Ook het idee liberalisme is dus eigenlijk al een leugen, zoals blijkt zodra je de politieke partijen aan de rechterkant gaat volgen .En dit is een belangrijk secundair kenmerk volgende uit de ideologie van "het recht van de sterkste", en het feit dat dat moeilijk te verkopen valt: het rechtse denken leidt automatisch tot hardnekkig en glashard liegen. De frequentie ervan is af te leiden uit het aantal voorbeelden dat verzameld kon worden na het schrijven van het artikel over het rechtse denken: Uit: De Volkskrant, 14-01-2011, van verslaggever Ron Meerhof Dames en heren, liberalen zijn bovenal eerlijk Linkse partijen hebben altijd maar de mond vol over eerlijkheid, alsof zij daarop het patent hebben. 'Die claims zijn pertinent onjuist', sneert VVD-coryfee Frits Bolkestein bij de presentatie van Eerlijk is Eerlijk, een nieuwe studie van de liberale denktank Teldersstichting. ... Red.: Natuurlijk heeft Bolkestein gelijk als hij erop doelt dat linkse partijen óók liegen. Maar liberalen zelf zijn zelfs aangaande de term waarmee ze zichzelf aanduiden, zoals we al gezien hebben, bovenal leugenaars. En dat ze liegen, geven ze grappigerwijs, ook zelf toe:
Want, zoals we net al gezien hebben, zijn liberalen aanhangers van de volstrekte vrijheid van het individu (want ze noemen geen beperkingen), dus het algemeen belang valt samen met het individueel belang. Dus volgens de liberalen mag je liegen in het individuele belang. Dat van henzelf, dus, natuurlijk. Kijk maar:
Voor wie het voorgaande wat sofistisch vindt, hier een paar voorbeelden:
De directe weerlegging: liberalisme leidt tot een steeds verder groeiende tweedeling, die door sommige waarnemers beschreven wordt als die van een bananenrepubliek of apartheid 
.
Precies, dat is de grote leugen: de mogelijkheden van mensen zijn sterk verschillend, waarbij die van sommigen zodanig zijn dat ze in mindere of meerdere mate hulpbehoevend zijn, al dan niet tijdelijk. De journalist geeft zelf één van de oneindige reeks kleinere uitvoeringsleugens die uit de grotere volgen:
...en waarin de liberalen de door de staat opgelegde bevoordeling van de rijken, de liberalen, verdedigden. Een specifiek voorbeeld uit het boek: Uit: De Volkskrant, 25-01-2011, door Mark van de Velde Progressieve belasting bracht ons geen eerlijkheid Mark van de Velde | De auteur is medewerker van de Teldersstichting, het wetenschappelijk bureau ten behoeve van het liberalisme en de VVD. Dit artikel is ontleend aan de recent verschenen essaybundel Eerlijk is eerlijk. Job Cohen zei onlangs dat hij aan wil blijven als PvdA-leider om Nederland eerlijker te kunnen maken. Omdat niemand op voorhand tegen zo'n breed gedeeld en nobel streven kan zijn, komt het natuurlijk aan op de concrete invulling. Waarschijnlijk bedoelde Cohen met 'eerlijker' vooral 'sociaal-democratischer', wat bijvoorbeeld op het gebied van de belastingen lang niet altijd op hetzelfde neerkomt. Sterk oplopende tarieven zouden eerlijk zijn omdat de zwaarste lasten dan door de sterkste schouders worden gedragen, maar er zijn veel meer argumenten voor de stelling dat juist een vlakke belasting - één tarief - op inkomen en erfenissen fair is. ... Een vlaktaks biedt mensen de mogelijkheid om zonder veel hoofdbrekens te berekenen wat de fiscale gevolgen zijn van hun economisch gedrag. Ze kunnen hun beslissingen nemen op basis van hun eigen voorkeuren, zonder door de fiscus gestuurd te worden in de keuze tussen vrije tijd en inkomen (inkomstenbelasting) of tussen erfgenamen. ... Red.: Eerst even de feiten: het progressieve belastingstelsel betekent in Nederland ruwweg dat de lagere inkomens 30 procent belasting betalen, en de hogere 50 procent. Een vlaktaks zou daar voor iedereen 40 procent van maken. Laagbetaalden gaan met de invoering van een vlaktaks dus meer belasting betalen, en de hogerbetaalden minder. Afgekort: de invoering van een vlaktaks verroot de inkomensverschillen. Nu de leugens:
Leugen1: Rekengemak heeft niets met eerlijkheid van verdeling te maken.
Leugen 2: Met een vlaktaks is er ook sturing, maar een andere kant op.
Leugen 3: Een speciaal geval (grensgeval) wordt gebruikt als voorbeeld voor iedereen.
Leugen 4: Dat kan nu ook. Mensen letten bij de verdeling van werk slechts in zeer beperkte mate op de kleine verschillen ten gevolge van verschillende tarieven.
Leugen 5: 'Gelijk werk verdient een gelijk loon' is een vertaling van "loon naar werken" . In de huidige maatschappij krijgen de hogere inkomens veel te
veel loon voor hun voor een groot deel totaal nutteloze werken op bureaubaantjes
zonder één enkele economische waarde. Progressieve belasting zet een deel van
die ingekankerde onrechtvaardigheid recht - en dat slechts zeer beperkt.
Leugen 6: Dit heeft niets met het belastingtarief te maken. Een zeer opmerkelijke fout. Kennelijk is de auteur op dit punt al volledig het beeld op de werkelijkheid kwijt.
Leugen 7: Een kapster valt niet in de hogere inkomensgroepen.
Leugen 8: Stelt hypotheekrenteaftrek voor als een goede of eerlijke zaak. In feite is hypotheekrenteaftrek een sterke bevoordeling van de rijken, hetgeen in euro's uitgedrukt zo blijft bij een vlaktaks, en alleen wat minder erg wordt.
Leugen 9: De hogere inkomens verdienen hun inkomen niet op een zure manier, maar op een zeer gemakkelijke en comfortabele manier, vanachter hun nutteloze en soms zelfs schadelijke bureaubaantjes, zoals voor bankiers.
Waarheid 1: Hier impliceert de auteur dat de invoering van een vlaktaks kan omdat er de verzorgingsstaat is die de gevolgen ervan opvangt. Oftewel: door de invoering van een vlaktaks is er meer beroep op de verzorgingsstaat nodig. Oftewel: de invoering van een vlaktaks is nadelig voor de lagerbetaalden. Het laatste is een demonstratie van de schadelijke gevolgen van liegen: de grote hoeveelheid voorgaande leugens heeft op dit punt het denken dusdanig aangetast, dat iedere vorm van oorzaak-gevolgdenken is uitgeschakeld. Een ideologische leugen: Uit: De Volkskrant, 22-01-2011, Maartje Bakker en Kim van Keken Interview | Melanie Schultz van Haegen, minister van Infrastructuur en Milieu 'Ik dacht wel even aan mijn reputatie, met dit kabinet' Hard bezuinigen, dat kon niet met Paars-plus. En het milieu, zegt Melanie Schultz, daarvoor kan ze als particulier ook veel doen. 'Niet alle heil komt van de overheid.' ... het liberalisme kent natuurlijk meer, ook het stimuleren van zwakkeren naar een zelfstandige positie.' Red.: De werkelijke opvatting van rechts is dat geen enkel heil van de overheid komt en alle heil van de private sector, en dat zwakkeren alle steun ontnomen moet worden omdat dat te veel belastinggeld kost waardoor rechts minder aan luxe kunnen uitgeven. Dat is namelijk de ideologie van rechts: het recht van de sterkste, ook wel neoliberalisme geheten. In welk kader ze de kosten van de financiële crisis verhalen op de zwakken en laagstbetaalden door middel van 18 miljard bezuinigingen, in plaats van gewoon de belasting op de topinkomens te verhogen. Ook de baas van Schultz, premier Mark Rutte, waarvan iedereen vindt dat hij zo open en direct is, kan natuurlijk niet anders: Uit: De Volkskrant, 13-01-2011, column door Marcel van Dam 50Plus heeft grote kans op succes Je kon er op wachten, de oprichting van een nieuwe politieke partij voor ouderen. ... Het tegendeel gebeurt. Zo worden de babyboomers extra gepakt door de zogenoemde Bosbelasting, een door Wouter Bos bepleite en ingevoerde extra inkomstenbelasting die jaarlijks oploopt voor mensen die na 1946 zijn geboren. VVD en CDA liepen er destijds tegen te hoop. Maar toen Mark Rutte bij de presentatie van het regeerakkoord werd gevraagd waarom die belasting niet werd teruggedraaid was zijn antwoord: 'we hebben er wel naar gekeken, maar daar was geen geld voor'. Voor het handhaven van de hypotheekrente-aftrek dat veel meer kost, had hij geld genoeg. ... Red.: De volgende is een hele grote leugen, omdat hij slaat op het hele (rechtse) kabinetsbeleid in 2011: Uit: De Volkskrant, 29-12-2010, column door Evelien Tonkens, bijzonder hoogleraar burgerschapskunde Inkomensnivellering is goed tegen de crisis ... Als we de belasting van de 8 procent rijkste Nederlanders met 3 procent verhogen, hoeven we helemaal niet te bezuinigen, zo becijferde de econoom Geert Reuten van de Universiteit van Amsterdam onlangs. Want met deze bescheiden belastingverhoging voor een kleine groep zeer rijken halen we in één klap 18 miljard binnen. De hele bezuinigingsoperatie waar al maanden drukte om is, wordt daarmee overbodig. Alle politieke partijen, met uitzondering van de SP, portretteren de bezuinigingen als noodzakelijk. Het voornaamste verschil is het gevoel erbij. Links betreurt de bezuinigingen en trekt sombere gezichten. Rechts is zichtbaar blij: een lang gekoesterde wens gaat in vervulling zonder noemenswaardig protest. Te roepen dat de economie dit vereist, is eindelijk afdoende. ... Red.: De noodzaak van bezuinigingen is dus een leugen van zowel links als rechts, maar rechts natuurlijk doet het natuurlijk weer het meest. Marcel van Dam belicht nog twee rechtse leugens: Uit: De Volkskrant, 07-04-2011, column door Marcel van Dam, socioloog Ook een herhaalde leugen blijft een leugen ... Tik op Google babyboomers in en een vloed van berichten vertelt u dat die generatie uit een stelletje profiteurs bestaat. Ook officiële overheidsorganen doen er aan mee. Zoals het Centraal Bureau voor de Statistiek, waar je op het webmagazine een bericht kunt vinden over 'Welvarende babyboomers' (kostwinners tussen 55 en 65) met tussenkopjes als 'Oververtegenwoordigd in hoogste inkomensgroepen' en 'Vaak ook een groot vermogen'. Nu wil het geval dat mensen tussen 55 en 65 altijd gemiddeld het hoogste inkomen en het grootste vermogen hebben en het meeste uitgeven. Dat was voor de oorlog zo, dat is nu zo, en dat zal altijd zo zijn. Mensen maken nu eenmaal carrière van jong naar oud. Babyboomers, zegt het CBS, hebben ook geprofiteerd van de fors gestegen huizenprijzen. Alsof ouderen hun huis verkopen om er dan in een huurhuis lekker duur van te gaan leven. Ze blijven gewoon in hun huis wonen tot hun dood, waarna hun kinderen ervan profiteren. Het CPB heeft al jaren verkondigd dat we moeten bezuinigen, zodat toekomstige generaties hetzelfde profijt van de overheid kunnen hebben. Nu ze onlangs hebben berekend dat de babyboomers samen met vooroorlogse generaties meer aan de overheid hebben bijgedragen dan geprofiteerd, in tegenstelling tot alle na hen komende generaties, wordt niet de conclusie getrokken dat de babyboomers nu zouden moeten worden ontzien. Integendeel: volgens het CPB zullen gepensioneerden moeten inleveren op hun pensioenrechten en zelf meer moeten gaan betalen aan zorg. De onbetaalbaarheid van de zorg is ook waarheid geworden door eindeloze herhaling. Al zolang ik leef zijn de uitgaven aan voedsel, in procenten van het besteedbaar inkomen, gedaald. Daar staat tegenover dat de uitgaven aan gezondheidszorg al tientallen jaren stijgen. Dat is ook logisch. De vraag naar voedsel wordt begrensd door de omvang van je maag. De vraag naar gezondheid is onbegrensd, omdat verreweg de meeste mensen zo lang mogelijk gezond willen blijven leven. Zolang die kosten in euro's gemiddeld minder stijgen dan het besteedbaar inkomen, en dat is trendmatig het geval, leven we steeds langer in goede gezondheid en worden we toch steeds rijker. Die onweerlegbare feiten sporen niet met de al tientallen jaren herhaalde leugen dat de kosten van de gezondheidszorg onbetaalbaar worden. Lees het artikel 'Pijnlijke ingrepen in de zorg zullen onvermijdelijk zijn' van VVD-Kamerlid Anne Mulder in NRC Handelsblad van 4 april. Want, zegt zij, de zorg kost nu 4.500 euro per persoon per jaar en die kosten zullen alleen maar stijgen. Laat Anne Mulder nu eens uitleggen waarom het erger is dat mensen 4.500 euro aan gezondheidszorg uitgeven dan dat ze 4.500 euro of meer per jaar uitgeven aan vakanties. Haar antwoord zal zijn: ja, maar vakanties betalen ze zelf. Gezondheidszorg betalen ze gedwongen via premies en volgens haar zijn mensen steeds minder bereid hogere premies op te hoesten. Laat de VVD nu eens onderzoeken welke uitgaven mensen belangrijker vinden, aan vakanties of gezondheidszorg. En waarvoor ze zouden kiezen als het nodig zou zijn om op een van de twee te bezuinigen. ... Red.: Ook weet Van Dam wel waarom deze leugens worden verkondigd:
Maar dit is nog niet niet helemaal volledig: rechtse mensen willen degene die het te besteden hebben meer voor zorg laten betalen, omdat ze dan zelf meer overhouden voor vakanties in Davos en auto's van Ferrari. De meest krasse voorbeelden van rechts liegen komen uit de mond van de onbeschaamden: Uit: De Volkskrant, 09-04-2011, door Laura de Jong Twistgesprek | Laura de Jong met Mark Koster, oprichter website Follow the money Enige argument tegen bonussen is jaloezie De bonussen worden weer rijkelijk uitgedeeld. Verwerpelijk of niet? In deze crisis is het bonusbeleid een dikke middelvinger naar de samenleving. In een crisis presteren bedrijven slechter en zijn de bonussen juist lager. ... Red.: Grapje, waarschijnlijk. Als je het strakke idee van zoals geformuleerd door Koster volgt, hoort bij slechter presteren van bedrijven geen bonus, maar een boete. Geen haar op zijn hoofd die daar ooit aan gedacht heeft, natuurlijk.
Hij had dus een boete moeten krijgen.
Als het puur gaat om de winst van ING, dat moet Jan Bankbediende die bonus ook krijgen. Koster veronderstelt impliciet dat Hommen meer heeft bijgedragen aan de winst van de ING dan Jan Bankbediende .Dat moet hij aantonen. Een tegenbewijs is dat Hommen dan ook verantwoordelijk is voor het verlies, en bijvoorbeeld niet de kredietcrisis.
Contradictie. Als het aan het economisch tij ligt, verdient Hommen geen bonus.
Dan mag Jan Bankbediende dus nooit ontslagen worden en moet ook een grote bonus krijgen
Ad ponandum 
. Of: moet bewezen worden. Tegenbeweringen: prestatie heeft niets met bonus te
maken. De prestatie van ING hang niet af van het presteren van Hommen, behalve
in het negatieve (Hommen maakt het bedrijf niet beter, maar kan het wel slechter
maken).
Ad ponandum. Tegenbewegingen: de financieel wereld produceert alleen maar papiertjes, of computerbits. En zeker niet iets tastbaars als koek. En als Hommen dus iets verdeelt, is dat andermans koek. Dus Hommen is doodgewoon een gigantisch boef.
Het basisargument: het is jaloezie.
Contradictie. Al uitgelegd.
Contradictie. Dit is voor een redelijk en consistent denkend mens eigenlijk niet meer te volgen.
Indien strak uitgevoerd, correct. In te vullen: de topman creëert niets, of kost heel veel, bijvoorbeeld door mislukte fusies en dergelijke. En al helemaal niet bij banken.
Natuurlijk wel: de totale economische koek is ongeveer constant wat betreft dit soort beschouwingen.
Dat geldt ook als je de bonus aan Jan Bankbediende en zijn collega's geeft. Om precies te zijn: Jan Bankbediende en zijn collega's geven de bonus uit in Nederland, Jan Hommen op de Kaaiman Eilanden en Dubai
Klopt. Maar dat ligt aan de geest van Mark Koster.
Onjuist. Wat Hommen krijgt, krijgt mijn baas ook. Dus ik krijg minder.
De koek wordt niet groter door Jan Hommen, dus als Jan Hommen meer krijgt, krijgt de arme minder. We slaan er eentje over.
Wat natuurlijk evengoed geldt in New York, en alle andere plaatsen. Leidende tot het bekende haasje-over. Onzin, dus.
Half waar: innovatie leidt tot rijkdom, met als voorbeeld het zeevarende zeilschip, dat de Gouden Eeuw creëerde. De tulpenmanie was het product van hebzucht, en leidde tot economisch verval, in de Pruikentijd.
Real, Barcelona en de meeste andere topclubs worden gefinancierd door mega-graaiers. En voetballers leveren wél meetbare prestaties: doelpunten.
Contradicties. Want dit hoort natuurlijk allemaal bij het systeem. Omdat de bonus niets met prestaties te maken heeft. Zo, dat was het aangaande de redenaties. Nu de motivering. De eerste clou:
Het vak van de journalistiek behoort tot de risicogroepen aangaande eigenschap van lakei of hoveling
. Mark Koster werkt bij De Pers, alwaar hij (mede) een society-rubriek
runt (runde). Mark Koster is dus zeker een lakei. En waarom is hij een lakei
geworden? (de opmerking die we eerder hebben overgeslagen):
Tja, hij zegt het zelf ... Mark Koster is dus gewoon een hebzuchtige lakei. En vermoedelijk ook zeer jaloers op degenen die geslaagde graaiers zijn. Waarna de koptitel vertaald kan worden tot:
Voor het bewijs, zie hier
.Naar Rechtse denken ,
Rechtse ideologie
,
Politiek lijst
 ,
Politiek & Media overzicht
, of site home
. |
|
|