De Volkskrant, 30-06-2012, ingezonden brief van Marius de Jong, Tilburg .2011

Werkloos

'De ontslagdiscussie gaat niet diep genoeg' schrijft De Argumentenfabriek in de Volkskrant van 23 juni. Maar deze column getuigt niet van veel realiteitszin door (alle) werknemers te beschouwen als volkomen gelijkwaardige (onderhandelings-) partners van werkgevers. Zij hebben geen enkele zeggenschap of zij door een werkgever worden aangenomen. In de plannen van Kamp hebben zij zelfs niets meer te zeggen over hun ontslag.

Volgens Kalshoven is een arbeidsovereenkomst een 'volledige ruil' van arbeid tegen geld. Volledige ruil veronderstelt mijns inziens fundamentele gelijkwaardigheid. Maar een werknemer is nog steeds een ondergeschikte. Een werkgever mag een werknemer ontslaan en heeft daar in het algemeen voordeel bij. Voor de werknemer is het bijna altijd een nadeel. Hij krijgt bijvoorbeeld onmiddellijk minder inkomen. En er zijn structureel te weinig banen om direct werk te vinden. Er zijn zeker vraagtekens te zetten bij de gegroeide praktijk van ontslagvergoedingen. Bijvoorbeeld als de werknemer zich niet flexibel heeft opgesteld, als hij niets heeft gedaan om zich bij te scholen, of als de werknemer na toekenning van de vergoeding meteen een andere, gelijkwaardige baan aanvaardt.

Maar in veel gevallen worden werknemers geheel buiten hun schuld ontslagen en worden zij langdurig onvrijwillig werkloos. Het is dan ook niet vreemd dat een werkgever die lang aan een dergelijke werknemer heeft verdiend een (extra) bijdrage levert om de grote financiŽle gevolgen van ontslag een beetje te verzachten. De uitwassen mogen er gerust af.

Werknemers zijn geen onvolwassen partij zoals Kalshoven suggereert. Zij opereren niet op voet van gelijkheid. Op de gedachte van Kalshoven voortbordurend kun je het minimumloon en alle cao's ook afschaffen.




Naar Houding top I, moraal , Houding top I , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]