De Volkskrant, 26-06-2012, ingezonden brief van Valk Beekman, Amsterdam .2011

Volwassen werknemers

In 'De ontslagdiscussie gaat niet diep genoeg' (Economie, 23 juni) zegt Frank Kalshoven ontslagvergoeding alleen te begrijpen als teken van ongelijkheid tussen werkgever en werknemer. Door hem later omgezet in het wegzetten van de werknemer als onvolwassen contractpartij. 'Dat stuit hem tegen de borst.'

We zijn allemaal volwassen dus die ongelijkheid kan eigenlijk niet bestaan. Afgezien van deze denigrerende wending klopt het niet. De ontslagvergoeding en de daarbij behorende ontslagprocedure zijn geen teken van de onvolwassenheid van werknemers maar juist van hun volwassenheid.

Zij dwingt de andere partij om bij een langdurige verbintenis, die vaak voor beide partijen voordelig is, voldoende geld te reserveren voor een onvoorziene afloop. Je moet de ontslagvergoeding, inclusief WW-rechten en ontslagrecht zien als een terechte opslag op het loon, afgedwongen door de vakbeweging.

Die ontslagvergoeding beschermt de werknemer tegen een te gemakkelijke overstap van werkgever op cohorten die zich hier of elders onder de prijs aanbieden. Of voor andere vormen van concurrentie waardoor de werkgever in zwaar weer komt maar waar de werknemer niets aan kan doen.

In de afgelopen tien jaar zien we een enorme uitholling van die positie via '0-urencontracten' en tijdelijke contracten, zzp'ers, uitzendbureaus en 'payrolling', tekenend voor de verzwakking van de vakbeweging in een liberaal universum.

Daarbij worden stelselmatig reserveringen voor werkloosheid, ziekte en ouderdom aan deze groepen onthouden. Inderdaad: de verhoudingen waren altijd ongelijk maar worden nu van iets gelijker weer meer ongelijk. Dit heeft gewoon met macht en de daarop gegronde mogelijkheden tot uitbuiting te maken en niets met (on)volwassenheid.

Genoeg meegedacht Frank?



Naar Houding top I, moraal , Houding top I , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]