De Volkskrant, 16-04-2010, column door Roland de Beer 18 apr.2010

De opzichtige nul-traditie aan het Haagse Spui

Tussentitel: De onwil doet pijn aan je ogen

Vraag van een balletdirigent aan het verzamelde corps de ballet: ‘Hoe wilt u het vanavond hebben, te snel of te langzaam?’ Het was een uitspraak van de spotzieke Thomas Beecham (1879-1961), maar ze wordt inmiddels aan verschillende dirigenten toegeschreven. Hoe dat zij, steeds zie ik er een groep dansers bij, die met rimpels in het voorhoofd nog een poosje staan te broeden op de kwestie of ze de muziek ‘ditmaal’ te snel of te langzaam willen hebben.

Stroef kan het lopen tussen de muzen. Neem het Nederlands Dans Theater en zijn Haagse buurman, het Residentie Orkest. Het NDT viert volgende week zijn 50-jarig bestaan in het Lucent Danstheater. Het krijgt daar, ongelooflijk maar waar, inbreng bij van het Residentie Orkest. Het NDT en het RO, samen in de weer met een nieuw vioolconcert van Glass, gechoreografeerd door Lightfoot León, en met een dansstuk van Crystel Pite op filmmuziek van Bernard Herrmann. Is dat niet uniek?

Merkwaardig genoeg is dat uniek. Maurice Ravel (1875-1937) heeft zijn fabelachtige danspartituur Daphnis et Chloé namelijk helemaal voor niets gecomponeerd. Althans niet voor het Residentie Orkest in combinatie met het Nederlands Danstheater. Bartók schreef zijn, inderdaad wonderbaarlijke, Wonderbaarlijke mandarijn absoluut niet voor gezelschappen onder één dak als het NDT en het Residentie Orkest, maar voor de RO-abonnementsconcerten. Hetzelfde geldt voor Debussy en zijn Jeux, voor Stravinsky’s Agon, Sacre en Vuurvogel, voor Bartóks Houten prins en voor Prokofjevs Romeo en Julia-muziek – binnenkort weer op de lessenaars in de RO/Anton Philipszaal.

De onwil doet pijn aan je ogen. Toen het RO zes jaar geleden een jubileum te vieren had, leverde het NDT, tegen alle bovenstaande logica in, dansbijdragen bij muziek van Stravinsky en Brophy. De coproductie werd Synergy genoemd. Opmerkelijk, omdat het aan synergie totaal ontbroken heeft in de kleine kwarteeuw dat RO en NDT voordeurdelers zijn. Aan het Haagse Spui heerst tussen orkest en NDT een opzichtige nul-traditie.

Waarom geen jaarlijks NDT-RO of RO-NDT festival, of: waarom geen vaste bijdrage aan Holland Dance, van twee gezelschappen die tot de internationale top horen, althans daar graag toe gerekend worden? Is het een utopie voor het RO, iets speciaals met ‘dansers’, niet onder leiding van een verdwaalde gastdirigent, maar met een eigen chef die bereid is de visies van een topchoreograaf aan te horen op repertoire van kaliber? Niet Giselle svp. Liever ook geen Zwanenmeer. En please, geen omeletjes van vier minuten Steve Reich/vijf minuten Bach/drie minuten Tom Waits. Een hele Psalmensymfonie mag ook. En NDT, wees gerust. In Daphnis hóeven niet per se van die Griekse herdertjes.

Den Haag wil in 2017 een ‘nieuw centrum’ hebben aan het Spui. Dat perspectief kan vanaf volgende week worden ingezet. Liever te snel dan te langzaam.



Naar Alfa-denken, eigenheid Alfa-denken , Politiek lijst , Politiek & Media overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]