De Volkskrant, 04-09-2008, door Hans Aarsman 11 apr.2008

De Aarsman collectie

29 augustus 2008, werk van de winnaar van een prijs voor beginnende fotografen

Stel je een kat voor met een cameraatje om zijn hals dat om de minuut een opname maakt. Er bestaan dat soort cameraatjes, dat soort katten bestaan ook (zie www.catcam.com). Net buigt zo’n kat zich over een blikje kattenvoer met vis, als het cameraatje afgaat. Het etiket met het zeegezicht komt er onscherp op te staan.
    Of stel je een vrouw voor, ze maakt een strandwandeling. Ze is alleen, haar relatie is al zo lang uit, ze is het bijna vergeten. Langs de vloedlijn moet ze opeens weer denken aan haar ex. Hoe vaak hebben ze niet gearmd langs het strand gelopen. Ze haalt een camera uit haar tas en maakt een opname van de zee. Ze is zo aangedaan dat ze vergeet scherp te stellen, het is zo’n camera waarbij je dat nog zelf moet doen.
    Met de foto hiernaast won Saskia Dommise vorige week de Photo Academy Award 2008, een prijs voor jonge foto-academieverlaters. Ze mag zich een jaar lang de meest getalenteerde jonge fotograaf van Nederland en Vlaanderen noemen. Kan het wat minder?
    In het juryrapport wordt niet gerept over katten die zich over blikken kattenvoer met vis buigen of vrouwen die tijdens het fotograferen aan hun ex moeten denken. Wel dat de maker van deze foto de grenzen opzoekt van de fotografie. Zulke zinnen kom je vaker tegen in juryrapporten. De jury bestond uit tien deskundigen, dat zijn veel standpunten en belangen rond een tafel. Meer dan een compromis kun je niet van zulke samenkomsten verwachten.
    Deze blauwige foto zit in een reeks van andere onscherpe foto’s, ze heten mindscapes (zie www.saskiadommisse.nl). Wil de maakster verbeelden dat er onscherpe landschappen huizen in ons brein? Het werkterrein van de fotografie is de waarneembare wereld. Als de toedracht bekend is, kan een onscherpe foto iets zeggen over het dagelijks leven van een kat, of over het denken aan een ex. Maar opzettelijk onscherpte gebruiken om een ónwaarneembare wereld te verbeelden, zo lust ik er nog wel een paar. Dit is geen kritiek op Saskia Dommisse, zij dacht gewoon iets moois te maken. Dit is ook geen kritiek op de jury, zij waren gewoon met te veel. Dit is kritiek op de organisatie. Die moet weten dat je met een te grote jury onscherpe oordelen krijgt.

Copyright: Aarsman, H.


Naar Alfa-denken, eigenheid Alfa-denken , Politiek lijst , Politiek & Media overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]