De Volkskrant, 02-06-2009, door  Maud Effting .2009

Reportage | Online hulp bij alcoholverslaving

Anoniem afkicken

Wie een fles wodka per dag drinkt, loopt er niet mee te koop. En hulp zoeken is niet gemakkelijk. De AA zit nu ook online. Waar niemand fronst.

‘Ik had het eigenlijk pas laat in de gaten. Ik ging ervan uit dat een alcoholist iemand is die met een stel flessen op een bank ligt in het park. Het is zo moeilijk in te zien dat je zelf ook alcoholist bent. Ik had een huis, een baan, een man, kinderen. Alles draaide toch? Bovendien: iedereen drinkt.’

Drieënhalve fles wijn en ene halve fles jenever. Zoveel dronk Philomène (49) op een gegeven moment per dag. Maar dat was dan ook haar dieptepunt: ‘Toen leefde ik alleen nog maar om te drinken. Ik sliep niet meer, dronk 24 uur per dag. Die periode heeft twee maanden geduurd. Toen kon ik niet meer.’

Daarvoor had ze dus jarenlang gewoon een baan. En dacht ze dat niemand wat in de gaten had. ‘Achteraf hoorde ik dat mensen het hebben geweten. Ze roken het. Ook had ik last van trillende handen. Maar niemand heeft er ooit iets van gezegd. Het is toch een taboe. Alleen mijn pianolerares zei het: jij ruikt altijd naar alcohol. Daar was ik echt kapot van.’

De schaamte was een van de redenen dat Philomène terecht kwam bij alcoholdebaas.nl, een internetbehandeling voor alcoholverslaafden die in 2005 werd opgezet. Uiteindelijk slaagde ze erin te stoppen. Haar ervaringen staan samen met die van negen andere vrouwen in een boek, Alcohol de baas, dat vorige week verscheen.

Tijdens de internetbehandeling mailen verslaafde en behandelaar drie maanden lang intensief met elkaar. De deelnemers krijgen opdrachten en houden bij in welke situaties ze drinken. Er is geen face to face-contact. Wel reageert de behandelaar altijd persoonlijk. 36 Procent rondt de behandeling af.

Volgens Tactus, de organisatie die de behandeling opzette, zijn er in Nederland naar schatting een miljoen probleemdrinkers (meer dan acht glazen per dag). Ongeveer 450 duizend mensen drinken zelfs meer dan twaalf glazen per dag.

Dat de behandeling anoniem was en via internet verliep, was een van de redenen dat het werkte, zegt Yvonne (46), een van de andere schrijfsters. ‘Ik schaamde me toch wel heel erg. Mijn wodka stond achter in het gootsteenkastje. Ik ging stiekem naar de glasbak.’

Natuurlijk, ze heeft het wel geprobeerd bij de ‘gewone’ verslavingszorg. ‘Maar de therapeut daar zei alleen maar: je bent verkeerd bezig, je móet stoppen. Hoe dat moest, zei hij niet. Naar de AA durfde ik ook niet; ik was altijd bang iemand tegen te komen die ik kende.’

Opvallend is dat veel deelnemers hoogopgeleid zijn: ruim 50 procent heeft een opleiding op hbo-niveau of hoger. Volgens Tactus is dit een zeer moeilijk bereikbare groep alcoholisten: bij de face to face behandeling ligt het percentage hoogopgeleiden slechts op 15 procent. Van de deelnemers heeft 80 procent een baan.

Ook Yvonne paste in dit rijtje. Ze komt uit een goed milieu en studeerde. Maar ook haar – hoogopgeleide – ouders dronken te veel. Hun huwelijk was slecht, maar juist als ze dronken was het gezellig. Yvonne mocht op haar 13de al likeurtjes uit de fles van haar moeder.

Eigenlijk durfde ze pas achteraf toe te geven dat ze verslaafd was. ‘Ik wilde het niet horen. Natuurlijk heb je een stemmetje dat zegt: je bent niet goed bezig. Maar die stem zegt ook: vandaag heb ik het nodig. Ik had twee kleine kinderen, een baby en een peuter, ik was moe, mijn man was ongelukkig en we hadden een verkeerd huis gekocht. Ik dronk om dat akelige gevoel te compenseren.’

Van de behandelaars kreeg ze trucs. Zoals die met de kookwekker. ‘Als ik erg zin had in een glas, stelde ik het drinken met de wekker tien minuten uit. Maar als je dat kunt, lukt het de volgende tien minuten ook. En als dat een paar keer lukt, is het zonde om na een uur alsnog te gaan drinken. En zo kwam ik mijn avonden door.’

Zowel Yvonne als Philomène vinden dat hun leven tijdens het drinken stil heeft gestaan. ‘Je hebt je baan, je gezin, en je maakt het huis schoon’, zegt Philomène. ‘Maar verder ben je alleen maar bezig met overleven.’

Nu is dat allemaal anders. Beiden zijn al een behoorlijke tijd van de drank af. Philomène: ‘Ik leef veel bewuster.’ Yvonne: ‘Vroeger knuffelde ik mijn kinderen als ik te veel drank ophad, maar ze voelden gewoon dat dat niet echt was.’

Ze hadden af en toe een terugval. Maar het forum met andere deelnemers, vaak tot diep in de nacht bereikbaar, hielp hen er bovenop. ‘Als ik een bericht postte dat ik het moeilijk had, begon iedereen gelijk met opmerkingen als: gooi die flessen nú weg’, zegt Yvonne.

Vooral dankzij de houding van de hulpverleners bleef ze volhouden. ‘Vanaf het eerste moment kreeg ik complimenten: wat goed dat jij je hebt aangemeld. Ze veroordeelden nooit. Als ik de fout in ging, zeiden ze: hoe ga je dit de volgende keer voorkomen? Er vielen nooit woorden als stom of dom. Als je tegenover iemand zit en je moet vertellen dat je een fles wodka per dag drinkt, ben je bang voor afwijzing. Voor een frons. Als je schrijft, heb je dat allemaal niet.’

De namen Yvonne en Philomène zijn om privacyredenen gefingeerd.
 


IRP:   Geen face to face contact - want ze schamen zich. En ze schamen zich, omdat ze zelf natuurlijk ook allang donders goed weten dat ze fout bezig zijn. Maar alfa's zijn meesters in hert zichzelf wat wijs maken.


Naar Alfa en bèta denken, snelheid , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of naar site home .
 

[an error occurred while processing this directive]