De Volkskrant, 19-04-2011, door Peter de Waard .2009

Postuum | Psychotherapeut Louis Tas (1920-2011)

Trouwe volgeling van Freud die interviewde voor de eeuwige stilte

Psychotherapeut Louis Tas had sinds 1958 een praktijk in Amsterdam. Donderdag overleed hij. 'Eigenlijk ben ik een grote luiaard.'

Tussentitel: Ik ben slecht op het sterven voorbereid | Louis Tas - In Vrij Nederland.

Louis Tas was de psychotherapeut van de Amsterdamse grachtengordel. Kunstenaars, acteurs, schrijvers die of met hun carrière overhoop lagen, de in een midlifecrisis zaten of op een andere manier met zichzelf in de knoop lagen, konden terecht bij de man die gold als de meest vooraanstaande psychoanalyticus van Nederland en trouwe volgeling van Sigmund Freud.

Tas overleed afgelopen donderdag op 90-jarige leeftijd. Twee jaar geleden behandelde hij nog zo'n dertig mensen. Lang niet alle BN'ers liepen ermee te koop dat ze bij hem hadden aangeklopt. Maar sommigen vonden het een fascinerende ervaring en vertelden erover. Ischa Meijer behoorde daartoe. Ook het echtpaar Edwin de Vries en Monique van der Ven bekende in Trouw na de dood van hun kind bij hem te rade te zijn gegaan. Hij had altijd een luisterend oor en was iemand die met droge humor bij tegenslagen een helpende hand kon bieden.

Louis Tas werd geboren in een joods gezin van twee kinderen. Zijn vader was de psychiater Jacques Tas en zijn moeder de schilderes Frieda Herzberg. In 1943 werden Tas en zijn ouders door de Duitsers opgepakt en via Westerbork naar Bergen Belsen getransporteerd. Ze overleefden alledrie de oorlog. Zijn zus zou als onderduiker aan het transport weten te ontkomen. In 1947 verschenen Tas' kampmemoires in boekvorm, Dagboek uit een kamp, gepubliceerd onder het pseudoniem Loden Vogel.

Twee jaar later kreeg hij angstaanvallen. Hij ging ermee naar iemand bij wie hij korte tijd in analyse was geweest. Die dacht dat de oorzaak lag in uitgestelde examenangst, omdat Tas kort daarvoor zijn kandidaatsexamen had gedaan. Aan het kamp dacht hij niet en Tas suggereerde dat ook niet.

Tas wilde eigenlijk hersenchirurg worden. Maar het vak leek bij nadere beschouwing toch niet zo geschikt voor hem. Daarom werd hij net als zijn vader psycholoog. Hij concentreerde zich op de psycho-analyse die toentertijd nog niet zo geaccepteerd was in Nederland.

In 1958 begon Tas met een eigen praktijk als psychotherapeut. Pas toen alzheimer het werken onmogelijk maakte, stopte hij met de praktijk. 'Eigenlijk ben ik een grote luiaard en als ik niet moet, doe ik niks. Maar ik heb naast drie kinderen uit mijn eerste huwelijk ook nog vier schoolgaande kinderen uit mijn volgende. Ik moet wel', zei hij in een interview met De Groene. Later in een interview met Coen Verbraak in Vrij Nederland verklaarde hij dat het vak hem nog altijd boeide. 'Het is prachtig om over het vak te theoretiseren, maar als je het daarnaast niet uitoefent in de praktijk lukt dat theoretiseren domweg niet.'

Tas' behandelmethode bestond vooral uit veel luisteren. 'Ik interview mensen. Niet voor de openbaarheid maar voor de eeuwige stilte.' Hij was gefascineerd door de filosofie. In 1967 maakte hij een inleiding bij het door hemzelf vertaalde boek van Jean Paul Sartre Magie en Emotie. Hoewel hij zelf talrijke essays schreef, vond hij dit nog altijd een van de hoogtepunten van zijn oeuvre.

Filosofisch consulent Harm van der Gaag (eigenaar van Denk dieper) zegt dat Tas hem overtuigde filosoof te worden. 'Ik wilde ook in de psychotherapie. Ik belde hem daarover op. Hij luisterde drie kwartier. En toen zei hij dat ik beter filosoof zou kunnen worden. Dat advies heb ik opgevolgd. En ik ben er hem nog altijd dankbaar voor.'

De laatste jaren ergerde hij zich steeds vaker aan de behandelmethodes die Freud bij het oud vuil leken te zetten. Ook de houding van de zorgverzekeraars en het feit dat psychologische problemen vooral met geneesmiddelen werden bestreden, was hem een doorn in het oog. De farmaceutische industrie had volgens hem het vakgebied in gijzeling genomen.

Over de dood zei hij in het interview met Vrij Nederland. 'Ik ben slecht op het sterven voorbereid en ben er echt bang voor. Ik begrijp heel goed dat Jezus daar een goudmijn mee heeft aangeboord. 'Ik heb de dood overwonnen. Hoe? Ja, dat zeg ik niet. Geloof nou maar gewoon in mij, dan komt het goed'. Dat geeft mensen in die laatste momenten misschien wat zekerheid.'



Naar Alfa en bèta denken, snelheid , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of naar site home .
 

[an error occurred while processing this directive]