VARA TV-Magazine nr. 11-2006, Arno Kantelberg

Aardige gozer

Esquire's hoofdredacteur Arno Kantelberg brengt - en dat is zonder ironie - een ode aan Een betere buurt-presentator Arie Boomsma.

VANAVOND START OM half elf op Nederland 1 de nieuwe elfdelige tv-serie Een betere buurt. Volgens het persbericht gebeurt er dit: 'In de eerste aflevering zien we hoe zeven pas afgestudeerde jongeren het huis in de Rotterdamse Tarwewijk betrekken. Presentator Arie Boomsma en deskundige Jan Geyteman gooien de bewoners meteen in het diepe. Ze krijgen vijf dagen de tijd om de buurt te verkennen en een project te bedenken waarmee ze de komende 80 dagen aan de slag moeten. We zien hoe Willem, een van de bewoners, al snel initiatief neemt en na de eerste onwennige nacht in het huis vroeg aan de slag gaat om afspraken te maken. Dat laat de anderen niet onberoerd. Ook zij zullen stevig de handen uit de mouwen moeten steken, want al snel komt het moment dat ze een voor een hun project moeten presenteren aan de buurtraad. Gespannen vertellen de jongeren over hun plannen om de buurt te verbeteren en beantwoorden ze de eerste kritische vragen. De 80 dagen zijn begonnen!'
    PRIMA, WE ZULLEN het volgen. Maar over dat Eo-programma wil ik het hier eigenlijk helemaal niet hebben. Ik wil het hier hebben over de presentator, Arie Boomsrna. Of eigenlijk: ik zou op deze plek een ode willen brengen aan Arie Boomsma. En wie daar ironie achter zoekt, die moet ik teleurstellen: die is er niet.
    Eerst maar even zijn cv: domineeszoon uit Marken; op zijn zestiende naar Amerika om te studeren en te basketballen. Vervolgens: fotomodel, omroeper (Yorin), schrijver, acteur, tv-presentator, hoofdredacteur, pr-man. En vanaf vanavond dus weer voor even tv-presentator, iets waar hij veel van verwacht, omdat Een betere buurt een inhoudelijke uitdaging met zich meebrengt die het vorige programma dat hij presenteerde, het TelSell-achtige Wannahaves op SBS 6, niet had.
    Ik ken Arie niet heel goed, maar we lopen elkaar weleens tegen het lijf, meestal in Amsterdam. Onze eerste ontmoeting was in de studio's van Endemol in Aalsmeer. Omdat ik volgens een castingbureau van die moppige stukkies tikte, zou ik het misschien ook op televisie goed kunnen doen en werd uitgenodigd voor een aantal screentests.
    Daar ging ik uiteraard blind op in, ijdel en streberig als ik ben, en aldus vond ik mezelf op een regenachtige maandagochtend terug naast mijn duo-presentator van de dag, Arie Boomsma. In eerste instantie stond ik naast een meisje dat veejay was geweest bij TMF en haar borsten had laten verkleinen. Viola Holt was er ook, en veel jongens en meisjes die in musicals zingen en dansen. Ik kan nu wel zeggen dat Arie eigenlijk de enige normale van het stel was: intelligent, sociaal, spontaan, goed voorbereid, professioneel, relativerend en oprecht optimistisch - iets watje allemaal weinig trof in Aalsmeer. Vooral de relativering was die ochtend dun gezaaid. Wat Arie vooral is: hij is gewoon aardig. Gewoon een aardige jongen, kom daar nog eens om. Geen dubbele agenda, niks van dat cynisme dat de babyboomers in de geest van Jan Blokker over Nederland hebben uitgestrooid, niet van die valse aandacht die je bij de vrolijke fransen van de commerciŽle televisie zo vaak tegenkomt. Arie Boomsma (32) is gewoon aardig. Aardig zoals mijn tante Rie aardig is. Aardig zoals Morgan Freeman in The Shawshank Redemption aardig is. Aardig zoals mijn nichtje Ploni aardig is.
    IK HEB ARIE nog gebeld om hem te vragen naar het nieuwe programma, Een betere buurt. Er zit een maatschappelijk engagement in dat hem zeer past. Als presentator van Wannahaves voelde hij zich doodongelukkig.
    Ik heb ook nog even geprobeerd om Arie's karakter te analyseren, om te trachten een verklaring te vinden, wellicht in zijn jeugd? Is hij misschien een product van een geslaagde opvoeding (ja, maar niet zoals ik het bedoel; zijn vier broers en zussen zijn zeer verschillend van karakter)? Is er in zijn leven iets gebeurd waardoor hij het licht heeft gezien (nee, geen aanwijsbare aanleiding; hij was altijd al zo). Ik kwam daar, kortom, niet uit, en dat vond ik wel prima zo. Gewoon een aardige gozer, heerlijk.


Terug naar Bronnen bij Cynisme , Psychologie overzicht  , of naar site home .

 

[an error occurred while processing this directive]