Bron bij Psychologische krachten: glijdende schaal 6 apr.2008


De Volkskrant
, 29-03-2008, door Maarten Keulemans

Autisme light

Tussentitel: Vmbo’ers noem je ook niet licht debiel

Mijn vrienden waren er gelukkig nogal laconiek over: op een tienminutengesprek hadden ze te horen gekregen dat hun zoontje van vijf licht autistisch is. Het jongetje staat niet gemakkelijk zijn stoeltje af en had becijferd op welke dag zijn verjaardag in 2018 valt, met inachtneming van de schrikkeljaren.
    Licht verkouden kun je zijn, maar licht autistisch? In een mooi boek dat ik pas las, Onze hersenen, beschrijft psychiater René Kahn autisme als een buitengewoon akelige aandoening, zoiets als een kapotte netwerkadapter in je hoofd. Zou daarvan een light-versie bestaan?
    Natuurlijk niet. Mensen variëren nu eenmaal. Het zoontje van mijn vrienden zal, net als zoveel andere mensen, wel ergens op de glijdende schaal van kenmerken zitten die uiteindelijk als eindstation de aandoening ‘autisme’ heeft. Maar om hem daarom te brandmerken als ‘licht autistisch’ is net zo onzinnig als een vmbo’er aanmerken als ‘licht debiel’ of een bejaarde met ouderdomsvergeetachtigheid uitmaken voor ‘licht dement’.
    Toch is er, tot onvrede van nogal wat medici, een wildgroei aan kinderen met het etiket licht autistisch, licht dyslectisch of ‘rekenzwak’ – de light-versie van dyscalculie. Vorige week nog gelastte minister Rouvoet een onderzoek: hij wil weten waarom er plots zo’n groot beroep wordt gedaan op allerlei dure jeugdzorgextraatjes.
    Misschien is een deel van de verklaring dat termen als ADHD, autisme en dyslexie gemeengoed zijn geworden. Op school strooien de juffen en meesters met plechtige medische termen, als volleerde neurologen: het koppige jongetje heeft autistische trekjes, het meisje dat de tafels niet kent, is rekenzwak.
    Dat klinkt gewichtig, zo’n fraaie pseudomedische diagnose, en levert – wie weet – overheidssteun op. De keerzijde is dat Jantje opeens een stoornis krijgt opgeplakt waaraan eigenlijk niemand zich stoorde.
    Iets zegt me dat we daarmee toch een beetje moeten oppassen. Vroeger moest je eerst ziek worden om een diagnose te horen; nu ligt de diagnose al op tafel voordat er sprake is van een medisch probleem. Het zoontje van mijn vrienden draagt voortaan toch het etiket van iemand die een beetje ziek is in zijn hoofd, een probleemgeval dat lichtelijk afwijkt van het ideale gemiddelde. En ik maar denken dat hij gewoon goed kan rekenen.


Naar Psychologische praktijktips, glijdende schaal , Psychologische krachten  , Gauss psychologisch  , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .