De Volkskrant, 04-03-2006, door Willemijn van Doorne

Verbeter de wereld: ga naar een haptonoom

Schrijvers en lezers vertellen hoe zij hun steentje willen bijdragen aan een betere wereld. Deze week fysiotherapeut en haptonoom Willemijn van Doorne. Zij leert mensen wat ze zelf aan hun pijn kunnen doen.


Vroeger werd mij geleerd vooral voor anderen klaar te staan, maar door levenservaring wijs geworden, kan ik mezelf en anderen ervan overtuigen dat je de wereld slechts kunt helpen als je zelf in balans bent.
    In mijn beroep als fysiotherapeute en haptotherapeute kom ik mensen tegen die klagen over hun meestal tijdelijke handicap. Wat mij aanvankelijk verbaasde, later niet meer, is het feit dat mensen de oorzaak zelden bij zichzelf neerleggen, maar vooral bij hun baas, partner, familie, de maatschappij. Zodoende blijf je zelf buiten schot en hoef je niets te doen. Want jŪj bent zielig en de wereld moet dat vooral zien. En maar klagen. Of niet klagen en lijdzaam je weg vervolgen.
    Een tijdje geleden trof ik een vrouw van in de veertig, die zeker een keer per jaar last had van acute rugklachten, of wel 'spit'. De oorzaak kende ze niet, maar ze verlangde wel snelle hulp om weer te kunnen functioneren. Of ik het even weer op kon knappen. Met haar goedvinden besloot ik tot een andere aanpak, namelijk die van de haptonomie. Haptonomie betekent mensen beter leren voelen, door hen aan te raken. Met mijn vraag of ze zichzelf wel kende, begon de zoektocht naar de oorzaak van de rugklacht. Ze wist het niet te verwoorden. In de aanraking voelde ik een fikse verharding aan de buitenkant van haar lichaam. Ook hiervan was ze zich niet bewust. Maar ze wist wel dat het allemaal de schuld was van iedereen om haar heen, want ze moest zo hard werken. Zij wilde graag zo goed mogelijk presteren als moeder en echtgenote en in haar baan. Ze zei bijna nooit nee, en was dus kneedbaar voor iedere functie.
    Ik leerde haar haar lijf te voelen, te uiten wat ze wel of niet prettig vond. In de loop van de therapie begon de verwondering te groeien en het inzicht dat het geen haar overkwam een kwestie was van grenzeloos zijn, onduidelijk en een makkelijke prooi voor anderen, die daar graag gebruik (misbruik) van maakten. Ze had de dingen onbewust laten gebeuren.
    Er trad verandering op. Ze voelde zich sterker worden, zowel geestelijk als lichamelijk. Haar functioneren als moeder, echtgenote en werkneemster werd transparanter, anderen merkten duidelijker wie zij was en wat ze wel en niet wilde. De grootste winst was dat ze nooit meer dezelfde rugklacht terugkreeg.
    Toen de patiŽnte 'klaar' was en bij het afscheid mij bedankte zei ik: 'Ook jij bedankt, het deed mij goed je te mogen helpen'. Het is goed om een ander te kunnen helpen op weg naar een betere wereld, hoe groot of klein die wereld ook moge zijn.


IRP:   En iets dergelijk geldt natuurlijk voor een hoog percentage van de mensen die bij therapeuten komen.


Terug naar Psychologische praktijktips , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , Algemeen overzicht  , of naar site home .
 

[an error occurred while processing this directive]