Volkskrant weblog, 27-07-2007, door Lydia Rood 28 jul.2007

Beentjes wijd en kop dicht

Soms krijgen wij hier thuis ruzie langs jullie-lijnen. ‘Ja maar jullie...!’ ‘Alsof jullie...!’ Mijn jullie zijn Marokkanen en zíjn jullie zijn Nederlanders. Na 11 september waren zulke ruzies schering en inslag. De laatste jaren wordt het minder. Maar gisteren kwam er weer een jullie-discussie opzetten. Het kwam door het nieuws over de gynaecologen die het verdommen om nog langer koste wat het kost een vrouwelijke arts te laten opdraven als een moslima daarom vraagt.
‘Dat zijn die mannen’, zegt M., op hetzelfde moment als de nieuwslezer. ‘Die vrouwen zelf kan het niks schelen, hoor.’ ‘Hoe is het in Marokko dan?’ vraag ik. ‘Zijn daar zoveel vrouwelijke gynaecologen?’ Ik weet het antwoord natuurlijk al: vast niet. Zelfs in het geëmancipeerde Nederland is de achterstand van vrouwelijke specialisten nog niet ingehaald. En die arrogantie in mijn stem, die steekt.
     ‘Genoeg!’ zegt M. gepikeerd. ‘Er zijn genoeg vrouwelijke specialisten. Alleen kan niet iedereen ze betalen.’ Want dat de gezondheidszorg in zijn vaderland de armste groepen in de kou laat staan, dat wil hij nog wel toegeven. Maar ik moet niet denken dat Marokkaanse meisjes dom zijn!
    Ik hou mijn eindje vast. We bakkeleien nog een tijdje door over percentages die we allebei niet kennen.
    ‘Jij mag mijn voeten komen likken, wat zeg ik, je mag mij helemáál likken als het percentage vrouwelijke gynaecologen in Marokko boven dat van Nederland ligt’, zeg ik boos. Want voeten likken geldt in ons verMarokkaanste huishouden als het toppunt van deemoedigheid. Dat belooft hij. We zullen het opzoeken.
    Als onze gemoederen zijn bedaard, vraag ik: ‘Hoeveel meisjes zaten er in jouw eindexamenklas?’ Dat was op het Lycée, dat voorbereidt op de universiteit.
  ‘Zes’, zegt hij.
  ‘Voilá’, zeg ik. In het Frans maak ik meer indruk. Maar ik zeg het zachtjes, want een vrouw moet niet té vaak gelijk willen hebben.

De eerste de beste website die ik aanklik meldt: ‘Bevallingen vinden in Marokko veel thuis plaats. Bij complicaties is er meestal niet op tijd hulp beschikbaar. Er is in Marokko een tekort aan opgeleide verloskundigen, gynaecologen en vroedvrouwen’... En het analfabetisme onder vrouwen is nog steeds gemiddeld 67 procent. De website van een ontwikkelingsorganisatie meldt trots dat ze erin geslaagd zijn in een jaar enkele tientallen Marokkaanse vroedvrouwen op te leiden.
    En gyneacologen? Ha: ik vindt de getuigenis van een Belgische arts die in het parlement verklaart: ‘Dit is een typisch Europees probleem. Ik heb in Marokko gewerkt en weet dat daar bijna geen vrouwelijke gynaecologen zijn. Ik heb het nooit meegemaakt dat een vrouw of haar echtgenoot verzorging door een mannelijke arts weigerden. Onze Marokkaanse collega’s hebben ons aangeraden niet met ons te laten sollen door fundamentalisten, omdat dat gevaarlijk is.’

Die moslimmannen hier moeten dus echt niet zeiken. En de gynaecologen hebben groot gelijk. Beentjes wijd en kop dicht.
    Maar de kans dat M. mijn voeten gaat likken, is kleiner dan de kans dat een gynaecoloog mij een maagdenvliesherstellende operatie gunt.


Naar Psychologische praktijktips, bronnen partnerkeuze , Psychologische
praktijktips
, Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]