VARAgids, nr. 41-2008, column door Paul Witteman 18 okt.2009

Schraal bier

Tussentitel: Het Haagse perscentrum is voor veel werknemers van het politieke bedrijf een soort huiskamer

Mijn reukorgaan is slecht ontwikkeld. Ik ben altijd verkouden. Slechte adem of zweet van gesprekspartners wordt door mij niet waargenomen, elk nadeel heeft zijn voordeel.
Toch zijn het de geuren die mij verbinden met belangrijke ervaringen en gevoelens.
Lisol: de kleuterschool. Chocola: het paasfeest op de lagere school. Speculaas:
het Sinterklaasfeest, Stront: een gruwelijke kampeerweek in Brabant, Poedersuiker:
Oudjaar. Parfum: de eerste zoen. Schraal bier: Nieuwspoort.
    Het is geen onaangename associatie. Het Haagse perscentrum is voor veel werknemers van het politieke bedrijf een soort huiskamer en in een café wordt nu eenmaal gedronken. Door politici, lobbyisten en journalisten. Politieke verslaggevers worden op den duur een beetje blasé, ze hebben geen bewondering meer voor de hoofdrolspelers van het theater dat zich op die paar vierkante kilometer rond de Tweede Kamer heeft gevestigd. Ze tutoyeren de premier, gaan openlijk twistgesprekken aan met volksvertegenwoordigers die ze niet respecteren en slagen er amper in het aldus ontwikkelde cynisme te verbergen. Ze vragen de hoofdredacteur om overplaatsing maar als dat niet lukt gaan ze (nog meer) drinken. Ze worden te lui om op zoek te gaan naar nieuwtjes. Dat doet de jonge hond die net op de Haagse redactie is begonnen en zich nog wil bewijzen. Er blijft voor de seniorverslaggever nog meer tijd over om te drinken. Het laatste glas laat hij staan, iedereen is naar huis. Nieuwspoort ruikt naar schraal bier.
    De volksvertegenwoordiging valt uiteen in drie groepen. De politieke leiders hebben geen tijd om te drinken, ze laten zich wel af en toe zien maar gaan op tijd en nuchter naar huis.
Degenen die met stevige ellebogen op weg zijn naar de top weten wat drank met ze kan doen.
Als ze het journaille nodig hebben, melden ze zich aan de bar en bieden een drankje aan, zelf nemen ze spa. De derde groep politici biedt een treurige aanblik. Het zijn de backbenchers. Vier dagen per week vergaderen ze in Den Haag zonder dat hun arbeid ertoe doet. Ze hebben een drankprobleem en je ziet dat het hun ondergang zal worden.
    Tenzij ze er iets aan doen. En fris gaan ruiken.

Naar Psychologische krachten  , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]