De Volkskrant, 29-10-2011, door Malou van Hintum 30 okt.2011

Tussen de oren

Dieren leren van pijn

Vanaf 15 november kan via het telefoonnummer '144 - red een dier' melding worden gemaakt van een 'dier in nood'. Maar wanneer is daar sprake van? 'Lichte vormen van pijn zijn noodzakelijk en betekenisvol in de verhouding tussen mens en dier,' zegt filosoof René ten Bos (Radboud Universiteit Nijmegen), auteur van Het geniale dier.

U vindt het onzin, dat telefoonnummer.
'Het eerste wat ik denk, is: de politie heeft het al zo druk. Plus: wat betekent dit voor het gezag van de politie, waar leg je prioriteiten? Ik ben sowieso aarzelend over meldnummers, ik ben bang voor een verklikkerscultuur. En wanneer gaat iemand wat melden? Mensen gaan onhandig met dieren om, ze schreeuwen tegen hun honden, geven ze soms een hengst. Is zo'n dier in nood? De corrigerende tik bij kinderen is verboden, dat neem ik de betreffende minister nog steeds kwalijk. Mag die straks bij dieren ook niet meer?'

Meppen mag, zegt u?
'Je mag een hond niet met een stok slaan, je moet het niet te bont maken. Maar pijn toebrengen is wel een belangrijke vorm van communicatie tussen mensen en dieren. Lichte vormen van pijn zijn betekenisvol. Paardrijders weten dat. Als je aan de teugel trekt, is dat niet alleen om te sturen, maar breng je ook een lichte vorm van pijn toe om het dier te laten luisteren. Een dier leert van pijn.
    'Wanneer politieagenten honden africhten, gaat dat ook met pijn gepaard. Ze krijgen slaag, ze worden geďntimideerd met schotoefeningen. Zo leert een hond bepaalde dingen heel goed te kunnen, scherp te zijn. Ik ben benieuwd wat dat meldnummer gaat doen bij de hondenafrichters van de politie.'

We moeten niet zo sentimenteel doen over dieren, vindt u.
'De gewoonte om dieren te houden voor niet-economische doeleinden is begonnen bij de adel. Het beroemde schilderij Las Meninas van Velasquez laat een jongetje met een grote hond zien. Honden waren voor eenzame koningskinderen die niet konden wennen aan gouvernantes.
    'Nu houden ook veel gewone burgers dieren zonder economisch doel. Dat is een gedemocratiseerde vorm van sentimentaliteit waarbij alle morele energie op een beperkte groep wordt gericht: de eigen beesten. De rest interesseert de mensen niet. Kijk maar naar de varkenstransporten naar Sicilië. De sentimentaliteit tegenover met name huisdieren gaat hand in hand met grote onverschilligheid tegenover dieren in de vleesindustrie. Terwijl die industrie aan alle kanten stinkt.'

We zijn hypocriet?
'We leven in een pijn-averse samenleving waarin we individuele huisdieren menselijke eigenschappen toedichten, terwijl in de vleesindustrie dieren massaal over de kling worden gejaagd voor onze consumptie. Dat vinden we goed, als het maar pijnloos gebeurt - dat zag je in de discussie over de onverdoofde rituele slacht.
    'Dieren in Nederland hebben passieve rechten: je mag ze niet mishandelen, niet verwaarlozen, je mag ze zelfs niet neuken. Maar het recht om niet gedood te worden, hebben ze niet.'
 

Naar Psychologische krachten  , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]