De Volkskrant, 08-02-2013, van verslaggeefster Ana van Es 8 mrt.2013

Bij 'schaap' slaan de stoppen door

Met een brandblusser maakte hij een einde aan het leven van zijn vriendin. Een half uur later schoot hij een motoragent dood. Wat bezielde Alasam S.?


Hij luistert naar muziek, die avond, maar dan hoort de bewoner van appartement 1F klanken door de muur die hem niet bevallen. Zijn buurvrouw die 'help, help' schreeuwt. De brandblusser in de gang die bonkend wordt verplaatst. Het geluid van iemand die in elkaar wordt geslagen. Hij belt alarmnummer 112.

In de gang van de verbouwde villa in Baflo ligt Renske Hekman, 29 jaar, met op haar lichaam de brandblusser waarmee ze negen keer tegen het hoofd is geslagen. Haar vriend Alasam S. rent naar buiten, het stille dorp in. Als hij nauwelijks een half uur later wordt aangehouden, is er een tweede dode gevallen: motoragent Dick Haveman. Drie agenten en twee omstanders zijn in een vuurgevecht gewond geraakt.

Donderdag begon in de rechtbank in Groningen het proces tegen Alasam S. Op de eerste dag van het proces, dat vandaag en maandag wordt voortgezet, proberen de rechters te achterhalen hoe de 27-jarige asielzoeker uit Benin, die door iedereen als 'rustig en vriendelijk' wordt omschreven, ertoe kwam om op donderdag 13 april 2011 in Baflo een drama aan te richten.

De opmaat naar de dubbele moord is een telefoontje, een dag eerder, op woensdag. De secretaresse van zijn advocaat heeft slecht nieuws: 'Je asielverzoek is afgewezen.' Alasam S., tien jaar eerder naar Nederland gevlucht, moet hier weg. Dat hij volgens artsen kampt met ernstige psychische problemen kan de hoogste rechtsinstantie in Nederland, de Raad van State, niet vermurwen. Over zijn asielverhaal bestaan twijfels. Alasam zou niet in 1985 zijn geboren, maar al rond 1975. Volgens een jeugdvriend kwamen zijn ouders niet om bij een brand in Benin, zoals hij overal vertelt: ze leven nog.

Zijn vriendin Renske, die als biologe werkt in de zeehondencrèche van Pieterburen, hoort het vernietigende nieuws per telefoon. 's Avonds in de huurkamer van Alasam in Groningen eten ze pizza en bespreken ze hun plan: trouwen en vlak over de grens in Duitsland gaan wonen. Daar krijg je nog wel een verblijfsvergunning, hebben ze gehoord. Zeker weten ze het niet. Renske zoekt op haar computer naar informatie over wonen in Duitsland, achterhaalt de politie later.

Renske en Alasam zijn twee jaar samen. Dat gaat goed, lijkt het. Alasam is 'een natuurlijk onderdeel van ons gezin', zegt de moeder van Renske in de rechtbank. Maar tegenover de psychiater uit Alasam zijn twijfels over Renske. 'Ik weet niet hoe het verder moet.' Ex-vriendinnen van Alasam verklaren dat hij zint op een huwelijk met een Nederlands meisje om een verblijfsvergunning te krijgen.

Op de ochtend van donderdag 13 april is Alasam 'angstig'. Hij bezoekt de GGZ. Maar zijn vaste verpleegkundige is er niet. Hij gaat terug naar huis. Later is er telefonisch contact met de kliniek. De psychiater adviseert om de dosis van het antidepressivum dat Alasam aan het afbouwen is, paroxetine, te verhogen. Meteen vandaag nog. Renske moet erop toezien. Paroxetine heeft in zeer zeldzame gevallen agressieve uitbarstingen tot gevolg. Vandaag zal de rechtbank daarover deskundigen horen.

Renske neemt Alasam in haar auto mee naar Baflo. Tegen zijn ondervragers bij de politie verklaarde hij dat hij toen met het voorstel kwam dat hij ook aan zijn exen deed: 'Laten we een kind nemen.' En dat zij zei: 'Laten we wachten tot jij een verblijfsvergunning hebt.' Maar dat ontkent hij nu.

In het appartement van Renske koken ze samen. Ze luisteren naar muziek. Dan slaat de sfeer om. Renske noemt hem een 'schaap'. 'Ze vond me dom, dat ik me zo liet behandelen', zegt Alasam. Als Renske voorstelt opnieuw de psychiater te bellen -haar vriend is immers zo onrustig - slaan alle stoppen door. Hij wil weg. Renske houdt hem tegen. Hij pakt de brandblusser. 'Daar heb ik haar mee geslagen', zegt hij zachtjes.

Alasam rent naar buiten. Veel herinnert hij zich niet, zegt hij. Op de doodlopende Sasmaweg maant een man op een motor hem tot stoppen: politieagent Dick Haveman. 'Als de situatie heel akelig wordt, heb ik altijd mijn pis-tool nog', stelde die zijn vrouw wel-eens gerust. Hij trekt dat pistool als Alasam dreigend tegen hem aan duwt. Dat gaat vreselijk mis: Alasam krijgt het wapen te pakken en 'schiet overal'. Dick Haveman valt op de grond, het vizier van zijn helm open.

Op de Sasmaweg worden ruim dertig schoten afgevuurd voordat Alasam overmeesterd is. Als een agente hem maant zijn wapen te laten vallen, richt hij dat omhoog. Ze ziet een man die niets te verliezen heeft. 'Een omhulsel zonder ziel.' De enige reden dat ze nog leeft, denkt ze, is dat zijn pistool geen kogels meer bevatte.

De ouders van Renske bezoeken Alasam vaak in het huis van bewaring. 'Contacten die verlichting brengen', zegt Renskes moeder. Zij kijkt niet alleen naar zijn aandeel in het drama. Ze denkt ook aan de Nederlandse asielprocedure. 'De rechter, die het mogelijk acht dat Alasam terugvliegt naar Benin. De medische industrie, die de gevolgen van antidepressiva onderschat.' Haar wereld is nu grijs, maar ze herinnert zich de stem van haar dochter elke dag. 'Kom op mam.'
 


Naar Psychologische krachten  , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]