De Volkskrant, 18-03-2006, column door Bas Haring

Ik weet niet of mijn oma ligt te wachten op de dood. Ze ligt. Wij doen het wachten

Mijn oma ligt in het ziekenhuis. Vanwege een hersenbloeding. Ze is 92 jaar en ligt met haar mond open te wachten tot ze dood gaat. Hoewel ik niet zeker weet of zij ligt te wachten. Ze ligt. Het wachten doen wij.
    Ze heeft weleens eerder in het ziekenhuis gelegen en heeft toen aangegeven niet behandeld te willen worden in levensbedreigende situaties. Ze is immers 92. Tot een paar dagen terug woonde ze nog op haarzelf in een flatje drie hoog. En keer per maand klom ze de trap af, en weer op. Vaker kon niet, maar ze hield het redelijk vol. Zo in haar eentje. Een voorland van rolstoelen en verpleegtehuizen leek haar niks en vandaar dus die boodschap niet behandeld te willen worden.
    Gelukkig geeft men in het ziekenhuis gehoor aan haar verzoek. Zij het op een vreemde wijze. Ze geven haar gewoon niet te eten of te drinken. Dat schijnt een gangbare manier te zijn om iemand te laten sterven, maar wel een hele trage. 'Na een aantal dagen sterft de patint aan de gevolgen van uitdroging. Dit kan tot twee weken duren.' Aldus internet-encyclopedie wikipedia.nl.
    Twee weken wachten totdat n voor n je organen uitvallen. Dat moet toch handiger kunnen? Maar dat mag niet. Zo zijn de regels niet. Volgens de regels mag men mijn oma wel langzaam laten sterven, maar niet snel. Terwijl iedereen die mijn oma zou zien, zou weten dat het beter is er nu een punt achter te zetten dan over twee weken.
    Mijn oma illustreert een interessant dilemma, en misschien zelfs wel een misvatting als het om regels gaat. Als u denkt te weten wat het goede is, en de regels zeggen iets anders: wie gelooft u dan? Uzelf, of de regels? Als u vertrouwt op de regels, dan is dat veilig maar ook een beetje laf. U dicht de regels meer gewicht toe dan noodzakelijk is. Regels zijn er volgens mij om onze intuties inzake goed en fout in perspectief te plaatsen; om onze gedachten over goed en kwaad houvast te geven; maar regels zijn er niet om per se nageleefd te worden. Zeker niet in het geval van mijn oma. .
    Ik had natuurlijk een foto van mijn oma kunnen opnemen bij dit verhaal. Maar ook daar heeft ze niet om gevraagd. Denk m'n oma er maar bij.


Naar Religie, nut, moraliteit , Religie, nut , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]