De Volkskrant, 07-06-2011, door John Wanders .2011

Profiel | Machiel de Graaf leidt de PVV in de senaat

Vlotte prater is bloedserieus over islam

Vandaag worden de Eerste Kamerleden beŰdigd. Wie is de fractievoorzitter van de PVV?

Hij sprong er meteen uit. Van het clubje aspirant PVV-raadsleden dat begin 2010 rond een krappe tafel zat geschoven in een Schevenings koffiehuis, toonde hij zich het meest sociaal vaardig, het best ge´nformeerd en het minst achterdochtig. 'Machiel de Graaf', stelde hij zichzelf voor. 'Kom erbij! Wil je koffie?'

Het was een maand voor de gemeenteraadsverkiezingen en Machiel de Graaf was nog een politieke nobody, onwetend van de bliksemcarriŔre die hem wachtte onder de vleugels van Geert Wilders.

Twaalf maanden later stond hij, live op de nationale televisie, te debatteren met Job Cohen, Alexander Pechtold en Emile Roemer. Geen spoor van angst of ontzag voor die bekende namen. Sterker, onervaren debutant De Graaf kwam als een van de winnaars uit het verkiezingsdebat.

Zijn eerste jaar in de politiek, dat hem de verantwoordelijkheid bracht van het leiderschap van de PVV-fractie in de Haagse gemeenteraad (acht zetels) Ún de Eerste Kamer (tien zetels), heeft hem behoorlijk uitgeput.

Uitgezonderd drie studiejaren in Leiden (fysiotherapie), woont De Graaf (41) zijn leven lang al in Den Haag. Hij is een kind van Scheveningen. Zijn jeugd en sociale leven waren verknoopt met de Scheveninger korfbalvereniging KVS. Hij was er speler, fysiotherapeut en supporter, herkenbaar langs de lijn aan zijn kreet 'Kom op dan Tijgers!'

Zijn kandidatuur voor de Haagse gemeenteraad sloeg een krater in zijn vriendenkring, ook op de korfbalclub. De PVV mag zijn opgerukt tot in het centrum van de politieke macht, voor menigeen blijft het een partij waarmee je je niet moet encanailleren. Lieden die hij als zijn vrienden beschouwde, gingen de discussie mijden. Sommigen keken hem niet meer aan. De kern bleef in tact, maar de 'tweede ring' van vrienden en kennissen verkruimelde in no time.

Daar stond de komst van een heel nieuwe vriendenclub tegenover, zijn 'PVV-familie', zoals hij zelf zegt.

De ironie wil dat De Graaf als jong volwassene sympathiseerde met D66, de antipool van de PVV. Geleidelijk schoof zijn politieke voorkeur op naar de rechtervleugel van de VVD. Toen Wilders brak met de VVD, was de keuze voor diens Partij Voor de Vrijheid snel gemaakt.

'Vanaf de eerste seconde was duidelijk dat Machiel een echte PVV'er is', zegt PVV-Kamerlid Sietse Fritsma, De Graafs voormalige mentor. 'Onze zorgen over de massa-immigratie en de islamisering zijn ook de zijne. Hij past goed bij de volkspartij die de PVV is.'

Collega-fractieleiders in de Haagse gemeenteraad verzekeren dat de naar binnen gerichte PVV onder De Graafs leiding opener is geworden, dat de fractie sinds het vertrek van oud-fractievoorzitter Sietse Fritsma voorzichtige stapjes richting politieke samenwerking maakt. Zelf verstaat De Graaf die complimenten als doorzichtige pogingen van het establishment om hem 'in te kapselen'. Dat gaat niet gebeuren, bezweert hij.

'Het unieke PVV-geluid is in de senaat onder zijn leiding gewaarborgd', zegt Geert Wilders. 'Machiel is een kei van een man, een echte PVV'er, gedreven, voor de duivel niet bang, intelligent en betrouwbaar.'

Zijn D66-collega in de Haagse raad, Rachid Guernaoui, verwacht dat De Graaf het moeilijk gaat krijgen in de senaat. 'Hij moet op zoek naar meerderheden om het gedoogakkoord door de Eerste Kamer te trekken', verduidelijkt Guernaoui. 'Dat is toch iets anders dan toeteren vanuit de oppositiebanken in de Haagse raadszaal. Hij zal moeten polderen. Ik vraag mij af of hij daartoe in staat is.'

Begonnen als fysiotherapeut, onder meer ter begeleiding van jong volwassenen met ernstig letsel, ontwikkelde De Graaf zich via zelfstudie tot (interim-)manager. Werkzaam voor de farmaceutische industrie klom hij op van rayonmanager tot nationaal salesmanager.

Kort voor zijn overstap naar de politiek zette hij samen met een oude kennis van de korfbalclub een bedrijf op dat alcoholisten en junks via een creatieve route van hun verslaving tracht te verlossen. CliŰnten krijgen daartoe in Oekra´ne een detoxmiddel ge´njecteerd dat binnen de EU niet mag worden toegepast.

Zijn vriendin, de moeder van zijn dochters, heeft zijn taken bij dat bedrijf, ExpertCleanics ('Afkicken in vrijheid'), overgenomen nu hijzelf wordt opgeslokt door de PVV - De Graaf is ook nog beleidsmedewerker bij de Tweede Kamerfractie.

Hij kent zijn levenspartner van het Haagse Zandvlietcollege, waar De Graaf havo en vwo deed. Uit veiligheidsoverwegingen wil hij zelfs haar voornaam buiten de publiciteit houden. Persoonlijke veiligheid is een terugkerend issue bij politici, zeker bij die van de PVV. Dat blijkt ook weer uit de afwerende reacties vanuit De Graafs privÚ-omgeving op verzoeken om informatie.

Zelf is hij een vlotte prater. Een Hagenaar met humor. Maar zodra het over de islam gaat, wordt hij bloedserieus. Hij is ervan overtuigd dat de sharia op onze deur klopt, dat Nederland dreigt te worden overwoekerd door de 'kwaadaardige ideologie' van 'de Mohammedanen'.

Opgegroeid in een protestants milieu kent De Graaf uit eigen ervaring de impact die religie kan hebben op een mens. 'Alles wat je voor je vierde levensjaar meekrijgt, draag je een leven lang mee, ˇf je blijft er tegen vechten. Voor mij geldt het laatste', bekende hij vorig jaar.

Bij de PVV is hij met een missie bezig: de strijd tegen 'de islamisering' moet gevoerd worden, is zijn heilige overtuiging. Zwijgend toekijken is geen alternatief. Hij noemt zijn drie dochters (10, 7 en 3 jaar oud) als belangrijkste inspiratiebron voor zijn politiek activisme. Hij zegt: 'Zij moeten groot worden in een Nederland waarin de vrijheden van vrouwen en homo's steeds meer onder druk staan. Mocht het misgaan met Nederland, dan wil ik niet dat mijn dochters op mijn sterfbed zeggen: 'Pap, jij hebt er niks aan gedaan, jij hebt je mond gehouden.'

Net als Wilders strooit hij naar hartelust met hyperbolen, volgens hem een onmisbaar taalinstrument om in de lawaaiige politieke arena gehoord te worden. Buiten de vergaderzaal is hij amicaal, daarbinnen spijkerhard. Toen de Hindoestaanse PvdA-wethouder Rabin Baldewsingh eens minder goed uit zijn betoog kwam tijdens een raadsdebat, sprak De Graaf ijskoud tot de Haagse burgemeester Jozias van Aartsen: 'Voorzitter, ik dacht dat er pas nß de vergadering alcohol geschonken zou worden.' Die opmerking was niet bedoeld als grap, maar een doelbewuste vernedering.

 

IRP:   Zie ook Religie & psyche, verandering, bronnen.

 

Terug naar Termen, geloof  ,  Algemeen, overzicht , of naar site home .
 

[an error occurred while processing this directive]