De Volkskrant, 18-04-2005, van verslaggever Theo Koelé

Reportage | Christen-democraten beginnen jubileum met discussie over 'hun worsteling met moslims'

Bij CDA staat C vooral voor acceptatie

De C van het CDA staat nauwelijks ter discussie. Ook al wil een enkeling er een S van maken: van spiritueel. Zelfs CDA-Kamerlid Çörüz is blij met de C. ‘Religie is geen privé-zaak.’

Een kwarteeuw geleden worstelden christelijke politici met de vraag of rooms-katholieken en protestanten bijeen gebracht konden worden in een politieke partij. Het antwoord was ja, en het Christen Democratisch Appčl werd een succesvolle partij. Zelfverzekerd ook. Het jubilerende CDA pocht zelfs dat het de enige grote partij is die religie serieus neemt.
    Sommige moslims denken daar anders over. CDA-leden schuiven ongemakkelijk op hun stoel als de Turkse Nederlander Karacaer het woord neemt, zaterdag tijdens een discussie over de C van het CDA. Haci Karacaer, directeur van de organisatie Milli Görüs, waarbij tientallen moskeeën zijn aangesloten, confronteert een groep christen-democraten met uitspraken van vooraanstaande partijgenoten. Fractieleider Verhagen stelt dat nieuwe (lees: islamitische) partijen pas na een rechterlijke toets toegelaten mogen worden tot het politieke bestel.
    Minister Van der Hoeven van Onderwijs wil godsdienstlessen op moslimscholen aan inspectie onderwerpen. De gastspreker: ‘Ik zie het CDA worstelen met moslims.’
    Minister Donner van Justitie meent dat moslims van het CDA niets te duchten hebben. ‘We zullen geen stabiliteit en maatschappelijke rust vinden indien we niet het bestaan van de islam in ons midden erkennen als godsdienst van een groot aantal Nederlanders en medelanders. Die erkenning dient bij het CDA te beginnen, gegeven onze eigen opvatting over de betekenis van het geloof.’
    Dezelfde Donner verwees eerder naar bijbelse gerechtigheid als drijfveer van christen-democraten. Wat moet een moslim daarmee?
    Het CDA heeft met de C goud in handen, luidt een van de stellingen tijdens de dialoog, die het begin vormt van een lange reeks activiteiten in het jubileumjaar van de christen-democraten. Een spreker ‘vloekt in de kerk’ als hij voorstelt de C te vervangen door bijvoorbeeld de S van spiritueel. Dan zouden moslims, hindoes en anderen zich ook welkom voelen.
    De partij wil er niet aan.
    Directeur Ab Klink van het Wetenschappelijk Instituut voor het CDA: ‘Spiritueel klinkt me veel te vaag. Ik voel er niets voor om uit electorale overwegingen de grondslag van onze partij uit te breiden naar andere religies.’
    Bovendien: moslims zijn al welkom.
    Het in Turkije geboren CDA-Kamerlid Coskun Çörüz is er het levende bewijs van. Hij wil de C behouden. Die staat ergens voor. ‘In mijn mens- en maatschappijbeeld speelt religie een rol, en het CDA accepteert dat. Bij andere partijen kon ik wel terecht als allochtoon, maar mijn godsdienst speelde geen enkele rol. Vooral voor de VVD is religie iets voor het privé-domein.’ Zonder de liberale coalitiepartner te noemen had Donner ook al uitgehaald naar partijen die stellen dat geloof een privé-zaak is die niet in de politiek thuishoort.
    Goed, de C moet blijven. Maar waarin onderscheidt het CDA zich van andere partijen?
    Klink van het Wetenschappelijk Instituut wijst trots op de recente actie van prominente CDA’ers, inclusief premier Balkenende, tegen topsalarissen voor managers. ‘Dat is meer dan een publiciteitsstunt’, verzekert hij.
    Minister Donner kan zich de twijfel wel voorstellen.
    ‘Christelijk wordt te vaak verward met toegeeflijkheid. Het euvel in Nederland is dat we eerst regels ontwerpen, en daarop vervolgens uitzonderingen maken. Dat is verwarrend, zeker voor nieuwkomers.’


Terug naar Islam en staat, bron CDA , Hiërarchie sociologie , of naar site home .
 

[an error occurred while processing this directive]