Bronnen bij Beslissingen, neurologisch: signaaldoorgave |
16 jul.2009 |
De manier waarop neuronen signalen aan elkaar doorgeven speelt een
belangrijke rol in het denkproces:
Uit: Dagblad De Pers, 16-07-2009, door Marcel Hulspas
Twitterend van denken naar doen
Neuroloog Chris de Zeeuw wil weten hoe zenuwcellen communiceren; zijn
Amerikaanse collega John Donoghue wil ze afluisteren – en hun signalen inzetten
voor nieuwe taken. ...
Vouwt u deze krant eens op, en leg hem even meer. Heel goed. Wat u zojuist zo
probleemloos heeft gedaan, heeft alles bij elkaar enige honderden keren oefenen
gevergd. Enige honderden keren hebben uw zintuigen, uw brein en uw spieren
moeten zwoegen, voordat ze die hele reeks van handelingen zodanig beheersten dat
u hem onder alle omstandigheden, met welke krant dan ook, kunt uitvoeren. U
heeft het nu ‘in de vingers’, zegt men, omdat het lijkt alsof u er uw hoofd niet
meer bij hoeft te gebruiken. Maar niets is minder waar. Die hele zorgvuldig
geleerde reeks handelingen ligt wel degelijk opgeslagen in uw brein.
Hoe gaat dat in zijn werk? Hoe ‘leren’ neuronen van elkaar?
Het zijn vragen die centraal staan in het onderzoek van Chris de Zeeuw,
hoogleraar neurowetenschappen aan de Erasmus Universiteit, en daarnaast sinds
twee jaar projectdirecteur van het Nederland Instituut voor Neurowetenschappen
in Amsterdam. De Zeeuw onderzoekt de ‘vuurpatronen’ van neuronen. Bij een
simpele handeling als het opvouwen van een krant zijn miljarden motorneuronen
betrokken, die onze spieren aansturen en ‘al doende’ met elkaar communiceren,
elkaar beïnvloeden en corrigeren. En aan het eind van het liedje (dat wil
meestal zeggen: tijdens de slaap) wordt de zo verkregen nieuwe kennis opgeslagen
in het brein. Anders hebben we nog niks geleerd.
Actieve neuronen ‘vuren’ reeksen van ultrakorte elektrische
signalen, zogenoemde spikes. Deze ‘piekjes’ treden op in groepjes,
afgewisseld met (al even ultrakorte) stiltes. Neurologen als De Zeeuw zijn in
staat deze patronen te registreren en kunnen het ‘vuurgedrag’ van neuronen
manipuleren. Lange tijd dachten onderzoekers dat de geheimzinnige communicatie
tussen (groepen van) neuronen gebaseerd was op het produceren en ‘ontvangen’ van
deze spikes, en dat het vooral ging om het aantal en de sterkte van de spikes.
Recent onderzoek, waaronder dat van Chris de Zeeuw, heeft echter laten zien dat
ook andere factoren een rol spelen. Zo werd ontdekt dat wanneer onderzoekers de
neuronen op extra ruis trakteren, of het vuurgedrag van de neuronen dusdanig
verstoren dat ze een regelmatig patroon van spikes gaan produceren, het
leren danig in de war wordt geschopt.
Er kunnen op dat moment zelfs gedragingen optreden die doen
denken aan bepaalde neurologische problemen. Blijkbaar speelt het ritme waarmee
neuronen vuren, en de stiltes die ze laten vallen, ook een belangrijke rol.
Daarmee is de interne communicatie in het brein weer een stukje verder
ontrafeld, en komen we dichter in de buurt van het antwoord op de cruciale vraag
hoe ons brein onze spieren aanstuurt; hoe ons ‘denken’ en ‘doen’ samenhangen.
...
Red.: Twee maanden nog meer gedetailleerde informatie
uit dezelfde bron:
Uit: Dagblad De Pers, 17-09-2009, door Marcel Hulspas
Beter leren luisteren naar het brein
Hoe communiceren onze neuronen? Chris de Zeeuw luisterde ze af, en deed een
opmerkelijke ontdekking.
Neurologen weten al heel veel over hoe we dingen aanleren. Welke hersengebieden
en stoffen daarbij betrokken zijn. Ze weten ook dat de kennis die een mens (of
een proefdier) overdag opdoet, voor een belangrijk deel ’s nachts wordt
vastgelegd in het geheugen. Tijdens het slapen. De Rotterdamse hoogleraar Chris
de Zeeuw wil weten hoe dat precies in zijn werk gaat – en ontdekte iets
opmerkelijks: ‘Neuronen geven uiterst korte signaaltjes af. Spikes, noemen we
die. En naarmate een neuron sterker gestimuleerd wordt, geeft hij meer spikes
af. Dat is dé manier waarop neuronen met elkaar communiceren, dacht men tot voor
kort. Maar wij hebben een tweede, veel subtieler signaal ontdekt.’
Het geheim zit hem in een tot nu toe nog maar nauwelijks
onderzocht type neuronen, de ‘inter-neuronen’, die ook deel uitmaken van het
systeem. Het was al bekend dat die invloed uitoefenen op de overdracht van
signalen, en men wist dat je ze kon lamleggen door een bepaald gen te blokkeren.
Wij hebben nu ontdekt dat ze een belangrijke rol spelen.’
De Zeeuw en zijn medewerkers kweekten een genetisch
gemanipuleerde muis waarbij die inter-neuronen waren lamgelegd in een deel van
het brein dat verantwoordelijk is voor een specifiek leerproces. Op het eerste
gezicht leek dat de muizen niet te deren. Ze leerden overdag net zo snel als
gewone muizen. Maar tijdens de slaap, wanneer het tijd werd het geleerde vast te
leggen in het geheugen, ging het mis. De gemanipuleerde muizen moesten de
volgende dag, zogezegd, weer van voren af aan beginnen. Die inter-neuronen,
waarvan iedereen dacht dat ze er maar ‘bijhingen’, blijken van groot belang.
De Zeeuw legt uit: ‘De neuronen ‘hogerop’ die het geheugen
vormen, worden voortdurend gebombardeerd met signalen van neuronen ‘beneden’,
die allemaal om aandacht vragen. Ergens daartussen hangen die inter-neuronen.
Het uitschakelen daarvan heeft geen invloed op de sterkte van het signaal
richting geheugen, maar het patroon is daarna wel regelmatiger. Dat komt doordat
de inter-neuronen signalen afgeven aan het systeem, zodanig dat er, direct na
een signaal, heel even geen signalen van andere neuronen worden doorgegeven. Er
treedt, om het zo te zeggen, heel even stilte op, waardoor het eerste signaal,
waar het om draait, ‘hogerop’ meer opvalt. Dat maakt het opslaan een stuk
makkelijker.’
Daarmee sloegen De Zeeuw en zijn team twee vliegen in één klap:
‘Tot nu toe wist niemand wat de functie was van die inter-neuronen. Dat weten we
nu. En we hebben een compleet nieuw type signaaloverdracht ontdekt. De directe
respons op een signaal (sterker signaal geeft meer spikes) is het belangrijkste,
maar er komt iets heel anders bij kijken. Dat is natuurlijk zeer interessant.
...
Red.: Elektronici noemen de rol van de inter-neuronen een
"ruisfilter", of hier misschien beter: "ruisonderdrukker".
Hierbij lijkt informatie verloren te gaan, maar vermoedelijk
is het zodat de signalen deel uitmaken van golven, zoals beschreven in het
hoofdartikel, die sterkere en zwakkere gebieden hebben, en daar waar op de ene
plaats het zwakke deel van de golf wordt weggefilterd, op de andere plaats
dezelfde golf, waar hij sterk is, er juist weer voordeel van heeft omdat andere
golven nu weggefilterd worden.
Naar Beslissingen, neurologisch
, Psychologie
lijst
,
Psychologie overzicht
, of site home
.
|