De Volkskrant, 06-01-2014, column door Aleid Truijens 2010

Het allermoeilijkste is een zeikerd durven zijn

Tussentitel: Moeiloos heb ik de associatie drank=plezier op mijn kinderen overgedragen

Hebben we het afgelopen weekend een ongekende rust beleefd? Waren overal in het land zuipketen, bierschuren en jongerenkroegen veranderd in uitgestorven oorden?

In theorie wel. Niet omdat sommige jongeren nog moesten bijkomen van de drankgelagen met Oudjaar, of van hun nachtje cel, of omdat ze witjes op de bank zaten met hun hand in het verband, of omdat hun zakgeld op was gegaan aan drank en vuurwerk. Dit was het eerste weekend sinds het alcoholverbod voor jongeren onder de 18 jaar van kracht werd. Of was er nergens iets van te merken?

Toch zuur: werd je afgelopen jaar zestien en mocht je eindelijk drinken met de groten, word je nu weer teruggeworpen in de zandbak bij de kleuters, met een waterijsje.

Moraalridder of niet, ik ben ervóór, voor dat omstreden, vervelende verbod. Heb ik besloten. Het kostte me enige moeite. Ik houd niet van betuttelaars.

Nog een paar jaar geleden was ik verontwaardigd toen enkele Amsterdamse middelbare scholen hun leerlingen, ook die van achttien, geen alcohol meer schonken op schoolfeesten. Kom zeg, er waren toch leraren bij? Bovendien, drinken moet je ergens leren; zo leer je omgaan met risico's.

Beter dat je op een schoolfeest gezellig wat drinkt, of thuis met vriendinnen, dan je laveloos zuipen op een camping. Liever een biertje of proseccootje dan allerlei pillen en snuifsels. Toch? Ik was het erg met mezelf eens.

Maar het zijn drogredenen, allemaal. Een school kan geen verantwoordelijkheid nemen voor kinderen die zich thuis hebben 'ingedronken' met rum en wodka. Net dat ene glas op het feest kan fataal zijn. Thuis drinken kan hard gaan, als ze in een andere kamer zitten. Daarna gaan ze dus naar een feest, café of club, waar shotjes worden genomen.

Je hebt als ouders geen flauw idee wat ze erin gieten op zo'n avond. En al helemaal niet wat ze drinken tijdens twee weken op de camping.

Bijna elke ouder denkt dat zijn kind te verstandig is om zich in een coma te zuipen. Tot er een telefoontje komt van de eerste hulp. Volgens de Nationale Drug Monitor 2013 van het Trimbos Instituut blijft het aantal ziekenhuisopnames door alcoholgebruik stijgen. Onder jongeren tot en met 16 jaar waren er in 2011 1.087 opnames, 59 procent meer dan in 2007.

Zeker, ik ben hypocriet. Ik heb me ook half bewusteloos gezopen op feesten, ben vaak in de auto of achterop de brommers gestapt bij stomdronken lieden en zwabberde regelmatig zigzaggend op de fiets naar huis. Nog altijd drink ik iets te vaak iets te veel wijn - gezellig, met mijn dochter bijvoorbeeld.

Ik besef dat ik de associatie drank=plezier moeiteloos op mijn kinderen heb overgedragen. Op gedenkwaardige momenten in ons gezin was er drank. We wilden geen zeikerds zijn, geen benepen kleinburgers, geen cipiers. Dus mochten zij en hun vrienden bij ons drinken, tot diep in de nacht. Als ze het maar leuk hadden.

Nu trek ik mijn wenkbrauwen op bij die onbekommerdheid van acht, tien jaar geleden. Zoals ik me ook schaam voor die foto's waarop wij en onze vrienden de kamers blauw staan te paffen op feesten, omringd door onze kleine kinderen.

Noem het voortschrijdend inzicht. Niet zo lang geleden deed bijna niemand autogordels om. Mijn vader rookte in bed, naast mijn moeder. Wat hij ook had gedronken, hij stapte altijd in de auto, met het hele gezin. Dat vond iedereen doodnormaal. Nu vinden we het krankzinnig.

We weten nu dat de hersenen van een kind dat al jong veel drinkt voorgoed worden beschadigd: het kan flinke gedrags-, leer- en geheugenproblemen krijgen. De maatschappelijke schadeposten door alcoholgebruik zijn immens. Een kind van zestien met twintig bier op is een tijdbom, je weet niet wat hij zichzelf en anderen aandoet. We kunnen die kennis niet meer negeren.

Het grootste probleem met die nieuwe wet is dat controleren vrijwel onmogelijk is. Natuurlijk komen jongeren aan alcohol als ze dat willen. Wat veel zou helpen, is dat ouders - anders dan ik - durven te zeggen: je mag van mij niet drinken tot je achttiende. Ook al wordt dat verbod overschreden, je stelt dan een norm: ik wil het niet. Dat is, weet ik uit ervaring, het allermoeilijkste voor ouders die het graag leuk hebben met hun kinderen: een zeikerd zijn.
Morgen. Eerst gaan we gezellig nieuwe Nikes voor hem kopen.


Naar Psychologische praktijktips , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]