De Volkskrant, 21-12-2102, door Hans Aarsman .2008

Groepsfoto

Tot hij een jaar of twaalf was, lachte Adam als hij op de foto ging. Later, toen tot hem was doorgedrongen hoe vreemd hij was in deze wereld, maakte hij zich uit de voeten zodra hij een camera zag. In het jaarboek van zijn high-school staat van alle leerlingen een foto, behalve van hem. 'Camera shy' is genoteerd in het daartoe bestemde rechthoekje. Toch staat Adam Lanza op deze foto pontificaal in beeld, een jaar of zeventien zal hij zijn geweest. Hoe hebben ze hem zover gekregen?

Het is niet zomaar een kiekje, het is een groepsfoto. Altijd gedoe voor iedereen staat, een fotootje extra voor het geval iemand zijn ogen dichtheeft. De twee jongens links doen of ze zitten, met hun ene been over het andere. Ze hebben vast een keer hun evenwicht verloren voor de truc lukte. Genoeg gelegenheid om je snor te drukken. Maar Lanza bleef, hij keek zelfs in de lens. Hij moet zich in deze groep jongens, ondanks zichzelf, een soort van thuis hebben gevoeld. De leden van de Tech Club, door de school opgezet om jongens die handiger zijn met spullen dan met mensen, een sociale omgeving te geven. Ze sleutelden er met computers, dat soort dingen.

Eens in de zes weken nam mevrouw Lanza haar zoon mee naar de kapper. Daar zei hij niets, reageerde nergens op. Voerde alleen de opdrachten uit die zijn moeder hem gaf, Doe je jas uit, ga zitten, ga staan. In de kappersstoel keek hij niet in de spiegel, hij staarde naar de tegels op de vloer. De kapper weet zich te herinneren dat Lanza de laatste drie jaar niet meer in zijn zaak is geweest. Dat bevestigt deze foto, er mag best iets gebeuren met de lampenkap op zijn hoofd. Niet lang daarna vertoonde hij zich ook niet meer op school. Alleen nog op de schietbaan, met zijn moeder.

Dat hij op de groepsfoto een overgroot hemd aan heeft, is geen toeval. Tot op zijn knieŽn hangt het. Een hobbezak van een broek eronder alsof kleren zijn om in te verdwijnen. En dan het borstzakje vol pennen, zo liep hij de hele dag rond, heeft zijn broer Ryan de politie verteld. Deze foto spreekt dat niet tegen. Al kun je geen pennen zien, ze zijn er wel. Ze worden uit zicht gehouden door de mouw van de jongen ernaast. Zijn broer vertelde ook dat Adam in zijn borstzakje altijd een plastic beschermhoesje stopte, voor het geval een van de pennen mocht lekken. Niet alleen handiger met spullen, ook meer hart voor spullen dan voor mensen.
 



Naar Psychologische krachten  , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]