Religie en moraliteit

De religie doet een sterk en niet aflatend beroep op haar primaat aangaande morele zaken. Onderstaand een snelle weerlegging van dat beroep, door middel van twee citaten:

Uit: De Volkskrant, 08-02-2006, van correspondent Bert Lanting

Barroso loopt op eieren in zaak-cartoons

De Europese Commissie opereert in de spotprentenzaak rond de profeet Mohammed op kousevoeten. Dat komt haar te staan op kritiek wegens een te voorzichtige opstelling.
...
Tussenstuk:
Beeld Mohammed in Amerikaans Hooggerechtshof
Amerikaanse moslimleiders zijn boos over een beeld van de profeet Mohammed in het Amerikaanse Hooggerechtshof. De sculptuur van Mohammed maakt deel uit van een marmeren fries van achttien wetgevers zoals Mozes, Confucius, Hugo de Groot en Karel de Grote. Mohammed houdt een koran in zijn linkerhand en een zwaard in zijn rechter.
Amerikaanse moslims vroegen in het verleden al om verwijdering van het beeld. Het hof weigerde omdat anders de 'artistieke compleetheid' zou worden aangetast.

Red.: Vergelijk dit met:

Uit Harry Harrison, Doodsstrijd in Appsala, p.21-22.

‘Wat jij zo groots – met hoofdletters en trompetgeschal – ‘Wetten der Ethica’ noemt, zijn helemaal geen wetten, maar gewoon kleine hompjes stam-ethos, waarnemingen van een bende inheemse woestijnschaapherders om de orde in het huis – of de tent - te bewaren. Deze regels kunnen niet algemeen worden toegepast; zelfs jij moet dat inzien. Denk eens aan de verschillende planeten waar je bent geweest, en aan het aantal vreemde en wonderbaarlijke manieren waarop de mensen op elkaar reageren – en probeer dan eens tien gedragregels te bedenken die in al deze gemeenschappen kunnen worden toegepast. Een onmogelijke taak. Toch wil; ik wedden dat jij tien regels hebt waarvan je wilt dat ik ze eerbiedig, en als een daarvan verspild is aan een verbod om gesneden beelden te aanbidden, kan ik me wel voorstellen hoe algemeen die andere negen zijn.

    En voor een voorbeeld van de ongewenste gevolgen van de greep die de religie zelfs in onze al grotendeels geseculariseerde maatschappij nog steeds heeft op de morele regels, zie onderstaande:

Uit: De Volkskrant, 18-03-2006, column door Bas Haring

Ik weet niet of mijn oma ligt te wachten op de dood. Ze ligt. Wij doen het wachten

Mijn oma ligt in het ziekenhuis. Vanwege een hersenbloeding. Ze is 92 jaar en ligt met haar mond open te wachten tot ze dood gaat. Hoewel ik niet zeker weet of zij ligt te wachten. Ze ligt. Het wachten doen wij. ...
    Gelukkig' geeft men in het ziekenhuis gehoor aan haar verzoek. Zij het op een vreemde wijze. Ze geven haar gewoon niet te eten of te drinken. Dat schijnt een gangbare manier te zijn om iemand te laten sterven, maar wel een hele trage. 'Na een aantal dagen sterft de patiënt aan de gevolgen van uitdroging. Dit kan tot twee weken duren.' Aldus internet-encyclopedie wikipedia.nl.
    Twee weken wachten totdat één voor één je organen uitvallen. Dat moet toch handiger kunnen? Maar dat mag niet. Zo zijn de regels niet. Volgens de regels mag men mijn oma wel langzaam laten sterven, maar niet snel. Terwijl iedereen die mijn oma zou zien, zou weten dat het beter is er nu een punt achter te zetten dan over twee weken.
    Mijn oma illustreert een interessant dilemma, en misschien zelfs wel een misvatting als het om regels gaat. Als u denkt te weten wat het goede is, en de regels zeggen iets anders: wie gelooft u dan? Uzelf, of de regels? Als u vertrouwt op de regels, dan is dat veilig maar ook een beetje laf. U dicht de regels meer gewicht toe dan noodzakelijk is. Regels zijn er volgens mij om onze intuïties inzake goed en fout in perspectief te plaatsen; om onze gedachten over goed en kwaad houvast te geven; maar regels zijn er niet om per se nageleefd te worden. Zeker niet in het geval van mijn oma. ...

Naar Religie en kwaad, Plasterk

, Religie en godslastering, Plasterk

, Psychologie lijst

, Psychologie overzicht

, of site home