Bronnen bij Religie en ratio: de grote coalitie |
21 okt.2006 |
De opkomst van de islam middels de grote aantallen moslims in ons land heeft ook
de christelijke religies meer assertief gemaakt. Onderstaand eerst een
paar voorbeelden, en dan een uitgebreide analyse die dezelfde conclusies trekt als de redactie:
Uit: De Volkskrant, 18-04-2005, van verslaggever Theo Koelé
Reportage | Christen-democraten beginnen jubileum met discussie over 'hun
worsteling met moslims'
Bij CDA staat C vooral voor acceptatie
De C van het CDA staat nauwelijks ter discussie. Ook al wil een enkeling er
een S van maken: van spiritueel. Zelfs CDA-Kamerlid Çörüz is blij met de C.
‘Religie is geen privé-zaak.’
... Het in Turkije geboren CDA-Kamerlid Coskun Çörüz is er het
levende bewijs van. Hij wil de C behouden. Die staat ergens voor. ‘In mijn mens-
en maatschappijbeeld speelt religie een rol, en het CDA accepteert dat. Bij
andere partijen kon ik wel terecht als allochtoon, maar mijn godsdienst speelde
geen enkele rol. Vooral voor de VVD is religie iets voor het privé-domein.’
Zonder de liberale coalitiepartner te noemen had Donner ook al uitgehaald naar
partijen die stellen dat geloof een privé-zaak is die niet in de politiek
thuishoort. ...
Uit:
De Volkskrant, 09-10-2006, van een verslaggeefster
Haagse politiek haalt band met kerk aan
De Haagse fracties van het CDA en de ChristenUnie/SGP vinden dat ‘er een einde
moet komen aan de kloof tussen kerk en staat’ en willen dat de sociale en
diaconale activiteiten van kerken een rol gaan spelen bij de uitvoering van de
WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning).
Volgens CDA-raadslid Ries Smits rijdt de overheid zichzelf
door een geforceerde scheiding tussen kerk en staat alleen maar in de wielen.
‘Kerken, moskeeën en tempels doen veel aan maatschappelijk werk en het is vreemd
dat ze daarbij niet in aanmerking komen voor financiële ondersteuning.’
Volgens Smits zitten deze organisaties ‘tot in de haarvaten’
van de stad. Terwijl de autochtone kerken leegstromen, groeien de
migrantenkerken. ...
Uit:
De Volkskrant, 11-10-2006, door H.J. Schoo
De terugkeer van de religie in de geschiedenis
Gods grote broer
Dankzij de strijdbare aanhangers van de islam durft het christendom zich weer
nadrukkelijk te vertonen. Een nieuw geestelijk klimaat doet zijn intrede in
West-Europa. Dit religieus triomfalisme heeft aanmatigende kanten.
Tussentitels: De islam heeft alles wat het Europese christendom tegenwoordig
ontbeert
Als het geloof zo geweldig is, waarom dan die pathetische claims?
Als het over geloof gaat, raken we langzamerhand weer aan heel wat gewend. De
jij-bak die aanhangers van het Verlichtingsdenken voor gelovigen uitmaakt. De
minister van Justitie die doodleuk beweert dat we allemaal fundamentalisten zijn
– en dat de sharia ook kan, mits constitutioneel correct doorgevoerd. De
minister van Onderwijs colporterend met Intelligent Design – als tegenwicht voor
de ‘eenzijdige’ evolutieleer én als middel om islamitische leerlingen bij de
Nederlandse les te houden. De minister van Ontwikkelingssamenwerking, zo
barstensvol respect voor religie dat ze er nog meer van in het Nederlandse
hulppakket wil stoppen. De burgemeester van de hoofdstad, zelf goed seculier,
die al jarenlang als zijn overtuiging uitvent dat religie helpt om de boel bij
elkaar te houden. En dan hebben we het alleen nog maar over onze eigen
binnenlanden en laten we – ’s lands wijs is nu eenmaal ’s lands eer – de
Amerikaanse president buiten beschouwing, evenals andere buitenlandse
dignitarissen die God te pas en te onpas bij de staatszaken betrekken.
Dichtbij of veraf: de teneur in het publieke debat is
tegenwoordig dat geloof er weer helemaal bij hoort, ertoe doet, belangrijk en
respectabel is. Afgeschreven, een intellectuele woestenij, irrelevant, een
illusie (Freud), opium van het volk (Marx)? Die tijd is voorbij. Uit dode
zijarmen keert het geloof terug naar de hoofdstroom van de geschiedenis. Het is
niet achterlijk, sterft niet uit, zoals waanwijze seculieren lange tijd hebben
gedacht. Geloof is van alle mensen en alle tijden. Het is een vanzelfsprekende
norm, onze ‘natuur’ zogezegd: de mens is ongeneeslijk religieus, niet-geloven
het tragische lot van een minieme, dolende minderheid. Geloof is ook nog eens
goed voor ons; het verschaft gewone stervelingen een vaste burcht, biedt
gemoedsrust, identiteit, individueel en collectief, verzet bergen, bindt mensen
aaneen tot sterke gemeenschappen. Het geloof, heet het, fundeert en onderhoudt
onze – publieke – moraal en houdt de zielenknijper buiten de deur. Het is deze
utilitaire kant die zelfs seculieren heden ten dage mild over religie stemt.
Al die hoeraatjes voor het geloof hebben iets triomfantelijks
– en daarmee ook een schrille bijklank. Er klinkt geen oprechte blijdschap in
door, eerder bitterheid over het jarenlange verlies aan macht en intellectueel
aanzien van religie, althans het christendom. De hoeraatjes hebben ook iets
overbodigs: als het geloof al die wonderen verricht, waar zijn die luide
aanprijzingen dan voor nodig? Het onderstreept nog eens dat het Europese
christendom na jaren van secularisatie de ziel heeft van een verdrukte
minderheid. Men weet zich verliezers, gekoeioneerd en geridiculiseerd door een
arrogant secularisme en een samenleving die geen oog heeft voor het sacrale.
Respect
Onder die omstandigheden verschijnt Allah niet als bedreiging ten tonele, maar
als potentiële bondgenoot. De islam heeft alles wat het Europese christendom,
vooral het protestantisme, tegenwoordig ontbeert. Het manifesteert zich
zelfbewust, is strijdbaar, laat niet met zich spotten, eist z’n rechten op,
inspireert gelovigen. De seculieren blijken ook nog eens bang voor de islam.
Voor de halfzachte God van de christenen haalden ze hun schouders op, de
almachtige Allah boezemt ontzag in. Het ligt eigenlijk ook wel voor de hand om
daar als christenen van mee te profiteren en op de bandwagon van de islam te
springen. Als Allah bescherming verdient tegen godslastering, dan God ook. Als
moslims respect eisen voor hun geloof en gevoeligheden, dan christenen ook. God
staat er niet meer alleen voor, grote broer Allah is met hem. Dat dwingt pas
respect af. Voor het eerst in lange tijd zijn de seculieren zelfs in het
defensief. Gelovigen – christenen en moslims – praten eindelijk weer terug.
Misschien breekt de tijd nog aan dat christenen in eigen land niet langer worden
gediscrimineerd – dankzij de islam.
Evenzogoed blijft het een triomfalisme dat in het donker
fluit. Ogenschijnlijk zeker van zijn zaak, maar tegelijk een klein, angstig
hartje. Waarom, als het geloof zo geweldig is, die pathetische claims? Waarom de
agressieve toon? ‘Er zijn twee dingen’, beweerde de PvdA’er Thijs Wöltgens deze
zomer op een conferentie over geloof en politiek van de Wiardi Beckman
Stichting, ‘die voor mensen die zich seculier achten, heel moeilijk te
accepteren zijn. Ten eerste de stelling dat iedereen religieus is – een stelling
waar ik echt van overtuigd ben. Geloof is iets heel natuurlijks.’
Alles zit hierin. Triomfalisme, annexatiedrang,
verongelijktheid, afkeer van tegenspraak: niet-geloven bestaat niet, geloof is
natuurlijk, iedereen is religieus, ook wie zich seculier acht. Hier is geen
argumenteren tegen. Normaal gesproken is de stelling dat iedereen religieus is
weerlegd zodra je een niet-gelovige hebt gevonden. Maar Wöltgens maakt zijn
stelling onweerlegbaar door van alles en nog wat tot geloofsdaad te rekenen. En
mijn idee dat ik niet geloof als een waan te beschouwen. Zo heb je natuurlijk
altijd gelijk.
Om ieder misverstand te voorkomen: Wöltgens zei op die
conferentie ook verstandige dingen. Toch is zijn bijdrage – en het feit alleen
al van die conferentie – tekenend voor een nieuw geestelijk klimaat dat met de
islam zijn intrede in West-Europa heeft gedaan. ...
Geloof is van alle mensen en alle tijden, claimen ze, een
universalium, zouden cultureel antropologen zeggen. ... Wie niet gelooft, is zo bezien
tegennatuurlijk en plaatst zich regelrecht buiten de mensengemeenschap. Het
maakt de aanspraak op de universaliteit van het geloof tot een totalitaire.
Alleen al daarom zou het nuttig zijn als we met z’n allen onderkenden dat geloof níét van alle mensen en alle tijden is, maar een historisch verschijnsel. Ooit
kenden de mensen geen religie ... . Ook tegenwoordig kennen heel veel
mensen geen religie. Sterker nog: ook het allerlaatste SCP-rapport laat weer
zien dat het geloofsverval in Nederland gestaag voortschrijdt.
Het toont aan hoe misplaatst het nieuwe religieuze
triomfalisme eigenlijk is. ...
Uit:
De Volkskrant, 21-03-2008, door Anne Provoost
Een verlangen naar goddeloze vastbeslotenheid
Door migratie krijgen we te maken met mensen met een helder omlijnd beeld van
god. Atheďsten moeten die god krachtig tegemoet treden, zegt Anne Provoost.
Tussentitel: De god met het plan zal steeds meer opduiken in het debat
Nieuwe opvattingen winnen veld: evangelisch creationisme, islamfundamentalisme
en religieus sektarisme. Op verschillende vlakken zien we een hang naar meer
rigide modellen. Alles wijst erop dat ze eraan komen, de prefecten van onze
geest, zij die geloven dat er zoiets bestaat als een buiten materiële kracht met
een voorbeschikking, een project voor u en voor mij, misschien zelfs een
uitverkiezing.
We zijn er niet klaar voor. Ik heb mensen over zichzelf horen
zeggen dat ze gelovig waren, omdat ze in buitenaards leven geloofden. Anderen
heb ik hun ongeloof horen verdedigen met behulp van een raadselachtig
onderscheid tussen 'toeval' en 'blind toeval'.
Onze omgang met de thema's van geloof en ongeloof is frivool
en ontwijkend, onze argumentatie mist slagkracht en diepgang, vaagheid is troef.
Een denkgebied dat blijft hangen in gemeenplaatsen maakt zich kwetsbaar, het zal
in geen tijd worden veroverd door filosofieën met plausibeler concepten. Prat
gaan op onze verlichting zal niet mogelijk blijven als de groep die profiteert
van die verlichting deze niet meer weet te beargumenteren.
Nooit eerder stond de mensheid zo dicht bij een situatie van
onomkeerbaarheid. Zelfs tijdens de Koude Oorlog, toen het ook leek alsof een
globale vernietiging dichtbij was, bleven we met zijn allen geloven dat de
situatie onderhandelbaar was. Maar met smeltende gletsjers en stijgend zeewater
kun je niet marchanderen. De schaarste en de mondiale verhuizingen die ons te
wachten staan, zouden de volkeren dichter bij elkaar kunnen brengen, maar de
kans is groot dat het anders zal uitpakken. Meningsverschillen die nu niet
relevant lijken, zullen dat straks wel zijn, elk sluimerend geschil zal op de
spits worden gedreven.
Door de spanning die zal ontstaan, zal de god met het plan
meer en meer in het debat opduiken. Niet-gelovigen zijn dubbel bedreigd:
naarmate de planeet aftakelt verliezen we niet alleen onze goede
leefomstandigheden, maar wordt ons ook ontnomen wat je onze versie van het
hiernamaals zou kunnen noemen. Ons hiernamaals ligt in de toekomst, in het
geloof dat de volgende generatie beter af zal zijn dan de vorige.
Er zijn miljarden mensen op de aardbol met een duidelijk
omlijnd godsbeeld. Ze zijn numeriek in de meerderheid en kunnen hun
levensbeschouwing wel degelijk verdedigen. Door de migratie van volkeren zullen
de vragen nog groter worden, en steeds ingewikkelder. Steeds opnieuw zal de
vraag wie of wat god is, worden verstrengeld met de vraag naar wat een goed mens
is. We zullen te maken krijgen met mensen die heel doorknede argumenten hebben.
Als wij daar niets tegenover kunnen zetten, zal hun denkwijze het overtuigendst
klinken.
De stelligheid waarnaar ik op zoek wil, is die van de
zelfdefiniëring, weg van de definitie van atheďsme die anderen ons hebben
gegeven ('Jullie geloven in niets'), en terug naar de ongeschondenheid van het
niet-gelovig zijn. ...
Red.: Ook op het werk neemt de invloed van het geloof toe:
Uit: Dagblad De Pers, 13-10-2008, door Maaike Boersma
Samen geloven en bidden op kantoor
Het aantal bidgroepen op de werkvloer neemt toe. Christenen willen ook buiten de
kerk laten zien waar ze voor staan. Voor ongelovige collega’s is er nu een
speciale cursus.
Tussentitel: ‘Soms bidt de minister mee’
In razend tempo werken de mannen de cottage pie naar binnen. ‘Wie wil er nog een
beetje?’ Het is de derde avond van de BusinessAlpha-groep in Zevenaar. Zes
mannen in de leeftijd van 25 tot 65, sommigen in pak, zitten aan een kleine
tafel in een kantoor op een industrieterrein en lepelen inmiddels gretig in hun
toetje. Elke dinsdag na werktijd komen ze hier samen, niet voor het zelfgekookte
eten, maar voor geestelijke voedsel. In tien avonden maken ze kennis met de
grondbeginselen van het christelijk geloof. Sommigen van hen geloven al, anderen
niet.
De ‘gewone’ Alpha-cursus, overgewaaid uit Engeland, is
inmiddels een fenomeen. Wereldwijd hebben elf miljoen mensen deze
introductiecursus tot het christelijk geloof gevolgd, in ons land inmiddels zo’n
honderdveertigduizend. Het concept is simpel, tien avonden lang praten over
basisvragen van het geloof, ...
Geloven is niet meer iets wat binnen de huis- of kerkmuren
blijft. Christenen zijn steeds actiever in het uitdragen van hun geloof. Bij
bedrijven en instellingen zijn al ongeveer 250 bidgroepen en dat aantal blijft
maar groeien. Vorig jaar met maar liefst 20 procent. ...
Red.: Het leidt geen enkel twijfel dat deze opkomst het gevolg
is van soortgelijke acties door de moslims. Het leidt ook geen enkele twijfel
dat dit razendsnel de kop ingedrukt zou moeten worden.
AD, 25-10-2008, ingezonden brief van Mw. A.J.E.G. Willemsen (Amsterdam)
Allah-eed
SGP bidt minister Allah-eed te verbieden (AD 22-10). Dat komt er van, als je
de na héél veel strijd - in onze Grondwet vastgelegde ( vrijheid van godsdienst
' gaat afzwakken tot vrijheid van meningsuiting. Als een godloochenaar de
belofte mag afleggen, mag een islamiet de Allah-eed afleggen.
Red.: Het probleem is niet de Allah-eed, maar wat hier genoemd
wordt 'de vrijheid van godsdienst'. Echte vrijheid van godsdienst houdt per
definitie is dat de staat zich daar verre van moet houden, en de neutraliteit
strak moet handhaven, een neutraal terrein dat alle aparte godsdiensten zelf
kunnen invullen, op hun eigen, privé-, terrein.
Het tolereren van de islam op overheidsterrein heeft deze beer
losgelaten, en die heeft de christelijke godsdienst in zijn schaduw meegenomen.
Van: www.rondomtien.nl.
Zaterdag 28 februari
Adam of aap?…
In Rondom 10 een live debat over het scheppingsverhaal. Nederlanders
houden elkaar de laatste weken bezig met de vraag: stammen we van de apen af of
zijn we Gods schepselen? En dat vooral door een simpel foldertje dat deze week
bij velen in de bus viel. De folder moet ons overtuigen van de waarheid van de
schepping.
Deze actie leidt tot veel ergernis bij niet-gelovigen. Waar
bemoeien die christenen zich mee? Waarom moet iedereen overtuigd worden van hun
gelijk?
De scheppingsdiscussie staat voor de opmars van gelovigen.
Decennialang waren God en geloof naar de marge van de samenleving verbannen.
Maar mede geďnspireerd door zelfbewuste moslims laten christenen nu stevig van
zich horen. Ook het kabinet Balkenende IV wil Nederland duidelijke christelijke
principes opleggen. ...
Rondom 10, 28 februari 2009, live vanuit Felix Meritis in Amsterdam, ca.
21.05 uur, Nederland 2
Red.: Wat betreft hun posiotie ten opzichte van de islam heeft het
CDA tot nu toe, nu zijnde eind augustus 2010, krampachtig volgehouden daar
niets substantieels over te zeggen. Om voor de hand liggende redenen: aan de ene
kant is de islam een concurrent met nare trekjes, en aan de andere kant is de
islam een bondgenoot in het streven naar meer religieuze invloed op de
maatschappij. Gedwongen door de pogingen om een regering te formeren tussen VVD,
CDA, en PVV (met gedoogsteun van de PVV), wordt er nu openlijk partij gekozen.
Het gaat over de "prominente", oudere bestuurders van de aprtij, die zich
massaal tegen de PVV keren, en dus voor de islam. De volgende bron verwoordt dat
laatste het duidelijkst:
UIt: De Volkskrant, 21-08-2010, door Rien Fraanje, CDA-raadslid stadsdeel
Amsterdam Nieuw-West (Amsterdam)
CDA geeft plaats aan politiek buitengeslotenen
Het is te makkelijk om de stap van het CDA, om te onderhandelen over een
minderheidskabinet met gedoogsteun van de PVV, alleen vanuit het machtsmotief te
verklaren. Daarvoor kleven er voor het CDA te grote risico’s aan samenwerking
met de PVV. Een belangrijke daarvan is dat het CDA nieuwe Nederlanders als
potentiële kiezers van zich zal vervreemden. Het CDA is bij uitstek de partij
voor de grote groep belijdende moslims die ruimte zoekt hun religie op een
moderne manier te beleven. Een coalitie met de PVV maakt dit kiezerspotentieel
voor het CDA voor langere tijd onbereikbaar. ...
Red.: Oftewel: deze CDA'er wil de moslimstem gebruiken om
religieuze invloed uit te oefenen op de maatschappij.
Een andere goede reden:
Uit: De Volkskrant, 30-10-2010, ingezonden brief van Sjef Rambags
(Venray)
Donald Duck
De angst die bij christelijke partijen voor de PVV bestaat, berust op het nog
nooit verwoorde idee dat na de Koran, ook hun heilige boeken gereduceerd zullen
worden tot een Donald Duck of een Kuifje.
Volgens de denktrant van de heer Wilders zou dat alleen maar
fair zijn; immers geldt ook hier het spreekwoord gelijke monniken, gelijke
kappen. Alleen verliezen deze christelijke partijen dan hun ziel en daarmee hun
bestaansrecht. Daarmee valt te leven als een beperkt aantal elementaire
humanitaire waarden in onze rechtstaat maar overeind blijven. Zoals daar zijn:
internationale solidariteit, waarheid, rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid.
Red.: Overigens heeft Wilders zich altijd krachtig voor het
behoud van de joods-christelijke traditie uitgesproken, dus dat zou een goede
reden zijn om zich gerust te voelen. Maar het is volkomen duidelijk dat
ovenstaande gedachtegang altijd op één of ander niveau mee zal spelen.
Naar Religie en ratio
 , Psychologie lijst
 , Psychologie
overzicht
, of site home
.
|
