Uiteindelijk kan ieder kansberekeningsargument altijd vertaald worden in dobbelen, in dit geval, in woorden: "Wanneer iemand twintig keer een dobbelsteen werpt en deze komt twintig keer op 6 neer, zijn we niet geneigd om aan toeval te denken."  . Als uitspraak over
wat mensen denken is dit juist. Maar als uitspraak over de wetten van de
kansberekening is dit natuurlijk onjuist, want het is equivalent aan de bewering
dat een reeks van twintig zessen niet voorkomt. De wetten van de kansberekening
zeggen dat iedere reeks voorkomt, dus ook twintig zessen achter elkaar. Wel is
het zo dat van alle keren dat men twintig worpen achter elkaar doet, de reeks
van twintig zessen heel zelden voorkomt.
Dit punt kan zonder probleem aan de ID'ers gegeven worden: er zijn structuren waarvan het ondenkbaar is dat ze binnen de leeftijd van het heelal door puur toeval zouden zijn ontstaan. De reden dat dit punt gegeven kan worden, is omdat op de ingewikkelde biologische structuren de pure kansberekening helemaal niet van toepassing is. Dat wil zeggen, in de zin dat je alle losse onderdelen neemt, de cellen, of nog lager, de moleculen of atomen, en daarop de kansberekening toepast. De kansberekening moet toegepast worden op een niveau onder het niveau van het samen-functioneren van het geheel. Om het bekende voorbeeld van het oog te nemen: je mag niet praten over de kans dat de eiwit moleculen gerangschikt worden in een patroon dat een transparante bolvormige gelei, een harde transparante huid, en een vlies gevuld met lichtgevoelige elementen oplevert (om maar een paar onderdelen te noemen), maar de kans dat lichtgevoelig element ontstaat, de kans dat een lichtgevoelig uit lichtgevoelige elementen ontstaat, de kans dat een klein transparant stukje huid boven ontstaat, de kans dat er een beetje transparante gelei tussen huis en vlies ontstaat, enzovoort.  Neem nu de eerste stap in dit proces. Het lichtgevoelige element is bekend van
bacteriën (en een op zich geheel niet bijzondere chemische zaak, want
bijvoorbeeld alle kleurstoffen zijn lichtgevoelig). Volgens de logica van hoe
meer lichtgevoelige elementen, hoe meer zicht, is dus het evolutionaire ontstaan
van een verzameling
lichtgevoelige elementen een logische ontwikkeling. En volgens het argument: hoe
regelmatiger die naast liggen, hoe duidelijker informatie, komt ook een laagje
of vlies in zicht. Enzovoort. In computermodellen is dit allemaal treffend
geïllustreerd, uitgaande van een paar lichtelementen en een beetje variatie in
hun positie, en een passende versterkingsfactor overeenkomend met betere
informatie over de omgeving. De ontwikkeling van een enkel lichtgevoelig element naar een
lichtgevoelig vlies is dus een volkomen evolutionair verklaarbaar proces. Hier
is zeker geen ID nodig. Voor een voorbeeld van hoe de natuur dit gedaan heeft, zie
de illustratie en verder hier
.
Het essentiële punt is dit: zodra het stadium van het lichtgevoelige vlies is ontstaan,
hoeven in de kansberekening al die mogelijke situaties waarin
dat vlies niet bestaat, niet meer meegenomen worden - het vlies is er
al,en zal niet meer uit elkaars vallen.Ook dit is te vertalen in dobbelstenentaal: neem het ontstaan van het oog volgens strikt toeval gelijk aan twintig worpen van zes op een rij, waarbij dus alle mogelijke ordeningen van moleculen gelijk behandeld worden, zoals dat moet van de kansberekening. Het ontstaan van de tussensituatie van het lichtgevende vlies als vaststaand element is gelijk aan het uitschakelen van een heleboel worpen, bijvoorbeeld: alle vijven mogen niet meer. Dit geldt voor ieder mogelijke tussenstap, en het is duidelijk dat dit bij slechts een paar mogelijke tussenstappen het aantal mogelijkheden drastisch vermindert, en de kans op een bepaalde uitkomst drastisch verhoogt. Hoe drastisch dat verschil is, kan men ook snel berekenen. Neem het ontstaan van het lichtgevoelig element, een redelijk aannemelijk proces, als het opeenvolgend werpen van drie zessen. En het ontstaan van een lichtgevoelig vlies bestaande uit lichtgevoelige elementen, ook een redelijk aannemelijk proces, ook met een worp van drie opeenvolgden zessen. Voor het ontstaan van een lichtgevoelig vlies is dan niet een worp van zes zessen nodig, maar twee van drie zessen. De kans op het eerste is één op 6x6x6x6x6x6, is ongeveer één op 50.000. De kans op het tweede is één op 6x6x6 + 6x6x6 , is ongeveer één op 500 . Dat is al een honderd maal zo grote kans. Neem nu het ontstaan van het oog via puur toeval als een reeks van eenentwintig opeenvolgende zessen. En neem als voorstelling van het ontstaan van het oog in logische tussenfasen zeven maal een reeks van drie zessen op een rij. De kans op het eerste is één op 6x6x6x6x6x6x6x6x6x6x6x6x6x6x6x6x6x6x6x6, en de kans op het tweede is één op 6x6x6 + 6x6x6 + 6x6x6 + 6x6x6 + 6x6x6 + 6x6x6 + 6x6x6 . Het eerste getal is microscopisch klein. Het tweede is 1/1512 ; klein, maar vele werelden van verschil met het eerste. Hoe groot die werelden van verschil zijn kan duidelijk gemaakt worden door het in tijd uit te drukken: neem voor iedere worp een seconde, of doe iedere seconde een worp. Voor het geval van volledig willekeurige kansen duurt dit iets van 700 miljoen jaar. In de situatie met tussenstappen is de kans in de tientallen procenten na een klein half uur werpen (een uur heeft 3600 seconden). Het argument van de ID'ers is nu volkomen duidelijk: neem nog een tweeëntwintigste dobbelsteen erbij, en je bent bij de leeftijd van de aarde - het ontstaan van het oog via puur toeval met betrekking op alle samenstellende elementen is uiterst uiterst onwaarschijnlijk, ook wetenschappelijk gezien, omdat er meer tijd nodig zou zijn dan er is gedurende het bestaan van de aarde. De weerlegging ervan is even duidelijk: in werkelijkheid verloopt de ontwikkeling van ingewikkelde biologische structuren in tussenstappen, hetgeen de tijd die ervoor nodig is, terugbrengt naar hoeveelheden die minuscuul zijn in vergelijking tot de leeftijd van de aarde. Ruim genoeg om vele malen te gebeuren, zoals er ook vele soorten van oog zijn, bij vele verschillende diersoorten, en de buidelversies van vele bekende zoogdieren .
Naar Religie vs. ratio  , Psychologie lijst
 , Psychologie
overzicht
, of
site home
. |