De Volkskrant, 08-04-2013, column door Aleid Truijens
.2011

Meeste volwassenen kiezen voor de pesters

Tussentitel: Pesten is een wreedheid, geen in te dammen ziekte als kanker

Ouders van leerlingen van de Sint Jozef-basisschool in Nootdorp hebben bij de politie aangifte gedaan tegen twee kinderen van 9 en 10 jaar. Twee verschrikkelijke pestkoppen, die hun prooien zorgvuldig uitkozen. Een slechtziende klasgenoot, bijvoorbeeld. Zijn afwijking was reden om hem uit te schelden en in elkaar te slaan. De school deed weinig, vinden de ouders, om de slachtoffers te beschermen. De ouders van de slechtziende jongen moesten maar een andere school zoeken. De omgekeerde wereld, vond zijn vader: 'De pesters moeten worden aangepakt en niet mijn zoon.'

Staatssecretaris van Onderwijs Sander Dekker zei in een reactie dat hij aangifte niet toejuicht, maar dat hij de reactie van de ouders goed begrijpt. Het siert hem dat hij het pesten op scholen aanpakt. Hij wil, ook op aandringen van Kinderombudsman Marc Dullaert, een anti-pestwet invoeren, die scholen verplicht tot het scheppen van een 'veilig leefklimaat' en het gebruik van een 'bewezen effectief' programma tegen pesten.

Een mooi initiatief, waar de goede bedoelingen van afdruipen. Maar gaat het helpen?

Duidelijk is al dat veel scholen er weinig voor voelen. Weer een taakje erbij. De Algemene Onderwijsbond (AOb) denkt dat scholen het pestprobleem zelf kunnen oplossen. Jammer, vindt de bond, dat Dekker inspringt op de 'hype' rond pesten. Hype - de bond bedoelt de ontzetting die is ontstaan nadat vorig jaar drie kinderen zelfmoord pleegden, Tim, Fleur en Anass. Alleen de dood kon hun kwelgeesten stoppen.

Deze week betoogden twee hoogleraren onderwijsrecht, Pieter Huisman en Paul Zoontjes, en een advocaat, Martijn Nolen, in de Volkskrant dat Dekkers anti-pestwet de autonomie van de scholen ontoelaatbaar aantast. Bovendien leidt het aanpakken van pestkoppen tot een hoop juridische rompslomp.

So what? Is het recht van scholen op een eigen beleid slachtoffers waard? Kennelijk is het slecht beleid. Vrijwel alle scholen hebben een pestprotocol, een tandeloos papier. Ook de school in Nootdorp heeft er een in de la liggen. De drie juristen willen dat Dekker eerst maar een met 'onderzoek' aantoont dat zo'n nieuwe wet nodig is.

Zo'n onderzoek lijkt me verspilde tijd. Misschien moeten de auteurs eens een halfuurtje op een schoolplein doorbrengen. Je pikt ze er meteen uit, de gepeste kinderen. Ze staan alleen, kijken schichtig rond, zijn gefixeerd op hun stapel boterhammen of doen een klusje voor de juf.

Als je je oren openhoudt, merk je wat de standaardreactie is op pesterijen. Waar twee vechten hebben twee schuld. Je lokte het ook wel een beetje uit met je gedrag, hoor. Jij kunt ook nit eens gezellig met de anderen spelen. H huilebalk, waar is je gevoel voor humor gebleven? Zelden wordt een pestkop gestraft en het slachtoffer beschermd.

Daar zullen ook de 'bewezen effectieve' programma's van Dekker weinig aan veranderen. Ten eerste is er niet n programma waarvan de effectiviteit afdoende is bewezen. Twee programma's lijken enig effect te hebben, het Finse KiVa-programma en de Noorse PRIMA-methode, maar dan moeten ze wel minutieus worden uitgevoerd, wat vaak niet gebeurt. Bovendien suggereert al dat groepsgewijze gepraat over 'respect', 'een veilig klimaat' en de 'de strijd tegen pesten', dat pesten iets naars is dat sommigen zomaar overkomt, iets dat je met 'preventie' kunt indammen. Het lijkt wel kanker.

Pesten is een wreedheid die de n de ander aandoet, geen ziekte, geen 'klimaat'. Elke dag worden duizenden kinderen buitengesloten, getreiterd, vernederd en mishandeld. Waar wl onderzoek naar is gedaan, zijn de ervaringen van deze kinderen op school. Volgens hoogleraar sociologie Ren Veenstra van Rijkuniversiteit Groningen weten de leerkrachten slechts in 20 van de pestgevallen dat er gepest wordt. Of ze willen het niet weten. Als de school wl op de hoogte is, grijpt ze in de helft van de gevallen in.

Het echte probleem is dat de meeste volwassenen, ouders en leerkrachten, instinctief de kant van de pestkoppen en de meelopers kiezen. Van de niet-afwijkende, gewone, gezellige mensen. In de omgekeerde wereld woont de meerderheid. Pesten is z besmet, zo bedreigend, dat je het probleem maar liever ontkent.

Terwijl het slachtoffer hunkert naar erkenning. Pas als de dader openlijk gestraft wordt krijgt hij lucht. De kleine pestkoppen uit Nootdorp hoeven van mij niet in de cel. Maar ik hoop dat ze flink in hun broek schijten.

 


Naar PC club, Middendorp , PC club , Politiek lijst , Media lijst , Politiek & Media overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]