DePers.nl, 01-02-2010, door Edward Deiters en Eveline Domevscek 7 apr.2010

Arbeidsmarkt | Waar kun je aan de slag?

Op banenjacht in barre tijden

Er zijn 425.000 werklozen. Toch is er nog volop werk. Maar vaak is dat zwaar, moeilijk of gewoon niet sexy. De Pers polste een privékliniek, een bedrijf in de aluminium-industrie en een hamburgerbakker. ‘Men is niet meer bereid om vuile handen te maken.’

Prominent op de website: yes, we are hiring. In kapitalen en in het rood, dat het maar lekker mag opvallen. Backbase, een softwareproducent met ruim vijftig medewerkers in Nederland en 35 in het bedrijf in San Francisco, maakt er geen geheim van: het bedrijf zoekt dertig nieuwe collega’s en snel een beetje. ‘We zijn ontzettend hard aan het werven’, zegt Angela Ursem, marketing director van Backbase. ‘Begin vorig jaar moesten we nog wat projecten on hold zetten vanwege de crisis, maar sinds een half jaar is er weer enorm veel vraag naar onze producten. Blijkbaar ontdekten onze klanten, onder wie banken en verzekeraars, dat je je website niet een jaar lang stil kunt laten liggen. Ze merkten dat je dan klanten gaat verliezen.’

Loyale mensen
Hoewel Ursem ‘ontzettend veel’ reacties binnenkrijgt op de openstaande vacatures, blijft het volgens haar moeilijk de juiste persoon te vinden. ‘Veel werklozen die reageren missen de juiste kennis en ervaring. We zoeken bijvoorbeeld mensen die een team kunnen leiden. Hebben we die, dan kunnen we ook starters aan gaan nemen.’

Vooral voor de openstaande marketingfuncties stromen de reacties binnen. ‘Blijkbaar lopen er daarvan veel mensen nu op straat. We hebben inmiddels zo’n 200 cv’s voor dit soort functies binnen.’

Voor de twintig technische vacatures, voor senior programmeurs en architecten, loopt het minder storm. Als er tien geschikte cv’s per week binnenkomen is dat al veel. Ursem: ‘We krijgen het gevoel dat senior ontwikkelaars op een goede plek zitten en juist nu niet van baan willen wisselen vanwege de onzekere arbeidsmarkt. Die programmeurs zijn over het algemeen heel loyale mensen. En nee, we gaan ze niet wegpraten bij hun oude werkgever.’

Ook bij Clafis Engineering krabben ze zich achter de oren: vacatures zat, geschikte kandidaten, ho maar! Dit ingenieursbureau levert onder meer (werktuig)bouwkundigen, elektro- en civiele techneuten en milieutechnologen voor opdrachten bij (semi-) overheden. ‘Mensen durven nu niet weg’, zegt manager Bram Rosier. Het bedrijf, dat nu 250 medewerkers telt, heeft – ‘een grove schatting’ – 40 openstaande vacatures.

Met name in de civiele techniek (de weg- en waterbouw) liggen de banen voor het oprapen. Rosier: ‘Het stimuleringsgeld van de overheid wordt veelal in de infrastructuur gestoken, dat levert veel banen op.’ Maar dan moet je wel mensen vinden die deze functies, als projectleiders, calculatoren en kostendeskundigen, kunnen én willen vervullen. Volgens Rosier heeft het met het imago van de sector te maken. ‘Techniek. Het is nou niet bepaald een sexy vak. Mensen kiezen toch eerder ICT of economie. In technische vakken zie je steeds minder afgestudeerden. Samen met de grote uitstroom door de vergrijzing betekent dat een hoop banen.’

Maar Rosier heeft hoop. Clafis stopt ‘heel veel tijd’ in het werven van kandidaten. Om de naamsbekendheid te vergroten, sponsort het ingenieursbedrijf het schaatsen. ‘We staan op het been van de meeste buitenlandse schaatsers’, zegt Rosier trots.

Helaas is een dure landelijke campagne zeker niet altijd een garantie voor succes. Ook Henk Pauw, directeur van het bedrijf Aluchemie, wil flink uitbreiden en is op zoek naar dertig HTS-plussers. Met zijn landelijke advertentiecampagne ‘designing the future of Aluchemie’, wist Pauw maar twee geschikte kandidaten binnen te krijgen. In de maak-industrie is vooral plek voor mensen die bereid zijn hun mouwen op te stropen. En dat is volgens Pauw allang niet meer weggelegd voor jan en alleman.

Aan zijn verhaal kan het niet liggen, denkt hij. ‘Wij maken hier anodes voor de productie van aluminium. Zo’n ding wordt gemaakt van koolstof, petroleum, cokes en pek, zeg maar van de afvalproducten van raffinaderijen. Ze zijn ongeveer zo groot als een behoorlijke koelkast en wegen ongeveer 1.300 kilo.’ Pauw vertelt dat Aluchemie met afstand de grootste anodemaker ter wereld is en vorig jaar ‘gewoon winst maakte’. ‘Met ons product wordt vijf procent van het wereldwijde aluminium geproduceerd’. Na de opmerking dat hij toch echt marktconform betaalt, verzucht hij: ‘Ik leg het natuurlijk af tegen Shell en Exxon’.

Iedereen studeert
‘Je kunt je afvragen of mensen nog wel in dit soort omgevingen willen werken’, zegt Pauw. Bij ons moeten ook de technische hoogopgeleide mensen problemen op de shopvloer aankunnen, daarvoor moeten ze de taal van de vloer kunnen spreken. Als je daar uit de hoogte doet of niet bereid bent ook eens een bezem te pakken, verdien je er geen respect.’ Maar het is volgens Pauw niet alleen lastig om hoogopgeleid personeel te vinden. ‘Zelfs het vinden van elektriciens of bankwerkers is lastig. Iedereen gaat tegenwoordig maar studeren, waardoor er steeds minder vakmensen zijn. Dat noem ik altijd maar de vuile- handenfobie, men is niet meer bereid om in de productie vuile handen te maken, maar zit veel liever in een kantooromgeving of achter een beeldscherm, terwijl het op de shopfloor toch echt te doen is.’

Momenteel zitten in alle categorieën steeds meer mensen thuis. Zonder werk. Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) telde in de periode van oktober tot en met december weer meer werklozen dan in de drie maanden daarvoor. De teller staat nu op 425.000. Tegelijkertijd daalt het aantal vacatures dat bij het UWV Werkbedrijf wordt ingediend, gestaag. In 2009 kreeg het UWV 248.000 vacatures binnen, ruim 40.000 minder dan in 2008. Van alle sectoren die het UWV onderscheidt, is alleen in de beveiligingssector nog sprake van krapte, ofwel (te) veel banen tegen (te) weinig kandidaten.

Ondanks deze door het UWV gesignaleerde krapte heeft het wervingspersoneel bij Securitas het even minder druk. Het beveiligingsbedrijf heeft momenteel ‘maar’ 34 vacatures op zijn site staan, zeker de helft minder dan voor de crisis. Dat de vacatures die er zijn moeilijk worden vervuld ligt met name aan de kwaliteit van de kandidaten die reageren. HR-consultant Natasja Freijer: ‘Nu de vraag afneemt, hebben we eigenlijk de luxe om onze eisen bij te stellen. Niet iedereen komt zomaar de poort door. We stellen hoge eisen aan onze medewerkers. Anders dan bij techniek, beginnen veel jongeren wel aan een opleiding tot beveiliger, maar haken er velen voortijdig af.’ Reden voor Securitas om in de interne opleiding ‘een stukje verwachtingsmanagement’ in te bouwen. ‘Beveiliger klinkt heel spannend, maar dit is het natuurlijk lang niet altijd voor iedereen. En je moet ook nacht- en weekenddiensten draaien – die een inbreuk kunnen zijn op je privéleven. Dat proberen we meteen duidelijk te maken.’

Maar dat er nog steeds vraag is naar beveiligers, heeft volgens Sean Caesar van beveiligingsbedrijf Trigion – dat zo’n 25 openstaande vacatures heeft – ook weer met de crisis te maken. ‘Je ziet sinds het uitbreken van de crisis het aantal overvallen weer stijgen, ook neemt de bedrijfsfraude toe. Hierdoor willen bedrijven bijvoorbeeld dat medewerkers worden gevisiteerd. Tja, in ons vakgebied levert dat weer werk op.’

Het UWV neemt in zijn statistieken de zogenoemde hogere en wetenschappelijke beroepen niet mee. Die van DAS Rechtsbijstand bijvoorbeeld zijn niet meegeteld, terwijl daar toch een hoop werk is te vinden. Guy van Doremalen, directeur personeelszaken van DAS, weet eigenlijk niet hoeveel vacatures in zijn organisatie openstaan. ‘Elke dag ontstaan er wel weer nieuwe vacatures. Dat zijn niet alleen vacatures om het reguliere verloop maar ook om de groei van onze organisatie op te vangen. We zijn het afgelopen jaar met 13 procent gegroeid.’ Vooral de verzekeringstak van DAS heeft het door de crisis een stuk drukker gekregen. En door die groei is het werk ook in andere delen van de organisatie toegenomen. Zo zoekt DAS ook heel wat mensen in de sales. ‘Die heb je ook nodig om je groeiende organisatie draaiende te houden’, aldus Van Doremalen. Anders dan Clafis en Backbase ziet Van Doremalen wel geregeld mensen hun vaste baan opzeggen om bij DAS te komen werken. ‘Blijkbaar wordt onze bedrijfsnaam steeds vaker gezien, en dat levert steeds vaker spontane reacties op.’

Alcohol en drugs
Ook Jolanda Franken, directeur behandeling en psychotherapeut van privékliniek U-center, voor burn-outpatiënten en alcohol- en drugsverslaafden, merkt niets van terughoudendheid bij kandidaten om hun oude werk te verlaten. Dat is mooi, want Franken heeft nog zo’n zeven zogenoemde behandelfuncties – voor psychotherapeuten en klinisch psychologen – te vervullen. ‘We hebben te maken met een onvoorziene snelle groei’, zegt Franken en begint de oorzaken hiervan op te sommen: ‘Het land kent ons inmiddels. Patiënten worden steeds vaker naar ons doorverwezen en ook de bankencrisis heeft ons veel werk opgeleverd.’ Volgens Franken komen er steeds meer mensen naar haar kliniek met burn-outproblemen. ‘Door de crisis staat alles onder druk. Mensen vragen zich wanhopig af ‘behoud ik mijn baan nog wel?’. Door deze onzekerheid en angst raken ze uit balans en krijgen ze stemmingsklachten.’

De drugs- en alcoholverslavingen zijn ook toegenomen. Franken: ‘Het zijn vaak begeleidende verschijnselen bij een burn-out. Men is gestrest dus neemt nog een extra drankje. Niet slapen door de zorgen? Nog maar een slaapmiddeltje. Op een gegeven moment ben je ervan afhankelijk.’ Kandidaten die in aanmerking willen komen voor een baan in de Limburgse privékliniek, moeten in ieder geval flexibel zijn. Patiënten moeten de kliniek namelijk zeven dagen in de week kunnen bereiken.

Mensen die al genoeg hebben aan hun eigen werksores, kunnen nog altijd terecht bij McDonald’s, dat nog steeds geregeld nieuwe vestigingen opent. Woordvoerder Dirk van den Bogaart rekent voor: ‘Als er een nieuw restaurant opengaat, komen er zeventig tot tachtig vacatures vrij’. Een aantal waar menig werkloze spontaan honger van krijgt. ‘

Gokje op de toekomst? Word trucker
Voor wie ook over dertig jaar zeker werk wil hebben, is er nog altijd de transportsector. Hoewel het er op dit moment even helemaal niet goed gaat. ‘Dat gaat op korte termijn zeker weer veranderen’, zegt Robert Portier van Transport en Logistiek Nederland (TLN) stellig. ‘De vergrijzing slaat keihard toe en daardoor denken we dat er de komende jaren 55.000 plekken open gaan vallen. Het is een ongelofelijke klus om aan die vervangingsvraag te gaan doen.’ Daarom probeert TLN mensen te interesseren om vrachtwagenchauffeur of logistiek medewerker te worden. ‘Als ze nu aan de chauffeursopleiding beginnen, zijn ze over anderhalf jaar klaar en we verwachten dat er tegen die tijd al weer werk genoeg is om meteen aan de bak te kunnen.’ Ook over de lange termijn is Portier optimistisch. ‘De consument wordt steeds individueler, wil kiezen uit steeds meer producten. Vers betekent allang niet meer alleen verse broccoli. Ook daardoor zal de behoefte aan chauffeurs tot 2040 alleen maar groter worden.’

 

Naar Allochtonendebat, misverstanden, welkom , Allochtonendebat, misverstanden , Allochtonen lijst , Allochtonen overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]