WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Alfa denken: elitarisme

 jan.2011

Een cruciaal voorbeeld van elitaristisch denken is de waanzinnige overwaardering van denkarbeid boven handenarbeid, het meest zichtbaar in het onderwijs: 


Uit: De Volkskrant, 05-01-2011, door Kelly van Straten

Leve het onderwijs! Zolang het maar geen mbo is

Kelly van Straten | De auteur volgt de mbo-opleiding journalistiek en media in Utrecht. Volgens haar wordt in Nederland het belang van het middelbaar beroepsonderwijs miskend. Pas vanaf hbo-niveau word je voor vol aangezien.

Met een meewarig gezicht geeft de vrouw tegenover me in de tram mijn zojuist gevallen roc-pas terug. Ik kan haar minachting bijna voelen. Met het schaamrood op mijn kaken neem ik mijn schoolpas aan. Gehaast stop ik het pasje terug in mijn portemonnee. Stel je voor dat ook andere mensen hebben gezien dat het pasje van mij is. Dat ze weten dat ik een mbo-leerling ben!
    'Zit zij op het roc (regionaal opleidingencentrum, red.)? O, dan zal ze wel niet zo slim zijn. Mbo-studenten zijn tenslotte vaak niet zo slim', hoor ik medereizigers denken. Gelukkig zie ik mijn klasgenoten staan, en ik ontvlucht de vrouw die me zo'n onbehaaglijk gevoel gaf.
    Ik ontkom echter niet aan de onprettige sfeer, want mijn klasgenoten hebben het over hetzelfde onderwerp: 'Weet je wat mijn zusje vanochtend tegen mij zei? Dat als ik nu al zo gemakzuchtig ben, dat ik dan zeker niet het hoger beroepsonderwijs haal.' 'Wat denk je', zegt Laila. 'Mijn buurmeisje is zeventien. Zij krijgt al wel een OV-kaart. Omdat zij een hogere beroepsopleiding volgt. Het is oneerlijk.'
    Oneerlijk is het zeker. Leerlingen die een hogeschool bezoeken, krijgen meer steun van de overheid. Zij krijgen een volwaardige studiebeurs en zij kunnen eerder reizen met de OV-kaart omdat zij onder het mom 'zij gaan straks meer verdienen' bevoorrecht zijn. 'Studeren moet gestimuleerd worden, niet belemmerd', zegt een van mijn klasgenoten. En niet alleen zij, maar ook andere studenten delen deze mening. Daarom moet de OV-kaart ook voor mbo'ers beschikbaar worden gesteld. Zodat zij ook gratis naar school kunnen reizen. Hoe moeten ouders dit financieren?    ...
    Het is teleurstellend dat er mensen zijn die kijken naar het schoolniveau van kinderen in plaats van naar hun vaardigheden of hun persoonlijkheid. En het is zeer betreurenswaardig dat er neergekeken wordt op lager opgeleiden. Ruim de helft van de bevolking is haar carrière begonnen met een mbo-opleiding. De meesten van hen brengen het er meer dan goed van af.  ...

 

De Volkskrant, 29-01-2011, door ARNON GRUNBERG

Wees humaan, neem vooral een werkster

Tussentitel: Wie de baas wil spelen, moet naar een SM-club

Een kennis vertrouwde mij onlangs toe dat hij, denkend aan zijn werkster, wel eens werd bevangen door een licht schuldgevoel.

Op de raarste momenten kan ik ook worden overvallen door schuldgevoelens, bijvoorbeeld wanneer ik in een restaurant mijn eten niet geheel opeet en een serveerster zich over mij heen buigt en vraagt: 'Was het niet lekker?'

Als het gaat om de hulp in de huishouding - een wat neutralere term dan 'werkster', hoewel ik niets tegen dat woord heb - zijn schuldgevoelens niet op hun plaats.

Wij hebben geen enkele moeite met de schoonmakers die onze kantoren, ziekenhuizen en fabrieken schoonmaken. In de tijd dat Henk Hofland nog regelmatig op de redactie van NRC Handelsblad kwam, zei hij eens tegen mij: 'Als de schoonmaaktaliban komt, ga ik naar huis.'

De 'schoonmaaktaliban': anonieme mannen en vrouwen, we weten niet waar ze vandaan komen, wat ze verdienen, of ze ons verstaan.

Merkwaardig dat we plotseling overgevoelig worden bij de omgang met de werkster in huis, zoals mooi beschreven werd in een artikel van Haroon Ali en Elsbeth Stoker dat dinsdag in de Volkskrant stond.

Vooruitgang is geen eenduidige term, maar wat wij vooruitgang noemen, is mede mogelijk gemaakt doordat mensen werk zijn gaan uitbesteden. Mensen kunnen zich op hun eigen taak toeleggen doordat ze niet zelf hun dieren hoeven te slachten, hun truien hoeven te breien of hun schoenen hoeven te maken. Er is geen reden je schuldiger te voelen vanwege het feit dat een dame je huis schoonmaakt dan vanwege het feit dat je niet zelf je appels plukt.

Wie een hulp in de huishouding aanneemt, wordt plotseling werkgever en mensen voelen zich onwennig in die rol, maar werkgever zijn betekent niet per definitie de baas spelen. Wie de baas wil spelen, zou eigenlijk naar een SM-club moeten.

Helaas lopen er te veel managers rond die dringend naar een SM-club zouden moeten, maar dit terzijde.

Ten behoeve van integratie en sociale mobiliteit juich ik bovendien het aannemen van illegalen als hulp in de huishouding toe.

Mijn werkster in New York komt uit Ecuador, haar dochter is in Amerika geboren. Ik weet zeker dat haar dochter geen werkster zal worden.

Het uitbesteden van werk maakt sociale mobiliteit mogelijk.

Wie zich schuldig voelt als hij een illegaal zijn huis laat schoonmaken gelooft niet in sociale mobiliteit, hij gelooft in het kastenstelsel.

En als het schuldgevoel ondraaglijk wordt, kan iemand loonsverhoging geven of een trustfonds openen voor het kind van de werkster.

Het huishouden van een burger is immers geen beursgenoteerde onderneming, men hoeft niet aan winstmaximalisatie te doen.

Een goede werkgever houdt van zijn werknemers alsof zij naaste familie van hem zijn. Mocht de illegale hulp in de huishouding bijvoorbeeld klagen over kiespijn en niet naar de tandarts durven omdat ze illegaal is, is het niet meer dan redelijk dat de werkgever zijn tandarts belt en hem vraagt of hij op zijn kosten de werkster kan behandelen.

Er is overigens weinig mis met het zwart betalen van werksters. Geen enkele economie kan zonder een zwarte of grijze economie daaronder en mits die zwarte economie de witte niet overwoekert, zijn er humane en economische redenen om die zwarte economie te gedogen.

In de zomer van 2007 heb ik drie weken schoongemaakt in een hotel in Zuid-Duitsland. Dat was maar voor drie weken, maar als de nood aan de man is, kan ik het zo weer doen, eventueel drie jaar lang. Ik vond er niets mensonterends aan.

Wie zijn werkster met respect en liefdevolle verantwoordelijkheid behandelt, heeft niet alleen een schoon huis, hij brengt humanisme in praktijk.
 


Naar Alfa wereld  , Politiek lijst  , Politiek & Media overzicht  , of site home  .