De Volkskrant, 16-01-2014, door Henk Müller .2010

Twistgesprek | Henk Müller met Ianthe Mosselman

'Mijn generatie gaat niet de barricaden op'

Jongeren tussen de 20 en 25 jaar hebben een schop onder hun kont nodig. Ze weten niet wat ze willen en zijn te verwend om keuzes te durven maken. Of niet?

Uw generatie heeft een schop onder de kont nodig, betoogde filosofiestudent Niels van den Dungen onlangs op deze pagina's. Uw leeftijdgenoten maken geen keuzes, ze weten niet wat ze willen en ze blijven hangen in de comfortzone die ze van huis uit meekregen. Doe iets, of u vormt een verloren generatie.

'Er is nog geen sprake van een verloren generatie. Jongeren hadden het in de jaren tachtig ook zwaar, maar zij zijn uiteindelijk goed terechtgekomen. Maar we hebben het nu wel erg lastig. Het klopt niet dat we in onze comfortzone blijven hangen, de veilige haven die zou worden geboden door onze ouders. We maken ook wel degelijk keuzes en we weten best wat we willen.'

Wat dan?
'Uit die comfortzone stappen. Ik ben 24 en afgestudeerd en die zone is niet echt comfortabel meer. Ik wil op eigen benen staan. Wij beslissen tussen ons 20ste en 25ste echt zelf wat we willen en we zijn echt niet later dan andere generaties. Die wisten ook niet direct wat ze wilden en twijfelden.
    'Maar er breekt een moment aan dat je uit die comfortzone wil en moet. De economische crisis dwingt ons daartoe en de wetenschap dat er over vier jaar weer een nieuwe generatie afgestudeerden staat te trappelen, en dan na vier jaar weer. Dan ga je je eisen echt wel bijstellen. Maar in eerste instantie wil je toch het liefst werk doen waarvoor je bent opgeleid.'

Knap lastig als je net als duizenden leeftijdgenoten communicatiewetenschap of talen hebt gestudeerd en er zijn geen banen. Dan kun je misschien beter loodgieter worden. Maar dat is niet 'leuk'.
'U doet onze generatie tekort als u zegt dat we alles enkel maar doen voor de leuk. De meesten van ons hebben hun eisen allang bijgesteld. Het hoeft heus niet meer leuk te zijn, als het maar draaglijk is en misschien enigszins relevant. We zijn geen verwende generatie. Toen ik begon met studeren was de sky the limit. Nu werken we voor niks, als het moet.'

Ik zou zeggen: kies voor loodgieter. Waarom moet iedereen studeren?
'Ik heb weleens aan elektrotechniek gedacht, maar dat is plan E, ik denk dat je zo'n anderhalf jaar kunt blijven zoeken naar werk waar je hart meer naar uitgaat. Dan is die comfortzone zo gek nog niet. Die kun je wel gebruiken als je steeds wordt afgewezen bij sollicitaties of als je van parttimebaantje naar parttimebaantje gaat.
    'Daar komt bij dat er bij ons altijd de nadruk is gelegd op werken met je hoofd. Werken met je handen was toch 'minder' en op feestjes scoor je ook niet echt als je zegt dat je elektrotechnicus bent.'

Niet cool.
'Klopt, misschien ten onrechte maar het is wel zo. Ik vind wel dat dat beeld moet veranderen, want juist in die sector zijn mensen nodig. Misschien dat ik uiteindelijk, mocht solliciteren niet lukken, drie dagen iets heel ander ga doen om geld te verdienen en de rest van de tijd benut om te doen wat ik echt belangrijk vind. Ik zou nu ook al volledig op eigen benen kunnen staan als ik bijvoorbeeld een baan in de horeca neem. Maar dat vind ik nu nog een stap te ver.'

U wilde toch op eigen benen staan?
'Maar dan pik je ook de banen in van generatiegenoten die niet gestudeerd hebben, terwijl je wordt voorbijgestreefd door jongeren die zijn blijven investeren in de ene stage na de andere. Als de keuze die je had gemaakt voor later nu niet haalbaar is, moet je een andere keuze maken en daarna volgen er misschien nog drie andere. Onze generatie moet manoeuvreren, improviseren en zich aanpassen en doet dat ook.'

Wat braaf. Waarom zijn jullie nooit woedend op die opleidingen die maar afgestudeerden uitspugen voor wie toch geen werk is. Op een maatschappij waarin jullie van flexplek naar zwangerschapsverlofvervangerschap hobbelen?
'Inderdaad zijn we nooit echt woedend. Wel erg bezorgd. Maar uiteindelijk geloven we toch dat we op onze pootjes terechtkomen en dat het nu even lastig is, maar dat het voor iedereen goed uitpakt.'

En over vijf jaar, als u een huis wilt kopen of een gezin stichten en het nog steeds crisis is?
'Tja, als ik 35 ben en de economische situatie is nog steeds slecht, dan hebben we wel een groot probleem. Als de crisis blijft aanhouden, heeft iedereen een probleem.'

Dan gaat u alsnog de barricaden op.
'Nee, mijn generatie gaat niet de barricaden op. We blijven binnen de grenzen van de gevestigde orde. Ik verwijt niemand iets. Het is gewoon domme pech. Als ik tien jaar eerder was geboren, was mijn situatie heel anders. Wij proberen het beste ervan te maken en we denken dat je er wel komt als je maar hard genoeg werkt.'

En als dat dan toch niet lukt?
'Daar gaan we niet van uit. Zo'n vaart zal het niet lopen.'

En als het zo'n vaart dan wel loopt?
'Die gedachte is best eng. Ik hoop dat de crisis snel voorbij is, maar ik denk het niet. Toch heeft onze generatie een positieve instelling. Het is niet erg om een keer te verliezen. Soms verlies je een voetbalwedstrijd, maar de volgende win je weer.'


Tussenstuk:
Ianthe Mosselman is in 1989 in den Haag geboren. Zij studeerde comparatieve neerlandistiek, liep stage bij De Balie en werkt parttime bij de European Press Prize

Henk Müller is opinieredacteur van de Volkskrant.


     Mosselman is hartstikke Joods, zie ook foto. Joodse loodgieter ... één op het lijstje dunste boekjes
 

 

IRP:  


Naar Alfa wereld , Politiek lijst , Politiek & Media overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]