De Volkskrant, 10-09-2010, column door Hein Janssen .2010

Janssen over...

Geert Wilders heeft het allemaal gedaan

Tussentitel: Het is weinig origineel om Wilders tot Kop van Jut te bombarderen

Wat was voor u het mooiste moment in het afgelopen theaterseizoen? Vroeg de interviewster van Cultura TV vorige week aan regisseur Alize Zandwijk van het Ro Theater. Dat er bij onze voorstelling Branden twaalf meisjes in boerka in de zaal zaten die na afloop allemaal moesten huilen – luidde het antwoord.

Nog daargelaten hoe je kunt zien of een meisje onder haar boerka huilt, is de vraag of je misschien nog gelukkiger kunt worden als al die meisjes volgend jaar zonder boerka in het theater zitten.

Zandwijks bedoelingen zijn oprecht. Haar artistieke credo is: veelkleurig, geëngageerd theater maken voor een zo breed mogelijk, multicultureel Rotterdams publiek. Eindelijk die twaalf boerkameisjes in de zaal, is dan inderdaad een opsteker.

Maar de vraag is of theater gebaat is bij goede bedoelingen alleen. En hoe politiek correct moet je als regisseur zijn? Zou Zandwijk ook niet eens een voorstelling moeten maken over eerwraak, steniging van vrouwen, geweld tegen homo’s, onderdrukking – onderwerpen die in het actuele Nederlandse theater maar weinig aan bod komen.

Liever kiezen de theatermakers voor het meest voor de hand liggende onderwerp: Geert Wilders. Binnenkort zijn twee voorstellingen te zien waarin Wilders een rol speelt. Ab Gietelink van Theater Nomade zette de PVV-voorman al op het affiche van Neerlands Trots in Barre Tijden, waarin ‘de vaderlandse geschiedenis op humoristische wijze wordt verteld.’

Eric de Vroedt vervolgt zijn MightySociety-serie met een ‘backstage comedy over wanhopige musicalproducenten, ambitieuze B-acteurs en een blonde pruik, geïnspireerd op Joop, Geert en The Producers van Mel Brooks’. Het maken van Geert, de musical zal onderwerp zijn van MightySociety8.

Klinkt hartstikke leuk, maar ook hier wordt Wilders ingezet als een blond bepruikte malloot die deze productie ongetwijfeld extra publiciteit oplevert. Zaterdag vindt dan ook in het kader van het Theaterfestival een openbare auditie plaats waarin gezocht wordt naar een acteur voor de felbegeerde bijrol van Geert Wilders. Bijna alle kranten en VARA’s Uitgesproken zullen erbij zijn.

Het is weinig origineel om, als je geëngageerd, eigentijds theater wilt maken, Wilders vanuit de Haagse kaasstolp tot Kop van Jut te bombarderen – alsof hij in zijn eentje de verpersoonlijking van al het kwade is. Meer lef had destijds Adelheid Roosen die in haar voorstelling IS.MAN daders van eerwraak aan het woord liet. Helaas niet de slachtoffers.

Ook tijdens een debat onder de titel Leuk, crisis! dat deze week in De Balie werd gehouden, werden Wilders en het opkomend populisme genoemd als datgene waartegen de strijd voorlopig moet gaan.

‘Een talkshow over creativiteit in tijden van schaarste’, was de ondertitel van het debat, geleid door Clairy Polak die op tv aanmerkelijk sneller en scherper to the point komt dan in het echt.

Aha, dat gesprek zal dus wel gaan over de schaarste om ons heen, de financiële crisis, over armoede en oorlog, en hoe het theater daar een diepzinnig antwoord op kan formuleren.

Maar nee, het ging over de schaarste in het vak zelf, over de op handen zijnde bezuinigingen in de kunsten, over hoe het theater en de schouwburgen steeds commerciëler (moeten) worden, en over werk zoeken, maar het niet kunnen vinden. En de blonde pruik heeft het allemaal gedaan.

Johan Simons zei na afloop, toen het debat pas goed op gang kwam, dat het weer eens tijd is voor een voorstelling die zó provocatief is, dat de helft van de zaal wegloopt. Daarbij de Duitse intendant Frank Baumbauer aanhalend: ‘Leeg theater is goed theater.’

Doen Johan! Zo lost het schaarsteprobleem zich vanzelf op.
 

Naar Alfa wereld , Politiek lijst , Politiek & Media overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]