De Volkskrant, 08-04-2014, rubriek De kwestie, door Peter de Waard .2012

Hoeveel keer is inkeer mogelijk?

Tussentitel: Belastingfraude geldt als veel minder erg dan bijstandsfraude

Zwartspaarders staan voor een dilemma: ze kunnen zich alsnog melden bij de Nederlandse fiscus die dan zo vriendelijk is met de hand over het hart te strijken. Of ze nemen de gok en zoeken een ander veilig plekje.

Met gewetenswroeging zal het niet veel te maken hebben. Wel met de pecunia. Als ze nu tot inkeer komen, moeten ze de achterstallige belasting betalen, maar worden ze niet beboet.

De inkeerregeling voor zwartspaarders is misschien pragmatisch, maar niet rechtvaardig. De veel armere klasse die met de bijstand fraudeert kent geen inkeerregeling. Integendeel: behalve dat de te veel ontvangen bijstand wordt teruggevorderd, zal ook nog een boete worden opgelegd ter hoogte van de fraude. Bij redicive kan zelfs gevangenisstraf worden opgelegd. Een minister die clementie zou betrachten loopt het risico te worden neergesabeld door De Telegraaf en Elsevier.

Belastingfraude geldt in Nederland als veel minder erg dan bijstandsfraude. De inkeerregeling voor zwartspaarders is daardoor voor politici een populaire maatregel. Jan-Kees de Jager werd op een voetstuk gezet toen hij in 2009 als staatssecretaris besloot dat zwartspaarders tot 1 januari 2010 de gelegenheid kregen alsnog aangifte te doen. Dan hoefden ze geen boete te betalen. Als stok achter de deur dreigde hij zwartspaarders die niet over de brug kwamen met een boete van 15 procent over het verschuldigde bedrag, hetgeen na 1 juli 2010 nog eens verhoogd werd tot 30 procent.

Ongeveer 8.900 spijtoptanten meldden zich bij de Belastingdienst. Samen hadden ze 2,7 miljard euro op buitenlandse spaarrekeningen gezet. Op de totale som van meer dan 20 miljard die onzichtbaar voor de fiscus op buitenlandse banken stond was dat niet veel, maar De Jager dankte aan dit pr-succes een ministerspost toen Wouter Bos later dat jaar opstapte.

De inkeerregeling was door De Jager gepresenteerd als 'eens maar nooit weer'. Zo bleek het niet te zijn. Op 2 september vorig jaar presenteerde staatssecretaris Frans Weekers een nieuwe ronde respijt. Andermaal hebben spaarders de tijd, dit keer tot 1 juli 2014, om op buitenlandse rekeningen verborgen gehouden spaargelden aan te melden bij de fiscus, zonder dat dan een boete volgt. Tot nu hebben zich 3.300 mensen gemeld, en het aantal stijgt met zo'n zestig fraudeurs per dag. Gemiddeld blijken ze een half miljoen verborgen te houden, waarover ze 75 duizend euro belasting moeten betalen. Inmiddels is weer 2 miljard zwart geld straffeloos gewit.

Weekers is vervangen door Wiebes. Die zei vorige week in de Tweede Kamer dat het voor zwartspaarders 'nu of nooit' is. Het dreigement is nu dat per 1 juli 2015 het bankgeheim in de EU wordt opgeheven. Dat heeft een aantal zwartspaarders heel nerveus gemaakt, maar de echt grote jongens vinden buiten de EU een plekje.

Inkeerregeling nummer 3 komt er ook nog.



Red.:   Vgl. met houding tov. bijstandsfraude


Naar Westerse organisatie, noord-zuid , Westerse organisatie , Sociologie lijst , Sociologie overzicht , of site home .