De Volkskrant, 12-11-2014, rubriek De kwestie, door Peter de Waard 7 okt.2012

Zijn mondiale belastingregels reŽel?

Tussentitel: Wereldregering volstaat niet, alleen een werelddicatatuur

In 1990 was Ierland nog een overwegend agrarisch land. Tijdens de regeringen van de corrupte premier Charles Haughey, bijgenaamd de Grote Houdini, was Ierland afgegleden tot het armste land van de Europese Gemeenschap. Toen de landbouwsubsidiekraan uit Brussel ook nog langzaam leek te worden dichtgedraaid, raakte de premier in paniek.

In 1990 besloot Haughey dat hoe dan ook nieuwe bedrijven moesten worden aangetrokken. Als Apple in Ierland zijn Europese distributiecentrum zou vestigen, hoefde het jaarlijks maar 25 miljoen euro aan belastingen af te dragen. De afspraak - wat nu een advanced tax ruling (atr) wordt genoemd - miste elke relatie met de daadwerkelijke activiteiten van Apple in Ierland. Omdat de termijn van de ruling onbeperkt bleef, bedroeg de winstbelasting maar 0,2 procent toen de omzet van Apple Sales in Ierland door het succes van iPhone en iPad explosief steeg.

De Kanaaleilanden voor de kust van Frankrijk pretenderen al sinds de invasie van de Noormannen een fiscale vlucht-route te zijn. In 1926 creŽerde het vorstendom Liechtenstein met de zogenoemde Trust Law de mogelijkheid geld buiten het zicht van de belastingen te parkeren. En Zwitserland was dankzij het bankgeheim een belastingparadijs. Het land bleef neutraal tijdens de twee wereldoorlogen en hoefde daardoor minder geld uit te geven aan wederopbouw. Daardoor konden de belastingen lager blijven dan in omliggende landen, waar de rijken gebruik van maakten.

Maar Ierland opende in Europa de echte concurrentiestrijd om met fiscale lokkertjes multinationals aan te trekken. Luxemburg - het rijkste land - liet zich de kaas niet van het brood eten. En Nederland standaardiseerde de ruling onder de eigen Houdini-staatssecretaris Vermeend, die nota bene vorige week op Nieuwsuur mocht zeggen dat het in zijn tijd (1994-2000) niet gebeurde.

Niets is zo gemakkelijk in deze tijd van globalisering en digitalisering als het wegsluizen van geld naar de gunstigste plek - of het nu een kokoseiland is in de Pacific, een offshore-adres in Singapore of een postbus aan de Zuidas van Amsterdam. Deze zoektocht naar het laagste tarief leidt er uiteindelijk toe dat geen bedrijf en op den duur ook geen particulier meer een cent belasting betaalt.

Iedereen is het er inmiddels over eens dat bedrijven en mensen belasting moeten betalen in de landen waar de economische activiteiten plaatsvinden. Alleen is het juridisch nauwelijks voor elkaar te krijgen. Het zou mondiale harmonisatie van belastingregels vereisen, terwijl het op dit moment zelfs binnen de Benelux een zootje is.

Als belastingconcurrentie zou moeten worden uitgebannen moeten niet alleen dezelfde regels gelden maar ook dezelfde tarieven. Daarvoor is een wereldregering niet voldoende, maar is een werelddictatuur nodig.



Naar Linkse denkfouten, goed en kwaad , Politiek lijst , Sociologie overzicht  , of naar site home .
 

[an error occurred while processing this directive]