De Volkskrant, 16-06-2011, column door Marcel van Dam, socioloog .2010

Vechten tegen de bierkaai

Tussentitel: Agnes Jongerius doet alsof ze een grote vis heeft binnengehaald

Ik heb een vermoeiende manier om de krant te lezen. Bij feiten die ik lees vraag ik me af wat ze betekenen, en bij beweringen uit welke denktrant ze voortkomen. Daarmee wordt in de huidige dwingende tijdgeest het lezen van de krant steeds meer een corvee. Toch kan ik het niet laten. In deze column maak ik de lezer deelgenoot van mijn gedachtenspinsels bij enkele bijdragen in de krant van zaterdag.

1. Over het pensioenakkoord. Een onderdeel van dat akkoord waarover binnen de FNV ruzie is, betreft de 'extra' jaarlijkse verhoging van de AOW met 0,6 procent. Agnes Jongerius doet alsof ze een grote vis heeft binnengehaald. Henk van der Kolk van FNV Bondgenoten zegt dat dit een koekje van eigen deeg is, omdat de ouderenkorting en ouderentoeslag worden verslechterd.
    Beiden weten of zouden moeten weten dat in het model van het CPB waarmee het tekort van de overheid is berekend, verondersteld is dat de AOW jaarlijks niet alleen wordt aangepast aan de cao-lonen, maar ook aan de welvaartsstijging. Mede om dat te bekostigen wordt er nu 18 miljard bezuinigd. Met andere woorden: als alle bezuinigingen die ouderen treffen hun jaarlijkse koopkracht met niet meer dan 0,6 procent aantast, dan zouden ze met de 0,6 procent van Jongerius quitte spelen. In werkelijkheid raken ze veel meer kwijt.
    Dit verhaal gaat trouwens op voor alle andere uitkeringen. We moeten bezuinigen om ze welvaartsvast te houden, maar door die bezuinigingen gaat hun koopkracht juist omlaag. Rutte redt drenkelingen door op hun schouders te gaan staan.

2. Er gaat geen dag voorbij of de media beweren met grote stelligheid, in navolging van het kabinet, dat zonder forse ingrepen de gezondheidszorg onbetaalbaar wordt. Het staat buiten kijf dat de gezondheidszorg steeds duurder wordt. Maar de gezondheidszorg zou pas onbetaalbaar worden als die kostenstijging de koopkrachtstijging trendmatig zou overtreffen. Dat is helemaal niet het geval. Zelfs als de zwartste scenario's van kostenstijgingen zouden uitkomen, blijft de koopkracht van burgers stijgen. Dus dankzij de kostenstijging in de zorg kunnen we steeds langer levend toch steeds langer op vakantie. Over onbetaalbaarheid gesproken: de bezuinigingen in de zorg vinden vooral plaats door de kosten te verleggen van de overheid naar particulieren. De logica leert dat de zorg voor particulieren dan toch ook onbetaalbaar wordt?

3. Rutte roept geregeld dat 'de staatsschuld met 60 miljoen euro per dag toeneemt'. Hoewel de aangekondigde bezuinigingen nog moeten worden doorgevoerd, vraagt niemand zich af waarom dat nu 40 miljoen minder is dan tijdens de verkiezingscampagne. Toen riep hij dat we iedere dag 100 miljoen meer schuld kregen.

Om te beginnen moeten we ons realiseren dat de waarde van de staatsschuld afneemt met het inflatiepercentage. Stel dat op 2 procent, dan neemt de waarde van de staatsschuld per dag met ongeveer 20 miljoen euro af. De belangrijkste oorzaak van het oplopen van de staatsschuld was het gevolg van het wegvallen van de economische groei door de kredietcrisis. Die groei herstelt zich veel sneller dan het CPB voorspelde. Zonder bezuinigingen, bij een geraamde economische groei van 1,25 procent, zou het begrotingstekort zijn teruggelopen van 5,8 procent in 2010 tot 0,9 procent in 2015. Maar dit jaar al groeit de economie niet met dat gemiddelde van 1,25 procent, maar volgens de nieuwste ramingen van De Nederlandsche Bank met 2,2 procent. Dat scheelt ongeveer 1 procent begrotingstekort. Zonder bezuinigingen, alleen als gevolg van herstel van de wereldeconomie, zal het begrotingstekort in 2015 zijn verdwenen. Ook als de groei terugvalt naar 1,75 procent. Zelfs zonder overschot op de begroting vermindert daarna de waarde van de staatsschuld met ongeveer 20 miljoen euro per dag. Dat weet u dan alvast als Rutte het als zijn succes gaat claimen.

4. In zijn zaterdagse column citeerde Martin Sommer met instemming De Telegraaf, die berichtte dat een Nederlander gemiddeld tot 17 juni voor de staat werkt (via het betalen van belasting). 'Pas vanaf volgende week vrijdag gaan we voor onszelf verdienen', klaagt Martin mee. Dat maakt volgens hem toch veel meer indruk dan alle zielige verhalen over slachtoffers van de bezuinigingen. Het neoliberale gedachtengoed in pure vorm. De staat is de vijand van het individu, want die berooft hem van een flink deel van zijn inkomen. Alsof alles wat de staat doet niet aan de burgers ten goede komt.



Naar Belastingmoraal, ego´sten , Sociologie lijst , Sociologie overzicht , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]