Stemming in Duitsland tegenover kernenergie slaat om

Binnen CDU/CSU gaan stemmen op om het besluit alle centrales te sluiten te herzien.

Het zou zomaar kunnen gebeuren dat de Bondsdagverkiezingen van september 2009 het karakter aannemen van een referendum over kernenergie. Binnen CDU/CSU gaan – steeds luider – stemmen op voor een herziening van het uit 2003 stammende besluit om voor 2023 alle Duitse kerncentrales (nu nog zeventien stuks) te sluiten.
    Een enkele christen-democraat, zoals CSU-leider Erwin Huber, durft zelfs hardop te pleiten voor een uitbreiding van de nucleaire capaciteit. Tot voor kort zou die stellingname aan politieke zelfmoord zijn gelijkgesteld. Maar nu, twee maanden voor de deelstaatverkiezingen in Beieren, hoopt Huber er de electorale kansen van zijn CSU mee te vergroten.
    Onder invloed van de stijgende prijzen van minerale brandstoffen is de negatieve stemming tegenover kernenergie in korte tijd gekenterd: bijna de helft van de Duitsers wil de bestaande centrales in bedrijf houden. Daarmee is, aldus de Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), een bres in de anti-nucleaire consensus geslagen. ‘Als langere looptijden voor oude atoomcentrales te verantwoorden zijn, moeten ook nieuwe centrales met strengere veiligheidsnormen gebouwd kunnen worden.’
    Voor de SPD heeft de Atomausstieg sinds de Tsjernobyl-ramp in 1986 echter de kracht van een gebod. Nog altijd wordt het besluit van 2003 als een van de grote successen van de rood-groene coalitie van Gerhard Schröder (1998-2005) gevierd. De vraag is echter hoelang de sociaal-democraten nog met een ondubbelzinnig nee tegen kernenergie kunnen volstaan.
    Het energievraagstuk ontwikkelt zich immers tot een sociaal probleem: de stijgende brandstofprijzen treffen vooral de minder draagkrachtigen. Die zullen de veiligheidsrisico’s van kernsplitsing graag voor lief nemen als daarmee een relatief goedkope energiebron behouden blijft.
    Het is typerend voor de toestand van de SPD dat een 81-jarige oud-minister – Erhard Eppler – de partij daaraan moest herinneren. In der Spiegel suggereerde hij de bestaande kerncentrales in bedrijf te houden in afwachting van de ontwikkeling van alternatieve (en schone) energie. Om de pijn van deze knieval voor de realiteit te verzachten, zou in de grondwet te bepaling moeten worden opgenomen dat Duitsland geen nieuwe centrales bouwt. De partijleiding van de SPD heeft deze suggestie overgenomen.
    Volgens bondskanselier Merkel horen dergelijke ‘motie-teksten’ niet in de grondwet thuis (een opvatting die door rechtsgeleerden wordt gedeeld). En binnen haar partij, de CDU, leeft weinig animo om op basis van Epplers idee een energie-compromis met de coalitiepartner aan te gaan.
     Dat hangt niet alleen samen met aarzelingen van constitutionele aard, maar wellicht ook met de inschatting dat de voorstanders van de nucleaire optie voor het eerst sinds ‘Tsjernobyl’ in het voordeel zijn. Pas nu de gas- en olieprijzen de ‘welstand voor iedereen’ – de sociale belofte van de Bondsrepubliek – ondermijnen, beleeft de meest verguisde energiebron zijn comeback.
 

Naar Alfa denken, anti-bèta , Wetenschap, cultuur , Linkse denkfouten , Klimaat & Milieu lijst , Sociologie lijst , Sociologie overzicht , Wetenschap overzicht , of site home .