|
Bron bij Netwerken: Skull and Bones
Leids universiteitsblad Mare, 03-06-2004, door Bart Funnekotter
Clubje I van de wereld
Kerry en Bush beiden lid van studentengenootschap Skull and Bones
Journalist Ron Rosenbaum van de New York Observer dacht op 14 april 2001 de
primeur van zijn leven te hebbon, Met een hightech nachtzichtcamera slaagde hij
er in de initiatieceremonie van het geheime studentengenootschap Skull and Bones
vast te leggen. Op de donkere binnenplaats van hun clubhuis, The Tomb,
bevond zich een stel mannen en vrouwen die de meest verschrikkelijke taal
uitsloegen. Iemand die er uit zag als Skull and Bones alumnus George W. Bush
riep (vrij vertaald): 'Ik ga je in je kont neuken, zoals ik Al Gore in zijn kont
heb geneukt.' Verder waren er vanuit de, kennelijk nogal anaal gefixeerde groep,
kreten te horen als: 'Haal die knuppel uit mijn reet, Oom Toby', en 'Lik mijn
aars, neophyte (zoiets als feut, BF). De hele ceremonie eindigde
met het zogenaamd doorsnijden van de keel van een met nepbloed overgoten naakte
vrouw, waarna de geïnitieerden haar 'bloed' uit een schedel moesten drinken.
De Amerikaanse media loeiden van verontwaardiging - en genot.
Eindelijk was men er achter gekomen wat er gebeurde binnen de muren van de op de
campus van Yale University gevestigde secret society. Rosenbaum schreef:
'Dit ritueel heeft er voor gezorgd dat er een uit meerdere generaties bestaande
band ontstond tussen diplomaten, mediatycoons, bankiers en spionnen, veel
invloedrijker dan welk ander dispuut dan ook. De oprichters van Time Inc. en de
CIA, zowel als verschillende ministers van Buitenlandse Zaken, Nationale
Veiligheidsadviseurs - de mannen die de beslissing namen om dé bom op Hisroshima
te gooien, de Bay of Pigs (in Cuba, BF) binnen te vallen en die ons in de
Vietnamoorlog stortten, de Tafts, the Bundys, de Buck1eys, de Harrimans, de
Lovetts - allen namen ze deel aan dit ritueel.'
Helaas voor Rosenbaum en zijn mede-journalisten was er één
klein probleempje: ze waren voor de gek gehouden, zo blijkt uit het vorig jaar
verschenen Secrets of the Tomb. Skull and Bones, the Ivy League and the
Hidden Paths of Power, van Yale alumna Alexandra Robbins. De leden van Skull
and Bones waren op de hoogte van het feit dat ze bespied zouden worden en hadden
besloten een show op te voeren. We wanted to fuck with that prick, aldus
een anonieme Bonesman in Robbins' boek.
Deze bron is niet het enige lid van Skull and Bones dat
Robbins aan het praten heeft gekregen. Zelf was ze lid van een ander geheim
genootschap op Yale en daarom is het haar waarschijnlijk gelukt wat geen andere
auteur ooit eerder lukte: leden van het in 1832 opgerichte genootschap over hun
ervaringen laten vertellen, zij het anoniem.
Het grote publiek buiten Amerika maakte een jaar voor de rel
rondom Rosenbaums artikel via de film The Skulls kennis met Skull and
Bones. Door middel van moord en doodslag probeerde het genootschap in die rum
haar geheimen en haar macht te bewaren. Veel mensen zijn dol op
samenzweringstheorieën en menigeen geloofde dan ook dat er in de film vast een
flinke kern van waarheid stak. De Amerikaanse presidentsrace van 2004 lijkt al
die vermoedens nog eens extra te bevestigen: de strijd om de belangrijkste baan
op aarde gaat tussen twee Bones alumni: George W. Bush (jaargang 1968) en John
F. Kerry (1966).
Iemand die heilig gelooft in de duistere machten die door het
genootschap worden uitgeoefend is auteur Anthony C. Sutton. In zijn in 2002
verschenen America's Secret Establishment. An Introduction to the Order of
Skull & Bones tracht hij te bewijzen dat Skull and Bones bezig is de wereld
in handen te brengen van een geheime one world government. Bij wie een
beetje thuis is in het complotdenken van radicaalrechtse Amerikanen gaan dan
onmiddellijk de alarmbellen af. En inderdaad blijkt uit lezing van het boek van
Sutton dat hij de hand van Skull and Bones vermoedt achter alle grote
gebeurtenissen van de twintigste eeuw: van de Russische Revolutie tot en met de
opkomst van de Nazi' s en de ontwikkeling van de atoombom. Zo wil het
genootschap op 'Hegeliaanse wijze' 'De Staat' de complete almacht over haar
burgers laten verkrijgen.
Sutton onderbouwt zijn verhaal met een grote hoeveelheid aan
échte Bonesdocumenten die een anoniem iemand bij hem in de bus heeft gegooid.
Het bekijken van de fotografische reproducties ervan maakt zijn boek nog
enigszins leuk om te lezen. Helaas verpesten zijn manische stijl en
onbegrijpelijke organogrammen veel. Dit boek is dan ook alleen consumeerbaar
voor mensen die menen dat wat er staat in Dan Browns Da Vinci Code en
Umberto Eco's Slinger van Foucault bést wel eens waar kan zijn.
Het eerder aangehaalde boek van Robbins is vele klassen beter
dan dat van Sutton. In een losse, heldere stijl doet ze eerst de geschiedenis
van universiteiten in de VS en van disputen en genootschappen op de oude Ivy
League instituten uit de doeken. Daarna behandelt ze het ontstaan, de rituelen
en het netwerk van Skulland Bones. Het blijkt dat het met de bizarre rituelen
allemaal wel meevalt, hoewel The Tomb volhangt met schilderijen en spreuken
waarop de dood een rol speelt en er verder nogal wat skulls en bones te vinden
zijn.
Iedere jaargang van vijftien studenten (sinds 1991 ook
vrouwen) besteed zijn tijd echter voornamelijk aan praten. Leden worden geacht
uitgebreide verhalen te houden over hun seksleven en hun jeugd. Dit om ervoor te
zorgen dat iedereen compleet 'naakt' en gelijkwaardig ten opzichte van de rest
van de groep is. Het genootschap kent geen vaste voorzitter, per sessie is
iemand anders de Uncle Toby, zoals deze functie bij Skull and Bones heet.
Veel tijd wordt ook besteed aan het zoeken van waardige opvolgers, die dan in
april op Tapday (schouderklopdag, BF) worden gevraagd toe te treden.
Hierop begint dan weer de initiatieperiode die eindigt met de
toetredingsceremonie ""- van de niëuwe lichting in de Inner Temple. Hierbij
wordt inderdaad, zo schrijft Robberts, nepbloed gedronken uit een schedel.
(Hoewel die niet afkomstig zou zijn van het indianenopperhoofd Geronimo of de
Mexicaanse rebel Pancho Villa, zoals sommigen beweren.) Er wordt verder veel
geschreeuwd en met klokken geluid. Met het reetlikken valt het bij de echte
initiatie echter mee, zo lijkt het.
De macht van Skull and Bones is, voor zover die ooit al
aanwezig was, zeker vanaf de jaren zestig, een stuk minder geworden. Emancipatie
op raciaal en seksegebied heeft ervoor gezorgd dat Skull and Bones steeds meer
op een' gewoon' dispuut is gaan lijken en niet langer op een eliteclub voor de
machtigste families van het land. Wie echter in Robberts boek leest hoeveel
Bonesmen er wel niet betrokken zijn bij de regering van George Bush jr. en zijn
vader (lichting 1948), trekt toch wel even de wenkbrauwen op.
En dan in september dus de eerste presidentsverkiezingen
waarbij beide kandidaten afkomstig zijn uit het Clubje I van de wereld. Het zou
leuk zijn als iemand tijdens een debat tussen Bush en Kerry een vraag over Skull
and Bones stelt. De clubmores willen namelijk dat zodra de naam van het
genootschap valt, leden de ruimte waarin dat gebeurt, als dat niet The Tomb
is, dienen te verlaten. Het zou een mooi gezicht zijn, zo'n leeg podium.
Alexandra Robbins: Secrets of the Tomb. Skull and Bones, the Ivy League and
the Hidden Paths of Power. Back Bay Books. Boston 2003- 230 pgs. ISBN
0316735612. € 33,20 (paperback)
Anthony C. Sutton: America 's Secret Establishment. An Introduction to the
Order of Skulll & Bones. Trine Day. Walterville 2002. 317 pgs.
ISBN 0780972020701. $ 13,97 (Amazon.com)
Terug naar Houding top V, netwerken in de VS
, Sociologie lijst
, Sociologie overzicht
, of naar site
home
.
|