De Volkskrant, 07-06-2017, column door Derk Jan Eppink, senior fellow bij het London Policy Center in New York. 2010


Onbeperkte transferunie vereist referendum

Tussentitel: De Europese trnasferuniue is een sprong in het diepe van iemand die niet kan zwemmen


Uit liefde voor Macron en afschuw over Trump begint Merkel te schuiven. De 'verdiepte eurozone' moet de EU aaneensmeden: met eurozoneparlement, -budget en -minister van FinanciŽn. De EU wordt transferunie via geldstromen van Noord naar Zuid. Dat installeert een permanent trekkingsrecht op de beurs van de Nederlandse burger. Misschien vindt die burger daar zelf ook iets van?

Experts zullen zeggen: de EU is al transferunie. Klopt, maar in beperkte mate en met veiligheidskleppen. De Europese begroting kent veel transfermechanismen, zoals structuurfondsen. Deze hielpen Spanje en nu Polen. Het totale EU-budget is beperkt tot 1 procent van het Europees bbp. Vooral dankzij hardnekkige weerstand van de Britse premier achter wie Nederland zich verschuilt. De Britten gaan weg.

De eurocrisis werd de fuik naar een EU-transferunie. Nederland verstopte zich altijd achter Duitsland dat de laatste veiligheidsklep werd. Volgens het Duits Grondwettelijk Hof moet de Duitse Bondsdag elke transfer apart goedkeuren. Het Hof keerde zich tegen 'onbeperkte transfers'. Het begrotingsrecht van het parlement werd de laatste verdedigingslinie. Griekenland, Ierland en Portugal kregen leningen uit het tijdelijk euro-noodfonds EFSM. Na instemming van de Bondsdag. Dat gold ook voor steun aan de Spaanse bankensector uit het permanent euro-noodfonds ESM. Het Nederlands parlement heeft bij ESM-steunverlening niets te zeggen.








Door Duitse halsstarrigheid ontwikkelde de EU een achterdeur. Om 'de euro te redden' lanceerde de ECB een 'ruim geldpolitiek'. De rente zakte. De ECB kocht massaal schulden en hield daarmee Italiaanse banken met 'slechte leningen' overeind en de Italiaanse staatsschuld van 132 procent houdbaar. De lage rente ging ten koste van Nederlandse spaarders en gepensioneerden. Het ECB-beleid is een enorme herverdeling van Noord naar Zuid. Maar zonder dat burgers de oorzaken van hun geringere inkomsten doorgronden.

Duitse professoren klaagden bij het Grondwettelijk Hof in Karlsruhe over het ruim geldbeleid, maar vingen bot. De transferstroom verliep immers onder de noemer 'monetair beleid'. Karlsruhe verwees de kwestie door naar het Europees Hof van Justitie in Luxemburg dat rechtspreekt 'in de geest van de verdragen'. Dat betekent: meer Europa. Als Europees parlementslid diende ik bij het Hof van Justitie een klacht in tegen de ECB: direct afgewezen.

Nu komt de 'kwalitatieve sprong voorwaarts' op verzoek van Macron, met de zegen van Merkel en medewerking van EU-instellingen. Het eurosysteem heeft alle afspraken al geschonden. Toverwoord is nu 'verdieping van de eurozone': met parlement, begroting en minister van FinanciŽn. In dat parlement zijn geld ontvangende landen ruim in de meerderheid. De begroting wordt puur transfermechanisme. Macron wil een Europese regeling voor werkloosheidsuitkeringen. Dit betekent dat een land met een werkloosheid van 4 procent moet betalen voor een land met een jeugdwerkloosheid van 40 procent. Uit 'solidariteit'.







De minister van FinanciŽn zal landen met een groot handelsoverschot dwingen tot hogere uitgaven en hogere lonen. Nu al zegt de Europese Commissie: 'Het Duitse handelsoverschot is voor Duitsland niet gezond'. Nederland is ook kampioen exporteur en zit in dezelfde boot. Nederland en Duitsland doen het 'te goed'. Zij moeten afdragen aan 'arme landen'. Arm? Nederland gaat met 67 op pensioen; Fransen prefereren 60. Werkweek: 35 uur. Gevolg: hoge pensioenlasten en een structurele werkloosheid van circa 10 procent. De Nederlandse zzp'er moet een tandje bijsteken voor 'la France en vacances'.

De Brusselse achterdeur is intussen voordeur. De Europese Commissie wil de schulden van eurozone landen vermengen. Nederlandse en Duitse schuld wordt dan verpakt met Italiaanse en Franse zodat deze als financieel product kunnen worden verhandeld op de markten. Einddoel: de volledige schuldenunie, compleet met euro-obligaties.

Cultuurverschillen nekken dat eurosysteem. De 'verduitsing' van Zuid-Europa is mislukt. Nu begint de 'Italianisering' van Noord-Europa. De EU wordt als ItaliŽ, met verbitterde ruzies over geld. De Europese transferunie is als een sprong in het diepe van iemand die niet kan zwemmen.

Zodra Merkel overstag gaat, kan Nederland zich niet meer verstoppen achter Duitsland. De beurs van de Nederlandse burger wordt pinautomaat. De Staten-Generaal zijn al gebalkaniseerd. De nieuwe regering wordt gefragmenteerd. Zodra wetgeving tot 'verdieping van de eurozone' vanuit Brussel arriveert, moet de Nederlandse burger de kans krijgen te beslissen over eigen beurs. Via een referendum.




Derk Jan Eppink is senior fellow bij het London Policy Center in New york.








Web:
'Verdiepte eurozone' van Macron en Merkel vereist referendum

De EU wordt als ItaliŽ, met verbitterde ruzies over geld
TT:
De eurocrisis werd de fuik naar een EU-transferunie
Het eurosysteem heeft alle afspraken al geschonden
Nu begint de 'Italianisering' van Noord-Europa


Red.: 


Naar Onderwijsbeleid, lijst , Rijnlands beleid , Rijnlands beleid, overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]