De Volkskrant, 27-09-2016,ingezonden brief van Jocelyn de Kwant, bewoner van Amsterdam-West 2010

Brief van de dag

Samen waren we 1

Bij al wat er geschreven is over Ieder1 (Ten eerste, 26 september), wordt er volgens mij steeds iets over het hoofd gezien, namelijk wat het effect op microniveau is. Hoe de optocht doorwerkt voor de mensen die fysiek hebben meegelopen. Mijn kinderen gaan in Amsterdam-West naar school en zitten in de klas met veel kinderen met een Turkse of Marokkaanse achtergrond. Door alle negatieve media-aandacht krijgen die kinderen en hun ouders soms het gevoel dat heel autochtoon Nederland tegen ze is, dat veel autochtone Nederlanders stiekem (of hardop) wensen dat ze verdwijnen (waarheen?). Dat ze in alle moslims een potentiŽle terrorist zien. Ook al zijn ze hier geboren en maken ze deel uit van dit land. Zondag liepen wij met tweehonderd buurtbewoners van Amsterdam-West onze eigen optocht van het Mercatorplein naar het Museumplein. Met ouders, kinderen, leraren, Marokkaanse, Turkse, Surinaamse, Poolse en autochtone Nederlanders. Door samen te lopen, te juichen, high fives te krijgen van voorbijgangers, zelfs bloemen in handen gedrukt te krijgen, zagen deze kinderen dat er ook heel veel mensen zijn die daar anders over denken. Die vinden dat ze sowieso bij Nederland horen, wat hun achtergrond en geloof ook is. Op het Museumplein werden we met gejuich ontvangen. Samen waren we 1. En vandaag zijn we dat nog steeds.


Red.:  Geen enkle begrip voor de reactie op de  geloofsafkeer, de criminaliteit en stroom aanlasgen vanuit die hoek
 

Naar Onderwijsbeleid, lijst , Rijnlands beleid , Rijnlands beleid, overzicht  , of site home .
 

[an error occurred while processing this directive]